منابع مقاله درباره هزینه نگهداری، تامین مالی، نرخ تنزیل، مدیریت موجودی

دانلود پایان نامه ارشد

مشابه نگهداری سطح آب در مخزنی است که دریچه خروجی آن باز است. چون خروج آب از مخزن به طور مستمر انجام می شود، چنانچه ورود آب آهسته باشد، مخزن بزودی تخلیه خواهد شد. در صورت ورود سریع آب به مخزن نیز آب سرریز خواهد کرد. نظیر آب موجود در مخزن، اقلام مشخص موجودیها در حال تغییر است اما سطح موجودی را می توان ثابت نگهداشت. مسئله مالی اساسی، تصمیم گیری درباره سطح مناسب موجودیها و تعیین میزان تحصیل اقلام در هر یک از دوره ها به منظور نگهداری سطح مطلوب است(فالگا و سربان،2008).
2-3)اهمیت موجوی کالا و مدیریت آن در واحدهای انتفاعی
همواره موجوديهاي كالا قسمت اعظمي از سرمايه گذاري ها و مصارف منابع شركتها را تشكيل داده و از نظر مبلغ بسيار با اهميت بوده و در نتيجه ، بر فعاليتهاي سودآوري شركتها نيز به ميزان قابل توجهي تأثيرگذار است. تاكنون پژوهش هاي خارجي متعددي در خصوص ارتباط بين موجوديهاي كالا، سودآوري و عملكرد شركتها انجام شده است. براي نمونه، بليندر و مكيني4(1991)، معتقدند مديريت موجودي كالا به روشهاي گوناگوني بر عملكرد شركت تأثيرگذار است. آنان همچنين، بيان كردند كه از طريق نگهداري موجودي كالا، شركتها مي توانند برنامه ريزي توليد را بهبود بخشيده، هزينه هاي كمبود و يا نبود موجودي كالا را به حداقل برسانند و هزينه هاي خريد را از طريق خريدهاي عمده و سوداگري در قيمت معاملات به ميزان قابل توجهي كاهش دهند. آنها بيان مي كنند كه در اين ميان نبايد هزينه هاي نگهداري، از قبيل، هزينه فرصت، هزينه مكان، هزينه جابه جايي، منسوخ شدن، بيمه، ضايعات و هزينه هايي از اين دست را ناديده گرفت(بليندر و مكيني،1991).
افزون بر اين، برخي از پژوهشگران، همچون گربر کات و لاتام 5(1999) معتقدند که داراييهاي جاري كه از مجموع موجودي كالا، حسابهاي دريافتني، سرمايه گذاريهاي كوتاه مدت(وجه نقد و معادل وجه نقد) و اقلام تعهدي كوتاه مدت تشكيل شده است، براي شركت همچون سپري در مقابل ريسك و عدم اطمينان هستند. فالگا و سربان6(2008)، معتقد است در ميان اقلام تشكيل دهنده دارايي هاي جاري، موجودي كالا از جايگاه ويژه اي برخوردار است و اين امر موجب شده است كه شركت همواره سعي كند مقدار كافي از موجودي كالا را نگهداري نمايد، كه اين سياست تا حد زيادي با مديريت عملياتي در جهت تصميمات مالي مرتبط است. افزون بر اين، موراد و بالو7(2009) بيان مي كنند كه از اهداف و استراتژي هاي اصلي هر شركتي حداكثر كردن ارزش آن شركت است، كه اين امر تا حد زيادي با تمركز بر ريسك و عدم اطمينان قابل تحقيق است(موراد و بالو،2009).
2-4)تصمیم گیری اساسی درباره موجودیها
اگرچه منافع، مخارج و مخاطرات هر یک از انواع موجودیها متفاوت است اما کلیه اقلام موجودی حائز دو ویژگی مشترک می باشند :
برای تحصیل موجودیها باید مخارجی انجام شود.
نگهداری موجودیها نیز مستلزم تحمل مخارج است.
موجودیها صرفنظر از نوع آن، به طور مستمر مصرف می شوند. مواد اولیه و کالای در جریان ساخت در فرآیند تولید به مصرف می رسند و کالای ساخته شده نیز به فروش می رسد. نرخ مصرف موجودیها اصطلاحاً ضریب مصرف یا ضریب فروش نامیده می شود که برای نشان دادن آن در روابط ریاضی از حرف s استفاده خواهد شد.
میزان موجودی ها در همه موارد برای مدیریت قابل کنترل نیست زیرا ناشی از فروش ، تولید و شرایط اقتصادی است. در فرآیند مدیریت موجودی کالا توجه به ظرفیت اسمی و فصلی تولید بسیار ضروری است، به این دلیل که موسسات تولیدی و برنامه ریزی ، موجودی را بر اساس ظرفیت اسمی تولید و میزان تولید در هر فصل سامان می دهند. برای اعمال مدیریت صحیح موجودی ها ، تعیین خط مشی موجودی ها بسیار با اهمیت است. تصمیم گیری در مورد خرید انواع موجودی ها ، با صرفه ترین مقدار سفارش و حد تجدید سفارش و تعیین خط مشی برای موجودی ها رد شرایط تورم و رکود اقتصادی ، برخی از انواع تصمیمات و سیاستها در مدیریت موجودی ها به شمار می رود(نوروش و دیلمی، 1384).
چنانچه ضریب مصرف ثابت باشد، سفارشهای خرید در فواصل زمانی مساوی و به مقدار یکسان ارسال خواهد شد و سطح موجودی، قبل از تحویل کالای مورد سفارش به صفر خواهد رسید. در این صورت، تعداد واحدهای نگهداری شده همانند نمودار زير می باشد. متوسط تعداد کالای نگهداری شده در انبار (نصف مقدار سفارش کالا)و متوسط مبلغ سرمایه گذاری در این کالا، مساوی مبلغ لازم برای تحصیل یک قلم (c) ضرب در متوسط تعداد خواهد بود. یعنی :
= متوسط سرمایه گذاری

