منابع مقاله درباره خدمات بهداشتی، برنامه آموزشی، دسترسی به خدمات، کشورهای در حال توسعه

دانلود پایان نامه ارشد

جوانان متأثر از جنگ را مورد تأکید قرار می‌دهد.
گزارش سال 1999 رد‌بارنا، رهایی توسط یک گروه مسلح با 5‌دختر اوگاندایی بعد از مرگ فرماندشان به علت ایدز را توصیف می‌کند. دخترها به یک مرکز استقرار مجدد برای جنگ‌های کودکان رسیدند یک دختر قبلاً علامت‌های بیماری ویروسی را نشان می‌داد. به دخترها آزمایش HIV محرمانه و مشاوره پیشنهاد شد، اما تنها دو دختر موافقت کردند که آزمایش بدهند اما نمی‌خواستند از نتایج مطلع شوند. هر دو نتیجه آزمایش مثبت بود.101
جوانان به آموزش در‌مورد خطرات عفونت HIV و راه‌های پیشگیری از آن نیاز دارند. حس مصونیت نوجوانان، توانایی یک فرد جوان برای تصمیم‌گیری و اجرای تصمیمات حتی در زمان صلح را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد یا گیر‌افتادن در آشوب جنگ مسلحانه، تصمیم‌گیری به طرزی غیرقابل پیش‌بینی سخت‌تر می‌شود.
با جدایی از مدرسه و جوامع‌شان، جوانان احساس می‌کنند که رفتار جنسی، قسمتی از زندگی‌شان می‌باشد که در آن آنها می‌توانند خوشی را تجربه کنند. در کشورهایی که مراقبت یا درمان کم است یا اینکه وجود ندارد بسیاری از افراد جوان ترجیح می‌دهند با این امید زندگی کنند که آنها نسبت به معلوماتی که دارند، مبتلا نمی‌شوند همراه با ممنوعیت‌های مرتبط با بحث عمومی در‌مورد رابطه جنسی، این نگرش توطئه سکوت پیرامون بیماری همه‌جاگیر را بسیار تقویت می‌کند.
از طریق مشاوره با گروه کم‌سن و سال ها، افراد جوان می‌توانند برای از عهده برآمدن خطرات روزانه ایجاد شده توسط HIV/AIDS از جمله ابعاد جنسی آن به یکدیگر کمک کنند. قدرت‌گیری جوانان به پیشرفت‌های بزرگی در اقدامات پیشگیری از HIV/AIDS در کشورهایی مانند نامبیا، اوگاندا و زامبیا کمک کرده است. نوجوانان به عنوان آدم‌های روشنفکر و مشاور برای سایر نوجوانان متأثر از جنگ، نعمت بزرگی می‌باشند.
شکست دولت‌ها و سازمان‌ها در فراهم کردن مراقبت کافی برای افرادی که HIV/AIDS دارند حاکی از این است که افراد جوان مخصوصاً دخترها بار سنگینی را به دوش می‌کشند و غالباً مجبور می‌شوند که مسئولیت بزرگسالان را بدون حمایت و راهنمایی کافی به‌عهده بگیرند.
بالای 90%‌از کل کودکان مبتلا به‌HIV مانند کودکان متولد شده به HIV+ مادران زندگی را آغاز کردند.102 بدون دسترسی به مداخله پزشکی مناسب در مورد یک‌سوم از مادران مبتلا بیماری را به کودکانشان در طول حاملگی، در تولد یا در زمان شیردهی انتقال می‌دهند.
