منابع مقاله با موضوع مراکز آموزشی، زمینه گرایی، معماری پایدار، توسعه پایدار

دانلود پایان نامه ارشد

حساب شهرها رشته این تعامل از هم گسست و شهرهایی با چهره ناهمگون و نامتناسب با محیط اطراف به وجود آمد. زمینه گرایی روشی درطراحی است که به تعامل معماری و زمینه و سایت اطراف می پردازد. معماران زمینه گرا تلاش دارند که پتانسیل های مثبت هرسایت را پیدا و در بنای خود استفاده کنند اگرچه د ردوران معاصر با وجود شهرهایی با چهره ناهمگون فقدان زمینه ای که بتوان به آن رجوع کرد حس می شود اما با این وجود هر سایت دارای قابلیت های فرهنگی کالبدی تاریخی و … است که میتوان از آن استفاده کرد. (گودرزی و همکاران، 1392)
– مقاله “تبیین مفهوم زمینه گرایی در شکل گیری معماری پایدار” بر آن است که زمینه گرایی را به عنوان یکی از اصول طراحی و معماری پایدار در حیطه پایداری محیطی معرفی کند. معماری زمینه گرا بر زمین مداری و پیوند محیط با فضا تاکید دارد و با درک پیام بستر خود شکل می گیرد و در واقع پیامی را که بستر معماری به او انتقال داده به عینیت رسانده و طراحی می کند. در نتجه ساختمان جزیی کوچک از طبیعت پیرامونی خواهد بود. در این نوع معماری هر بنایی بر اساس زمینه های فرهنگی، اجتماعی، تاریخی و کالبدی، اقلیمی و شرایط خاص آن سایت و ساختمان طراحی و اجرا می گردد و ساختمان عضو همخوان با اکولوژی و عنصری هماهنگ در بستر خود و در نهایت در بستر محیط زیست خواهد بود. (گودرزی و همکاران، 1392).
– در مقاله “زمینه گرایی و معماری پایدار” معماری زمینه‌گرا به ضرورت توجه به محیط پیرامون اثر معماری تاکید دارد و بر این باور است که توازن میان معماری و محیط می‌تواند هم برای خود اثر و هم برای زمینه عاملی موثر و تقویت کننده باشد. زمینه‌گرایی الگویی است برای خلق محیط مطلوب تر لذا شناخت و آگاهی بیشتر و درکی عمیقتر نسبت به زمینه و محیط برای معماران و طراحان امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. معماری زمینه گرد تلاشی است برای نشان دادن توان محیط مطلوب بصری در مقیاسی کلان تر از معماری پیام معماری زمینه‌گرا ضرورت توجه به محیط کالبدی پیرامون اثر معماری است. (احمدی، 1388)
– در مقاله “زمینه گرایی کالبدی در شهرسازی راهکاری در جهت دستیابی به توسعه پایدار شهری (نمونه موردی: محله ارمنی های اصفهان)” زمينه گرايي يكي از ديدگاه هاي رايج در شهرسازي زمينه را به مثابه رويدادي تاريخي مي پندارد، كه عناصر شهر در درون آن، شناخته، پرداخته و ساخته مي شوند. آنچه در حيات بانشاط و پرشور يك شهر لازمست تطابق ظرف (محيط) با مظروف (ساختمان) در يك روند تاريخي است. در این تحقیق سعي به معرفي يكي از نمونه هاي بارز زمينه گرايي در شهرسازي ايراني يعني محله ارمني هاي اصفهان را دارد، كه در طي آن ابتدا به بررسي مفهوم زمينه گرايي و چگونگي تأثير آن در ايجاد شهر پايا پرداخته و سپس به بررسي محدوده مورد مطالعه مي پردازد و ويژگي هاي يك معماري زمينه گرا را در يك فضاي شهري مورد بررسي قرار مي دهد. (سجادزاده و همکاران، 1393)

