منابع مقاله درباره استان هرمزگان، بهبود عملکرد

دانلود پایان نامه ارشد

حوضچه بندر به ميزان 1000 متر اسکله با آبخور 17 متر و توان پهلودهي کشتيهاي کانتينري نسل هفتم تا ظرفيت 145 هزار تن به بهره برداري رسيد که با استقرار 18 دستگاه گنتري کرين در حال خدمات رساني به کشتيهاي وارده مي باشد. فاز دوم طرح توسعه حوضچه شامل 2020 متر اسکله و دستيابي به 65 هکتار اراضي پسکرانه مي باشد که در راستاي آن طرح ساخت و احداث ترمينال2 کانتينر نيز آغاز و عمليات اجرايي آن موازي با پيشرفت توسعه حوضچه به پيش مي رود که هم اکنون فاز1 اين ترمينال توسط اپراتور بندر (تايدواتر) به بهره داري رسيده است و توان رقابتي بندر را در افزايش جذب کشتيهاي کانتينري را بيش از پيش ارتقا داده است و مجموع ظرفيت عمليات کانتينري اين بندر را تا حداکثر 3/3 ميليون TEU افزايش داده و همچنين با پيشرفت طرح توسعه حوضچه امکان پذيرش آخرين نسل کشتي از کشتيهاي کانتينري در اين بندر فراهم شده است.سرمايه گذاري 450 ميليارد توماني سازمان بنادر و دريانوردي براي ساخت اين ترمينال و طرح توسعه حوضچه بندر يکي از اقدامات مهمي است که با اجراي کامل اين طرحها و در شرايط ظرفيت کامل با استفاده از 850 متر اسکله با عمق آبخور 17 متر، بهره گيري از 65 هکتار محوطه کانتينري(مجموع اراضي پشتيباني در اجراي فاز هاي اول،دوم و سوم به 600 هکتار خواهد رسيد)، 8 دستگاه گنتري کرين سوپر پست پاناماکس، 18 دستگاه ترانستينر و ساير تجهيزات مدرن مربوطه مجموع ظرفيت کانتينر بندر شهيد رجايي به 3/6 ميليون TEU خواهد رساند، اين طرح قرار است تا پايان سال 1390 به بهره برداري برسد (چراغي،1388).

3-3-6 نقش بنادر خشک درتوسعه پسکرانه به عنوان راهكاري جهت بهبود عملکرد بنادر:
جهاني شدن اقتصاد موجب رونق اقتصادي و گسترش حمل و نقل دريايي در دهه هاي اخير گرديده و حجم گسترده اي از کالاها به سوي بنادر حمل شدند . بنادر با معضل کمبود فضاي بندري و ترافيک بندري مواجه گرديدند، درهمين راستا بنادر خشک با هدف کاهش ترافيک و کمبود فضاي بندري مورد توجه قرار گرفتند. بندر خشک پايانه اي ترکيبي در پسکرانه مي باشد که مي تواند با توجه به شرايط در نزديکي بنادر ساحلي و يا کيلومترها دورتر از آن استقرار يابد. امروزه بندر خشک اينگونه توصيف مي شود که مجموعه اي است تحت مديريت دولت که به تأسيسات زيربنايي مجهز شده و خدمات حمل و انبار نمودن موقت انواع کالاها ارائه مي دهد و همچنين انواع سرويس هاي قابل استفاده جهت ترانزيت کالا از بندر ساحلي را دارا مي باشد. بندر خشک با کنترل گمرک، ارائه دهنده کليه خدمات گمرکي و خدمات نمايندگي براي ترخيص نمودن کالا جهت استفاده نهايي، مصارف صنعتي کارخانه ها، ورود موقت، صادرات مجدد، انبار موقت جهت ترانزيت و يا صادرات کامل مي باشد.
يک بندر خشک با مزيتهاي رقابتي کامل شامل امکانات همچون دفاتر خدمات نمايندگي کشتيراني، دفاتر ارائه دهنده خدمات حمل ريلي کالا، واسطه هاي حمل زميني، خدمات بسته بندي کالا، خدمات حمل يکپارچه کالا، خدمات مونتاژ و پيش فروش کالا، خدمات شستشوي کانتينر، خدمات رهيابي تحت شبکه کالا، امکانات تعمير کانتينر، خدمات پاکسازي و بهداشت محيط، سردخانه، باسکول مي باشد (نوبخت، 1388).

