منابع مقاله درباره حقوق کودک، حقوق بشر، مخاصمات مسلحانه، سازمان ملل

دانلود پایان نامه ارشد

بیشتر به کودکان و غیرنظامی ها آسیب می‌رساند تا اینکه مانع دیکتاتورها شود، آن یک گروه تحقیق رسمی در آوریل سال‌2000 ایجاد کرد تا سیاست تحریم‌های UN و تأثیر تحریم‌های تعیین شده را بررسی کنند.
تحریم‌های تعیین شده امکان کاهش گرفتاری‌هایی را دارد که از تحمیل تحریم‌های گسترده ناشی‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. در عمل، تحریم‌ها باید دقیقاً ضعف‌های کسانی را که برای جرم‌های آشکار علیه غیرنظامی‌ها مسئول هستند را مورد‌هدف قرار دهد. این می‌تواند از طریق متوقف کردن سرمایه، ندادن اعتبار و وام، جلوگیری از سرمایه‌گذاری و متوقف کردن مذاکرات اقتصادی به‌دست آید. مثال‌های دیگر شامل تحریم مهمات و انزوای فرهنگی، ارتباطی و تحریم اقتصادی خاص می‌باشد.
تحریم‌های تعیین شده همچنین برای نماینده‌های سیاسی و حمایت‌کنندگان حکومت در‌نظر گرفته‌‌‌‌‌ می‌شود. گزارش دبیرکل در مورد حمایت از غیرنظامی‌ها در جنگ از طریق پیشنهاد تحمیل تحریم‌های تعیین‌شده علیه عاملان غیر‌دولتی که کودکان را به‌عنوان سرباز استثمار می‌کنند باز هم ادامه داشت.271 گزارش دبیرکل، با عنوان «نقش سازمان ملل متحد در قرن‌21»، خلاصه‌ای از راهبردهای جایگزین تحقیق شده توسط تعدادی از دولت‌ها از جمله آلمان و سوئیس را بیان کرد تا تحریم‌های مالی تعیین شده را مؤثرتر کند.
انجمن امنیت تحریم‌های تعیین شده علیه آنگولا و سیرالئون در تلاش برای مقابله با تأمین هزینه درگیری از طریق تجارت الماس، تصویب کرد.272 تحریم‌ها علیه UNITA یک نمونه می‌باشند و امید است که آنگولا برای ثابت کردن اینکه چطور تحریم‌های تعیین شده می‌تواند سود اقتصاد جنگ را از بین ببرد و هزینه‌های مهمات را توسط گروه‌های مسلح کاهش دهد یک نمونه خواهد‌شد.

3.1.4. پایانی برای رهایی از تحریم‌ها
هیچ نوعی از تحریم‌های حکومت، خواه تحریم گسترده و خواه تحریم تعیین شده نباید تحمیل شود مگر اینکه انجمن امنیت با یک ارزیابی دقیق متقاعد شود که آنجا تأثیر منفی روی کودکان نخواهند داشت. شیوه‌های اجباری و قابل اجرا باید مورد استفاده قرار گیرد تا تأثیر تحریم‌ها را روی کودکان و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر در طول و بعد‌از تحمیل‌شان کنترل کند. همه کنترل‌ها باید شامل یک ارزیابی پیرامون تأثیر روی هم‌نوعان محلی و شرکای اصلی تجاری باشد.
از آنجایی که بسیاری از تأثیرات تحریم‌ها فقط در طولانی‌مدت آشکار می‌شود نباید اجازه داد که هیچ تحریمی برای مدتی نامعلوم ادامه یابد. وقتی تحریم‌ها اعمال می‌شوند، انجمن امنیت باید محدودیت زمانی تعیین کند و اهداف و ضابطه‌ها را به‌وضوح مشخص کند. به‌محض اینکه اهداف برآورد شد تحریم‌ها باید برداشته شود.
