منابع تحقیق درمورد صورت های مالی، دارایی ها، بهای تمام شده، بازار سرمایه

دانلود پایان نامه ارشد

مستقیما در مدیریت سود نقش دارد و یا در نظارت یا کشف اینگونه اقدامات در شرکت ناموفق بوده است. مدیران ارشد نقش ممتازی در شرکت دارند که به واسطه آن می توانند کنترل های داخلی را دور بزنند و بر گزارشگری مالی تاثیر گذار باشند. این نقش ممتاز، امکان مدیریت سود را به آنها می دهد. دو سناریو در مورد تغییر مدیریت ارشد در زمان وقوع تقلب قابل پیش بینی است : سناریوی نخست این است که هیئت مدیره یا سایر مدیران از اقدامات متقلبانه مدیر عامل یا مدیر مالی شرکت با خبر شده اند و از آنها می خواهند که شرکت را ترک کنند. در سناریوی دوم مدیرعامل یا مدیر مالی متقلب شرکت با این تصور که اقدامات متقلبانه آنها به زودی کشف خواهد شد پیش از بر ملا شدن آن شرکت را ترک می کنند.
د)تغییر حسابرس
از جمله دلایل تغییر حسابرس، می توان به انگیزه و تلاش مدیریت به منظور مخفی کردن گزارشگری متقلبانه و مدیریت سود اشاره کرد. نتایج برخی تحقیقات نیز موید این است که تجدید ارائه صورت های مالی می تواند با تغییر حسابرس شرکت در رابطه باشد.

ه) اندازه موسسه حسابرسی
یکی از عوامل اثر گذار بر استقلال حسابرس اندازه موسسه حسابرسی است. در مواردی که بخش عمده درآمد موسسه از مشتری خاص تامین می شود استقلال حسابرسی کاهش می یابد. علاوه براین موسسات حسابرسی بزرگتر، نیروهای متخصص بیشتری در اختیار دارند و قادرند حسابرسی را با کارایی و اثر بخشی بیشتری انجام دهند. عدم استقلال حسابرس می تواند موجب اظهار نظر مقبول درباره صورت های مالی شود که مطابق استانداردهای حسابداری تهیه و ارائه نشده است .
2-3-5) پیامدهای تجدید ارائه صورت های مالی
اعتماد سرمایه گذاران یکی از عناصر اصلی موثر بر کارکرد بازارهای مالی است و در صورتی که مدیران اقدام به دستکاری سود کنند این مسئله بر بازار تاثیر سوء داشته و موجب افزایش ریسک اطلاعاتی خاص شرکت می شود. این امر به نوبه خود باعث بدبینی سرمایه گذاران شده و در نتیجه بازار با کاهش قیمت سهام روبرو می شود و سرمایه گذاران متضرر خواهند شد. تجدید ارائه شاخصی برای سرمایه گذاران است که نشان می دهد مدیران قابل اعتماد نیستند و اطلاعات مالی منتشر شده توسط مدیران کمتر قابل اتکا هستند. همچنین تجدید ارائه این احتمال را افزایش می دهد که مدیران در انتخاب رویه های حسابداری به شکل فرصت طلبانه از اختیارات خود استفاده می کنند. بنابراین انتظار می رود که نگرانی های سرمایه گذاران درباره انتخاب رویه های حسابداری اختیاری مدیران بعد از تجدید ارائه افزایش یابد و منجر به افزایش در ریسک اطلاعاتی (ریسک اطلاعاتی از مقوله اطلاعات و اطلاع رسانی نشات می گیرد) شود.