داروهای ضد‌ویروسی مخصوص می‌تواند خطر انتقال HIV را در تولد خیلی کاهش دهد. اما هنوز 15% احتمال وجود دارد که یک مادر با HIV+، HIV را به بچه‌اش از طریق شیر‌پستان انتقال دهد. زنان باید این خطر را برای مقابله با خطری برای کودکانشان که از شیر‌مادر تغذیه نمی‌کنند بررسی کنند. در کشورهای در حال توسعه، وقتی HIV به‌عنوان یک عامل خطرناک برطرف می‌شود، نوزادانی که با شیر‌مادر تغذیه نمی‌کنند، در مقایسه با نوزادانی که با شیر‌مادر تغذیه می‌شوند، 6‌برابر احتمال دارد بمیرند.103
تغذیه جایگزین، نیاز به آب‌تمیز و شیر‌خشک نوزاد دارد. هر‌دوی آن در موقعیت‌های جنگ، گران و کمیاب هستند. در جمهوری دموکراتیک کنگو، تنها 45% جمعیت به آب‌تمیز دسترسی دارند. در اتیوپی برآورد می‌شود که کمتر از 25%‌جمعیت به آب‌تمیز دسترسی دارند.104 برای کسانی که در IDP و اردوگاه پناهندگان زندگی می‌کنند موقعیت به مراتب بدتر می‌باشد. آب‌آشامیدنی نامطمئن، بهداشت ‌کم و هزینه و کمبود شیر‌خشک نوزاد حاکی از این است که زنان خواه از وضعیت HIV‌شان آگاه باشند خواه نباشند، شیردادن معمولاً تنها انتخاب است و ثابت می‌شود مطمئن‌ترین انتخاب است حتی اگر شیر‌خشک باشد.
در جنگ، زنان باز هم نیاز به آزمایشHIV/AIDS، مشاوره و درمان دارند اما این دسترسی برای بیشترمردم در کشورهای در‌حال توسعه حتی در زمان صلح وجود ندارد. باوجود ‌این، آزمایش و مشاوره به تنهایی به زنان اجازه نمی‌دهد تصمیم بگیرند، اگرچه هیچ جایگزینی برای شیر‌مادر وجود نداشته‌باشد.
در‌طول جنگ مسلحانه، سلامتی مادران مبتلا به‌HIV مثبت به‌ندرت به طور‌کافی مورد‌توجه قرار می‌گیرد. توجه بارز روی محافظت نوزادان از عفونت، نیازهای بهداشتی مادران مبتلا به HIV مثبت را تحت‌الشعاع قرار داده‌است. واکنش‌ها نسبت‌HIV در جنگ، باید برای زنان دسترسی به داروهای مناسب، حمایت غذایی و سایر مراقبت‌ها و درمان قبل، در طول و بعد از حاملگی را فراهم‌کند.
در توصیف گسترش‌HIV برای کودکان اصطلاح پزشکی «انتقال عمودی» در میان مردم «انتقال مادر به بچه» نامیده می‌شود. این اصطلاح به‌طور‌مستقیم یا غیرمستقیم مادر را مقصر می‌داند. واقعیت این است که بسیاری از مادران مبتلا به‌HIV مثبت ندانسته توسط والدینشان مبتلا شده‌اند و بسیاری دیگر در‌نتیجه تجاوز‌جنسی و سوء‌استفاده در جنگ مبتلا شده‌اند و رها شده‌اند تا با درگیری‌های ویران‌کننده هم برای خودشان و هم برای کودکانشان روبرو شوند.
علت تشدید احتمال خطر برای زنان به این معناست که میزان انتقال‌HIV از مردان به زنان در مقایسه با انتقال از زنان به مردان چهار‌برابر بیشتر می‌باشد.105 علاوه بر‌این در بیشتر فرهنگ‌ها قدرت محدود زنان برای مذاکره کردن درباره فعالیت جنسی توسط جنگ بیشتر به خطر می‌افتد. آنها نمی‌توانند در مورد مسائل جنسی صحبت کنند چه برسد به اینکه در‌ مورد استفاده از کاندوم بحث کنند و سکوت تحمیلی آنها به بهای وحشتناکی تمام می‌شود.

2.1.2. تجهیزات و اطلاعات در مهار ایدز
وقتی مدارس به وظایف خود عمل می‌کنند، آنها می‌توانند به‌عنوان مراکز آموزش اجتماعی خدمت کنند. در بعضی کشورها سیستم‌های آموزشی متوقف می‌شوند به‌خاطر اینکه معلم‌ها و مدیران به علت ایدز یا جنگ مرده‌اند. در سال 1999، 51000 بچه اتیوپیایی معلم‌هایشان را به‌خاطر ایدز از دست دادند. مدرسه باید تبدیل به پناهگاه امن برای مراقبت‌های عمومی، آموزش و حمایت شود.106
با آموزش دادن افراد جوان در مورد پیشگیری و درمان، مدارس می‌توانند به آنها اجازه بدهند تا به خانواده‌هایشان و جامعه کمک کنند. آموزش در موقعیت‌های اضطراری باید شامل برنامه‌های تغذیه مبتنی بر فراهم کردن دو وعده غذا در روز برای کودکان باشد و اطمینان دهد که تغذیه و بهداشت، قسمت‌های لازم آموزش مهارت‌های زندگی می‌باشد. فراهم کردن این به‌عنوان یک قسمتی از برنامه آموزشی منظم احتمال حمایت بهتر برای کودکان یتیم به‌علت HIV/AIDS را فراهم می‌کند در‌حالی‌که کمک کردن مانع از آبروریزی بیشتر آنها می‌شود.
