منابع تحقیق درمورد افت سطح آبخوان، مقدار خطا

دانلود پایان نامه ارشد

روشهاي زمين آماري استفاده شد. دراين تحقيق به منظور انتخاب بهترين روش ميانيابي، سه روش کريجينگ، عکس فاصله و فاصله نرمال با توانهاي مختلف با استفاده از معيار ميانگين خطاي مطلق باهم مقايسه شدند. نتايج حاصل از اين مقايسه در جدول (4-15) ارائه شدهاست. نتايج حاصل از اين بخش نشان داد که روش کريجينگ به دو روش ديگر ارجحيت دارد. بعد از روش کريجينگ روش عکس فاصله با توان 2 بهترين نتيجه را ارائه مينمايد. ميانگين خطاي مطلق در روش گريجينگ، عکسفاصله با توان 2 و فاصله به ترتيب بين (32/26-43/15)، (95/26-95/15) و (40-28/20) متر در سالهاي مختلف متغير ميباشد. در کليه ماهها مقدار خطاي مطلق در روش کريجينگ نسبت به دو روش ديگر کمتر ميباشد. بنابراين ادامه آناليز زمين آماري تا پهنه بندي عمق سطح ايستابي با استفاده از روش کريجينگ انجام شد. بدين منظور، عمق سطح ايستابي چاههاي مشاهدهاي دشت کرمان- باغين از مهرماه 1381 تا شهريور 1389 در مقياس ماهانه براساس روش کريجينگ به منظور بررسي روند تغييرات و پهنه بندي عمق سطح ايستابي مورد بررسي و ارزيابي قرارگرفت. اشکال (4-49) تا (4-53) مراحل مختلف آناليز زمين آماري را براي مهر ماه سال 1381نشان ميدهند. اين مراحل براي کليه (96) ماه صورت گرفت( براي ساير ماهها نشان داده نشده است). براساس اين اشکال، رفتار واريوگرام در نزديكي محور مختصات، مجموع مربعات باقي مانده (R.S.S)، نسبت واريانس مولفه ساختاري به واريانس كل مدل(c/c0+c) و ضريب همبستگي، بين فاصله نقاط و مقدار واريوگرام وضعيت بسيار مناسبي دارند که نشان دهنده توانايي مدل در شبيه سازي اين متغير ميباشد. مدل مذکور از نوع کروي و حداکثر شعاع تاثير24کيلومتر در اين آبخوان ميباشد. شکل (4-56) نقشه تغييرات عمق سطح ايستابي و انحراف از معيار دشت کرمان – باغين رانشان ميدهد. براساس اين نقشه در دشت کرمان در محدوده شهر کرمان به دليل فاضلاآب ناشي از شهر کرمان عمق سطح ايستابي کم است همچنين در محل ورودي دشت باغين بدليل جريانهاي فصلي ناشي از رودخانه چاري وکانال آبرساني عمق سطح ايستابي نسبت به ساير مناطق کمتر است. لازم به ذکر است در ساير ماههاي مورد مطالعه نتايج حاصل از مراحل مختلف زمين آمار، روند مشابهي با ماه مهر 1381 دارند که به دليل تعداد زياد ماهها (96ماه) از ارائه جزئيات آنها در اين رساله خوداري و فقط به نتايج نهايي آنها اکتفا شده است. بعد از طي مراحل مختلف زمين آمار به دليل عدم توانايي اين نرم افزار در خصوص عمليات، ويراستاري و محاسباتي نتايج حاصل از نقشههاي تهيه شده در نرم افزار