منابع مقاله درمورد بیع متقابل، نفت و گاز، گاز طبیعی، تولید ناخالص ملی

دانلود پایان نامه ارشد

هیچ‌گونه تعهد و تضمینی بابت بازپرداخت تسهیلات بیع متقابل نیست. تمامی پرداخت‌های مربوط به طرح‌ها اعم از بازپرداخت و هزینه‌های مربوط باید از محل صدور محصولات تولیدی همان طرح‌ها و پیش‌پرداخت از محل درآمدهای آن دستگاه انجام گیرد.136
چنانچه ملاحظه گردید، بیع متقابل به‌عنوان ‌یکی از راهکارهای توسعه صنایع معادن، انرژی و صادرات کشور، در قالب برنامه‌های توسعه پیش‌بینی و ضوابط کلی آن تعیین‌شده است.
چارچوب عمومی قراردادهای متقابل در بخش نفت و گاز
در رابطه با نمونه قرارداد یا تیپ قراردادهای منعقده در بخش نفت، گاز و پتروشیمی جمهوری اسلامی ایران با شرایط بیع متقابل، سعی شده با توجه به ویژگی هر یک از طرح‌های توسعه، یک چارچوب عمومی به‌قرار زیر تدوین گردد:
تعاریف137
در این بخش باید کلیه عبارات و مفاهیم کلیدی مورداستفاده در متن قرارداد به‌طور دقیق تعریف‌شده و حدودوثغور مفاهیم مذکور به لحاظ حقوقی، فنی و مالی تعیین شود. از این عبارات و مفاهیم می‌توان به موارد زیرا شاره کرد:
مقررات حسابداری138
شرکت‌های وابسته139
بشکه140
سال تقویمی141
هزینه‌های سرمایه‌ای142
میعانت گازی143
قرارداد144
محدود ه قرارداد145
پیمانکار146
سال بازیافت هزینه147
تاریخ اعتبار قرارداد148
تحویل149
کمیته مدیریت مشترک150
طرح‌های جامع توسعه151
نرخ بازدهی حداکثر152
هزینه‌های غیر سرمایه‌ای153
اپراتور154
هزینه‌های نفتی155
استانداردها156
بودجه‌ها برنامه‌های کاری157
نفت خام158
عملیات توسعه159
فاز توسعه160
میدان161
گاز طبیعی162
نفت163
هزینه‌های عملیاتی164
شرح کار165
در این بخش ضمن اشاره به طرح جامعه توسعه، شرح کار موضوع قرارداد به‌طورکلی بیان می‌گردد. همچنین مشخصاً به دستور کار پیمانکار اشاره‌شده و به‌طور عمومی وظایف پیمانکار نیز بیان می‌گردد.
مدت قرارداد166
فسخ167
در این قسمت به مواردی که با استناد به آن‌ها کارفرما و هم پیمانکار می‌توانند قرارداد را فسخ کنند، اشاره می‌گردد.
حقوق کارفرما168
تسهیلات اعطایی کارفرما169
در این قسمت به تسهیلاتی که کارفرما می‌تواند و باید در اختیار بگذارد، اشاره می‌شود.
حقوق قراردادی پیمانکار170
مالیات و عوارض قانونی171
در این بخش نحوه پرداخت مالیات‌های مربوط به قرارداد و نحوه بازیافت آن‌ها تعیین می‌شود.
