منابع مقاله درباره روم باستان

دانلود پایان نامه ارشد

ديوارها با کف سالن نبايد از 25 درجه بيشتر شود. البته مي توان با ايجاد برجستگي و فرورفتگي در سطح ديوارهاي جانبي و يا با دندانه دندانه کردن آنها و ديگر شيوه هاي مشابه، ضمن تأمين همان شرايط آکوستيکي، زاويه ديوارها را کمتر نمود. همچنين مي توان با آويختن پانلهاي آکوستيکي به صورتي که با محور طولي سالن زاويه کمتري داشته باشند و يا با نصب آنها تحت همين شرايط و به صورت قائم بر روي ديوارهاي جانبي، زاويه يکبر شدن ديوارها را کاهش داد. مشخصات اين پانلها را مي توان با شرايط مورد نياز براي آکوستيک سالن تطبيق داد و با اعمال تغييراتي در خاصيت جذب صدا، استفاده هاي متنوعي از آنها حاصل نمود. به طور کلي براي برگزاري کنسرت و پخش موسيقي معمولاً بازتابنده هاي صوتي که در سقف نصب مي شوند، از لحاظ آکوستيکي مناسبت چنداني ندارند. بنابراين بهتر است در اين موارد، تمهيدات آکوستيکي بر ديوارهاي جانبي و انتهايي اديتوريوم اعمال گردد. در سالنهاي چندمنظوره، به کمک سطوح زاويه دار ديوارهاي جانبي، مي توان از بروز آن نوع پديده صوتي که به بازتابهاي عرضي (از يک ديوار به طرف ديوار مقابل و بالعکس) معروف است پيشگيري نمود. در اين شکل سالنها، هر چه به صحنه نزديکتر شويم فاصله ديوارهاي جانبي از يکديگر کمتر مي شود و بازتابهاي عرضي صدا شديدتر خواهد بود. همين مسئله در سالنهاي مستطيل شکل و يا 6 ضلعي، براي تقريباً تمامي سالن وجود خواهد داشت که از طريق يکبر کردن ديوارهاي جانبي و برخي ديگر تمهيدات آکوستيکي، آن را تخفيف مي دهند.
ديوار انتهائي آديتوريوم مي تواند مستقيم باشد و يا اين که مقعر در نظر گرفته شود که با نقشه جايگاه، هماهنگي بيشتري داشته باشد. در هر يک از دو حالت فوق (بخصوص براي حالت مقعر) سطح ديوار بايد براي تمامي طيف فرکانسهاي صوتي، کاملاً جاذب صدا و يا پخش کننده باشد. در عقب سالن اغلب مي توان بالکنهائي در نظر گرفت. موقعيت و ارتفاع و نيز تمهيدات آکوستيکي سطح لبه جلويي اين بالکنها (بخصوص در حالت مقعر) و همچنين تأثيري که جايگاههاي واقع در زير آنها بر آکوستيک سالن دارند، از اهميت خاص برخوردار است.
در مواردي که داشتن گنجايش بيشتر براي جايگاه مدنظر باشد، نظير سالنهاي مخصوص برگزاري
کنگره ها، معمولاً بدون افزايش طول سالن، فرمهاي بادبزني را گسترش داده و ربع دايره عريضي را به وجود مي آورند. از نمونه اين گونه سالنها مرکز کنفرانس ومبلي در انگلستان مي باشد. به اين ترتيب، مي توان انعطاف پذيري وسيعي در کاربرد سالن به وجود آورد و چنانچه جمعيت کمتري در سالن گرد هم آيند، آنها را در بخشهاي مرکزي متمرکز نمود.
پلانهاي شش ضلعي
فرمهاي شش ضلعي معمولي يا تعديل شده، در بسياري موارد، بخصوص در طراحي سالنهاي چندمنظوره، مراکز انجمن شهر (سالنهائي که هم مورد استفاده تئاتر و کنسرت قرار مي گيرند و هم کنگره در آنها برگزار مي شود) الگوي مناسبي به شمار مي آيد.