GS+ در محيط GIS ويراستاري و عمليات محاسباتي (جدا کردن مرز آبخوان کرمان از کل محدوده مطالعاتي کرمان- باغين محاسبه مساحتها، همپوشاني نقشهها و…) صورت گرفت. جدول (4-16) متوسط عمق سطح ايستابي آبخوان کرمان را به تفکيک سال نشان ميدهد. بر اساس اين جدول متوسط عمق سطح ايستابي آبخوان از 56 متردر مهرماه 1381 به81/60 متر در شهريور ماه 1389 رسيده است. بدين ترتيب در مدت 8 سال متوسط عمق سطح ايستابي آبخوان 81/4 متر افزايش داشته است که متوسط سالانه آن(افت سطح آبخوان) حدود 60 سانتيمتر در سال است . لازم به ذکر است در اين مدت متوسط بارش ايستگاه کرمان که در مرکز دشت مذکور واقع شده است 105 ميليمتر ميباشد که نسبت به ميانگين درازمدت آن (142ميلمتر ميانگين 30 ساله) 26 درصد کاهش داشته است. نگاهي به وضعيت بارش و افت سطح آبهاي زيرزميني دشت نشان ميدهد که بين کاهش ميزان بارش سالانه و افت آبهاي زيرزميني رابطه معني داري وجود دارد. به عنوان مثال افزايش بارش در سال 83 به ميزان 155ميليمتر باعث کاهش قابل توجه عمق سطح ايستابي آبخوان در سال 84 شده است. اين موضوع نشان ميدهد که کاهش عمق سطح ايستابي نسبت به افزايش بارش با يک تاخير زماني نسبتا طولاني همراه است. بطوريکه بارشهاي سال 1383 باعث کاهش عمق سطح ايستابي در سال 1384 که يک سال خشکي است شده است. اين موضوع زماني که بررسي رابطه بين بارش و عمق سطح ايستابي را در مقياس ماهانه بررسي ميکنيم شفافتر خواهدشد. بعنوان مثال 155ميليمتر بارش در مقايسه با ميانگين بارش درازمدت (142ميليمتر) چندان قابل ملاحظه نيست اما اثر آن در بالا آمدن سطح آب زيرزميني قابل توجه است (حدود 3متر) جدول (4-16) اما وقتي توزيع بارش را در مقياس ماهانه بررسي ميکنيم مشخص ميگردد که از کل 155 ميليمتر بارش سال 1383 حدود 123ميليمتر آن در ماههاي آذر تا اسفند اتفاق افتاده است. دراين زمان عوامل محدود کننده تغذيه نظير تبخير وتعرق به حداقل ممکن خود ميرسد. بنابراين بخش قابل ملاحظه اي از بارش قبل از فعال شدن عوامل تبخير وتعرق از ناحيه ريشه عبور نموده و به تغذيه آبهاي زيرزميني ميپيوندد. به همين دليل سال 1384 که يک سال خشکي از نظر مقدار بارش ميباشد. سطح سفره آب زيرزميني بالا آمده است. از طرف ديگر کل بارش سال 1384، برابر با 55 ميليمتر است که انتظار ميرود در سال 1385 با افت شديد سفره آب زيرزميني آبخوان روبر باشيم. اما نگاهي به بارش در مقياس ماهانه نشان ميدهد که 40 ميليمتر بارش اين سال مربوط به ماههاي پاياني سال 1384ميباشد. مضاف بر اينکه ماههاي اوليه سال 1385 داراي بارش مناسبي هستند. ، که باعث افزايش ميزان تغديه آبخوان ميگردد.

