منابع مقاله درمورد اضافه وزن، پرسش نامه، کمال گرایی

دانلود پایان نامه ارشد

شود احتمال وقوع آسیب شناسی خوردن کاهش می یابد.
وایدرمن و پریور (1999) رابطه بین نارضایتی بدنی، افسردگی، پرخوری روانی و تفاوت های فردی در انگیزش برای لاغر شدن را در دو نمونه از زنان بزرگسال جوان مورد بررسی قرار دادند. نمونه اول شامل زنانی با تشخیص بی اشتهایی روانی یا پرخوری روانی بودند و نمونه دوم شامل زنان دانشجوی کالج بودند. شرکت کنندگان مقیاس های خود گزارشی از پرخوری روانی انگیزش برای لاغر شدن، عاطفه منفی و نارضایتی بدنی پر کردند. در سطح تک متغیری همه سازه های پیش گفته به طور معناداری با نارضایتی بدنی مرتبط بودند. در تحلیل رگرسیون چندگانه از افسردگی و پرخوری روانی برای پیش بینی نارضایتی بدنی استفاده شد، هر دو به طور جداگانه با نارضایتی بدنی مرتبط بودند. هنگامی که انگیزه برای لاغر شدن به معاملات رگرسیون اضافه شد انگیزه لاغر شدن یک پیش بینی کننده جداگانه برای نارضایتی بدنی بود در صورتی که پرخوری روانی نبود.
در مطالعه ای که توسط فیترسیمون- کرفت و همکاران (2011) انجام گرفت اثر اگاهی بدنی شیء سازی شده در رابطه با بهبودی از یک اختلال خوردن بررسی شد. در جوامع غربی بدن زنان به عنوان یک شی تلقی گردیده و مورد نگاه جنسی قرار داده می شود. به عبارت دیگر آگاهی بدنی شی سازی شده در این مطالعه رابطه بین آگاهی بدنی شی سازی شده و بهبودی از اختلالات خوردن به وسیله مقایسه اجزا گروه کنترل غیر بیمار، بهبود یافته کامل، نسبتا بهبود یافته و کیس های اختلال های خوردن بررسی گردید. نتایج نشان می دهد که گروه کنترل غیر بیمار و بهبود یافته کامل سطوح پایینی از دو جزء آگاهی بدنی شی سازی شده یعنی نظارت بدنی و شرم بدنی را نشان داده و افراد نسبتاً بهبود یافته بسیار شبیه با افراد بیمار در این ساختار می باشد. سومین جزء آگاهی بدنی شی سازی شده ، عقاید کنترل در یک ساختار شبه ادراکی، خودکفایی شکلی و وزنی، در میان گروه ها متفاوت نمی باشد، بنابراین یافته ها نتایج حمایتی برای اهمیت اندازه گیری جنبه های خود شی انگاری مخصوصاً نظارت بدنی و شرم بدنی در طول دوره های اختلال خوردن فراهم می کند.
تامپسون، شروف، کافری، رودریگرز (2006) تاثیرات همسالان را بر ظاهر، نارضایتی از بدن، اختلال های خوردن و حرمت خود در دختران نوجوان دارای اضافه وزن و در خطر اضافه وزن بررسی کردند. سیصد و بیست و پنج دختر نوجوان از دبیرستان فلوراید مورد ارزیابی قرار گرفتند، نود نفر از آنها معیارهای اضافه وزن را داشتند. تحلیل رگرسیون چندگانه برای تحلیل تفاوت های گروهی در همه متغیرها استفاده شد و مقدار واریانس برای متغیرهای تاثیرات مربوط به همسالان در پیش بینی نارضایتی از بدن، اختلالات خوردن و حرمت خود اندازه گیری شد. دختران دارای اضافه وزن و در خطر اضافه وزن نمره های بالاتر از متوسط در نارضایتی از بدن، رژیم غذایی، و اظهارات و اسنادهای منفی درباره ظاهر داشتند. همسالان تاثیرگذار بر تصویر بدنی شخص تنها پیش بینی کننده نارضایتی بدنی در گروه های دارای اضافه وزن و در خطر اضافه وزن بودند.
عسگری و همکاران (1389) در تحقیقی با هدف مقایسه افسردگی و پرخاشگری نوجوانان با توجه به سطوح پراشتهایی روانی 300 نفر از دختران و پسران نوجو.ان شهر اهواز را به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب نمونه و میزان اضطراب، افسردگی و پرخاشگری و اختلالات تغذیه ای آنان را ارزیابی نمودند نتایج تحلیل آماری نشان داد که نوجوانان با سطح بالای پراشتهایی روانی نسبت به نوجوانان با سطح پایین پراشتهایی روانی از میزان اضطراب، افسردگی ، پرخاشگری بیشتری برخوردارند.