در اين شکل سالنها با استفادة صحيح از فرم سقف، سطوح مختلف ديوارها و ديگر گوشه و کنار محيط، مي توان به خصوصيات فني اديتوريوم پيوندهاي منطقي داد و از ثمرات آن که صداي خوب مستقيم، بازتابهاي صوتي کنترل شده و ديد مناسب است بهره مند شد. در طراحي آرايش جايگاه اين گونه سالنها دست طراح باز است و امکان داشتن نظامهاي متنوع چه در سطح و چه ارتفاع از جمله بالکنها وجود خواهد داشت.
سقف اديتوريوم مي تواند به گونه اي طرح گردد که ضمن القاء نمودن بخشي از نمود فرم چندضلعي بام به فضاي داخل، با متمايل شدن سطوح بزرگ آن در زير، به خود فرم گرفته و توسط روکشهاي
پخش کننده صدا، بازتاب اصوات را به جهت هاي گوناگون و مورد نظر هدايت و يا صداهاي مزاحم و ناخواسته را جذب کند. اما لازمه اين نوع استفاده از سقف، دقت کافي در رعايت ضوابط آکوستيکي و اعمال کنترلهائي به منظور پيشگيري از بروز مشکلات صوتي است.
سالنهاي شش ضلعي، براي فعاليتهائي از قبيل اجراي نمايشهاي بزرگ و کنسرتهاي با گروه کر که نيازمند صحنه وسيع هستند، مناسبند. همچنين فرم اين سالنها امکان مي دهد که جايگاه حضار در قطاعي از دايره با زاويه 180 (به صورت نيم دايره) تا 220 درجه صحنه را به احاطه درآورد.
براي داشتن انعطاف پذيري بيشتر در استفاده از سالن و مناسب نمودن آن با عملکردهاي متنوع و جمعيتهاي کوچک و بزرگ، بهتر است کف قسمت مرکزي سالن، افقي طراحي شود و گرداگرد آن
صندلي ها قابل برچيده شدن يا سکوهائي که داراي چنين عملکردي هستند قرار گيرد و چنانچه در محوطه مرکزي سالن هم صندلي هاي قابل انتقال استفاده شود. اعمال تغييرات دلخواه در صحنه و توسعه آن نيز ميسر خواهد شد.
در اديتوريومهاي شش ضلعي، بالکنها معمولاً در 3 جانب انتهايي سالن طراحي مي شوند و در آنها فقط صندلي هاي ثابت نصب مي شود. رعايت زواياي ديد براي حضار مستقر در اين بالکنها ايجاب مي کند که به صندلي ها زواياي مناسبي، چه در پلان و چه در مقطع، داده شود. سالن ريدينگ (Reading) انگلستان، که پلان شش ضلعي دارد، يکي از نمونه هاي موفق اينگونه سالنها به شمار آمده و الگوي مناسبي براي طراحان در ايجاد تنوع در نظام آرايش جايگاه ها و صحنه مي باشد.
درستي هر يک از عملکردهاي اين شکل سالنهاي چندمنظوره، منوط به رعايت مشخصاتي خواهد بود که گاه در تضاد با ويژگي هاي لازم براي عملکرد ديگر است. به عنوان مثال براي وضوح شنيدن صداي سخنران ضروري است که زمانهاي طنين کوتاه باشد حال آن که لازمه خوب شنيدن انواعي از موسيقي، ايجاد طنين هاي طولاني است. حجم سالن که به ازاء هر نفر با صندلي، تا 6 متر مکعب در نظر گرفته مي شود نيز در تشديد اين تضاد سهيم است و معمولاً مناسبت چنداني در تأمين شرايط کافي براي شنيدن موسيقي ندارد. به اين دلايل غالباً بايد با کمک از وسائل الکترونيک، آواها را تقويت و تعديل کرد و با ايجاد تشديد کمکي يا طنينهاي طولاني، آميزش و کيفيت رضايت بخشي به پخش موسيقي داد.
