منابع تحقیق درمورد استان کرمان

دانلود پایان نامه ارشد

اين دشت چالهاي با کشيدگي در راستاي شمال غربي- جنوب شرقي ميباشد، که در ميان ديوارهاي از ارتفاعات محلي محصور گشته است، بطوريکه اين ارتفاعات مرزهاي طبيعي دشت را تشکيل ميدهند و آن را از ساير نواحي مرکزي ايران جدا ميسازند. شيب عمومي دشت کرمان از جنوب شرقي به سمت شمال غربي است، ارتفاع اين دشت از سطح دريا بين 2100 متر تا 1650 متر متغير مي باشد. شيب کلي دشت حدود 3% مي باشد (امينيزاده و همکاران، 1391) .

3-3- موقعيت آبخوان کرمان
آبخوان کرمان در وسط دشت کرمان با مختصات جغرافيايي 3368835 الي 3324550 عرض شمالي 528093 الي 485987 طول شرقي زون 40 واقع شده است و شرايط فيزيوگرافي آن از شرايط عمومي دشت پيروي ميکند حداکثر ارتفاع آبخوان در نزيکي ماهان 1850 متر و حداقل ارتفاع آن در نزديکي زنگي آباد 1740 متر از سطح دريا ارتفاع دارد . شکل (3-1) موقعيت حوزه آبخيز، دشت و آبخوان کرمان را در کشور، استان کرمان وحوزه آبخيز کرمان- باغين نشان ميدهد. ايستگاه سينوپتيکي کرمان و شهر کرمان با جمعيت حدود700 هزار نفر تقريبا در وسط اين آبخوان واقع شدهاند. شکل (3-2) موقعيت آبخوان را در حوزه آبخيز کرمان، دشت کرمان همراه بامساحت زير حوزه هاي محاط بر دشت نشان ميدهد. حداکثر طول اين آبخوان 53 کيلومتر در جهت جنوب غربي – شمال شرقي و حداکثر عرض آن 24 کيلومتر در جهت شرقي- غربي ميباشد.

3-4- کاربري اراضي در آبخوان کرمان
شکل (3-3) نقشه کاربري اراضي در آبخوان کرمان را نشان ميدهد. بر اساس اين نقشه از کل مساحت 92667 هکتاري محدوده مطالعاتي 32855 هکتار معادل 35 درصد اراضي زراعي و باغي، 28618 هکتار معادل 31 درصد مراتع، 19381 هکتار معادل 21 درصد جنگلهاي دست کاشت، 9741 هکتار معادل 4/10 درصد اراضي مسکوني و 2079 هکتار معادل 6/2 درصد را اراضي لخت تشکيل ميدهند. اراضي باغي به ترتيب اولويت شامل پسته، سياه درخت و اراضي زراعي شامل يونجه، جو، گندم و سبزيجات ميباشند. مراتع منطقه از نوع ضعيف تا متوسط با پوشش گياهي از نوع درمنه سالسولا وگرامينههاي يکساله ميباشد.

3-5- بررسي وضعيت متغيرهاي اقليمي منطقه مورد مطالعه
اقليم منطقه مورد مطالعه براساس آمار ايستگاه سينوپتيک شهر کرمان از نوع خشک است. متوسط بارش درازمدت منطقه (2005-1951) 1/152 ميليمتر ميباشد. که در ارتفاعات حوزه آبخيز به 300 ميليمتر ميرسد. متوسط دماي سالانه 17درجه سانتيگراد است که مقدار آن در ماههاي مختلف سال بين 7/4 تا 6/28 درجه سانتيگراد متغير است. حداقل و حداکثر مطلق درجه حرات ثبت شده در اين ايستگاه به ترتيب30- و 42 درجه سانتيگراد مربوط به ماههاي ژانويه و جولاي است. ميانگين رطوبت نسبي سالانه 32 درصد است که بين (54 – 19) درصد در ماهاهاي مختلف متغير است. در مقياس فصلي ميزان رطوبت نسبي براي فصلهاي بهار، تابستان، پاييز و زمستان به ترتيب برابربا: 26، 20، 37 و 46 درصد ميباشد. متوسط سرعت باد 1/6 نات يا 3 متر بر ثانيه ميباشد.