از لحاظ اعمال مدیریت بر موجودیها، تصمیمات اساسی عبارتند از این که چه تعداد کالا سفارش داده شده (Q) و در چه زمانی سفارش کالا ارسال گردد. از دیدگاه مدیرمالی، تصمیم گیری این است که چه میزان از سرمایه گذاری در موجودیها () باید انجام گیرد.
2-5)هزینه های مرتبط با موجودی ها
صرفنظر از این که چه شخصی تصمیم گیری می کند، چهار نوع هزینه مرتبط با موجودیها وجود دارد. این هزینه ها عبارتند از مخارج تحصیل موجودی، هزینه سفارش، هزینه نگهداری موجودی و هزینه تامین مالی.
2-5-1) مخارج تحصیل و تخفیفات خرید
مخارج تحصیل مساوی مبلغ نقدی مصرف شده برای تحصیل موجودی است صرفنظر از این که خریداری یا ساخته شود. این مخارج مساوی حاصلضرب مبلغ نقدی لازم برای تحصیل یک قلم (C) و ضریب مصرف مربوط (S) می باشد. یعنی
CS = مخارج تحصیل
چنانچه ضریب مصرف یا وجه نقد لازم برای تحصیل موجودی (C) به مقدار کالای سفارش داده شده (Q) بستگی نداشته باشد، مخارج تحصیل نیز تاثیری بر تصمیم گیری درباره مقدار Q نخواهد داشت. به بیان دیگر، چنانچه مخارج تحصیل صرفنظر از مقدار مورد سفارش، مبلغی ثابت باشد می توان در تصمیم گیری مربوط به مقدار سفارش از آن چشم پوشی کرد. اما به دلیل وجود تخفیفات خرید در مواردی که مقادیر عمده کالا خریداری می شود، ممکن است مخارج تحصیل ثابت نباشد(لای، 2005).