بررسی انجام شده از سوی پالم روس و همکاران (2004) نشان می دهد که واکنش بازار سرمایه به ارائه مجدد صورت های مالی در اثر دو عامل اصلی صورت می گیرد :
تنزل چشم انداز آتی شرکت
افزایش عدم اطمینان در مورد این چشم انداز
عموما چشم انداز آتی شرکت زمانی تنزل می یابد که از طریق ارائه مجدد صورت های مالی، سود خالص آن کاهش پیدا کند. تجدید ارائه، علاوه بر خدشه دار کردن روند مطلوب آینده شرکت ها باعث ایجاد حس عدم اطمینان پیرامون اعتبار مدیریت و سیستم گزارش دهی شرکت ها به خصوص در زمانی می شود که کلاهبرداری صورت گیرد. اگر مدیریت سعی در گمراهی سهامداران داشته باشد اعتمادآنها به اطلاعات ارائه شده از سوی مدیریت کاهش می یابد و متعاقب آن، دیدگاه سرمایه گذاران تا حد زیادی نسبت به شرکت تغییر می کند. در حقیقت صورت های مالی تجدید ارائه شده به صورت شفاف و صریح، پیام و علامتی پیرامون قابل اتکا نبودن صورت های مالی دوره های گذشته و کیفیت پایین آنها ارائه می نماید. بنابراین پس از ارائه مجدد، انتظارات سرمایه گذاران در ارتباط با جریان های نقدی آتی و نرخ بازده مورد انتظار آنها تغییر می یابد .
تجدید نظر در سودهای مورد انتظار آتی، تجدید نظر در نرخ رشد مورد انتظار، عدم اطمینان به شایستگی و صداقت مدیریت، مشاهدات و درک در مورد کیفیت سود از جمله عوامل اثر گذار در کاهش ارزش بازار شرکت هستند. برخی از این عوامل ارزش شرکت را از طریق کاهش مستقیم جریان های نقدی آتی تقلیل می دهند و برخی دیگر، ارزش شرکت را از طریق نرخ مورد استفاده توسط سرمایه گذاران برای تنزیل جریان های نقدی آتی کاهش می دهند.
پارک و وو (2009)، تأثیر تجدید ارائه صورتهای مالی را بر بهره بدهی مورد بررسی قرار می دهند. نتایج نشان می دهد که صورت های مالی اصلاح شده و بهره بدهی ارتباط مثبتی با یکدیگر دارند. همچنین اطلاعات مرتبط با صورتهای مالی اصلاح شده بیشتر مرتبط با مقدار بدهی است تا نقدینگی. علاوه بر این تأثیرات، صورتهای مالی اصلاح شده هزینه های مستقیمی نیز دارند همچون تطبیق گزارش های مالی برای شرکت ها و پردازش هزینه ها جهت اصلاح برای سرمایه گذاران و نیز دادخواهی سهامداران به دلیل تجدید ارائه صورت های مالی میتواند هزینه های اضافی برای شرکت به بار آورد. تجدید ارائه صورت های مالی همچنین مرتبط با خطر شکایات قانونی بیشتر هستند و هنگامی که صورت های مالی مرتبط با درآمد هستند، این رابطه تشدید می شود. یکی دیگر از پیامدهای منفی تعدیلات سنواتی اثر آن بر اعتبار حسابرسان است. هدف حسابرسان اعتبار بخشی به صورت های مالی است و زمانی که صورت های مالی حسابرسی شده دوره های گذشته به دلیل اشتباهات حسابداری قابل توجه بارها تجدید ارائه شود اعتماد جامعه نسبت به اظهار نظر حسابرسان کاهش می یابد. البته باید به یاد داشت که تجدید ارائه صورت های مالی همواره نشانه تقلب نیست و در طیفی از اصلاحات اشتباهات سهوی تا گزارشگری متقلبانه قرار می گیرد اما به سادگی می تواند به عنوان سرپوشی برای رفتارهای متقلبانه مدیریت به کار رود.