الماس‌های خونین
در جولای سال‌2000 انجمن امنیت سازمان ملل متحد یک تحریم جهانی را در مورد صادرات همه الماس‌های نتراشیده از سیرالئون تحمیل کرد تا زمانی که دولت یک سیستم تأییدیه ایجاد کند و کنترل مناطق مین‌گذاری شده توسط شورشیان را دوباره به‌دست آورد.273
با هدف محدود‌کردن توانایی UNITA برای برپا کردن جنگ، سازمان ملل متحد تحریم‌های سخت مهمات و الماس را علیه گروه شورشی در آنگولا تحمیل کرد، حساب‌های بانکی‌اش را مسدود کرد. تحریم‌های تعیین شده علیه‌UNITA در سال‌1998 تحمیل شد بعد از اینکه UNITA 3 تا 4‌میلیارد دلار از فروش جواهر به‌دست آورده بود. اقدامات اخیر توسط انجمن امنیت‌UN، کمیته تحریم‌های آنگولا و گروه کارشناسان آن اجرای این تحریم‌های تعیین‌شده را اصلاح کرده‌اند.
در ماه مارس سال‌2000، نماینده رسمی کانادایی سازمان ملل متحد، روپرت فولر، گزارشی را برای کمیته تحریم‌های UN صادر کرد که اهم دولت‌ها و افرادی که گفته می‌شود این تحریم‌ها را نقض می‌کردند را مشخص می‌کند.274 پس از آن در آوریل سال‌2000 با همکاری عاملان بخش خصوصی در صنعت الماس، انجمن امنیت یک مکانیسم کنترل‌کننده ایجاد کرد تا نقض تحریم‌های ادعا شده علیه‌UNITA را بررسی کند.275 تا حدودی به علت چنین تلاش‌هایی، انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان الماس در جولای سال‌2000 ایجاد یک سیستمی را تصویب کردند تا جریان الماس‌ها را از مناطق درگیری از جمله آنگولا، جمهوری دموکراتیک کنگو و سیرالئون را متوقف کند.276 این الماس‌ها که برای مهمات تجارت شده‌اند به آنها اسم «الماس‌های خونی» داده شده است.
انجمن حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیشنهاد کرده است که وقتی تحریم‌ها تحمیل می‌شود، معیارهای بین‌المللی حقوق بشردوستانه کاملاً به‌حساب آورده می‌شوند.277 کنوانسیون حقوق کودکان، کنوانسیون حذف همه اشکال تبعیض علیه زنان و کنوانسیون ژنو در میان مهم‌ترین کنوانسیون‌ها می‌باشند.
وقتی انجمن امنیت، تحریم‌ها را تحمیل می‌کند باید به‌طور هم‌زمان امکانات را برای آژانس‌های UN و گروه‌های مستقل فراهم کند تا موقعیت کودکان و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر را کنترل کند. در ژانویه سال‌1999، رئیس انجمن امنیت از کمیته‌های تحریم درخواست کرد که تأثیر بشردوستانه تحریم‌ها را روی گروه‌های آسیب‌پذیر از جمله کودکان کنترل کند.
تعدادی نشانه برای کنترل تأثیر بشردوستانه پیشنهاد شده است. اینها تأثیر تحریم‌ها را روی بهداشت عمومی، اقتصادی، دسترسی به آموزش، جابجایی جمعیت، حکومت و جامعه و فعالیت‌های بشردوستانه ارزیابی می‌کند. نشانه‌های متمرکز بر کودکان باید عواملی مانند وضعیت تغذیه و مرگ و میر مادران و نوزادان را مورد‌توجه قرار دهد.
اما کنترل تأثیر بشردوستانه همیشه سخت خواهد بود. اطلاعات به‌دست آمده از کشورهای تحریم شده احتمالاً کم و متغیر می‌باشد. تشخیص آسیب‌های ایجاد شده توسط تحریم‌ها از آنهایی که توسط سایر وقایع و جرائم ایجاد می‌شود مشکل می‌باشد مخصوصاً اگر کشوری اخیراً در یک درگیری خشونت‌آمیز گرفتار شده باشد.