نقطه ضعف ديگر اينگونه سالنها، محدوديت در استفاده از حداکثر گنجايش براي تمام مقاصد است. با اين توضيح که ديوارها، دکورها و ساير تمهيداتي که در آريشهاي خاص، به منظور استتار و يا تحديد جوانب صحنه بين پيش صحنه و صحنه بکار مي روند، باعث مي شوند خطوط ديد از نقاط انتهائي کناره هاي سالن، با موانع ذکر شده برخورد کند و تسلط بصري حضار به صحنه کاهش يابد. در چنين مواردي، اجباراً بخشهائي از جايگاه حضار، که چنين موقعيتي دارند، برچيده و به گنجايش کمتر اديتوريوم بسنده مي شود. اين محدوديتها را در حين برگزاري کنگره يا کنوانسيون نيز بايد اعمال نمود.
روش ديگري که براي فائق آمدن بر بخش عمده اي از اين معضلات به کار مي آيد اين است که از ابتدا، شکل هندسي ساختمان به فرمي شبيه به سم اسب طرح شود. اين شکل که صورت تعديل و اصلاح شده شش ضلعي است، همان فرم سنتي است که در تئائرهاي سبک جورجيا، به عنوان فرم شاخص به کارمي رفته است. بايد توجه داشت که در اين روش تطبيقي هر چند فرم سالن براي اجراي کنسرت مناسب است براي برگزاري کنگره نامناسب خواهد بود.
پلانهاي مدور و بيضوي
از روزگاران بسيار دور تا به امروز اين نوع پلانها بيشتر براي ايجاد استاديومها انتخاب شده اند. ويژگي عمده اين شکل پلانها بيشتر در صحنه يا ميدان مرکزي آنهاست که از هر سو توسط جايگاه احاطه شده و آرنا8 ناميده مي شود. از نمونه هاي بارز استاديومهاي مدور يا بيضوي، مي توان عمارت کليزيوم9 در شهر رم را نام برد، که در دوران امپراطوري روم باستان احداث گرديده است.
در آن زمانها پيکارهاي خونين گلادياتورها، آئين هاي رسمي و نمايشهاي سرگرم کننده و مفرح مهمترين و رايج ترين عملکرد اينگونه استاديومهاي غالباً روباز بود. اما استاديومهاي مدور يا بيضوي شکل امروز کاربردهاي اجتماعي متنوع تري همچون برگزاري نمايشگاه، انجام مسابقات ورزشي، اجراي کنسرت و غيره و حتي برگزاري کنوانسيونها و کنگره هاي بزرگ را نيز يافته اند. اينگونه تحولات از يک سو، و پيشرفت تکنولوژي ساختمان از سوي ديگر، که امکان پوشش کامل سقف براي آنها را به وجود آورده، بهره گيري دائم و هميشگي از اينگونه پلانها را ميسر ساخته است.
بزرگي اين بناها و نياز به پخش و انتقال صدا به تمامي فضا، ايجاب مي کند که تأسيسات صوتي پيچيده و نوع خاصي از بلندگو نصب و به کار گرفته شود. در محاسبات تأسيسات صوتي، هر بخش از جايگاه حضار به مثابه يک سطح جاذب صدا منظور مي شود و سيگنالها با آمپليتود محاسبه شده، از طريق «ستون بلندگو» هائي با موقعيت مناسب به سمت هر يک از اين سطوح پخش مي گردد.
در اين روش با کنترل مشخصات، جهت و زاويه امواج صوتي، از طنين يا پژواک ناخواسته اجتناب
مي گردد و چنانچه ضروري باشد با اعمال فواصل زماني بسيار کوتاه و تأخيردهنده در سيستم پخش، صداهاي مستقيم و ارسالي را همزمان مي کنند.