بسیاری از خانواده‌های فقیر، مخصوصاً کسانی که به HIV/AIDS مبتلا می‌باشند، به‌سادگی نمی‌توانند کودکانشان را به مدرسه بفرستند. در طول جنگ آنها از نظر امکانات مالی بیشتر در تنگنا می‌مانند. به‌عنوان یک اولویت ضروری دولت‌ها باید به تعهداتشان عمل کنند. در اجلاس حقوق کودکان شروع شد و در اجلاس سران جهانی سال 1990 برای کودکان ارتقا یافت و در آوریل سال 2000 در گردهمایی آموزشی جهان در داکار107 دوباره اعلام شد به‌منظور اینکه حقوق هر بچه را برای تحصیلات ابتدایی اجباری در زمان صلح یا در‌طول جنگ فراهم کنند.
علی‌رغم تأثیر نابود‌کننده HIV/AIDS یک پیام مثبتی وجود‌دارد و آن این است که HIV/AIDS قابل پیشگیری می‌باشد. سرمایه‌گذاری در پیشگیری توسط دولت‌ها و اهدا‌کننده‌های بین‌المللی می‌تواند زندگی میلیون‌ها بچه را نجات دهد. آگاهی ملی و برنامه‌های پیشگیری می‌تواند در تغییر دوره بیماری همه‌جاگیر موفقیت‌آمیز باشد.
تعداد کمی از دولت‌ها، تجهیزات اجتماعی را در مرکز طرح‌های ملی خودشان برای مواجه‌شدن با بیماری همه‌جاگیر قرار داده‌اند.108 اما به‌طور‌کلی واکنش به بحران‌HIV تعهدات موردنیاز را برآورده نکرده است مخصوصاً در موقعیت‌های جنگ وقتی اقدامات ملی مؤثر می‌تواند یک نقش مهم‌تر را بازی کند، جایی که سیستم‌های آموزشی و بهداشتی متوقف شده‌اند همه تلاش‌ها باید به‌منظور فراهم کردن اطلاعات مربوط بهHIV و خدمات بهداشتی به‌عنوان یک قسمت لازم از کمک‌های ضروری انجام شود.
تجربه در برزیل، تایلند، سنگال، اوگاندا نشان داده است که چطور حمایت فعال مدیران سیاسی در حمایت از تجهیزات اجتماعی گسترده در کشورهای گرفتار HIV/AIDS ضروری می‌باشد. در اواخر دهه 1980 علی‌رغم منابع مالی محدود دولت اوگاندا همراه با NGOs طی یک اقدام عمومی، جنگ علیه گسترش ایدز را آغاز کرده است در سال 1996 اوگاندا با تأکید بر تعهد سیاسی دنباله دار برای این تلاش، هیئت دولت اوگاندا یک بیانیه عمومی در مورد ایدز تصویب کرد. به‌طور‌کلی، این تلاش‌ها منجر به کاهش در میزان شیوع HIV در پیمان شرکت‌کنندگان از تولد از سطح 31% در سال 1990 تا 14% در سال 1998 شد. اما همان موفقیت در میان سربازهای نظامی اوگاندا آشکار نبود جایی که شیوع HIV از 16% در سال 1992 تا 27% در سال 1996 افزایش یافت. 109 واضح نیست که آیا این مسئله حاکی از این است که اقدامات دولتی با جوانان در جامعه اوگاندا به‌طور‌کلی یا به‌طور‌خاص در داخل جمعیت نظامی موفقیت کمتری داشته است یا خیر؟
در کشورهای در‌حال جنگ، اقدامات اطلاعاتی باید استفاده از رهنمون‌های‌UN‌AIDS/‌WHO/‌UNHCR‌را برای دخالت HIV در موقعیت‌های ضروری ممکن سازد. این رهنمون‌های سال 1996 باید برای دادن توجه بیشتر به پیشگیری، مراقبت و مسئله درمان برای کودکان به‌روز شود. نظام‌نامه سال 1999 UNHCR یعنی بهداشت تولیدمثل در موقعیت پناهنده راهنمایی در مورد مسئله‌HIV/AIDS‌در موقعیت های ضروری را فراهم می‌کند و باید به‌عنوان یک قسمت از اقدامات اطلاعاتی مورد‌استفاده قرار گیرد. اقدامات اطلاعاتی باید به‌طور بارزی در طرح‌های ملی و محلی جامعه نشان داده شوند تا با عفونت‌های HIV از طریق بهداشت، آموزش و سایر سیستم‌ها مبارزه کنند.