3-3-6-1 بنادر خشک در ايران
پايانه آپرين در 21 کيلومتري جنوب غرب تهران با وسعت 700 هکتار مي باشد که در صورت شروع فعاليت رسمي در انواع بنادر خشک دور از ساحل طبقه بندي مي گردد. در اين پايانه سرمايه گذاري هايي به وسيله شرکت راه آهن جمهوري اسلامي ايران و شرکت تايدواتر صورت پذيرفته وليکن تاکنون خبري دال بر گشايش رسمي آن تحت عنوان يک بندر خشک با ارائه کليه خدمات يک بندر خشک صورت نپذيرفته است
منطقه ويژه اقتصادي سيرجان با مساحتي بالغ بر 1380 هکتار در 300 کيلومتري بندر شهيد رجايي واقع شده است و با توجه به ارتباط ريلي بين بندرعباس و سيرجان و همچنين اعمال قوانين گمرکي در مناطق ويژه اقتصادي، مي توان منطقه ويژه اقتصادي سيرجان را به نوعي در انواع بنادر خشک ميانه از ساحل طبقه بندي کرد، همجواري با استان هرمزگان و همچنين استان هاي فارس، يزد، سيستان و بلوچستان و خراسان جنوبي يکي از مزاياي آن مي باشد که در صورت فراهم نمودن زيرساخت ها مي تواند نقش مهمي به عنوان يک بندر خشک ميانه ايفا نمايد(نوبخت، 1388) .

فصل چهارم : روش سناريو

4-1 مقدمه
در اين فصل، روش هاي برنامهريزي آينده، انواع مدل هاي پيش بيني(سري هاي زماني، مدل علي و آراي مديران) و ضعفهاي آن و تصميمگيري تحت شرايط عدم اطمينان معرفي خواهند شد و در ادامه به معرفي روش سناريو، تعاريف و ويژگيهاي سناريو، عناصر سناريو، روش هاي سناريوسازي، طبقه بندي سناريو، گام هاي سناريوسازي و ويژگيهاي عمومي مطالعات سناريو و صورت كلي سناريوي موضوع مورد بررسي قرار خواهد گرفت.

4-2 برنامهريزي آينده
هر مديري بايد بتواند چند آينده ممكن را تصوير كند. اينكه يك تصميم خوب يا بد باشد، بيشتر به آينده مربوط است. اصولاً برنامه ريزي را با دو بعد زماني كوتاه مدت و دراز مدت انجام مي دهند. برنامه هاي كوتاه مدت بيشتر تحت عنوان برنامه هاي عملياتي و برنامه هاي دراز مدت تحت عنوان برنامه هاي استراتژيك شناسایي مي شوند. فرض اصلي برنامه ريزي كوتاه مدت ثابت بودن شرايط متغيرهاي برنامه ريزي است و بعنوان برنامه ريزي در شرايط ايستايي نيز شناخته مي شود. هر چه كه بعد زمان افزايش مي يابد متغيرها از ثبات كمتري برخوردار بوده و شرايط به سمت پويايي بيشتر يا عدم اطمينان نزديك مي شوند (Finlay, 2000).