معیارهای عمومی اجرای عملیات172
چاه‌ها و مطالعات173
تأسیسات و دارائی‌های ثابت174
تعهدات و بیمه175
اشتغال محلی و آموزش176
اطلاعات و نمونه‌ها177
اداره و بهره‌برداری کننده178
کمیته مدیریت مشترک179
طرح جامع توسعه، برنامه کاری و بودجه، مصوبات وزارت نفت180
گزارش‌ها181
نام محصول تولیدی
گاز طبیعی، میعانات گازی، نفت و…
تولید و سطوح تزریق
اندازه‌گیری محصول
بازیافت هزینه و پاداش یا حق‌الزحمه پیمانکار182
دفاتر، حساب‌ها و حسابرسی183
اولویت در به‌کارگیری کالاها و نیروهای ایرانی
صادرات و واردات
نرخ‌های مبادله ارز184
واگذاری185
رازداری و حفظ اطلاعات186
حوادث غیرمترقبه
عدم چشم‌پوشی187
قانون حاکم188
داوری189
ایمنی، بهداشت و محیط‌زیست190
الحاقیه ها191
اعلامیه‌ها192
به‌علاوه در بیشتر قراردادها، مشخصات، نکات فنی و اطلاعات تشریحی مربوط به قرارداد در ضمایم آن به شرح زیر عنوان می‌گردد:

ضمیمه الف: توصیف محدوده قرارداد193
ضمیمه ب: رویه‌های مالی194
ضمیمه پ: ضمانت‌نامه‌ها195
ضمیمه ت: موافقت‌نامه فروش طولانی‌مدت مواد خام196
ضمیمه ث: طرح جامع توسعه197
ضمیمه ج: توافقنامه رویه‌های داوری198
ضمیمه چ: ضمانت‌نامه نرخ تولید اضافه توسط پیمانکار199
شایان‌ذکر است که قراردادهای بیع متقابل در صنعت نفت و گاز، معمولاً با توجه به شرایط خاص هر طرح، تنظیم می‌گردد.

فصل سوم: سرمایه‌گذاری در صنایع نفت و گاز ایران
3-1 مفهوم سرمايه
معمولاً واژه سرمایه «مترادف است با» کالاهای سرمایه‌ای که انواع آن از زمین و کار به دست می‌آید.
سرمایه را اقتصاددانان به جيوه تشبيه ميكنند كه لغزان است و با كوچكترين تكاني جابهجا ميشود يا آن را پرندهاي ميپندارند كه با كوچكترين صداي پايي ميپرد و زودتر از آدمي از معركه ميگريزد. اين «پرنده گریزپا» امروزه سهم مهمي در اقتصاد كشورهاي جهان دارد، به اقصي نقاط دنيا مهاجرت ميكند و گاه گفته ميشود كه سرمايه «وطن» نميشناسد سرمایه در اصطلاح به آن دسته از ثروت‌های نقدی و غیر نقدی گفته میشود که به همراه دیگر عوامل نظیر نیروی کار و منابع طبیعی در فعالیتهای اقتصادی نظیر تولید، مبادله و بانکداری به کار گرفته میشود.
سرمايه در معناي وسيع كلمه، كالاي اقتصادي است كه بالقوه يا بالفعل مولد كالاي اقتصادي ديگر باشد و انواع آن عبارت است از پول نقد، كارخانه، ماشينآلات و قطعات آن‌ها، ابزار، حق اختراع، خدمات تخصصي و امثال آن‌ها سرمایه خارجی عبارت است از انواع سرمایه اعم از نقدی و یا غیر نقدی که توسط سرمایهگذار خارجی به کشور وارد میشود و شامل موارد زیر می‌گردد:
1. وجوه نقدی که بهصورت ارز قابل‌تبدیل، از طریق نظام بانکی یا دیگر طرق انتقال وجوه که مورد تأیید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران باشد، به کشور وارد شود؛
2. ماشینآلات و تجهیزات
3. ابزار و قطعات یدکی قطعات منفصله و مواد اولیه، افزودنی و کمکی
4. حق اختراع، دانش فنی، اسامی و علائم تجاری و خدمات تخصصی
5. سود سهام قابل‌انتقال سرمایهگذاری خارجی
6. سایر موارد مجاز با تصویب هیئت دولت

3-2 مفهوم سرمایهگذاری خارجی
  سرمایه‌گذاری خارجی عبارت است از به‌کارگیری سرمایه خارجی در فعالیت‌هایی که ریسک برگشت سرمایه و منافع آن به عهده سرمایه‌گذار باشد که بر اساس قانون سرمایه‌گذاری خارجی به دو روش کلی به ترتیب زیر طبقه‌بندی‌شده است:
 الف. مشارکت حقوقی (سرمایه‌گذاری مستقیم): منظور سرمایه‌گذاری سهمی سرمایه‌گذار خارجی در یک شرکت ایرانی اعم از جدید یا موجود می‌باشد. میزان سهم الشرکه یا سهام سرمایه‌گذار خارجی در چنین شرکت ایرانی تابع محدودیت نیست و سرمایه‌گذار به نسبت سرمایه و یا سهم خود در شرکت، می‌تواند در مدیریت و اداره امور آن نقش داشته باشد.