2-4) تقلب چیست؟
آثار زیانباری که رسوایی های مالی در سال های اخیر به وجود آورده، توجه به بحث تقلب و به ویژه تقلب در صورت های مالی را اجتناب ناپذیر کرده است. رسوایی های مالی نه تنها هزینه ها و زیان های اقتصادی مانند متضرر کردن اعتبار دهندگان، سرمایه گذاران و سهامداران را داشته، بلکه هزینه های سیاسی و قضایی و…را نیز به بار آورده است. در این زمینه هر ساله انجمن بازرسی رسمی تقلب¹ (بزرگترین انجمن بررسی و کشف تقلب در دنیا ) گزارشی از میزان تقلبها و رسوایی های مالی را که کشف و گزارش شده منتشر می کند. رویکرد گزارش تاکید بر تقلبها و سوءاستفاده های حرفه ای است. تعریف گزارش انجمن بازرسان رسمی در مورد تقلب این چنین است:
” تقلب عبارت است از سوء استفاده فرد از موقعیت و نفوذ خود برای به کارگیری غلط داراییها و منابع سازمان.”
انواع تقلب در سه مقوله فساد مالی، سوءاستفاده از دارایی ها و تقلب در صورت های مالی طبقه بندی می شود که در ادامه به شرح مختصری از این تقلبها اشاره خواهد شد.
فساد مالی : تقلبی است که در آن کارکنان یک واحد از موقعیت و نفوذ خود به منظور دستیابی به منافع مستقیم و یا غیر مستقیم سوءاستفاده می کنند مانند دریافت پورسانت و رشوه خواری.
سوءاستفاده ازدارایی ها : شامل دزدی یا استفاده نادرست کارکنان از موجودی ها و سایرداراییهای یک سازمان است مانند سرقت وجه نقد، پرداخت های جعلی کالا.
1-Association of Certified Fraud Examiners(ACFE)
3- تقلب در صورت های مالی : عبارت است از ارائه نادرست، حذف اقلام و افشا نکردن اطلاعات به منظور فریب استفاده کنندگان صورت های مالی به خصوص سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان که بیشتر اوقات با بیش نمایی دارایی ها و درآمدها یا کم نمایی بدهی ها و هزینه ها همراه است و یا بالعکس .
تقلب صورت های مالی مانند هر نوع تقلب دیگری آثار مخربی را به دنبال دارد و خسارت های اقتصادی جبران ناپذیری را در شرکت های درگیر به وجود می آورد که در نهایت منجر به ورشکستی آنها می گردد. این نوع رسوایی مالی که باعث ایجاد شک در بازار سرمایه شده در مواردی منجر به کاهش اعتماد بازار سرمایه و فعالان آن به گزارش های مالی شده و در نهایت باعث به وجود آمدن بازارهایی با کارایی ضعیف شده است. از طرفی با هر تقلبی که صورت می گیرد قابلیت اتکا، کیفیت شفافیت و یکپارچگی فرآیند گزارشگری مالی تضعیف می شود و مجامع حرفه ای حسابداری و حسابرسی تحت فشار قرار می گیرند و اطمینان و اعتماد عمومی به حرفه حسابرسی و حسابداری از بین می رود .
2-4-1) شیوه های انجام تقلب در صورت های مالی
به طور کلی هفت شیوه متداول برای انجام تقلب در صورت های مالی وجود دارد :
1- ثبت درآمدهای واهی : بدین معنی که کالا یا خدمتی ارائه نشده اما در دفاتر حسابهای دریافتنی بدهکار و درآمد بستانکار می شود. درآمد حاصل از فروش و خدمات، مرکز ثقل توانایی شرکت برای رشد و پیشرفت است چنانچه شرکتی درآمد دوره های گذشته خود را بیش از میزان واقعی گزارش نماید نه تنها عملکرد گذشته اغراق آمیز بوده است، بلکه ممکن است رشد آینده شرکت نیز متزلزل شود. به بیان دیگر، از منظر سرمایه گذاران در خصوص روند آتی شرکت ابهام ایجاد خواهد شد. از نمونه های آن می توان به مشتریان جعلی و فروش های جعلی اشاره کرد. این نوع تقلب باعث افزایش دارایی ها و در نهایت بیش نمایی سود خواهد شد و متداولترین نوع تقلب در صورت های مالی است. همان طور که قبلا اشاره گردید، در سال های اخیر اکثرتجدید ارائه ها به دلیل اصلاح اشتباه ناشی از شناسایی درآمد هستند و به نظر می رسد شرکت های پیشرفته بیشتر تمایل به تجدید ارائه دارند. آمار نشان می دهد بیش از یک سوم تجدید ارائه های حسابداری در جهان مربوط به صنایع پیشرفته بوده است .