2-5-2) هزینه سفارش
اين هزينه به دفعات سفارش هاي ارسال شده در هر دوره ، ميزان مصرف و تعداد سفارش شده در هر بار بستگي دارد. در مدل مورد استفاده فرض می شود که هزینه هر بار سفارش مبلغی ثابت است. در مورد موجودیهائی نظیر کالای در دست ساخت یا کالای ساخته شده ، هزینه سفارش شامل هزینه های مربوط به تنظیم تجهیزات تولید یا قالب سازی برای تولید کالای مورد نظر است. اقلام منظور شده در هزینه سفارش نوعاً عبارتند از هزینه های حمل و نقل، مخارج اداری مربوط به تنظیم و ارسال سفارش، یا هزینه های قرار دادن کالا در انبار(لای، 2005).
تعداد سفارشهای ارسال شده در هر دوره به ضریب مصرف و تعداد سفارش شده در هر بار سفارش بستگی دارد. یعنی :
= تعداد سفارش هر دوره
چنانچه هزینه هر بار سفارش برای یک کالای مشخص با حرف f نشان داده شود، هزینه سفارش طی دوره مالی برای کالای مزبور عبارت خواهد بود از :
= هزینه سفارش
2-5-3) هزینه نگهداری
هزینه نگهداری شامل هزینه هائی است که بر اثر در اختیار داشتن و نگهداری اقلام موجودی ایجاد می شوند.
هزينه نگهداري موجودي ها شامل اقلام زير است:
هزينه راكد ماندن وجوه مصرفي در موجودي ها
هزينه سوخت ، روشنايي و استهلاك تسهيلات انبار
هزينه جابجا كردن موجودي ها
هزينه بيمه موجودي ها
هزينه فاسد شدن،نابابي و از بين رفتن موجودي ها
هزينه هاي پرسنلي
هزينه هاي نگهداري عموما شامل هزينه هايي است كه به علت در اختيار داشتن و نگهداري اقلام موجودي ايجاد مي شوند. هزینه های نگهداری معمولاً به صورت درصدی از متوسط مبلغ سرمایه گذاری در موجودیها بیان می گردد. مدیرمالی نرخ هزینه نگهداری را با جمع کردن نرخهای مختلف مربوط به انواع هزینه های نگهداری محاسبه می کند.
2-5-4) هزینه تامین مالی
هزینه تامین مالی عبارت است از حداقل بازده مورد انتظار برای پولی که صرف تهیه و نگهداری موجودیها شده است. نرخ تنزیل بکار گرفته شده برای سرمایه گذاری در موجودیها می تواند برای اقلام مختلف موجودی و متناسب با مخاطره آن متغیر باشد. مخاطرات مربوط به سرمایه گذاری در اقلام مختلف موجودی، در بخش بعدی فصل حاضر مورد بحث قرار خواهد گرفت.
متوسط مبلغ سرمایه گذاری در موجودیها × نرخ تنزیل = هزینه تامین مالی
جمع هزینه ها: با استفاده از اقلام هزینه ای که تا کنون تعریف شده است می توان مدل بنیادی جمع هزینه ها را به شرح زیر توصیف کرد :
هزینه تامین مالی + (هزینه نگهداری + هزینه سفارش + مخارج تحصیل) × (نرخ مالیات-1)= جمع هزینه ها
Tc=(1-t)×(cs+fs/Q+hcQ/2)+kcQ/2
در رابطه بالا، هزینه تامین مالی در عبارت (1-T) ضرب نشده است زیرا k عبارت است از نرخ تنزیل بعد از احتساب مالیات بردرآمد.
چنانچه در رابطه جمع هزینه ها، عبارت () با حرف I نشان داده شود، می توان نوشت :
جمع هزینه ها در رابطه اخیر، متغیر تصمیم گیری (مجهول معادله) I یعنی متوسط مبلغ سرمایه گذاری است در حالی که در رابطه قبلی، متغیر تصمیم گیری، Q یا مقدار سفارش در هر فقره سفارش بوده است. اما، در هر دو مورد، هدف حداقل کردن جمع هزینه ها می باشد(لای، 2005).
در رابطه ای که از آن برای محاسبه کل هزینه ها استفاده می شود ، در رویکرد اول مخارج تحصیل موجودی ها ثابت است و با تغییر مقدار سفارش تغییر نمی کند. اما در مواقعی که تخفیفات خرید عاید می شود و مخارج تحصیل با تغییر مقدار سفارش تغییر می کند ، رویکرد دیگری مد نظر قرار می گیرد.