2-4-نتیجه گیری

تحقیقات پیشین نشان می دهند متغیرهای فیزیولوژیکی (مانند شاخص توده بدنی )، روانی (مانند درونی سازی لاغری، خود شیء انگاری،کمال گرایی…) و اجتماعی فرهنگی (مانند اذیت و آزار مرتبط با وزن) در زنان جوان با نارضایتی بدنی و اختلالات خوردن مرتبط می باشد. هم چنین تحقیقات پیشین نشان می دهد در کل زنان نارضایتی بدنی بیشتری نسبت به مردان اظهار می کنند و زنانی که کاهش وزن داشتند و مردان با وزن بهنجار نارضایتی کمتری از بدن نشان دادند. نتایج تحقیقات داخلی نشان داد که فراوانی اختلالات خوردن تقریبا مشابه جوامع دیگر بوده و اکثر افراد با تصویر ذهنی از جسم منفی داراری اختلال خوردن می باشند.

2-5-فرضیه های پژوهش

1- کمال گرایی، نارضایتی بدنی را پیش بینی می نماید.
2- درونی سازی لاغری، نارضایتی بدنی را پیش بینی می نماید.
3- شاخص توده بدنی، نارضایتی بدنی را پیش بینی می نماید.
4- خودشی انگاری، نارضایتی بدنی را پیش بینی می نماید.
5- نارضایتی بدنی، اختلالات خوردن را پیش بینی می نماید.
6- کمال گرایی، اختلالات خوردن را پیش بینی می نماید.
7- درونی سازی لاغری، اختلالات خوردن را پیش بینی می نماید.
8- شاخص توده بدنی ، اختلالات خوردن را پیش بینی می نماید.
9- خودشی انگاری، اختلالات خوردن را پیش بینی می نماید.
10- کمال گرایی، درونی سازی لاغری، خودشیء انگاری و شاخص توده بدنی با واسطه گری نارضایتی بدنی اختلالات خوردن را پیش بینی می نمایند.

فصل سوم

روش پژوهش

3-1-مقدمه

فصل سوم با توصیف جامعه آماری و روش نمونه گیری آغاز خواهد شد. در این فصل پس از توصیف ابزارهای پژوهش، شاخص های روایی و پایایی این ابزارها گزارش می شود و در نهایت به چگونگی اجرا و روش های آماری بکار گرفته شده برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش اشاره خواهد شد.

3-2-روش پژوهش و متغیرهای اصلی پژوهش

طرح پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. روش پژوهش به کار گرفته شده در این پژوهش تحلیل مسیر و تحلیل معادلات ساختاری است، که با استفاده از آن روابط علی بین متغیرهای پژوهش بررسی خواهد شد. متغیرهای برونزاد، در این مطالعه شامل چهار متغیر کمال گرایی، درونی سازی لاغری، شاخص توده بدنی و خود شیء انگاری می باشد. متغیر واسطه ای نارضایتی بدنی و اختلالات خوردن متغیر درونزاد پژوهش حاضر را تشکیل خواهند داد.