اين شکل ساختمانها چنانچه قرار باشد روباز ساخته شوند، معمولاً در محوطه هائي مستقر مي شوند که سروصداي محيط اطراف، مشکلي جدي به وجود نياورد و در پيرامون منابع صوتي دروني به طراحي آکوستيک ويژه اي نياز نباشد. در اين موارد براي برگرداندن صداهاي خارجي به محيط خود، مي توان در صورت لزوم از بازتابنده هاي صوتي نيز استفاده کرد. بهرحال چنانچه از محدوديتهاي آکوستيکي (که در اينگونه بناها معمولاً اجتناب ناپذير است) چشم پوشي شود، امکان پذيرش جمعيتهاي بسيار زياد و تدارک اتمسفري با جذابيت خاص، از امتيازات قابل توجه و منحصر به فرد اين شکل استاديومها محسوب مي گردد.
جلسات عمومي آغاز و انجام کنگره ها و کنوانسيونها، که جمعيت زيادي در آنها شرکت مي کنند معمولاً در انواع سرپوشيده اين استاديوم ها برگزار مي شود و نظر به اين که در زمانهاي بين اين جلسات، مباحثات تخصصي و کارشناسي در گروههاي کوچکتر انجام مي گردد بهتر است اينگونه استاديومها، در خود فضاهاي کوچکتري نيز براي انجام اين فعاليتها داشته باشند تا امکان استفاده جامع و کامل از آنها که به عنوان يک اصل مهم در ارتباطات اجتماعي، روابط بازرگاني و سياستهاي اقتصادي بشمار آمده، تأمين گرديده و راههاي جذب بيشتر مردم و انجام گردهمائي هاي پرثمر هموارتر شود.
سالنهاي نمايشگاهي
سالنهاي نمايشگاهي در عملکرد نسبت به اديتوريومها تفاوتهاي بسيار دارند. هرچند نيازهاي مشابه و ملاحظات يکسان اغلب آنها را در مقوله واحدي قراي مي دهد. ارائه خدمات صوتي و تصويري در اينگونه سالنها کار حساس و دقيقي است که دانش و تجربه استفاده از سيستمهاي پيشرفته و طراحي خاصي مي طلبد. پيچيدگي اين موضوع هنگامي بهتر آشکار مي شود که در نظر آوريم يک سالن نمايشگاهي توسط پارتيشنهاي مختلف به بخشها و غرفه هاي متنوع کوچک و بزرگي تقسيم مي گردد و غرفه ها اکثراً بدون سقف مختص بخود، با ساير فضاها در زير يک پوشش بزرگ واقع مي شوند. اين بخشها هم به خدمات صوتي همگاني و هم به تجهيزات صوتي و تصويري ويژه متناسب با عملکردهاي خاص، نياز دازند. از اين رو مشخصات آکوستيکي کل سالن، همراه با خصوصيات موضعي آن بايد يک جا، و در واقع چند منظوره طراحي شود.
ويژگي هاي تجاري حاکم بر سالنهاي نمايشگاهي ايجاب مي کند براي ديگر صداهاي توليد شده در سالن نيز تدابير آکوستيکي مناسب اتخاذ گردد. برنامه هاي تبليغاتي صوتي/ تصويري از پيش ضبط شده، نمايشهاي موردي همراه با سخنراني، مبادله اطلاعات بين بازديدکنندگان و مسئولان غرفه ها، سروصداي ماشينها و ابزارهاي مکانيکي مورد بازديد، و بالاخره همهمه عمومي، از جمله صداهائي هستند که از گوشه و کنار سالن به گوش رسيده و فضا را پر مي کنند.
در اين سالن ها، تجهيزات فني و خدمات مهندسي مختلفي مورد نياز خواهد بود که بدون پيش بيني کانالها و کابلهاي تأسيساتي و تدابير ايمني مناسب، امکان تدارک و تأمين نخواهد داشت. اين نکات، همچنين لزوم استفاده از کفهاي کاذب و آويزها و نگهدارنده هاي سقفي را روشن مي سازد که در هر مورد به طراحي هاي متفاوتي نياز خواهد داشت.
مشکلات آکوستيکي نمايشگاهي، غالباً از طنين دار شدن صداهاي مزاحم در موقعيتهائي نزديک به زير سقف اصلي، و

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درباره طرح و ساخت Next Entries منابع مقاله درباره سالنهاي، سخنراني، صداي