فصل دوم:
مرروری بر ادبیات موضوع

2-1- مقدمه
با توجه به اینکه بشر اشرف مخلوقات است و وجه تمایز آن با حیوانات در قوه ادراک و تعقل آن است، لذا همواره در دنیای پر از رمز و راز با بکارگیری عقل و فکر خود می تواند به ناشناخته هایی پی ببرد که مطالعه و تحقیق نیز درب بزرگ ناشناخته هاست. انسان با مطالعه، تحقیق و تفکر می تواند به مجهولاتش غلبه کند. همچنین با این همه پیشرفت نیاز انسان به مکانی عاری از هرگونه تنش و اضطراب فکری بیش از پیش احساس می گردد و به وجود آمدن مکان هایی به عنوان مراکز آموزشی جهت مطالعه و یادگیری در جامعه برای قشر جوان که خواستار کشف حقیقت و زیبایی هستند، از ملزومات جامعه استاز دیدگاه برنامه ریزی شهری، مراکز آموزشی در زمره مهم ترین سازه های فرهنگی در داخل شهرها محسوب می گردند و نیازمند توجه ویژه اند. در شهرهای بزرگ، که سازه های زیربنایی آن در دوره های مختلف ایجاد شده اند، توسعه سازه های شهری مشکلات جدیدی را در شهر به وجود می آورد. این امور در شهرهای نه چندان بزرگ، خیلی مسأله ساز نیست اما هر چه بر میزان جمعیت و گستردگی شهرها و سازه های آنها افزوده می شود، نیاز به برنامه ریزی بیش از پیش احساس می شود. توجه به چنین مسائلی، نه تنها از مشکلات شهری می کاهد، بلکه در مجموع باعث کاهش هزینه ها و در نتیجه، کاهش فشار روی شهروندان و کاهش بار مالی شهرداری ها و دستگاه های دولتی می گردد (کنعانی، 1392)
مهمترین نکته ای که در طراحی اولیه مراکز آموزشی باید مورد توجه قرار گیرد، آرامش و سکوت و محیط مطبوع آن است که هم به محل استقرار آن در مجموعه و هم به مصالح به کار رفته در آن مربوط می شود پرورش خلاقیت ذهنی دانشجو در فضایی که زشت، بی تناسب، بی روح بدون توجه به ارگونومی انسانی طراحی شده است بسیار مشکل بوده در صورتی که کیفیت فضایی و متناسب بودن و کارکردی بودن آن تأثیر بسزایی در پرورش ذهنی یک دانشجو به خصوص، دانشجوی هنر و معماری دارد (حاضری و همکاران، 1393)
شهرهاي ما در گذشته بهترین نمونه هاي پایداري را در خود متجلی ساخته اند. توجه به محدودیت هاي اکولوژیکی مثل محل آب، توسعه متناسب و سازگار با طبیعت، صرفه جوئی در منابع، استفاده از مواد و مصالح محلی، ابداع روش هاي موثر و مناسب جهت ادامه حیات نظیر قنات، بادگیر و استفاده هنرمندانه از آب و گیاه جهت تلطیف هوا و ایجاد مناظر مطبوع، ایجاد باغ ها و باغچه ها در حیاط ها، فضاهاي عمومی همه نمونه هائی از عوامل موثر در این پایداري بوده اند. لکن امروزه با تبعیت از الگوهاي کلاسیک توسعه و پیروي کورکورانه از مدل هاي کلیشه اي توسعه شهري که نسبت به شرایط و خصوصیات بومی و توسعه پایدار شهري بی اعتناست نه تنها شرایط ناپایداري را در شهرها پدید آورده بلکه ناپایداري اطراف را نیز به دنبال داشته است. (کاملی و همکاران، 1393) بنابراین طراحی فضاهای جدید شهری با رویکرد معماري زمینه گرا می تواند گامی موثر جهت حفظ منابع طبیعی و افزایش کیفیت مطلوب زندگی شهري باشد. نظر به اینکه اکثر پژوهش های موجود درباره کیفیت فضاهای آموزشی در برخی زمینه های خاص مانند دانشکده ها و یا دانشکده معماری بسیار ناچیز و کمرنگ می باشد، اجرای این پژوهش ضروری به نظر می‌رسد.
2-2- دانشگاه
لغت نامه مک میلان کلمه “دانشگاه” را این گونه تعریف می کند: دانشگاه موسسه آموزشی است که دانشجویان برای کسب مدارک علمی در آن جا تحصیل کرده و همچنین پژوهشات علمی در آن جا صورت می گیرد. این نهاد آموزشی سه ویژگی اصلی دارد:
– دانشکده ‌هایی در رشته ‌های گوناگون دانش
– تسهیلاتی برای پژوهش استادان و دانشجویان
– رتبه‌ های آموزشی که به دانشجویان و استادان داده می‌شود.
گفته می‌شود که قدیمی ‌ترین نهادی که به دانشگاه ‌های امروزی شباهت بیشتری داشت، حدود شش و نیم سده پس از برپایی آکادمی افلاطون (که در باغ آکادامه و دره آکادموس آتن گشایش یافت) فعالیت می‌کرد. دانشگاه‌ ها بر حسب علومی که در آنها تدریس می‌شوند، بر دو نوع هستند:
1. دانشگاه ‌های جامع
2. دانشگاه ‌های تخصصی
دانشگاه یک موسسه سطح بالای آموزشی ست که مدارک علمی (در هر دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و دکترا) در رشته های متنوع به دانشجویان اعطا می کند.
لغت “University” که ترجمه تقریبی آن “جامعه استادان دانشگاه و پژوهشگران” می باشد، مشتق شده است. لغت اصلی در زبان لاتین به موسسات اهدا کننده مدرک تحصیلی در اروپای غربی اشاره دارد. جایی که شروع شکل گیری و تداول این تشکیلات قانونی بود است و موسسات علمی بعد از آن در سراسر دنیا رایج شدند. (شفیع زاده، 1390)
هدف نهایی مراکز آموزشی، خدمت رسانی مطلوب به جامعه استفاده کننده و پیشبرد اهداف آن سازمان است. در این بین، مراکز آموزشی، به واسطة نقشی که در ارتقای سطح سواد و آگاهی افراد جامعه ایفا می کنند، از جایگاه پراهمیتی برخوردارند. مراکز آموزشی در واقع، به دلیل ارائه و اشاعه خدمات به تمام اقشار جامعه، یکی از مهم ترین نمادهای جوامع در دنیای امروز به شمارمی آیند. مراکز آموزشی، تنها در صورتی در روند توسعه و بالندگی فرهنگی کشورها تأثیرگذار خواهند بود که از تمامی ظرفیت ها و امکانات موجود به نحو احسن و شایسته به سود آنها بهره برداری شود. ایجاد شوق و انگیزه در افراد برای مطالعه، سوای برخی دلایل اجتماعی، تا حدود زیادی از وجود خود مراکز آموزشی بر می آید و این رسالتی ست که مراکز آموزشی از بدو پیدایش تاکنون همواره آن را به دوش می کشند.
یکی از مهم ترین جنبه های بیرونی مؤثر بر افزایش میزان مراجعه و استفاده از مراکز آموزشی، نحوه استقرار و توزیع جغرافیایی این گونه مراکز در بافت شهرها، به ویژه شهرهای بزرگ، است که چنانچه بر اساس اصول، ضوابط و استانداردها صورت نپذیرد، بی رغبتی و بی انگیزگی افراد نسبت به مراجعه و استفاده از آن را به همراه خواهد داشت. (کنعانی، 1392)