3-3- جامعه آماری،نمونه و روش نمونه گیری

جامعه آماری شامل کلیه دختران دانشجوی دانشگاه شیراز بودند که در سال تحصیلی 91-92 مشغول به تحصیل بودند. از میان جامعه آماری 300 نفر از دانشجویان دختر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب گردیدند. تعداد اعضای نمونه ی پژوهش بر اساس پیشنهاد استیوس (به نقل از هومن، 1390) مبنی بر وجود حداقل 15 عضو در نمونه ی پژوهش به ازای هر مسیر مستقیم مشخص گردیده است.

3-4- ابزار پژوهش

3-4-1-اختلالات خوردن
3-4-1-1-مقیاس تشخیصی اختلالات خوردن219
مقیاس تشخیصی اختلالات خوردن (EDDS)(استیک و همکاران، 2001) یک پرسش نامه 22 آیتمی می باشد که بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری را بر اساس ملاک های DSM-IV (انجمن روانپزشکی آمریکا-1994) اندازه گیری می کند. این مقیاس شامل ترکیبی از نمرات لیکرتی، نمرات دو بخشی، نمرات فراوانی و سوالات باز پاسخ مثل قد و وزن می باشد. اولین آیتم 4 سوالی مقیاس های نگرشی بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی در سه ماه گذشته مثل ترس از چاقی و بیش ارزیابی وزن بر روی یک مقیاس هفت نقطه ای می باشد که از صفر (اصلا) تا 6 (به مقدار زیاد) درجه بندی شده است. چهار آیتم بعدی فراوانی مصرف مقدار زیادی غذا با تمرکز بر تعداد روزها در هر هفته در طول 6 ماه گذشته (اختلال پرخوری) و تعداد روزهای هر هفته در طول 3 ماه گذشته (پرخوری عصبی) را اندازه گیری می کند، نتایج این 4 آیتم فراوانی رفتارهایی را که به عنوان اجزای پر خوری در طول 3 ماه گذشته استفاده می شوند را ارزیابی می کند که شامل استفراغ کردن، استفاده از ملین ها و مسهل ها، روزه گرفتن و تمرینات شدید می باشد. نهایتا از شرکت کنندگان درخواست شد تا قد و وزنشان را یادداشت کنند و به دو سوال درباره دوره های قاعدگی از دست رفته و مصرف قرص های ضد بارداری پاسخ دهند. مقیاس تشخیصی اختلالات خوردن شامل یک مقیاس تشخیصی و یک مقیاس نشانه های ترکیبی می باشد، مقیاس تشخیصی برای بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری استفاده می شود. نمرات نشانه های ترکیبی سطوح کلی آسیب شناسی خوردن را نشان می دهد و نمرات برش برای تفکیک افراد با آسیب شناسی خوردن از گروه کنترل به کار می رود. نمرات نشانه های ترکیبی اختلالات خوردن به وسیله ی استاندارد سازی و جمع بندی نمرات تمام آیتم ها محاسبه می گردد (به جز آیتم هایی که در مورد وزن، قد و مصرف قرص های ضد بارداری سوال می نماید). برای نشانه های ترکیبی، نمره برش 16.5 به طور رایج برای تشخیص بیماران بالینی از گروه کنترل به کار می رود. هم چنین به دلیل عدم استفاده قبلی از این پرسش نامه در ایران، پایایی و روایی این مقیاس در این تحقیق محاسبه گردید.

