منابع مقاله با موضوع افغانستان، منطقه سیستان، میانگین دما

دانلود پایان نامه ارشد

6:30
ساعت
12:30

فروردین
اردیبهشت
خرداد
تیر
مرداد
شهریور
مهر
آبان
آذر
دی
بهمن
اسفند
1/0
9/3
0/0
0/0
0/0
0/0
0/0
0/0
0/0
1/2
1/20
3/8
1/0
6/1
0/0
0/0
0/0
0/0
0/0
0/0
0/0
0/1
6/8
1/3
66
82
50
33
32
33
49
65
65
99
97
92
10
10
5
5
7
6
5
5
10
8
15
11
0
0
0
0
0
0
0
0
11
13
2
0
8/8
5/9
5/11
1/11
4/10
0/9
6/9
7/8
8/7
4/7
4/6
0/5
32/330
23/300
23/330
28/330
28/330
31/330
28/330
22/330
27/320
20/320
19/150
19/340
منبع : (سالنامه آماری سیستان و بلوچستان ،1389، 59)

جدول 4-3- آمار تعدادی از عناصر اقلیمی ایستگاه سینوپتیک زابل طی سالهای 90-1380
سالهای مورد مطالعه
عناصر اقلیمی
1380
1381
1382
1383
1384
1385
1386
1387
1388
1389
1390
میزان کل بارندگی mm)
27

1/46
1/17
5/171
3/16
9/43
7/15
8/19
9/40
5/34
9/30
حداکثر مطلق دمای هوا
4/47

48
49
47
4/47
47
2/47
6/49
1/48
2/48
48
حداقل مطلق دمای هوا
2/5-
10-
5/9-
5/3-
5/9-
2/5-
9/11-
5/4-
3/7-
4/6-
4/8-
میانگین دما دربهار
5/29
1/28
6/26
9/27
26
1/29
3/28
7/29
6/26
2/28
5/29
میانگین دما در تابستان
9/33
5/33
3/34
8/33
2/33
2/34
1/33
1/35
34
8/33
8/34
میانگین دما در پاییز
9/18
2/18
3/17
8/18
7/18
1/19
6/17
4/18
4/18
8/18
7/17
میانگین دما در زمستان
6/12
9/11
5/13
8/10
5/12
3/11
5/8
3/13
1/14
2/11
8/9
تعداد کل روزهای یخبندان
9
19
19
10
15
23
45
15
11
27
45
تعداد کل روزهای بارندگی
17
16
11
32
8
18
12
14
20
24
11
مأخذ : اداره هواشناسی شهرستان زابل
جدول شماره 2-3- دمای هوا را بر حسب درجه سانتی گراد در قالب معدل حداکثر، معدل حداقل، حداکثر مطلق، حداقل دما و متوسط در طول 12 ماه به ترتیب در سال 1389 نشان می دهد. حداکثر مطلق درجه حرارت هوا مربوط به تیرماه و برابر 2/48 است که نشان می هد گرمترین ماه سال تیر است. همچنین سردترین ماه در زمستان این منطقه دی ماه است که حداقل دمای آن 4/6- است. در ارتباط با بارندگی ماهانه در منطقه مورد مطالعه بیشترین بارندگی در سال 1389مربوط به بهمن ماه با 1/20 میلی متر همچنین بیشترین بارش روزانه این منطقه هم مربوط به بهمن ماه به میزان 6/8 میلی متر می باشد. و ماههای خرداد تا آذر سال 1389 جزء ماههای بدون بارش بوده اند، تعداد روزهای یخبندان در منطقه سیستان در سال 1389 در آذر ماه 11، در دی ماه 13 و در بهمن ماه 2 روز بوده است، بیشترین میانگین ساعات آفتابی مربوط به خرداد ماه و بیشترین سرعت وزش باد با 31/330 متر بر ثانیه در شهریور ماه اتفاق افتاده است (سالنامه آماری سیستان و بلوچستان، 1389، 59).
با توجه به جدول شمارة 4-3 بیشترین بارندگی 10 سالة اخیر مربوط به سال 1383 به میزان 5/171 میلی متر و کمترین بارندگی مربوط به سال 1386 به میزان 7/15 میلی متر بوده است. حداکثر مطلق دمای هوا در سال 1387 به رقم 6/49 درجه سانتی گراد و حداقل دمای هوا در سال 1386 به 9/11- رسیده است.