شکل 2-1- دانشگاه پونه-هندوستان (شفیع زاده، 1390)
2-3- دانشکده
دانشکده (Faculty)، محلی است که در آن دروس دانشگاهی تدریس می‌شود. نیازمند منبع معمولاً یک دانشگاه از چندین دانشکده و آموزشکده تشکیل شده‌است. (شیرخانی، 1386، ص4) دانشکده نظام هماهنگ و تشکل اجتماعی خاصی از گروه های علمی وابسته و متجانس می‌باشد که به منظور آموزش و پژوهش در یکی از زمینه ‌های معارف بشری (علوم اجتماعی و انسانی، علوم پزشکی، علوم پایه، فنی و مهندسی، علوم کشاورزی، علوم دامپزشکی و هنر) تشکیل و حداقل دارای سه گروه آموزشی می‌ باشد و دارای امکانات و تجهیزات لازم برای ارائه رشته ‌های تحصیلی دائر در آن می‌باشد. (شیرخانی، 1386، ص7)
دانشکده مجموعه متشکل و هدفمندی است که از تعدادی واحدهای اداری و آموزشی و پژوهشی تشکیل می‌شود و هر یک از واحدهای تابعه، مسئولیت اجرای بخشی از اهداف دانشکده را به عهده دارند. ساختار سازمانی و تشکیلات تفصیلی هر دانشکده براساس حجم عملیات و استانداردهای تشکیلاتی تنظیم و پس از تصویب هیئت امناء دانشگاه به تأیید سازمان اداری و استخدامی کشور می‌رسد. در حال حاضر واحدهای پشتیبانی علمی و اداری دانشکده در قالب واحد کتابخانه و اداره آموزش و دبیرخانه سازماندهی شده‌اند و واحدهای علمی تابعه دانشکده را گروه‌های آموزشی و مراکز تحقیقاتی وابسته تشکیل می‌دهند که عهده دار امر آموزش دانشجویان و ارائه خدمات علمی و پژوهشی می‌باشند. (کنعانی، 1392)