مقام اجرایی دبیرکل سازمان ملل متحد از تأثیر بسیاری از تحریم‌های اخیر حکومت‌ها گفت: «مردم آسیب دیده اند نه حکومت‌ها».278 در عمل دولت‌هایی که توسط تحریم‌ها مورد‌هدف قرار می گیرند به حقوق بشر بی‌توجهی می‌کنند و معمولاً به شدت توسط سیستم‌های امنیت داخلی که تحریم‌ها تأثیر کمی روی آنها دارد مستحکم و نیرومند می‌شوند. در واقع، رهبران دولت‌ها که مورد هدف قرار می‌گیرند به طور کلی از بیشتر تأثیرات زیان‌آور تحریم‌ها نجات می‌یابند به‌خاطر اینکه آنها دسترسی محرمانه به منابع کمیاب دارند. به طور غیر‌عمد، تحریم‌های گسترده اقتصادی، قدرت سرآمدان ظالم را روی جمعیت غیر‌نظامی‌ها تقویت می‌کند و از ایجاد بازارهای غیرقانونی حمایت می‌کند.
در سال‌1998 یک ارزیابی کارشناسانه در مورد تأثیر بشردوست تحریم‌ها در عراق، هائیتی، جنوب آفریقا و یوگسلاوی سابق نشان داد که هیچ رابطه‌ای بین سطح گرفتاری و درجه تغییر سیاسی وجود ندارد.279 ارزیابی 116 مورد دیگر از تحریم‌های اقتصادی که اکثریت توسط ایالات متحده آمریکا بین سال‌های‌1914 و 1990 تحمیل شد، نتیجه‌گیری کرد که در دستیابی به اهداف سیاسی‌شان فقط یک‌سوم موفق بوده‌اند.280 در واقع در اواخر آگوست سال‌2000 یک کارشناس کمیته فرعی‌UN در مورد حمایت و حفاظت از حقوق بشر نتیجه گیری کرد که تحریم‌های اقتصادی به کار گرفته شده در تغییر سیاست دولت معمولاً بی‌تأثیر و اغلب طبق قانون بین‌المللی غیر‌قانونی می‌باشند.281
شواهدی از ارزیابی تأثیر تحریم‌های گسترده اقتصادی، آسیب قطعی به کودکان را نشان می‌دهد با وجود این، وجود بحث در مورد مسائل علیت و مسئولیت همچنان واکنش‌های بشردوستانه کافی و فوری را تضعیف می‌کند.
وقتی تحریم‌های گسترده تحمیل می‌شوند کودکان همیشه آسیب خواهند دید این نتیجه‌گیری اجتناب‌ناپذیر می‌باشد که جامعه بین‌المللی باید تحمیل تحریم‌های گسترده اقتصادی را متوقف کند.
2.4. حمایت از حقوق کودکان
در طول 50‌سال گذشته ارزش‌ها و هنجارهای انسانی به یک چارچوب گسترده قانونی بین‌المللی تدوین شده است که دو بخش اصلی آن، قانون بشردوست بین‌المللی و قانون حقوق بشر می‌باشد. اگرچه این دو بخش به‌طور جداگانه توسعه یافته‌اند اما مکمل بودنشان به طور فزاینده‌ای آشکار شده است. در مسئله درگیر کردن حمایت کودکان در مخاصمات مسلحانه، مهم‌ترین پل بین این بخش‌ها کنوانسیون حقوق کودکان می‌باشد.
1.2.4. کنوانسیون حمایت از حقوق کودکان
با تصویب کنوانسیون حقوق کودکان، جامعه بین‌المللی تعهد سیاسی، قانونی و اخلاقی‌اش را برای حراست از حقوق کودکان و فراهم کردن حمایت‌شان به عنوان «منطقه صلح» اعلام کرد. بر‌طبق این کنوانسیون، دولت‌ها همواره موظف به حمایت از کودکان از جمله در موقعیت‌های مخاصمات مسلحانه می‌باشند. دولت‌هایی که کنوانسیون را تأیید کرده‌اند موظف هستد اصول و معیارهای آن را در قانون ملی وارد کنند و اجرای آن قوانین را اطمینان دهند. نقض سوء‌استفاده از حقوق کودکان در‌طول مخاصمات مسلحانه توسط دولت‌ها یا سایر گروه‌ها باید توسط جامعه بین‌المللی برای آنچه آنها هستند شرم آور و تحمل‌ناپذیر بررسی شوند.