 ب. ترتیبات قراردادی: منظور مجموعه روش‌هایی است که طی آن استفاده از سرمایه خارجی صرفاً تابع توافقات انجام‌شده میان‌ طرفین قرارداد می‌باشد. به‌عبارت‌دیگر، حقوق سرمایه‌گذار خارجی درنتیجه مشارکت مستقیم وی در سرمایه شرکت سرمایه پذیر ایرانی ایجاد نمی‌شود، بلکه صرفاً به توافقات قــراردادی طرفین متکی است. سرمایه‌گذاری خارجی در چارچوب ترتیبات قـراردادی در کلیه بخش‌ها قابل انجام است. بازگشت سرمایه و منافع حاصله در این‌گونه سرمایه‌گذاری‌ها نیز از محل عملکرد اقتصادی طرح مورد سرمایه‌گذاری، بدون اتکا به تضمین دولت، بانک‌ها و شرکت‌های دولتی صورت می‌پذیرد.
تعاریف متعددی از سرمایه‌گذاری خارجی وجود دارد که در ذیل به تعدادی از آن‌ها اشاره خواهد شد: سرمايهگذاري خارجي به تحصيل دارايي شرکتها، مؤسسات و افراد کشورهاي خارجي تعبير ميشود.
سرمايهگذاري خارجي عبارت است از سرمايهگذاري كه متضمن روابط اقتصادي بلندمدت بوده و نشان‌دهنده منافع پايدار و كنترل واحد اقتصادي مقيم يك كشور (شركت مادر) بر واحد اقتصادي مقيم كشور ديگر (شعبه فرعي بنگاه مادر) است.
سرمایهگذاری خارجی عبارت است از بهکارگیری سرمایه خارجی در یک بنگاه اقتصادی جدید یا موجود پس از اخذ مجوز سرمایهگذاری که در ایران مطابق ماده 2 قانون تشویق و حمایت سرمایهگذاری، پذیرش سرمایهگذاری خارجی باید به‌منظور عمـران و آبـادی و فعالیت تولیدی اعم از صنعتـی، معـدنی، کشاورزی و خدمات صورت پذیرد.
سرمايهگذاري خارجي از ديدگاه صندوق بينالمللي پول، سرمايهگذاري است كه به هدف كسب منافع پايدار در كشوري به‌جز موطن فرد سرمايهگذار انجام ميشود و هدف سرمايهگذار از اين سرمايهگذاری آن است كه در مديريت بنگاه مربوط نقش مؤثر داشته باشد.
در کتاب جامع «پالگریو» سرمایهگذاری خارجی به‌صورت تملک داراییها ازجمله سهام، اوراق بهادار و … توسط سرمایهگذار در خارج موطن خود تعریف‌شده است ازنظر قانون جلب و حمایت سرمایه‌های خارجی، اشخاص شرکت‌ها، مؤسسات خارجی به‌عنوان سرمایه‌گذار خارجی به رسمیت شناخته‌شده‌اند.
3-2- انواع سرمایه‌گذاری خارجی
3-2-1-سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي
تعريف‌هاي مختلفي از سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي وجود دارد؛ اما عمومي‌ترين آن، تعريف كنفرانس ملل متحد براي تجارت و توسعه (آنكتاد) است. بر مبناي اين تعريف سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي عبارت است از سرمايه‌اي كه متضمن مناسبات درازمدت و منعكس‌كننده كنترل و نفع مستمر شخصيت حقيقي يا حقوقي مقيم يك كشور در شركتي خارج از موطن سرمايه‌گذار باشد.
در اين نوع سرمايه‌‌گذاري، سرمايه‌‌گذار سهام واحد توليدي را خريداري مي‌كند و در مالكيت آن سهيم مي‌شود و می‌تواند به مدت نامحدود مالك سهام خود باشد. همچنين، به سرمايه‌گذار اجازه فروش كالا و خدمات توليدي در داخل و خارج  داده مي‌شود.