3.1.2.کمک‌های فوری در درمان ایدز
کمک‌های فوری که تصور می‌شود موقت باشد، می‌تواند سال‌ها طول بکشد و مکانیسم‌های مقابله‌ای افراد را برای نقطه شکست، گسترش دهد. در چنین شرایطی کاهش میزان انتقال HIV به ادغام آگاهی و برنامه‌های پیشگیری در همه‌جنبه‌های کمک فوری بستگی دارد. علاوه بر‌این واکنش‌های بشردوستانه باید شامل مشاوره محرمانه و داوطلبانه رایگان و آزمایش و فراهم سازی لوازم پزشکی باشد تا با عفونت‌های سریع که همراه با HIV/AIDS‌می‌باشد‌ به خصوص بیماری سل مبارزه کنند.
برای جلوگیری از ایجاد یک قانون تبعیضی ناخواسته بین افراد آواره هم‌نوعشان، این خدمات باید برای هر دو گروه در دسترس باشد و باید با همکاری و حمایت دولت به‌عهده گرفته شود. جمع‌آوری اطلاعات اصلاح شده و کنترل شیوع HIV/AIDS‌، میزان ابتلا و انتقال می‌تواند آگاهی عمیق‌تری از روش و عمل مناسب ایجاد کند. بهداشت ضروری و برنامه‌های مهارت زندگی جوانان باید شامل آگاهی و پیشگیری از HIV باشد و دسترسی به خدمات بهداشتی مرتبط با HIV را فراهم کند. در چارچوب برنامه‌های مشاوره‌ای از طریق خدمات بهداشتی یا از طریق سایر خدمات مرتبط با جوانان که می‌تواند استفاده درست از کاندوم را توضیح دهد، کاندوم باید به‌طور گسترده‌ای در دسترس قرار‌گیرد.
در موقعیت‌های ضروری زنانی که از پستان شیر می‌دهند، باید در برنامه‌های تغذیه و غذا در اولویت باشند. غذاهای مکمل، ویتامین‌ها و مواد معدنی که برای خانم‌های مبتلا به‌HIV مثبت، باید برای تمام زنانی که از پستان شیر می‌دهند در دسترس باشد. از دیدگاه ملی و در عرصه بین‌المللی زنانی که‌HIV دارند متحد نشده‌اند و در حمایت از طیفی از مسائل HIV/AIDS درگیر شده‌اند. تخصص آنها باید در‌پی گسترش‌دادن سیاست ها و راهبردها برای زنان مبتلا به‌HIV مثبت در موقعیت‌های درگیری باشد.
توجه بین‌المللی قابل‌ملاحظه ای، معطوف به بیماری HIV/AIDS در سال 2000 شد و تعهداتی به‌منظور اینکه امکانات مالی بیشتری را برای مبارزه علیه ویروس صرف کنند، ایجاد شدند. با وجود این مهم می‌باشد که تلاش‌ها برای به مبارزه طلبیدن بیماری همه‌جاگیر حتی بار بزرگتری را روی کشورهای درگیر با بیماری قرار نمی‌دهد. در سال1998 اگرچه یک برآورد 3‌میلیارد ‌دلاری یعنی 1.5‌میلیارد

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درباره نیروهای مسلح، مخاصمات مسلحانه، خدمات بهداشتی، جوامع محلی Next Entries منابع مقاله درباره افغانستان، تاجیکستان، مواد غذایی، سلامت زنان