• پایایی مقیاس تشخیصی اختلال خوردن ((EDDS

جدول 3-1: پایایی مقیاس تشخیصی اختلالات خوردن EDDS
پرسشنامه
تعداد سوالات
آلفای کرونباخ
اختلالات خوردن نوع 2
22
43/0

از آلفای کرونباخی به دست آمده در جدول فوق، این نتیجه حاصل می شود که سوالات این مقیاس از پایایی لازم برخوردار نیستند. ولی با حذف دو سوال 19 و 20 آلفای کرونباخ به مقدار مطلوب 82/0 خواهد رسید
در این تحقیق از روش تحلیل عاملی تاییدی استفاده شده است که در آن از قبل گروه‌بندی‌ها انجام شده و تنها در پی آن هستم که از درستی گروه‌بندی‌ها و اعتبار سازه‌های مد نظر گرفته شده مطمئن شوم. بدین منظور برای هر مقیاس آزمون معنی داری KMO و بارتلت انجام شده است. مقدار شاخص KMO جهت تعيين كفايت حجم نمونه به منظور استفاده از ساختار عاملي به كار مي‌رود و از صفر تا يك تغيير ميكند و معمولا زمانی مطلوب محسوب میشود که مقدار آن از 60/0 بیشتر باشد. آزمون بارتلت ناهمبسته بودن بین سوال‌های داخل هر مقیاس را آزمون مي‌كند. در صورتی که سطح معناداری این آزمون کمتر از سطح 05/0 باشد، فرض همبسته بودن سوالات پذیرفته میشود، بدین معنا که این سوال‌ها مقیاس مورد نظر را به خوبی اندازه می‌گیرند

• روایی مقیاس تشخیصی اختلال خوردن (EDDS)

جدول 3-2: روایی مقیاس تشخیصی اختلالات خوردن EDDS
پرسشنامه
مقدار KMO
آزمون بارتلت

مقدار کای دو
درجه آزادی
سطح معناداری
اختلالات خوردن نوع 2
77/0
42/2938
231
0

بیشتر بودن مقدار KMO از 60/0 بیانگر کفایت نمونه برای مقیاس تشخیصی اختلالات خوردن است. همچنین فرض صفر آزمون بارتلت نیز رد شده است که نشان از روا بودن سوالات این مقیاس دارد. به نوعی دیگر سوالات با هم همبستگی دارند.

3-4-1-2- پرسش نامه نگرش خوردن220
تحلیل عاملی پرسش نامه نگرش خوردن و فرم 26 سوالی: فرم اصلی پرسش نامه نگرش خوردن شامل 40 سوال است. گارنر و همکارانش (1982) با انجام تحلیل عاملی مشخص کردند که 14 سوال از پرسشنامه برای هیچ یک از موارد ضروری نیستند. آن‌ها سوال‌هایی را که مربوط به اولین مورد هستند «رژیم غذایی221» نامیدند که به اجتناب از غذاهای چاق کننده و اشتغال فکری در مورد لاغر بودن مربوط میشدند. مورد دوم را «پر اشتهایی و اشتغال ذهنی با غذا»222 نامیدند که افکار مربوط با غذا و به همان نسبت پراشتهایی را نشان میدهد. سومین مورد را «کنترل دهانی»223 نامیدند که به کنترل خود برای خوردن و فشاری که فرد از سوی دیگران برای افزایش خوردن ادراک میکند مربوط میشود. 14 سواالی که در هیچ یک از این سه فاکتور قرار نگرفتند حذف شده و پرسشنامه 26 سوالی (EAT-26) که همبستگی بالایی با مقیاس اصلی دارد تدوین گردید، 14 سوال حذف شده غیر ضروری بوده و قدرت پیشبینی مقیاس را افزایش نمیدهند(گارنر و همکاران، 1982).هر یک از سوال‌های EAT بر اساس مقیاس لیکرت درجهبندی میشود. برای هر عبارت پاسخ «همیشه» 3 نمره، «بیشتر اوقات » 2 نمره، «خیلی اوقات» 1نمره و سه گزینه باقیمانده شامل«گاهی اوقات»، «بندرت» و «هرگز» صفر نمره میگیرند. بنابراین نمرههای پرسشنامه 26 سوالی پرسش نامه نگرش خوردن میتواند از صفر تا 78 باشد. نمره غربال کننده از حاصل

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درمورد تصویر بدنی، شاخص توده بدنی، سو گیری توجه Next Entries منابع مقاله درمورد پرسش نامه، درونی سازی، کمال گرایی