منابع مقاله با موضوع تاب آوری، عوامل خطر، بهداشت روان، روانشناسی

دانلود پایان نامه ارشد

برخی از عوامل در بروز این پدیده سهیم هستند که مهمترین آنها عبارتند از :
1- ناهماهنگی و ناهمسانی و ناتوانایی های فردی یا توقعاتی که از او می رود .
2- ممکن است وی در معرض تعارض روانی قرار گیرد. مثلاَ در جزئی‌ترین کارها دخالت کند و هم انتظار ، مشارکت و تقسیم کار داشته باشند
3- ممکن است زیر دستان و افرادی که او ریاست آنها را عهده دار است از همکاری و مشارکت در امور خود داری کنند. (جمالفر، 1384)
2-2-12-7- روابط با همکاران
نبودن روابط خوب بین همکاران عوامل اساسی و محور بی اعتمادی عدم صمیمیت و رقابت ناسالم یکی از عوامل مهم موجد استرس است .روابط خوب و یا سالم می تواند علاوه بر سلامت روانی باعث تعادل میزان کورتیزول اعتماد به نفس و احساس سرکوبی مثل تنش یا اضطراب را برشمرد.(انصاری ،1384)
گاه و بیگاه پرستاران با هم اختلاف نظر پیدا می کنند . بیشتر پرستاران اغلب قادرند مشکل ها و تعارض ها را به شیوه ای مثبت و حرفه ای حل کنند . هر چند گاه ممکن است شیوه تذکر دادن بسیار تند و نامناسب باشد ،یا آنکه مشکل به شیوه ای بیان شود که به رابطه دو همکار لطمه بزند . اگر این احساسات پایدار بماند ،اختلاف نظر های بین این دو نفر در آینده می تواند برای یکی از آنها یا هر دو نفر آنها، استرس بیشتری به وجود بیاورد .
2-2-12-8-ارزشیابی شدن به وسیله دیگران
کار معلمان ،پیوسته بطور غیر رسمی از سوی دانش آموزان ،معلمان دیگر ،و گاه والدین دانش آموزان ارزشیابی می شود . به علاوه ،معلمان پیوسته عملکرد خود را با توجه به استانداردهایی که برای خودشان در نظر گرفته اند و تا اندازه ای در مقایسه با اینکه همکارانشان کارشان را چقدر خوب انجام می دهند ،ارزشیابی می کنند . علاوه بر چنین ارزشیابی های غیر رسمی ، انواع زیادی از ارزشیابی های رسمی هم وجود دارند که به طور معمول صورت می گیرند . این ارزشیابی ها ممکن است به عنوان بخشی از فعالیت های رشد حرفه ای انجام شوند،نظیر طرح های ارزشیابی کارکنان ؛یا به عنوان بخشی از ارزشیابی های بیرونی باشند که به وسیله ی بازرسان مدارس یا دیگر ادارات انجام می شود . به احتمال زیاد ،ارزشیابی رسمی در معلمان ،استرس شدیدی ایجاد می کند(کریس کی ریاکو، 2008).
2-2-12-9- فناوری و خصیصه های مادی
در رابطه با متغیر های مادی ، استرس زمانی رخ می دهد که حداقل شرایط زیستی و ایمنی جسمانی حفظ نشده باشد. خصیصه های مادی کار بالقوه استرس زا هستند اغلب به عنوان محرک های استرس کاری معرفی کرده‌اند. زیرا این محرک ها اغلب در محیط های کاری مشاهده می شوند که کارکنان شان کارگرند.شرایط کاری بد نظیر فقدان مواد و منابع کافی و مناسب، شرایط بد ساختمان مدرسه ،میزان حمایت ناکافی از سوی کارکنان اداری و دفتری ،نداشتن وقت برای آماده سازی،و نداشتن فرصت برای رشد فعالیت های حرفه ای ،منبعی شدید و بالقوه برای استرس است (کریس کی ریاکو، 2008).