جدول (4-5) ميانگين خطاي مطلق سالانه مربوط به سطح ايستابي آبخوان کرمان (متر)(
سال
1381
1382
1383
1384
1385
1386
1387
1388
1389
کريجينگ
3/16
17
8/17
16
4/15
19
3/21
3/26
22
IDW2
5/17
1/18
8/18
5/16
16
5/20
8/21
7/26
23
NDW
24
25
28
71/20
28/20
2/31
2/35
40
9/31
(ميانگين خطاي مطلق سالانه، هرسال از خطاي مطلق ماهانه همان سال بدست آمده است

اشکال (04-54) و ( 4-55) عمق سطح ايستابي همرا با ميزان بارش را درآبخوان کرمان در مقياس ماههانه و سالانه نشان ميدهند. بطور کلي نتايج حاصل از بررسي عمق سطح ايستابي در آبخوان کرمان نشان ميدهد که افت سطح ايستابي آبخوان از يک روند افزايشي برخوردار است (اگر چه در بعضي سالها داراي نوساناتي ميباشد که بعضا به کاهش عمق سطح ايستابي ميانجامد).

جدول (4-16) متوسط بارش و عمق سطح ايستابي سالانه آبخوان کرمان
سال
1381
1382
1383
1384
1385
1386
1387
1388
1389
مقدار بارش (ميليمتر)
84
128
155
55
133
81
99
94
119
عمق سطح ايستابي (متر)
56
73/56
49/57
58/54
82/53
12/59
1/59
34/60
81/60

همچنين بررسيها حکايت از آن دارد که توزيع زماني بارش و مقدار آن به ترتيب نقش قابل ملاحظهاي در کاهش عمق سطح ايستابي آبخوان مذکور دارند. طبق شکل (4-5) بارش ماهها فصل زمستان بيشترين تاثير را در تغذيه آبخوان دارند. از طرفي افزايش بارش همواره با کاهش عمق سطح ايستابي خصوصا در سالهاي پاياني دوره مورد مطالعه همراه نبوده است. اين مطلب نشان ميدهد عليرغم تاثير ميزان بارش بر کاهش عمق سطح ايستابي سفره (خصوصا در فصل زمستان) اين عامل تنها تعيين کننده نميباشد. بلکه عوامل ديگري در اين امر دخيل هستند که از مهمترين آنها ميتوان به بهره برداري بيش از حد از منابع آب زير زميني اشاره نمود.

شکل (4-49) شاخصهاي آماري چاههاي مشاهدهاي در محدوده مطالعاتي کرمان- باغين (سمت راست شهريور ، 1389) و (سمت چپ مهرماه ،1381)

شکل (4-50) پراکنش چاههاي مشاهدهاي در محدوده مطالعاتي کرمان- باغين (سمت راست شهريور ، 1389) و (سمت چپ مهرماه ،1381)

شکل (4-51) ويژگيهاي توزيع آماري (بالا توزيع فراوني دادهها، قبل و بعداز تبديل) و پايين (سمت راست تابع توزيع تجمعي) و سمت چپ تابع توزيع احتمال) چاههاي مشاهدهاي در محدوده مطالعاتي کرمان- باغين (مهرماه 1381)

شکل (4-52 ) نمودار واريوگرام برازش داده شده به دادهها درجهات مختلف(سمت چپ) و ويژگيمدلها (سمت راست) چاههاه مشاهدهاي کرمان- باغين (مهرماه 1381)

شکل (4-53) واريوگرام سه بعدي برازش شده بر دادهها درجهات مختلف، چاههاه مشاهدهاي کرمان- باغين (مهرماه 1381)

4-2-1-2- بررسي تغييرات مکاني عمق سطح ايستابي آبخوان
شکل(4-56) نقشه تغييرات مکاني و انحراف معيار عمق سطح ايستابي را در دشت کرمان- باغين و شکل(4-57) نقشه عمق سطح ايستابي در آبخوان کرمان را در مهر ماه سال1381(بعنوان ابتداي دوره) و شهريور ماه 1389(بعنوان انتهاي دوره) نشان ميدهند. براساس اين نقشهها عمق سطح ايستابي درسال 1381 از حداقل 21 متر تا حداکثر 114 متر و در سال 1389 از حداقل 5/12 متر تا حداکثر 164 متر در نقاط مختلف آبخوان متغير ميباشد.