شکل3-3- نمودار خلاصه پارامترهای محاسباتی دمای هوا در ایستگاه زابل

1-2-3-3- بادهای 120 روزه سیستان
در جنوب افغانستان در فصلهای گرم سال بادهای بسیار شدیدی می وزد که بسیار گرم هستند و گاهی درجه حرارت آنها به 48 درجه سانتی گراد می رسد، مدت وزش این بادها از ماه May (اردیبهشت) تا September (شهریور) می باشد، این باد در منطقه به نام باد 120 روزه سیستان مشهور است، در تابستان این باد از شمال به جنوب وزیده و از تمام قسمت های شرق ایران عبور نموده و به سوی کم فشارهای منطقه هدایت می شود. منشأ این باد از فلات پامیر و از صحرای هرات می باشد و این باد موجب اغتشاشات هوا گردیده و ایجاد گرد وخاک می نماید و موجب به حرکت در آوردن ماسه های روان می شود که تپه ماسه های ناشی از آن بعضاً بیش از 30 متر ارتفاع دارند. این بادها همیشه طولانی نیستند، بلکه بعضی اوقات تبدیل به بادهای ضعیف می شوند ولی وقتی که وزش این بادها افزایش می یابد سرعت آن به بیش از 100 کیلومتر در ساعت می رسد که ایجاد طوفان و گردباد می نماید، بعضاً بقدری گرد وخاک ایجاد می نمایند که آسمان تاریک شده و موجب خسارات قابل توجهی می شود. با این وضعیت اهمیت رودخانه هیرمند در این منطقه بخوبی مشخص می باشد که اگر چنانچه این رودخانه وارد حوضه سیستان و ایران نمی شد ما چهره سیستان را بسان دشت کویر و لوت پوشیده از شن های روان مشاهده می کردیم (ابراهیم زاده، 1388، 54).
3-3-3- منابع آب
منابع آبهای سطحی منطقه سیستان به رود هیرمند وابسته است، رود هیرمند شریان حیاتی منطقه سیستان و بنا به گفتة نویسنده تاریخ سیستان، سیستان هدیة هیرمند است، رود هیرمند که مهمترین و طولانی ترین رودخانه در شرق فلات مرکزی ایران است از ارتفاعات هندوکش و بابا یغما در کشور افغانستان سرچشمه گرفته و پس از پیمودن مسافت 1050 کیلومتر در محل جریکه در مرز ایران و افغانستان وارد منطقه سیستان می شود. در افغانستان سد و بندهای زیادی بر روی این رودخانه بسته شده که باعث مهار وکنترل آب بخصوص در سالهای کم آبی گردیده و میزان آب ورودی به سیستان را به نسبت زیادی تحت تأثیر قرار می دهد. از مهمترین این سدها می توان سدّ کجکی در ولایت هلمند و سدّ بغرا در اطراف قندهار و سدّ کمال خان در ولایت نیمروز افغانستان اشاره نمود. آورد سالانه این رودخانه بطور متوسط حدود 7 میلیارد متر مکعب بوده است، این رودخانه در بدو ورود به سیستان (محل جریکه) به دو شاخة پریان مشترک و رودخانه سیستان تقسیم می شود. پریان مشترک قسمتی از مرز مشترک ایران و افغانستان را تشکیل می دهد و سپس به سمت افغانستان می رود لیکن پریان داخلی از آن منشعب می شود که خود به 2 شاخه نیاتک و ملکی تقسیم می شود، همچنین نهر گلمیر که از رودخانه پریان مشترک جدا شده به نهر شیر دل که از پریان داخلی جدا می شود می پیوندد و مجموعة این رودخانه ها آب مورد نیاز شهرستان هیرمند را در سیستان تأمین می کنند، از رودخانه