2-3- تاب آوری
2-3-1- مقدمه
تاب آوري به معني توانايي تحمل و سازگاري با بحران هاي زندگي و غلبه بر آن هاست. امروزه يكي از مسائلي كه بيشتر به آن توجه مي شود، انتقال از ديدگاه هاي خطرنگر به سمت ديدگاه هاي تاب آوري است، يعني به جاي تكيه بر عوامل خطر و سعي در تدارك اقدامات لازم با زير نظرگرفتن افراد پرخطر با تكيه بر عوامل تاب آوري بتوان توان مقابله با مشكلات را در جمعيت پرخطر بالا برد (محمدی، 1384) .
پژوهش هاي تاب آوري حاكي از اين واقعيت است كه براي عوامل خطر، قدرت پيش گويي كنندة مطلق وجود ندارد (کیانی دهکردی ،1383).
در حالي كه ادبيات پژوهشي تاب آوري در دهة 1990 عوامل محافظت كننده را در سطوح فردي وبين فردي و سيستم هاي اجتماعي مورد توجه قرار مي داد، در حال حاضر توجه پژوهش گران به سوي اثرات مرتبط بودن معطوف شده است كه عبارتست از يك حس نيرومند ارتباط و نزديكي با والدين، خانواده و ساير افراد خارج از خانواده، مدرسه و … (رسنیک 42، 2000 به نقل از محمدی، 1384).
تاب آوري به اين مسئله مي پردازد كه فرد با وجود قرارگرفتن درمعرض فشارهاي شديد و عوامل خطر مي تواند توانش اجتماعي خود را بهبود داده و برمشكلات غلبه كند . همة ما با ظرفيت تاب آوري ذاتي و با ظرفيت هايي براي بهبود ويژگي هايي كه عمدتاً درافراد تاب آور ديده مي شوند، متولد مي شويم . ويژگي هايي مانند توانش اجتماعي شامل : هم دلي، تفاهم، انعطاف پذيري فرهنگي، مهرباني، مهارت هاي ارتباطي وشوخ طبعي ؛ مهارت هاي حل مسئله شامل : برنامه ريزي، ياري جويي، تفكر انتقادي و خلاق؛ خودگرداني شامل : احساس هويت، خودكار آمدي، خودآگاهي، تسلط بر وظايف و كناره گيري سازگارانه از شرايط منفي، احساس هدف مندي و باور به آينده اي روشن (هاندرسون، 1996، نقل از کیانی دهکردی، 1383).

2-3-2- تاریخچه تاب آوری
روانشناسی سلامت به دنبال شناسایی سازه ها و شیو ه هایی است که سلامت و بهداشت روان را به دنبال دارد. به این دلیل عواملی که به انسان در سازگاري و انطباق با مشکلات و تهدیدات زندگی کمک کند، از موضوعات مورد توجه این حوزه خواهد بود. در این ارتباط یکی از موضوعات قابل توجه در روانشناسی سلامت و بهداشت روانی، تاب آوري است. این موضوع تحقیقات زیادي را موجب شده است. گارمزي و ماستن (1991) تاب آوری را “یک فرایند، توانایی، یا پیامد سازگاري موفقیت آمیز با شرایط تهدید کننده تعریف کردند. به بیان دیگر تاب آوري، سازگاري مثبت در واکنش به شرایط ناگوار است(والر، 2001) . راتر( 1990 ) تاب آوري را به عنوان تفاوت هاي فردي در مقابله و واکنش به موقعیت هاي دشوار تعریف می کند. بنابراین، یک فرد تاب آور موقعیت ناگوار را به شیو ه ي مثبت تري پردازش می کند و خود را براي رویارویی با آن داراي توانمندي قلمداد می کند. البته تاب آوري تنها پایداري در برابر آسیب ها یا شرایط تهدید کننده نیست و حالتی انفعالی در رویارویی با شرایط خطرناك نمی باشد، بلکه شرکت فعال و سازنده در محیط پیرامونی خود است. می توان گفت تاب آوري، توانمندي فرد در