2-6) مدل EOQ – اقتصادی ترین مقدار سفارش
در مدل تصميم گيري موجودي ها، عواملي نظير حجم مطلوب موجودي ، ميزان سفارش، نرخ و هزينه هاي عادي خريد و عوامل مشابه آن ، بايد مدنظر قرار گيرد. به منظور توسعه مدل مناسب براي موجودي ها ، واحدهاي انتفاعي بايد به دو هزينه توجه داشته باشند:
هزينه نگهداری موجودی ها
هزينه هاي سفارش
تعيين حد مطلوب ميزان سفارش و حداقل نمودن هزينه ها، هدف اصلي در طرح ريزي موجودي ها است. با تحليل دقيق اين دو هزينه ، مي توان ميزان مطلوب سفارش را تعيين كرد. مديران بايد سعي كنند كه حد مطلوبي از منابع مالي خود را به موجودي ها اختصاص دهند تا توازني بين هزينه هاي سفارش و نگهداري موجودي ها از يك طرف و هزينه فقدان موجودي كافي (هزينه فرصت از دست رفته ) از طرف ديگر ايجاد نمايند. این مقدار مطلوب که معمولاً مقدار اقتصادی سفارش یا با صرفه ترین مقدار سفارش نامیده می شود به کمک فرمول زیر محاسبه می شود :

فرمول بالا را می توان به صورت ریاضی و با استفاده از معادله جمع هزینه ها به شرح زیر بدست آورد :

به منظور حداقل کردن جمع هزینه ها می توان مشتق رابطه بالا را به ازای Q بدست آورد و مساوی صفر قرار داد :

فرمول EOQ در مواردی بکار گرفته می شود که مخارج تحصیل تحت تاثیر مقدار سفارش قرار نگیرد. در موارد کلی تری که امکان اعطای تخفیفات خرید یا هرگونه تغییر دیگری در مخارج تحصیل وجود دارد، آسانترین روش این است که جمع هزینه ها برای مقادیر مختلف سفارش محاسبه شود(توماس و ژانگ، 2008).
نمودار جمع هزینه ها و دو جزء اصلی آن یعنی هزینه سفارش و هزینه نگهداری در شکل زیر نشان داده شده است:

مدل با صرفه ترین مقدار سفارش (EOQ)

مدل EOQ از جمله مدلهای شناخته شده برای ارزیابی با صرفه ترین مقدار سفارش است. این مدل در مواردی بکارگرفته می شود که مخارج تحصیل تحت تاثیر مقدار سفارش قرار نگیرد. بدین طریق مقدار سفارشی که کل هزینه ها را حداقل می نماید ، به کمک فرمول مربوط به EOQ قابل محاسبه است. نکته اساسی در این مدل این است که باصرفه ترین مقدار سفارش یک قلم معین از موجودی ها هنگامی بدست می آید که جمع هزینه های مذکور حداقل گردد. این حداقل نیز مقداری از سفارش است که درآن جمع هرینه سفارش مساوی جمع هزینه نگهداری باشد. تعیین سطح بهینه (اقتصادی ترین) از میزان موجودی ها به دو شیوه یعنی به کمک نمودار و روابط ریاضی تبیین می گردد.
مفروضات مهم (محدودکننده) این مدل به شرح زیر است.
1 – تقاضا برای موجودی مورد بررسی معلوم و مقدار آن در طول دوره مالی ثابت باشد.
2 –

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درباره مدیریت موجودی، بازار سرمایه، دارایی ها، تامین مالی Next Entries منابع مقاله درباره اوراق قرضه، اهرم مالی، نرخ بهره، بازده مورد انتظار