شکل (3-1) موقعيت منطقه مورد مطالعه در ايران،کرمان،حوزه آبخيز کرمان – باغين

شکل (3-2) موقعيت آبخوان کرمان در حوزه آبخيز کرمان همرا با زير حوزهها و مساحت آنها

شکل(3-3) نقشه کاربري اراضي آبخوان کرمان

3-6- وضعِيت منابع آبِي محدوده مطالعاتِي
در دشت کرمان- باغِين مجموعا 1189 حلقه چاه با تخلِيه سالانه 5/266 مِيلِيون متر مکعب، 27 رشته قنات با تخلِيه سالانه 6/17 مِيلِيون مترمکعب و 4 دهنه چشمه با تخلِيه سالانه 2/7 مِيلِيون متر مکعب وجود دارد. از اِين تعداد منابع آبِي 957 حلقه چاه با تخلِيه سالانه 187 مِيلِيون متر مکعب ،16 رشته قنات با تخلِيه 5/10 مِيلِيون متر مکعب و 4 حلقه چشمه با تخلِيه 7 مِيلِيون متر مکعب مربوط به دشت کرمان و مابقِي مربوط به دشت باغِين مِيباشد. چنانچه مشخص است 91 درصد آب تخلِيه شده از منابع زِير زمِينِي مربوط به چاهها است. از نظر وضعِيت مصرف، بخشهاِي کشاورزِي، شرب و صنعت به ترتِيب 4/84، 65/13 و 95/1 درصد کل آب تخلِيه شده را به خودشان اختصاص مِيدهند. متوسط ضرِيب ذخِيره دشت کرمان- باغِين 045/0 برآورد شده است (شرکت سهامي آب منطقهاي کرمان، 1387).

3-2- روش تحقيق
بهمنظور تبيين روش کلي مطالعه و جلوگيري از گسستگي مطالب در اين بخش ابتدا به معرفي دادهها و مدلهاي مورد استفاده ميپردازيم سپس در ادامه جزئيات مدلهاي مربوطه، و نحوه اندازه گيري، محاسبه يا تخمين دادهها ارائه خواهد شد. شکل(3-4) مراحل مختلف گردش کار در اين تحقیق را نشان ميدهد.

3-2-1- داده مورد استفاده در اين تحقيق
در يک تقسيم بندي کلي داده هاي استفاده شده در اين تحقيق را به دو گروه عمده تقسيم مي کنيم.

3-2-1-1- دادههاي هوا شناسي و هيدرولوژي شامل:
– داده هاي مشاهدهاي (بارش، دما، تشعشات خورشيدي رطوبت نسبي و سرعت باد) ايستگاه مبناء کرمان
– داده هاي باسازي شده مرکز ملي پيش بيني متغيرهاي محيطي کانادا مربوط به دو مدل CGCM و HadCM3 شامل 26 متغير اتمسفري
– داده هاي مربوط به متغيرهاي اتمسفري مدلهاي جهاني HadCM3 و CGCM شامل 26 متغير اتمسفري
– دادهاي مربوط به سطح ايستابي آب دشت کرمان (شرکت سهامي آبمنطقهاي استان کرمان)
3-2-1-2- داده هاي خاکشناسي شامل:
– داده هاي مربوط به ويژگيهاي فيزيکي خاک مانند بافت( درصد شن، سيلت، رس ) و تخلخل کل
– دادههاي مربوط به ويژگيهاي رطوبتي خاک مانند: ظرفيت مزرعه و نقطه پژمردگي
– داده هاي هيدروليکي خاک مانند ضريب هيدروليکي خاک در ناحيه غير اشباع، عمق ناحيه ريشه