4-2-1-2- بررسي تغييرات مکاني عمق سطح ايستابي آبخوان
شکل(4-56) نقشه تغييرات مکاني و انحراف معيار عمق سطح ايستابي را در دشت کرمان- باغين و شکل(4-57) نقشه عمق سطح ايستابي در آبخوان کرمان را در مهر ماه سال1381(بعنوان ابتداي دوره) وشهريور ماه 1389(بعنوان انتهاي دوره) نشان ميدهند. براساس اين نقشهها عمق سطح ايستابي درسال 1381 از حداقل 21 متر تا حداکثر 114 متر و در سال 1389 از حداقل 5/12 متر تا حداکثر 164 متر در نقاط مختلف آبخوان متغير ميباشد. همچنين حداقل و حداکثر مطلق عمق سطح ايستابي (دادههاي مشاهدهاي) در ابتدا و انتهاي دوره بهترتيب برابر با (83/10 ،127) و( 35/9 ،161) متر ميباشد. . نکته قابل توجه اين است که حداقل عمق سطح ايستابي مقداري کاهش و حداکثر آن مقدار قابل ملاحظهاي افزايش يافته است. يا به عبارتي حداکثر مطلق عمق سطح ايستابي به مدت 8 سال 34 متر افزايش داشته است که قابل تامل است.

شکل (4-54 ) نمودار تغييرات عمق سطح ايستابي(بالا) وميزان بارش (پايين)سالانه آبخوان کرمان از مهرماه 1381 تا شهريور 1389

شکل (4-55 ) نمودار تغييرات عمق سطح ايستابي(بالا) و ميزان بارش (پايين) ماهانه آبخوان کرمان از مهرماه 1381 تا شهريور 1389

از طرفي کاهش عمق سطح ايستابي از 83/10 به 35/9 متر را ميتوان ناشي از فاضلابهاي شهر کرمان (در شمال آبخوان دانست) که آلودگي آبهاي زيرزميني را دربرخواهد داشت. بنابراين با توجه به نقشه پراکنش متوسط عمق سطح ايستابي در آبخوان کرمان فرض عدم برگشت آب از آبهاي زير زميني به ناحيه ريشه که جزء فرضيات مدل HELP در اين تحقيق ميباشد برقراراست.

شکل (4-56) نقشه عمق سطح ايستابي (بالا) و انحراف از معيارعمق سطح ايستابي (پايين) دشت کرمان- باغين همراه با موقعيت چاهها پيزومتري (مهرماه،1381)

شکل (4-57 ) نقشه عمق سطح ايستابي آبخوان کرمان در مهرماه 1381

شکل (4-58) نقشه عمق سطح ايستابي آبخوان کرمان درشهريور 1389

4-2-2 – بررسي وضعيت عمق سنگ بستر در دشت کرمان
به منظور بررسي عمق سنگ کف در آبخوان کرمان و اثبات فرض عدم وجود لايه غير قابل نفوذ در ناحيه ريشه، از تحقيقات قبلي در اين زمينه استفاده گرديد. بدين منظور اطلاعات خام مربوط به برداشت بيش از 5000 سونداژ الكتريكي با خط فرستنده جريان AB معادل 1000 و 2000 متر و در 35 پروفيل كه بوسيله كمپاني جنرال ژئوفيزيك (C.G.G) انجام شده است گرد آوري و سپس با استفاده از نرم افزار Gs+ و Arc Gis 9.2 نقشه هاي توپوگرافي دشت و سنگ كف ترسيم گرديده است شکل (4-59) . لازم به ذکر است در اين مطالعات سنگ کف در کل دشت کرمان- باغين مورد ارزيابي قرار گرفته است. همچنين بر اساس بررسي مقاطع زمينشناسي(مهندسين مشاور بررسي منابع آب) عمق سنگ بستر در دشت کرمان باغين در مقاطع مختلف متفاوت است. شکل(4-60 ) موقعيت مقاطع اصلي دراين دشت را در چند جهت نشان ميدهد. چنانچه مشخص است مقطع AA’ با راستاي شرقي- غربي در حد فاصل بين مخروط افكنه رودخانه عباس آباد تا حوالي شهر باغين قرار گرفته است . در اين مقطع ضخامت آبرفت بين 80 تا 350 متر تعيين گرديده است.حداكثر ضخامت آبرفت در نقطهاي با مختصات 520000 طول شرقي و 3335000 عرض شمالي( زون 40) به

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درمورد تشعشات، سازي، شبيه، مشاهدهاي Next Entries دانلود پایان نامه درباره دوره صفوی، دوره قاجار، کریم خان زند، سفرنامه ها