شکل 2-2- دانشکده تاریخ- کمبریج انگلیس (شیرخانی، 1386)
2-4- تاریخچه دانشگاه و دانشکده در جهان
در مورد اینکه کهن ‌ترین دانشگاه دنیا کدام بوده بحث و جدل های بسیاری وجود دارد. اما به قطع یقین، چنین مرکز آموزشی در تمدن های باستانی خاور شکل گرفته‌ است. اگر دانشگاه را یک موسسه دانشجویی فرض کنیم، آکادمی افلاطون قدیمی‌ ترین دانشگاه در باختر بوده ‌است و سند تاریخی هم بر این ادعا وجود دارد. واژه لاتین “universitas” ابتدا در عصر یونان باستان و روم احیا شد و به کمک آن تلاش می ‌کردند ویژگی ‌های آکادمی افلاطون را شرح دهند. اگر دانشگاه را تنها یک موسسه آموزش عالی فرض کنیم آنگاه می‌ توانیم دانشگاه شانگیانگ در چین را که پیش از سده ۲۱ قبل از میلاد گشایش یافته بود، قدیمی ‌ترین دانشگاه بنامیم؛ مشروط بر اینکه افسانه نباشد. دانشگاه قسطنطنیه (در عهد امپراتوری بیزانس) در سال ۸۴۹ میلادی به دستور قیصر بارداس (نایب السلطنه امپراتور میخائیل سوم) احیا گردید. این دانشگاه با داشتن فعالیت ‌های پژوهشی و آموزشی، حفظ خودگردانی و استقلال آکادمیک عموماً به عنوان نخستین موسسه آموزش عالی با ویژگی ‌های دانشگاهی امروزی شناخته می ‌شود. (شفیع زاده، 1390)

شکل 2-3- دانشکده در قرن چهارم میلادی (شفیع زاده، 1390)
آموزش در دانشگاه نالاندا در ایالت بیهار در هند در قرن ۵ پیش از میلاد برپا بوده و به دانش آموختگان آن مدرک دانشگاهی اعطا می‌ شده ‌است. سومین دانشگاهی که به تازگی ویرانه‌ های آن را یافته ‌اند، دانشگاه راتناجیری در اوریسا است. دانشگاه الازهر در قرن دهم در قاهر

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله با موضوع زمینه گرایی، توسعه پایدار، توسعه پاید، منطقه گرایی Next Entries منابع مقاله با موضوع آموزش عالی، زبان عربی، قرون وسطی، مراکز آموزش عالی