3-2-2- مدلهاي مورد استفاده در اين رساله
مدلهاي که از آنها يا دادههاي آنها در اين تحقيق استفاده شدهاست به شرح ذيل ميباشد:
1- خروجي مدل CGCM1 تحت سناريو Is92 گازهاي گلخانهاي و ريزگرد ها (GHG+A1) و خروجي مدل HadCM3 تحت دو سناريو A2 و B2 (سناريوي انتشار)
2- مدل ريز مقياس نمايي SDSM بمنظور ريز مقياسنمايي و شبيه سازي متغيرهاي اقليمي
مدل هيدرولوژيکي HELP به منظور شبيه سازي ميزان تغذيه
نرم افزار Gs+ و GIS به منظور بزرگ مقياسنمايي
علاوه بر مدلهاي اصلي فوق که بطور مستقيم از آنها يا دادههاي آنها استفاده شده است از روابط و مدلهاي متفاوتي در حين اندازه گيري، شبيه سازي يا تخمين داده ها مورد نياز استفاده شده است. اما با توجه به اينکه روشها و مدلهاي مذکور بخشي از مدلهاي فوق ميباشند. از ذکر آنها در اينجا خودداري شده است و در حين تشريح روش کار به بررسي آنها خواهيم پرداخت.در اينجا فقط به بررسي مختصري راجع به مدلهاي فوق ميپردازيم.

3-2-2-1- مدل گردش عمومي جو – اقيانوس CGCM1
اين مدل براي اولين بار توسط فلاتو و همکاران در سال 2000 به منظور شبيهسازي متغيرهاي اقليمي تحت سناريوهاي Is92 ( گازهاي گلخانهاي ) بعلاوه ذرات معلق موجود در فضا تا سال 2099 ارائه شد. این مدل 26 متغير اتمسفري را از سال 1961 تا سال 2099 تحت سناريوهاي انتشار گازهاي گلخانه اي بعلاوه ريزگردها شبيهسازي نموده است. تفکيک مکاني افقي اين مدل 7/3 × 7/3 درجه در هر سلول سطحي همراه با 10 لايه عمودي ميباشد. تفکيک مکاني افقي اين مدل در اقيانوس هاي 8/1 × 8/1 درجه و در 29 لايه عمودي ميباشد. ارتفاع لايههاي عمودي متغير و بين (300 – 50 ) متر است، کل ارتفاع لايه عمودي تا ارتفاع 5200 متري از سطح دريا ادامه دارد. در اين مدل نرخ افزايش گازهاي گلخانه اي تا سال 2100 ميلادي ثابت، و برابر با نرخ افزايش اين گازها در دوره ( 1990-1850 ) در نظرگرفته شده است (افزايش غلظت گاز Co2 با رشد يک درصد در سال تا سال 2100 منظور شده است) . متغيرهاي پيپشبينيکننده اين مدل براي کشور کانادا از دقت مناسبي برخوردار هستند و تقريبا ميانگين متغيرهاي ساير مدل ها را در بر ميگيرند ( سبیک و آلن 2007 ). منطقه مورد مطالعه در اين مدل در سلولي با مختصات 16Y= و 33X= واقع شده است ( کل کره زمين در بخش خشکیها شامل 96 سطر و 48 ستون ميباشد ) دسترسي به اطلاعات اين مدل بطور مستقيم از طريق سايت: http:/www.cics.uvic.ca/scenarios/indeu.cgia.scenarios.floto امکان پذير ميباشد. تعداد روزهاي سال در اين مدل برابر با 365 روز در نظر گرفته شده است.
ارائه نتايج مناسب، ارائه وضعيتي از متوسط ساير مدل ها گردش عمومي(سبیک و آلن ,2007) )، دخالت دادن گازهاي گلخانهاي همراه با ريزگردها در شبيه سازي متغيرها اقليمي و لينک ساده آن با مدل ريز مقياس نمايي SDSM از دلايل استفاده از اين مدل براي شبيه سازي شاخص هاي دما و بارش در اين تحقيق بوده است. شکل (3-5) تغييرات درجه حرارت کره زمين با استفاده از مدل CGCM1 از سال 1990 تا2100 تحت سه شرايط، کنترل افزايش گازهاي گلخانهاي، افزايش گازهاي گلخانهاي همرا با افزايش ذرات گرد غبار و تنها افزایش گازهاي گلخانهاي را نشان ميدهد.