4-2-1 پيش بيني22
پيشبيني روشي سيستماتيك است كه با تركيب آراي مديران و با كمك پردازش داده هاي گذشته، عبارات يا داده هاي عقلایي را در مورد آينده اظهار مي كند. در پيش بيني اصل بر قابل پيش گوئي23 بودن وضعيت آينده است. از آنجايي كه همواره متغيرهايي وجود دارند كه در مدل هاي پيش بيني وارد نمي شوند، بنابراين از همين جا، بحث قابليت اطمينان نتايج مدل هاي پيش بيني مطرح مي شود و ميزان خطاي مدل نيز مورد تخمين قرار مي گيرد. چنين خطاهايي را مي توان در سازمان هاي توليدي به عنوان مازاد، موجودي، نرخ نگهداشت، موجودي اطمينان و …. شناسائي كرد. هرچه كه ميزان خطا در پيش بيني بزرگتر باشد اين عوامل مازاد نيز بیشتر بوده و به نسبت، هزينه هاي بيشتري نيز بر سيستم تحميل مي شود. بنابراين اصلي ترين چالش مدل هاي پيش بيني كاهش ميزان خطا است. از سوئي نيز با افزايش تعداد متغيرها و تعاملات آنها و بروز پيچيدگي در سيستم ها، متغيرهاي ناديده گرفته شده و تعاملات چند وجهي آنها با متغيرهاي اصلي و فرعي بيشتر مي شود (Finlay, 2000).
سه روش عمده ای که در برنامه ريزي دراز مدت براي پيش بيني وجود دارد عبارتند از (Finlay, 2000):
• پيش بيني به كمك مدل سريهاي زماني: ارزش داده ها در آينده بطريقي ساده از توسعه داده هاي گذشته در آينده بدست مي آيد.
• پيش بيني علي: ارزش داده ها در آينده از توسعه داده هاي گذشته و بكمك فرمول بندي واضح از روابط علت و معلولي حاصل مي شود(متغيرهاي مستقل و وابسته).
• پيش بيني به كمك آراي مديران: ارزش داده هاي آينده در شرايطي بدست مي آيد كه تجارب مرتبط مستقيم اندك باشد و تفكيك، شناسائي و طبقه بندي تجارب موجود نيز تاحدي غير ممكن باشد.

سري هاي زماني24: مدل سري هاي زماني با تفكيك و تجزيه داده ها پنج جزء اصلي را شناسائي كرده و با فرمول بندي آنها، مقادير داده هاي آينده را مورد محاسبه قرار مي دهد. (روند، تغييرات فصلي، تغييرات دوره اي، نوسانات تصادفي و تغييرات نامنظم).
مدل علي25: اين مدل به نسبت سري هاي زماني علمي تر است. براي پيش بيني در اين مدل از روابط علي ميان متغيرها استفاده مي شود. در اين مدل متغيرهاي مستقل و روابط ميان آنها با متغيرهاي وابسته شناسائي شده و مدل ساخته مي شود.
آراي مديران26: هنگامي كه داده هاي گذشته به قدر كافي وجود نداشته باشد و روابط علي بين متغيرها نيز واضح نباشد، به طوري كه مدل هاي سري هاي زماني و علي كمتر كاربرد داشته باشند فقط مي توان به قضاوت هاي افراد مجرب متكي بود. يك بررسي در مورد وضعيت پيش بيني بنگاه ها نشان داده كه بهترين و مهمترين پيش بيني ها با عناصري از قضاوت همراه بوده اند. قضاوت كه نوعي تفكر گروهي است مي تواند به وسيله اشخاصي كه بر گروه تأثير دارند مخدوش شود. لذا تكنيك دلفي براي مقابله با اين وضعيت ايجاد شده است (Finlay, 2000).
مدلهاي تركيبي: در مواردي نيز تركيبي از اين مدلها به علاوه مدل هاي شبيه سازي براي پيش بيني استفاده مي شود.

4-2-2 ضعفهاي پيش بيني
روش هاي پيش بيني سعي دارند كه وضعيت بسيار نزديك به واقعيت را پيش گوئي كنند. در اغلب موارد پيش بيني ها با تخميني از قابليت اطمينان27 نظير (10%+-) همراه است. اما هرچه افق زماني برنامه ريزي توسعه مي يابد روش هاي پيش بيني نيز به خاطر افزايش خطا بيشتر غيرقابل اعتماد مي شوند. به طوري كه هرچه بعد زمان افزايش مي يابد، تعداد آينده هاي ممكن نيز افزايش مي يابد (Finlay, 2000).

