منابع مقاله درباره مخاصمات مسلحانه، حقوق بشر، انتقال اطلاعات، اسناد بین‌الملل

دانلود پایان نامه ارشد

دسترسی و نفوذ سریع تاجران به سلاح‌های خصوصی می‌باشد. در گذشته‌های نزدیک، بیشتر فروش‌ها توسط تولید‌کنندگان بزرگ یا دولت‌ها انجام می شد که هم دولت‌ها و هم تولید‌کنندگان با تاجران خصوصی کار می‌کنند که سلاح‌ها را به‌هر‌کسی خواهند‌ فروخت و در‌مقابل هیچ‌کسی مسئول نیستند. واسطه‌های خصوصی سلاح‌ها، برای فراهم کردن اسلحه‌ها برای گروه‌های جنایی سازمان‌یافته و غیرقانونی اغلب قوانین را نادیده می‌گیرند.
تجارت اسلحه‌های کوچک، سلاح‌های سبک و مهمات از مرزهای سنتی کنترل مهمات خارج می‌شود. بسیاری از سلاح‌های غیرقانونی در گردش در یک نقطه توسط دولت‌ها به طور‌قانونی منتقل شدند و تجارت محدود به سلاح‌های جدید نمی‌شود: یک قسمت مهم شامل انتقال از انبارهای موجود و بازیابی کردن از یک جنگ به جنگ دیگر می‌باشد. میزان دقیق تجارت بین‌المللی سلاح‌های سبک و اسلحه‌های کوچک مشخص نمی‌باشد. در سال‌2000 برآورد شد که تجارت قانونی حداقل 4‌میلیارد دلار تا 6‌میلیارد دلار ارزش دارد.219 تجارت غیرقانونی برای تخمین زدن سخت‌تر می‌باشد و حداکثر تا 10‌میلیارد دلار برآورد شده است.220
توانایی دولت‌ها برای مقابله با گسترش غیرقابل‌کنترل اسلحه‌های کوچک می‌تواند به چند روش تقویت شود. با تنظیم کردن قوانین و اسناد بین‌المللی اجباری، دولت‌ها و تولیدکنندگان اسلحه‌ها برای جریان مهمات و سلاح‌های قانونی و غیر‌قانونی، تولید و انبار‌کردن مسئول می‌باشند. مقررات نظارت‌کننده بر تولید، فروش، صادرات، واردات، دوباره صادر کردن، انتقال، برگرداندن، دلالی، جواز دادن نیز لازم می‌باشد. این کنترل‌ها باید هم به سلاح‌های گرم، اسلحه‌های کوچک، سلاح‌های سبک و مهمات شخصی و هم دولتی مربوط شود. معیارها و دستورالعمل‌های بین‌المللی در مورد مشخص کردن و بیدار کردن سلاح‌ها و مهمات باید ایجاد شود.
اگر اسلحه‌های کوچک و سلاح‌های سبک قرار است کنترل شوند، باید مشاغل مربوط به تجارت واضح باشند. در نبود مقررات، اطلاعات از این نوع به ندرت علنی می‌شود. اطلاعات در مورد جریان اسلحه‌های کوچک و مهمات می‌تواند به اخطار اولیه و راهبردهای پیشگیری از جنگ بسیار کمک کند. همانند دفتر ثبت سلاح‌های غیر‌اتمی UN، یک ابزار برای انتقال اطلاعات متشکل از دفترهای ثبت محلی برای اسلحه‌های کوچک، سلاح‌های سبک و مهمات می‌باشد.
اگر ممنوعیت سلاح‌ها اجرا شود، می‌توانند هم ابزارهای عاملان غیر‌دولتی و هم‌دولتی که با آن سوء‌استفاده های خشونت‌آمیزی مرتکب می‌شوند، را رد کنند. دبیر‌کل سازمان ملل متحد برای ممنوعیت سلاح‌ها درخواست داده تا در موقعیت‌هایی که غیر‌نظامیان مورد‌هدف قرار می‌گیرند، جایی که نقض گسترده و نظام یافته قانون حقوق بشر و انسان دوستانه اتفاق می‌افتد، و جایی که کودکان به‌عنوان سرباز به کار‌گرفته می‌شوند، تحمیل، کنترل و اجرا شود.221 در‌طول دهه‌1990، انجمن امنیت UN ممنوعیت سلاح‌ها را روی 13‌گروه مختلف تحمیل کرد. در اکثریت موردها، ممنوعیت گروه‌های دولتی را مورد‌هدف قرار دادند اما در نمونه‌های آنگولا، روآندا و سیرالئون ممنوعیت‌ها همچنین علیه عاملان غیر‌دولتی اعمال می‌شود.