برقراري تعادل زیستی – روانی در شرایط خطرناك است (کارن و دیویدسون، 2003) افزون بر این، محققان بر این باورند که تا بآوري نوعی ترمیم خود با پیامدهاي مثبت هیجانی، عاطفی و شناختی است (گارمزي، 1991 ؛ ماستن، 2001؛ راتر، 1999 ؛ لوتار ، سیچتی و بکر، 2000) و کامپفر(1999) باور داشت که تاب آوري، بازگشت به تعادل اولیه یا رسیدن به تعادل سطح بالاتر(در شرایط تهدید کننده) است و از این رو موجب سازگاري موفق در زندگی می شود. در عین حال کامپفر به این نکته اشاره می کند که سازگاري مثبت با زندگی، هم می تواند پیامد تاب آوري به شمار آید و هم به عنوان پیش آیند، سطح بالاتري از تاب آوري را موجب شود. وي این مسأله را ناشی از پیجیدگی تعریف و نگاه فرایندي به تاب آوري می داند
پژوهش هاي تاب آوري نشان مي دهند كه چگونه افراد در رويارويي با عوامل تنش زا و آسيب رسان كه در بافتار اجتماعي وجود دارد، نظير نژادپرستي، جنگ و فقر يا ناشي از رخداد پيشامد هاي ناگوار است، با موفقيت بيرون مي آيند. در واقع اين ديدگاه منطق نيرومندي را مهيا مي سازد تا از نگرش تنگ و تار علوم اجتماعي و رفتاري كه لزوماً توجه خود را معطوف به خطر، نقصان و آسيب كرده اند، دست برداشته و به سمت توجه به نقاط قوت افراد با ديدگاهي ارتقاء نگر گسترش يابد. توجه به اينكه هر كسي داراي نقاط قوت و ظرفيت براي تغيير است، نه تنها موجب مي شود كه در حوزه ي بهداشت رواني حادثه، فرايندهاي كارآمد شناسایي شوند بلكه باعث مي شود تا از حساسيت بي مورد نسبت به پرداختن به شناسایي خطر به عنوان ديدگاهي يك جانبه دست برداشته شود(ماستن و همكاران، 1990).
2-3-3- حوزه های عملکردی تاب آوری
تاب آوري به توانايي يك انسان گفته مي شود كه به طور موفقيت آميز شرايط نامطلوب را پشت سرگذارده وبا آنها تطابق مي يابد و عليرغم مواجهه با مشكلات زندگي به قابليت تحصيلي و هيجاني و اجتماعي دست مي يابد (ديويس43 ، 1999).
 مفهوم تاب آوري طي تحقيقات 3 دهه گذشته علوم اجتماعي به مثابه يك پديده چند بعدي شناخته شده است كه در بافت هاي مختلف اجتماعي و دروني متفاوت هستند(كانر و ديويدسون 44، 2003).
در تحقيقات گذشته تاب آوري بر متغيرهايي مثل توانايي بيمار، پنهان سازي احتمال خطر و عوامل آسيب پذير تاكيد شده است(لاتر،2003).
بر طبق مدل هاي ارائه شده از سوي اورال، آتروس و پاولسن 45، 2006) سه حوزه عملكردي براي تاب آوري تعريف و بر آنها تمركز شده است.
1. تاب آوري به عنوان يك ويژگي شخصيتي يا توانايي پيش بيني افراد در مقابل تاثيرات منفي ناملايمات و احتمال خطر فرض مي شود.
2. يك وضعيت روحي مثبت يا سلامت رواني(مثل درك مثبت، خود پنداري، پيشرفت تحصيلي موفقيت در وظايف و. ..) يا فقدان بيماري روحي رواني عليرغم وجود يا احتمال خطر تعريف مي گردد.
3. يك فرايند پويا كه بر كنش بين متغيرهاي فردي و پيراموني تاثير گذاشته و در طول زمان تغيير مي كند. اين تعريف به دليل چهارچوب فراگير و تلفيق ويژگي هاي فردي با محيطي ايجاد تاب آوري بيش از تعاريف قبلي مورد توجه است.