سیستان نیز در ابتدا کانالی منشعب می شود که آب چاه نیمه های 1 و 2و 3 را با گنجایش 660 میلیون متر مکعب فراهم نموده و با احداث چاه نیمه چهارم امکان حدود یک میلیارد متر مکعب ذخیره آب دیگر نیز فراهم خواهد شد، در ادامه در محل سد زهک نیز 2 رود دیگر از رود سیستان جدا می شوند که شامل رود شهر و رود طاهری می باشند، در عین حال 2 کانال اصلی دیگر در محل سد سیستان از رودخانه سیستان منشعب می شوند که آب مورد نیاز سایر مناطق سیستان به جز شهرستان هیرمند را تأمین می کنند، مازاد آب رودخانه سیستان و شعبات آن به دریاچه هامون وارد می شود (ابراهیم زاده، 1388، 143-142).
غیر از هیرمند رودخانه های دیگری چون فراه رود، هاروت رود، خاشرود، رود شور نیز به دریاچه هامون می ریزند که از لحاظ مقدار آب قابل مقایسه با هیرمند نیستند. توزیع سالانه جریان آب هیرمند نشان می دهد که بیشترین میزان آب در ماهای اسفند تا خرداد و کمترین آب مربوط به فصول تابستان و پاییز است ( میر لطفی، 1380، 171).
آبهای زیر زمینی منطقه که متأثر از جنس خاک، آب وهوا و آبهای سطحی است، در سرنوشت ناحیه بی اثر نیست و علی رغم وسعت زیاد دشت سیستان و با توجه به اینکه رسوبات آبرفتی، دانه ریز و در حد ذرات رس و سیلت می باشند، سفره های گسترده و عمیق آبهای زیر زمینی فرصت تشکیل را کمتر به دست آورده، لذا سطح آبهای زیر زمینی خیلی بالاست و در واقع سفره های کوچک آبهای نیمه سطحی و زیر سطحی بسته به موقعیت شبکه هیدروگرافی و آبیاری در نقاط مختلف دشت سیستان گسترده شده است(ذاکری، 1383، 137).
4-3-3- خاکهای منطقه
بطور کلی غلبه فرسایش بادی، کمی نزولات جوّی و بالا بودن درجه حرارت در سیستان مانع از گسترش خاک سازی در این منطقه گردیده و در نتیجه استعداد حاصلخیزی خاک محدود شده است. در اطراف دریاچه هامون خاک سنگین و سخت بوده و هر چه از آن دور می شویم از سختی و سنگینی خاک کاسته می شود. از نظر حاصلخیزی خاک تقریباً فاقد مواد آلی بوده و میزان ازت آن کم می باشد. از جمله خصوصیات نا مساعد خاکهای منطقه، شوری و قلیایی زیاد زمین است که در بعضی از موارد شوری خیلی بالا است. در هنگام آبیاری آب به سختی از خاکها عبور کرده ولی در حالت خشک بصورت پودری و نرم می باشد. خاکهای سیستان بخصوص خاکهای مناطق شمالی و شمال شرقی آن تحت تأثیر بادهای 120 روزه سیستان قرار دارند، چنانکه سطح خاک را می ساید و در فاصله چند ساعت زمین های زراعی و باغها را از شن و ماسه انباشته می کند(ابراهیم زاده، 1388، 92).
در قسمت های جنوب غربی دشت سیستان که فعلاً کف آن شوره زار است در گذشته محل گسترش رسوبات رودخانه ای بوده و امروزه دراثر کم آبی و تبخیر شدید، غلبه با شن و ریگ و ماسه های روان است که همواره با املاح نمکی در سطح بیابان مشخص هستند. در فواصل زمین های شوره زار و کوههای جنوبی چاله سیستان گاه دشتهای وسیعی به چشم می خورد که نه شن زار است و نه پوشش گیاهی قابل ملاحظه ای دارد که از رسوبات آهکی پوشیده شده و سطح آنها عاری از خاک است. بطور کلی در دشت سیستان 180000 هکتار اراضی زراعی وجود دارد که از این میزان قسمتی بدلیل کمبود آب و عدم کشت طی سالیان متمادی بصورت بایر در آمده و در حدود 120000 هکتار آن فعلاً در صورت وجود آب قابل زراعت می باشند (سازمان برنامه و بودجه، 1376، 109).