تخطی از ممنوعیت باید غیرقانونی اعلام شود و متخلف‌ها تحت پیگرد قانونی قرار می‌گیرند. توسعه همکاری در بین دولت‌های متأثر و جامعه بین‌المللی لازم می‌باشد تا ممنوعیت سلاح‌ها را کنترل و اجرا کنند و اطمینان دهند که کشورها یا گروه هایی که مرتکب چنین تخطی‌هایی می‌شوند، کمک نظامی دریافت نمی‌کنند.
3.1.3.ديدگاه حقوق بين‌الملل در زمینه سلاح‌های سبک
توسعه حقوق بين‌الملل در زمينه سلاح‌هاي سبک بسيار محدود بوده و برخلاف سلاح‌هاي شيميايي، ميكروبي و هسته‌اي، رژيم جهاني عدم توسعه‌اي در اين زمينه وجود ندارد. با‌اين‌حال تأكيد و پذيرش فشار جهت كاهش سلاح‌هاي سبك يكي از نكات كليدي روند جلوگيري از بروز مخاصمات است و در اين زمينه ابتكاراتي نيز صورت گرفته است.
از اواسط دهه‌1990 مجمع عمومي ملل متحد مسئله برخورد با سلاح‌هاي كوچك و سبك را در عرصه بين‌المللي بصورت جدي با هدف از‌بين بردن چرخه بدبختي كه نتيجه قاچاق غير‌قانوني سلاح‌هاي سبک و كوچك ايجاد كرده بود، آغاز كرد.
در اين زمينه ملل متحد خواستار جمع‌آوري و نابودي سلاح‌هاي مورد‌استفاده در جنگ‌هاي سابق به‌عنوان يكي از اقدامات در جهت حفظ صلح گرديد.
در جولاي‌2001 مسئله سلاح‌هاي كوچك و سبک بصورت جدي تحت كنفرانس راجع به تجارت غيرقانوني اين نوع سلاح‌ها بررسي گرديد كشورهاي شركت‌كننده يك برنامه كاري كه در آن اقدامات وسيع سياسي در زمينه‌هاي ملي، منطقه‌اي و جهاني جهت جلوگيري، مبارزه و ريشه‌كن نمودن تجارت غيرقانوني سلاح‌هاي كوچك و سبك پيش‌بیني شده بود، تصويب كردند. در اين زمينه همكاري كشورها و كمك به كشورهاي آسيب ديده نيز پيش‌بيني شد. كنفرانس ديگري به سال‌2006 در جهت پيگيري اين مصوبات و اهداف آن برگزار گرديد.
پروتكل اول‌1977 الحاقي به كنوانسيون‌هاي ژنو مصوب‌12 آگوست‌1949 و مربوط به حمايت از قربانيان مخاصمات مسلحانه بين‌المللي در بندهای‌3،4،5 ماده77 می‌گوید:
– اگر در‌يك حالت خاص با‌وجود قواعد پاراگراف‌2 كودكاني كه هنوز به 15‌سال نرسيده‌اند به‌صورت مستقيم در درگيري شركت كردند و در جنگ نيروهاي مخالف گرفتار شدند، مي‌بايست از كليه حقوق خاص بر طبق اين ماده بهره‌مند شوند هر چند به عنوان اسير جنگي‌(POW)‌تلقي نشوند.
– در‌صورتي كه كودكان به هر عنوان دستگیر ، زنداني يا بازداشت شوند مي‌بايست در محلي جداي از بزرگسالان نگهداري شوند مگر اينكه به همراه خانواده همانند آنچه كه در بند‌‌3 ماده‌‌75 گفته شده سپري نمايند.
– مجازات مرگ نمي‌‌تواند در مورد افرادي كه هنگام ارتكاب جرم مرتبط با مخاصمات مسلحانه زير 18‌‌سال بوده‌‌اند اعمال گردد.
ماده‌‌6 بند 4 پروتكل دوم 1977 ژنو الحاقي به كنوانسيون‌‌هاي 1949 ژنو مربوط به حمايت از قربانيان مخاصمات غير بين‌‌المللي، راجع به تعقيب‌‌هاي كيفري اعلام مي‌‌كند مجازات اعدام نبايد نسبت به اشخاصي كه در زمان ارتكاب جرم كمتر از 18‌‌سال دارند و زنان باردار و مادران آنها اعمال گردد.