4-3 برنامه ريزي و تحليل تحت شرايط عدم اطمينان
جانسون واسكولز28 (1988) عدم اطمينان29 را نتيجه پيچيدگي در سيستم ها مي دانند و آن رابه شرح ذیل معرفی نموده است:
1. تنوع ذاتي در نيروهاي محيطي
2. ماهيت مهارتهاي مديريتي براي سازگاري با عدم اطمينان
3. تعامل ميان نيروهاي محيطي و دروني
عدم اطمينان همواره از منابع چندي منتج مي شود. باورصاد (1997) منابع اصلي عدم اطمينان را تحت دو ناحيه اصلي مورد بحث قرار داده است:
1. عدم اطمينانهاي ذاتي30؛ مربوط به عناصر سيستم كه نمي توان با آنها به روش معيني برخورد كرد (نظير جمعيت).
2. عدم اطمينانهاي تحميلي31؛ كه حاصل فرآيندهاي مدل سازي است و به خطاهايي در ساختار و تخمين پارامترهاي مدل منجر شده و نهايتاً بر نتايج مدل تأثير گذار است.
پروژه هاي بازرگاني به وسيله طيفي از عوامل بيروني و دروني كه حاصل جمع تغييرات تصميم گيري يا محيط عدم اطمينان است، تحت تأثير قرار مي گيرند. بنابراين محققين و برنامه ريزان ارشد نيازمند تكنيك هايي هستند كه بتوانند به كمك آنها ويژگي هاي اصلي و متغيرهاي يك آينده نامطمئن و پتانسيل آنها در تصميم گيري را درك كنند.
بر مبناي نظر Wigg (1982) هدف هاي اصلي برنامه ريزي در شرايط عدم اطمينان را مي توان به دو گروه تقسيم كرد:
1. تصميم گيري در مورد اينكه كدام استراتژي مي بايست اتخاذ شود تا سازمان حداكثر منافع را كسب كند.
2. تهيه برنامه هاي اقتضائي.

4-4 سناريو چيست؟
وندر ورف (2003) اظهار نمود که در دهه گذشته سناريو به ابزاري استاندارد در جهت حمايت از تفكر و برنامه ريزي استراتژيك تبديل شده است. Schoemaker (1995) مي گويد: سناريو روشي است كه در دهه 1950 پس از جنگ جهاني دوم توسط ارتش آمريكا مورد استفاده قرار گرفت و سپس در 1960 توسط هرمان كاهن از موسسه رند كاليفرنيا به ابزاري براي تصميم گيري هاي تجاري درآمد، وي و تيمش اين روش را مورد استفاده قرار دادند. سناريوها پاسخ هايي هستند كه به سوال “چه مي شود اگر…” ؟ داده مي شود، اين سوالات تاثير متغيرهاي بيروني را دربرمي گيرد. برنامه ريزي استراتژيك با فرض تنها يك آينده پيش مي رود در حالي كه سناريو نسخه هاي مختلف آينده را در بر مي گيرد. چشم اندازي كه از آينده مورد نياز است به چشم انداز محيط عملياتي مربوط است كه سازمان در آن سناريو ها را به اجرا در مي آورد.

4-4-1 تعاريف و ويژگي هاي سناريو
قابليت اعتماد يك سناريو از ماهيت و قوت داده هاي به كار گرفته آن متنج مي شود. هر سناريو تركيبي از داده هاي كمي و كيفي و توضيحات روایي در مورد وضعيت هاي متفاوت (سياسي، اقتصادي، جغرافيايي، اجتماعي، اطلاعاتي و ….) مي باشد.
Khan (1965) به عنوان پيش گام اين رويكرد تعريف زير را ارائه داده است:
“پيامدهاي فرضي ناشي از رويدادها كه با هدف متمركز كردن توجه به فرآيندهاي علي و نقاط تصميم گيري

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درباره اعتماد به سازمان، انتقال اطلاعات، رفتار متقابل Next Entries منابع مقاله درباره سناريو، آينده، زماني