5-3-3- وضعیت پوشش گیاهی
پوشش گیاهی تابع عواملی چون آب، خاک و شرایط اقلیمی است. اداره کل منابع طبیعی استان در محاسبات خود مساحت جنگل های طبیعی و دست کاشت منطقه سیستان را 55530 هکتار معادل 6 درصد از کل جنگلهای استان و وسعت مراتع منطقه سیستان را 474595 هکتار معادل 6/4 درصد از کل مراتع استان اعلام کرده است که از مساحت کل مراتع سیستان 45000 هکتار مراتع خوب 95000 هکتار مراتع متوسط و 334595 هکتار مراتع فقیر می باشند. از مهمترین گونه های گیاهی منطقه گز، تاغ، نی، قیچ، خارشتر و پده را می توان نام برد.
6-3-3- زندگی جانوری
منطقه حفاظت شده هامون بدلیل قرار گرفتن در مرکز مناطق کویری و نیمه کویری کشورهای ایران و افغانستان تنها مأمن زیست پرندگان مهاجر در این خطه محسوب می شود و به همین دلیل از بعد ملی و بین المللی قابل توجه بوده و توسط سازمان بین المللی حفاظت و حمایت از پرندگان به عنوان زیستگاه با اهمیت پرندگان معرفی شده است. بر اساس گزارش سازمان حفاظت محیط زیست شهرستان زابل، مناطق پرنده گیر دریاچه هامون از سه قسمت تشکیل شده است: 1- مناطق اطراف ده لطف الله تاکوه خواجه تا نواحی شمال غربی دریاچه 2- مناطق مرکزی دریاچه از منطقه ادیمی تا پشت هامونک و بش دلبر و برینگ 3- مناطق شمالی دریاچه بنام تخت عدالت از حدود قریه قرقری تا نیزارهای هامون پوزک.
از مهمترین جانوران و پرندگان منطقه حفاظت شدة هامون سیستان جانورانی مثل: گرگ، روباه، شغال ، گراز، خرگوش، کفتار، کاراکال، یوزپلنگ و آهو و پرندگانی مثل: چنگر(چور)، درنا، پرستو دریایی، پلیکان، طاووسک، لک لک، حواصیل که در اوایل پاییز از شمال کشور به منطقه مهاجرت می کنند و همچنین پرندگان بومی از قبیل کرکس، درّاج، با قرقره و هوبره را می توان نام برد. ضمناً انواع ماهی های رودخانه ای و دریاچه ای نیز در این منطقه صید می شوند، که البته با توجه به روند خشکسالی در منطقه و کاهش شدید منابع آبی تالاب هامون و شکار بی رویّه، نسل تعدادی از پرندگان بومی منطقه مثل درّاج در حال انقراض می باشد و صید ماهی در منطقه نیز کاهش چشمگیری داشته است.
4-3- ویژگیهای جغرافیای انسانی
1-4-3- بررسی وضعیت جمعیت منطقه
بر اساس آخرین تقسیمات سیاسی، وسعت شهرستان هامون 4072 کیلومتر مربع اعلام شده است، با توجه به اینکه جمعیت این شهرستان بر اساس سرشماری عمومی

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله با موضوع منطقه سیستان، مدارس هوشمند، سیستان و بلوچستان Next Entries منابع مقاله با موضوع منطقه سیستان، سیستان و بلوچستان، تراکم جمعیتی