قانون بشردوست برای نظارت بر هدایت جنگ در‌نظر گرفته می‌شود. این قانون ایجاد شده و گسترش داده شد تا مصیبت غیر‌نظامی‌ها، اسرای جنگی و رزمنده‌های زخمی را کم کند. کنوانسیون ژنو سال‌1949 و پروتکل‌های افزوده شده‌1977 اسناد اصلی قانون بشردوست می‌باشند که بر حمایت گروه‌های آسیب‌پذیر نظارت می‌کند. آنها برای درگیری بین ایالت‌ها، برای موجودیت غیردولتی و برای مخاصمات مسلحانه در داخل ایالت‌ها مناسب می‌باشند. آنها به نیاز برای فراهم کردن مراقبت و کمک برای کودکان در جنگ داخلی، از جمله آموزش و تجدید دیدار خانواده‌ها تأکید دارند. کنوانسیون ژنو و پروتکل‌های افزوده شده همچنین تصریح می‌کند که به کودکان توجه خاص داده شود و در‌مقابل هر نوع هتک ناموس حمایت شوند. آنها مانع انتقال کودکان به کشور دیگر می‌شوند مگر وقتی که ضرورت داشته باشد.
به ‌طور‌ کلی قانون بشردوست، یک توافق بین اصل نظامی و مسائل بشردوستانه ارائه می‌دهد بنابراین آن عمل می‌شود: اذعان کردن به اینکه جنگ‌ها اتفاق می‌افتند، این قانون دولت‌های متخاصم را مجبور‌‌‌‌‌ می‌کند گرفتاری غیرنظامی‌ها را به حداقل برسانند و آنها را ملزم می‌کنند که از کودکان حمایت کنند اما چنین حمایتی کافی نمی‌باشد مخصوصاً برای کودکانی که گرفتار جنگ داخلی هستند.
قانون حقوق بشر، حقوقی را ایجاد می‌کند که هر فردی باید همواره چه در صلح و چه در جنگ از آن بهره‌مند شوند. علاوه بر کنوانسیون حقوق کودکان این قسمت از قانون شامل تعدادی از پیمان‌های تخصصی می‌باشد که به‌طور خاص به حمایت کودکان در جنگ مربوط می‌باشد. پیمان بین‌المللی در مورد حقوق سیاسی و مدنی بسیاری از حقوق از جمله حق زندگی، حقوق برای آزادی از بردگی، شکنجه و بازداشت‌های استبدادی تأکید می‌کند. پیمان بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به حقوق برای غذا، لباس، خانه، بهداشت و آموزش تأکید می‌کند. علاوه بر‌این، پیمان‌هایی وجود دارد که با موضوعات خاص یا گروه‌های خاصی از مردم سروکار دارند و شامل مسائلی مانند قتل‌عام، شکنجه، پناهنده‌ها و تبعیض نژادی می‌شود. کنوانسیون حذف همه اشکال تبعیض علیه زنان، خشونت مبتنی بر جنسیت را به‌عنوان یک شکلی از تبعیض مورد‌توجه قرار می‌دهد و به‌طور خاص به حقوق زنان برای حمایت مساوی در طول مخاصمات مسلحانه داخلی یا بین‌المللی متذکر می‌شود.
کنوانسیون‌1989 حقوق کودکان (CRC) که توسط 191‌کشور تأیید شد، بیشترین حمایت خاص و گسترده را برای کودکان در طول زمان صلح و جنگ فراهم می‌کند. تنها دو کشور سومالی و ایالات متحده آمریکا هنوز این پیمان حقوق بشر را تأیید نکرده‌اند. این کنوانسیون یک چارچوب قانونی را ایجاد می‌کند که در آن کودکان مالک مستقیم حقوق می‌باشند و نیز به شخصیت متفاوت قانونی آنها اذعان می‌کند. آن یک لیست جامع از حقوق از جمله حق زندگی، حق خانوادگی، کمک و مراقبت ضروری، بهداشت، غذا، آموزش و حق برای اسم و هویت ملی تأکید می‌کند. ضمانت حمایت خاص در موقعیت‌های مخاصمات مسلحانه که در ماده‌38 و 39 کنوانسیون گنجانده شده، کامل بودن قانون بشردوست و قانون حقوق بشر را نشان می‌دهد.
در اصطلاح

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درباره پناهندگان، سازمان ملل متحد، ایالات متحده، جوامع روستایی Next Entries منابع مقاله درباره حقوق بشر، سازمان ملل متحد، حقوق کودک، سازمان ملل