تاب آوري به عنوان يكي از سازه هاي اصلي شخصيت براي فهم انگيزش، هيجان و رفتار مفهوم سازي شده است (بلاك 46، 2002). ورنر و اسميت 47، (1992) خودتاب آوري را سازوكار ذاتي خود اصلاح گري انسان مي دانند. افزون بر آن به باور ورنر(1997) تاب آوري صرف نظر از خطرات تهديد كننده، عاملي بالقوه در همه افراد براي تغيير است. بلاك (2002) بر اين باور است كه خود تاب آوري توانايي سازگاري سطح كنترل بر حسب شرايط محيطي مي باشد(لتزرينگ ، بلاك و فوندر 48 ،2005)
تاب آوري ويژگي يا خصلتي نيست كه برخي داراي آن باشند و برخي آنرا نداشته باشند، به بيان دقيق تر، تاب آوري بيانگر تعاملي بين انسان و محيط است. تاب آوري اشاره به ايستادگي در برابر خطر دارد اما يك پديده تدريجي است و انباشت خطر مي تواند حتي تاب آورترين افراد را نيز مغلوب سازد. راتر خاطر نشان مي كند كه تاب آوري نوعي تعامل با عامل خطر است يعني ماهيتي رو به رشد دارد كه از بيولوژي و تجارب اوليه زندگي منشاء مي گيرد و عوامل محافظتي مي توانند از طريق شيوه هاي مختلف در مراحل متفاوت رشد، عمل كنند. به عنوان مثال مراقبت هاي والدين در كودكي قوياً محافظت كننده است، اما در نوجواني يك چنين مراقبتي ممكن است مانع رشد سالم شود (راتر،1992).
2-3-4- تاب آوری از نظر تاریخی
در واقع مفهوم تاب آوري مبتني براين نظريه است كه با وجود آن كه برخي از افراد با عوامل خطر متعددي روبرو مي شوند و درنتيجه احتمال بروز يك اختلال در آن ها بيش تر است ولي دچار آن اختلال نمي شوند. برخي از محققين معتقدند كه به وجودآمدن تاب آوري ناشي از عواملي است كه همانند يك سپر بلا افراد در معرض خطر را دربرابر آثارسوء مواجهه با عوامل خطر محافظت مي كنند (آنتوني و كوهلر،1987 ، نقل از طارميان، 1383)
از نظر تاريخی، مطالعه تاب آوری، سه موج را به همراه داشته است (ريچاردسون، ٢٠٠٢) موج اولِ بررسی تاب آوری، در پاسخ به اين سئوال است : چه ويژگی هايی، افرادی را که در مواجهه با عوامل خطرزا يا شرايط ناگوار موفق بيرون می آيند، به عنوان نقطه مقابل افرادی که در برابر اين عوامل تسليم می شوند، مشخص می کند ؟ بيشتر ادبيات و منابع موجود تاب آوری، جستجويی برای توصيف کيفيت های تاب آورانه درونی و بيرونی است که به افراد کمک می کنند تا در پی بروز شرايط پر خطر و يا پس از عقب نشينی، بتوانند سازگار شده و يا کارکرد قبلی خود را بازيابند. کيفيت های تاب آور بودن، پيامدهای نخستين موج بررسی تاب آوری را بازنمايی می کنند.
موج دوم بررسی تاب آوری، تلاشی برای پاسخ به اين سئوال است، کيفيت های تاب آوری، چگونه کسب می شوند؟ (فلچ، 1977و1988) اظهار نمود، کيفيت های تاب آور بودن از طريق قانون تخريب و انسجام مجدد کسب شده اند. يک فرايند مفصل تر کسب کيفيت های تاب آوری به عنوان کارکردی از انتخاب هشيار يا ناهشيار به وسيله ريچاردسون و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع and، the، of، Diener Next Entries منابع مقاله با موضوع تاب آوری، روانشناسی، عاطفه مثبت، بهداشت روانی