كودكان به دليل عدم آگاهي كامل به حقوق خود تحت تسلط قرار مي‌‌گيرند و به راحتي مي‌‌توان آنها را تبديل به سربازان بي‌‌رحم و خونريز نمود. كودكان بسيار راحت‌‌تر به استخدام نيروهاي نظامي درمي‌‌آيند و به آساني مخاصمه را ترك نكرده و تمايلي به اين كار از خود نشان نمي‌‌دهند. لازم به ذكر است برخي فرماندهان نظر مخالف داشته و آنها را بدليل اشتباهات مكرر و رفتار غير‌‌اصولي شايسته توبيخ پي درپي مي‌‌دانند.222
گاهي كودكاني كه از گروه نژادي و مذهبي و يا قومي خاصي هستند به‌‌نظر به‌‌عنوان وسيله اي جهت ايجاد مانع، رعب و وحشت و نابودي آن گروه بكار گرفته مي شوند.‌‌ این امر بویژه در جنگ‌‌های صورت گرفته در آفریقا بوضوح مشاهده می‌‌گردد. تلاش جهت کنترل آثار موجد بزهکاری کودکان در مخاصمات مسلحانه از دیگر اهداف حقوق بشردوستانه بویژه در سال‌‌های اخیر بوده است.
2.3.سلاح کشتارجمعی
سِلاح کُشتارجمعی به جنگ‌افزاری گفته می‌شود که می‌تواند شمار بسیار زیادی انسان را بکشد و خسارت فراوانی به سازه‌های ساخت بشر یا محیط زیست وارد آورد. در میان این‌گونه سلاح‌ها، به جنگ‌افزارهایی مانند جنگ‌افزارهای شیمیایی و میکروبی و اتمی، جنگ‌افزار نامتعارف گفته می‌شود.

1.2.3.مین‌‌ها
از میان همه خطراتی که جنگ برای کودکان ایجاد می‌‌کند، تعداد خیلی کمی از آنها در مقایسه با مین‌‌ها و مهمات منفجر شده‌‌ خطرناک‌‌تر می‌‌باشند. آنها نه تنها در جنگ، بلکه برای دهه‌‌ها پس از درگیری معلول می‌‌کنند و می‌‌کشند. کودکان در تقریباً 80 کشور با ترس از مین‌‌های ضد‌‌تانک نامشخص زندگی می‌‌کنند. مهمات منفجر‌‌نشده‌‌(UXOs) یک خطر دیگر می‌‌باشند اگرچه بمب‌‌ها، گلوله، توپ، نارنجک‌‌ها با ضربه منفجر نشدند، اما هنوز می‌‌توانند منفجر‌‌شده و بعد از سال‌‌ها سبب جراحت و مرگ شوند.
مین‌‌ها در بیشتر جنگ‌‌ها از زمان جنگ جهانی ‌‌دوم و مخصوصاً در جنگ‌‌های داخلی استفاده شده‌‌اند. یکی از بدترین کشورهای جنگ زده، افغانستان می‌‌باشد که مین‌‌ها و UXOs 5 تا 10 مصدوم در یک روز در سال‌‌1999 را قربانی کرد. کامبوج نیز متأثر می‌‌شود.223 در سال‌‌1999 هشت سال بعد از اینکه جنگ داخلی پایان یافت، مین‌‌ها و UXOs باعث تلفات بیش از 1000 قربانی شد.224 کودکان آفریقایی که در قاره به زندگی ادامه می‌‌دهند بیشتر گرفتار مین‌‌ها می‌‌شوند. حداقل 26 کشور در آفریقا گرفتار مین‌‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند.225
کودکان در مقابل خطرات مین‌‌ها و UXOs در مقایسه با بزرگسالان آسیب‌‌پذیرتر می‌‌باشند زیرا آنها تشخیص نمی‌‌دهند یا قادر نیستند که علامت‌‌های اخطار را بخوانند. بسیاری از مین‌‌ها پنهان می‌‌شوند یا به راحتی قابل‌‌دید نیستند. اما حتی اگر آنها از مین‌‌ها آگاه باشند، کودکان کوچک در مقایسه با بزرگسالان توانایی کمتری دارند که مین‌‌ها را ببینند. یک مین کاشته شده در چمنزار که برای یک بزرگسال به وضوح قابل دیدن است، برای یک بچه کوچک که ژرف‌‌نمایی‌‌اش دو یا سه فوت پایین‌‌تر می‌‌باشد کمتر قابل رؤیت است. اما حتی مین‌‌هایی که قابل‌‌دیدن هستند یک تهدید می‌‌باشند به‌‌خاطر اینکه کودکان ذاتاً کنجکاو هستند و با اشیای عجیب و غریب که مواجه می‌‌شوند، از زمین برمی‌‌دارند.