و دبیرخانه سازمان تجارت خارجی این نوع سرمایه‌گذاری‌ها را این‌گونه تعریف می‌کند:
«سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی وقتی واقع می‌شود که یک سرمایه‌گذار در یک کشور قرارداد اموالی را در کشوری دیگر تحصیل می‌کند، با این قصد که آن اموال را اداره کند. تملک کند بدون اینکه محدود به مدت معین باشد» سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی عبارت است از سرمایه‌گذاری که متضمن مناسبات بلندمدت و منعکس‌کننده کنترل و نفع مستمر شخصیت حقوقی یا حقیقی مقیم یک کشور (سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی شرکت مادر) از شرکتی واقع در خارج از موطن سرمایه‌گذار باشد.
در این نوع سرمایه‌گذاری کنترل بایستی همگام با سرمایه‌گذاری باشد. میزان سهم در مالکیت که برای کنترل لازم است در برخی حالات معمولاً داشتن 10 تا 25 درصد سهام با حق رأی حداقلی است که به آن سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی اطلاق می‌گردد. در برخی از حالات داشتن 100% سهام هم کنترل را تضمین نمی‌کند. وقتی دولتی دیکته می‌کند که شرکت چه کسانی را باید استخدام کند، چه چیزی را به چه قیمتی بفروشد می‌توان گفت که کنترل شرکت‌به‌دولت منتقل‌شده است. (3)
3-2-2-سرمایه‌گذاری غیرمستقیم خارجی
این نوع سرمایه‌گذاری «پورت فولیو»(1) نیز مشهور است و به سرمایه‌گذاری خارجی در اوراق بهادار اطلاق می‌شود. خرید انواع سهام شرکت‌ها در معاملات بورس، خرید اوراق قرضه، اعطای وام و اعتبار در زمره این نوع سرمایه‌گذاری است. در این حالت سرمایه‌گذار خارجی در اداره واحد تولیدی نقش مستقیم و حضور فیزیکی نداشته و مسئولیت مالی نیز متوجه او نیست. هدف از این نوع سرمایه‌گذاری کاهش ریسک و افزایش درآمد است.
3-3 بررسی روند سرمایه‌گذاری در اقتصاد ایران
امروزه از سرمایه‌گذاری به‌عنوان موتور رشد و توسعه اقتصادی نام‌برده می‌شود، به‌طوری‌که اغلب کشورهای تازه صنعتی شده200 مانند کره جنوبی و مالزی طی 20 سال گذشته، درصد قابل‌توجهی از تولید ناخالص ملی201 خود را به امر سرمایه‌گذاری اختصاص داده‌اند. سرمایه‌گذاری در ایران طی دو دهه گذشته وضعیتی بحرانی را پشت سر گذاشته است. در سال‌های آخر دهه 1990 میلادی کشورهای درحالی‌که توسعه به‌طور متوسط سالیانه قریب 25% تولید ناخالص ملی خود را به امر سرمایه‌گذاری اختصاص داده‌اند، درحالی‌که این نسبت به‌طور متوسط در ایران 19% بوده است. درصورتی‌که روند سرمایه‌گذاری سرانه هر ایرانی، نزدیک به یک‌سوم سال 1355 بوده و از 99 هزار ریال به 37 هزار ریال (به قیمت‌های ثابت)، کاهش‌یافته است202.
ازآنجاکه سرمایه‌گذاری منجر به ایجاد اشتغال، رشد اقتصادی و درآمد برای کشور می‌شود، بی‌توجهی به آن موجب مشکلات عدیده‌ای ازجمله بیکاری می‌گردد. حال این پرسش مطرح می‌گردد که برای افزایش سرمایه‌گذاری چه اقداماتی رامی‌تان انجام داد؟
منابع مالی موردنیاز سرمایه‌گذاری معمولاً از منابع داخلی، خارجی، بخش خصوصی و دولتی تأمین می‌شود. البته هدف فعلی ما تفکیک سهم منابع یادشده در سرمایه‌گذاری ملی و یا بررسی امکان افزایش هریک از آن‌ها و بررسی راه‌های جدید تأمین منابع

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درمورد بیع متقابل، نفت و گاز، شرکت ملی، قرارداد بیع متقابل Next Entries منابع مقاله درمورد نفت و گاز، درآمدهای نفتی، گاز طبیعی، رشد اقتصادی