3-2-2-2- مدل گردش عمومي جو – اقيانوس HadCM3
اين مدل توسط مرکز هدلي ، مرکز پيشبيني و تحقيقات اقليمي انگلستان براي شبيه سازي متغيرهاي اقليمي تحت سناريو هاي مختلف ارائه شده است. شبيه نسخهي قبلي يعني HadCM2 ميباشد و قدرت تفکيک مکاني آن در خشکيها 5/2 در 7/3 درجه به ترتيب عرضي و طولي و در اقيانوس ها 25/1 در 25/1 درجه ميباشد. بر اساس اين مدل کل کره زمين به 96 سطر و 73 ستون تقسيم بندي مي شود که ايستگاه کرمان به عنوان ايستگاه مبناء در اين تحقيق در سطر 16 X = و ستون 23 Y= اين مدل واقع شده است. اين مدل تا کنون در نقاط مختلف جهان به منظور بررسي اثر تغيير اقليم بر منابع آب مورد بررسي قرار گرفته است و نتايج آن در مرحله ارزيابي رضايت بخش اعلام شدهاست (توز، 2007؛ صمدي و همکاران 1388 و 1387).. اين مدل 26 متغير اتمسفر را از سال 2099-1961 شبيه سازي نموده است. دسترسي به داده هاي اين مدل از طريق سايت ذیل امکان پذير ميباشد. http:/www.cics.uvic.ca/scenarios/indeu.cgia.scenarios.floto
تعداد روزهاي سال در اين مدل 360 روز در نظر گرفته شده است. ارائه نتايج رضايت بخش در ايران، دسترسي آسان به اطلاعات آن، مناسب بودن تفکيک مکاني اين مدل در مقايسه با ساير مدلها خصوصاً روي اقيانوسها و همچنين لينک اطلاعات آن با مدل ريز مقياس نمايي SDSM از مهمترين عواملي است که از دادههاي اين مدل در اين تحقيق استفاده شده است.

3-2-2-3- مدل SDSM
چنانچه قبلاً هم بيان شد، دادههاي حاصل از مدلهاي گردش عمومي جو مانند مدلهاي HadCM3 و GGCM بدليل محدوديت در تفکيک مکاني (بزرگ بودن سلولها) قابل استفاده در مقياس محلي، منطقهاي و نقطهاي نيستند. بنابر اين استفاده از آنها در مقياس حوزههاي آبخيز يا مطالعات منابع آب با خطاي زياد همراه ميباشد.
شکل (3-4) مراحل مختلف گردشکار تحقيق

شکل (3-5) تغييرات درجه حرارت کره زمين تحت مدل CGCM1 از سال 1990 تا2100 تحت سه شرايط کنترل افزايش گازهاي گلخانهاي، افزايش گازهاي گلخانه اي همرا با افزايش ذرات گرد غبار و تنها افزاش گازهاي گلخانه اي

به همين دليل بايد اطلاعات آنها از سطوح بزرگ به مقياس منطقه اي يا محلي تعميم داده شود. تعميم اطلاعات از يک سطح بزرگ به يک سطح کوچکتر تحت عنوان ريزمقياسنمائي معروف است. روشهاي مختلفي بدين منظور ارائه شده است. يکي از پر کاربردترين اين روشها در حال حاضر استفاده از مدل ريزمقياسنمائي SDSM ميباشد ( ويلبي و واتسون، 2007 و 2003; کولديس و برگ، 2009). اين مدل نخستين بار در سال 2002 تحت عنوان نسخه 1/2 توسط ويلبي با همکاري موسسه بررسي اثر سناريوهاي تغيير اقليم انگلستان به منظور ريزمقياس نمايي ارائه شد. سپس نسخه 2/2 آن از طريق همکاري مرکز ملي آژانس محيطي انگلستان توسعه داده شد. نسخه 1/3 آن با همکاري آژانس محيطي انگلستان و والز توسعه داده شد و در نهايت نسخه 2/4 آن در سال 2007 با همکاري مرکز مذکور، توسط ويلبي و همکاران به منظور ريز مقياسنمائي

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درمورد استان کرمان Next Entries منابع تحقیق درمورد استان کرمان