به‌‌این ترتیب بمب‌‌های خوشه‌‌ای قوی شکل و یا رنگ روشن و منفجر نشده که توسط ناتو در کوزوو در سال‌‌1999 استفاده شد و مرگ‌‌و‌‌میر بیش از 100‌‌نفر به علت حادثه‌‌های مین و بمب بین ژوئن سال‌‌1999 و آوریل سال‌‌2000 بعد از اینکه بیشتر پناهندگان به خانه برگشته بودند، سهیم بوده است. جان فلاناگان مدیر مرکز تنظیم برنامه‌‌های ساخت و ساز مین UN در پریستینا کوزوو گفت: «بمب‌‌های خوشه‌‌ای تقریباً همیشه سبب تلفات زیادی می‌‌شود و همیشه جوانان هستند که مجروح می‌‌شوند. ما تعداد بمب‌‌هایی که استفاده شد را برای کودکان پیش‌‌بینی نمی‌‌کردیم.»226
خطر باقی‌‌مانده مین‌‌ها و مهمات منفجر‌‌نشده در میان فقرایی که زمین‌‌هایشان را شخم می‌‌زنند، حیواناتشان را جمع می‌‌کنند یا دنبال هیزم می‌‌گردند وجود دارد. در ویتنام برای مثال، جوانان از گاومیش خانواده مراقبت می‌‌کنند که اغلب آزادانه در مناطقی که مین‌‌گذاری شده است یا بمب‌‌ها و گلوله منفجر‌‌نشده دارد پرسه می‌‌زند. بعضی از کودکان فقیر همچنین به عنوان زباله‌‌گرد کار می‌‌کنند و این ابزار را برای فروش به‌‌عنوان فلز قراضه در بازار محلی جمع‌‌آوری می‌‌کنند.
جوانانی که در مزارع و جنگل‌‌ها کار می‌‌کنند و کسانی که می‌‌روند و آب می‌‌آورند در میان کسانی هستند که بیشتر در معرض خطر مین‌‌ها قرار دارند. کودکان در معرض خطر قرار دارند وقتی که مناطق بازی‌‌شان، امکانات ورزشی و مراکز فرهنگی توسط مین‌‌ها و UXOs آلوده می‌‌شود.
خطر برای کودکان توسط روشی که در آن مین‌‌ها و UXOs در زندگی روزانه گنجانده می‌‌شوند، تشدید می‌‌شود. در کامبوج، غیرنظامی‌‌ها از مین‌‌ها و سایر ابزار برای ماهیگیری، حفاظت از اموال و در بعضی موارد در کارهایی از خشونت داخلی استفاده می‌‌کنند. در نتیجه کودکان آنقدر با مین‌‌ها و سایر ابزارها آشنا‌‌ می‌‌شوند که کمتر به خطری که این سلاح‌‌های مرگبار ایجاد می‌‌کنند واقف هستند. کودکان کامبوجی دیده شده است که با ابزار B40 بازی می‌‌کنند و بعضی دیگر به جمع‌‌آوری مین‌‌ها کرده‌‌اند. در عراق‌‌شمالی کودکان از روکش مین‌‌ها به‌‌عنوان چرخ برای کامیون اسباب‌‌بازی استفاده می‌‌کنند.
برخلاف بعضی مین‌‌ها که طراحی می‌‌شوند تا زخمی ایجاد کنند، این ابزار برای کشتن طراحی می‌‌شوند. یک مطالعه در مورد مهمات خوشه‌‌ای در جمهوری دموکراتیک مردم لائو اعلام کرد که یکی از قابل توجه‌‌ترین و نگران کننده‌‌ترین حقایق برای آشکار کردن این مجموعه اطلاعات به طور فوق‌‌العاده نسبت بالای کودکان متأثر می‌‌باشد. 43% آنهایی که مجروح یا کشته شدند در سن 15‌‌سالگی یا کوچک‌‌تر هستند. این تحقیق یک نسبت خیلی بالاتر در مقایسه با کامبوج

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درباره کشورهای آفریقایی، حقوق بین‌الملل، سازمان ملل متحد، ایالات متحده Next Entries منابع مقاله درباره پناهندگان، سازمان ملل متحد، ایالات متحده، جوامع روستایی