2- استفاده نادرست از تفاوت زمانی : در این روش درآمدهای دوره بعد را دوره جاری شناسایی و در مقابل هزینه های دوره جاری را به دوره یا دوره های بعد منتقل می کنند.
3- ارزیابی نادرست دارایی ها : مقوله ارائه مجدد صورت های مالی شامل انعکاس بیش از حد دارایی ها نظیر موجودی کالا، دارایی های ثابت مشهود و دارایی های نامشهود است که به دلیل اختلاط هزینه و بهای تمام شده ایجاد می گردد. به عنوان مثال چنانچه بهای تمام شده موجودی بیش از واقع گزارش گردد به طور تصنعی ارزش موجودی افزایش می یابد و منجر به افزایش سود دوره جاری می گردد. برای نمونه شرکت رایت اید¹ صورت های مالی خود را درسال 2000 به دلیل گزارش بیش از واقع سود خالص دوره گذشته از طریق شیوه های مدیریت ارزش موجودی کالا تجدید ارائه نمود. مدیریت شرکت بابت سرقت و افت موجودی فیزیکی، ذخیره قابل ملاحظه ای در نظر نگرفت و بنابراین بهای تمام شده کالاهای فروش رفته را کمتر گزارش نمود.
4- ذخایر : براساس اصول حسابداری، شرکت ها می توانند برای بدهی های قابل پیش بینی برگشت از فروش و خدمات پس از فروش در حساب ها ذخیره منظور نماید. تخصیص نامناسب ذخیره، احتمال وقوع تجدید ارائه صورت های مالی را افزایش خواهد داد. برای نمونه در شرکت سان بیم² علاوه بر مسائل مربوط به شناخت در آمد، یکی دیگر ازدلایل ارائه مجدد صورت های مالی سال 1998 ایجاد ذخیره نامناسب بود. این شرکت در سال 1996 با انجام اقداماتی توانست تا زیان گزارش شده را افزایش دهد و ذخایر مازاد را در سال 1997 به سود منتقل کرد تا بتواند سود شرکت را متورم نماید.

1-Rite Aid
2-Sun Beam
5- مخارج سرمایه ای: یکی دیگر از دلایل ارائه مجدد صورت های مالی، طبقه بندی نادرست مخارج به حساب مخارج سرمایه ای، به جای هزینه است. در این حالت هزینه ها کمتر از میزان واقعی گزارش می گردند و سود خالص بیشتر از میزان واقعی گزارش می شود. در حقیقت زمانی که شرکت از بهای تمام شده جاری در آینده منتفع نمی گردد نباید این مبالغ به حساب مخارج سرمایه ای منظور شود. برای مثال شرکت ویست منیج منت¹ صورت های مالی خود را برای سال های 1992 الی 1997 به علت سرمایه ای نمودن مخارج جاری ارائه مجدد نمود. در واقع شرکت سود عملیاتی خود را با کمتر از واقع نشان دادن هزینه های عملیاتی افزایش داده است .
6- حذف عمده

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درمورد صورت های مالی، هیئت مدیره، حق الزحمه، ریسک حسابرسی Next Entries منابع تحقیق درمورد صورت های مالی، هیئت مدیره، کمیته حسابرسی، راهبری شرکتی