منابع تحقیق درمورد استان کرمان، سازمان ملل، زمان گذشته

دانلود پایان نامه ارشد

و برنامهريزان هيچگونه مداخلهاي جهت جلوگيري از اثرات مخرب تغيير اقليم انجام نميدهند ، و ميزان غلظت CO2 از سال 2100 – 2000 تقريباً 5 برابر ميشود. ولي در سناريو هاي تعديل يا غير اقتصادي فرض بر اين است که سياستگذاران و برنامه ريزان اقدامات موثري جهت تعديل اثرات مخرب تغيير اقليم انجام خواهند داد. در حاليکه طرفداران سناريوهاي تعديل بر اين باورند که نرخ رشد غلظت CO2 در سال 2050 حدود 50 درصد و در سال 2100 به نزديک صفر نزول پيدا ميکند. براساس نظرِيه طرفداران اين سناريو ميزان غلظت CO2 در سال 2100 به حدود ppm550 و درجه حرارت کره زمين 2- 5/1 درجه سانتيگراد نسبت به دوره (1999-1980) افزايش خواهد داشت. مدعيان سناريوهاي اقتصادي بر اين باورند که ميزان غلظت دی اکسیدکربن در سال 2100 به حدود ppm800 و متوسط درجه حرارت کره زمين در سال 2100 ميلادي نسبت به متوسط دماي کره زمين در دوره( 1999-1980)، 4-3 درجه سانتيگراد افزايش مييابد. شکل (1-1) غلظت گاز دي کسيدکربن تحت سه سناريوي عمومي (A2, A1B and B1) همراه با تغييرات متوسط درجه حرارت کره زمين نسبت به دوره (1999-1980) را براساس آخرين نتايج حاصل از مدلهاي جهاني نشان ميهد ( سناريو A2 جزء سناريوهاي با ديدگاه اقتصادي و سناريوي B1 جزء سناريوهاي تعديل محسوب ميشوند).

1-3- هئيت بين دول تغيير اقليم
اهميت موضوع تغيير اقليم بدليل اثراتي که برکره زمين خواهد داشت، در حدي است که در سال 1988 هيئت بين دول تغيير اقليم توسط سازمان هواشناسي جهان و برنامه محيط زيست سازمان ملل تاسيس شد ((IPCC.,2007. وظيفه اين هئيت بررسي تغييرات اقليمي در سطح جهاني، تهيه و تدوين سناريوهاي تغيير اقليم، و بطور کلي شناخت تمام پديدهها و اثرات تغيير اقليم درسطح جهاني است. اين هيئت براي اولين بار نسبت به انتشار سناريوهاي مختلف تغيير اقليم در سال 1992 تحت عنوان IS9213 اقدام نمود. در اين سناريوها نرخ رشد افزايش گازهاي گلخانه اي تا سال 2100 ثابت فرض شده بود. اين هيئت به منظور به روز رساني سناريوها در سال 1996 سري جديد سناريوهاي تغيير اقليم را تحت عنوان SRES14 ارائه کرد (IPCC, 2007).

شکل (1-1) غلظت گاز ديکسيدکربن تحت سه سناريوي عمومي (A2, A1B و B1) همراه با تغييرات متوسط درجه حرارت کره زمين نسبت به دوره 1999-1980 (فانگ و همکاران،2011)

اين سناريوها حاوي اطلاعاتي از قبيل پيشبيني وضعيت رشد جمعيت، وضعيت اقتصادي و اجتماعي، ميزان و نحوه استفاده از سوختهاي فسيلي و وضعيت ذرات معلق در اتمسفر و تاثير آنها در افزايش گازهاي گلخانهاي ميباشند. اين سناريوها به چهار گروه اصلي: A1 ، B1 ، B2 و A2 تقسيم ميشوند که هر يک شامل چندين زير گروه فرعي هستند. جدول (1-1) برخي از ويژگيهاي سناريوهای رايج موجود درمرکز توزيع دادههاي (DDC15) را نشان ميدهد. اين مرکز يکي ار دفاتر اصلي IPCC است که وظيفه اصلي آن جمع آوري، توزيع و بررسي داده هاي حاصل از خروجي مدلهاي گردش عمومي جو تحت سناريوهاي تغيير اقليم ميباشد (IPCC, 2007). در خانواده سناريوهاي گروه A1 جهان با رشد سريع اقتصادي و افزايش جمعيت که در دهه 2050 به اوج خود ميرسد، روبرو است. و از آن به بعد بدليل کاربرد تکنولوژيهاي جديد وکارآمدتر افزايش گازهاي گلخانه اي کاهش مييابد. در اين نوع سناريوها مسائل اقتصادي به مسائل زيست محيطي ارجحيت دارند و ديد گاهها عموماً جهاني است. در خانواده سناريوهاي گروه A2 اولاً ديدگاهها بجاي جهاني بودن به مسائل منطقهاي تاکيد دارند. ثانيا اين سناريو برپايه رشد سريع جمعيت و عدم پيشرفت اقتصادي و تکنولوژي استوار است. سناريوهاي گروه B1 تا حدود زيادي شبيه گروه A1 ميباشند با اين تفاوت که به استفاده از انرژيهاي پاک (خورشيدي و باد) تاکيد بيشتري شده است. در اين سناريوها تاکيد بر پايداري اقتصاد و محيط زيست در سطح جهاني مد نظر قرار گرفته است. در سناريوهاي B2 حل مسائل اقتصادي و اجتماعي و تاکيد به محيط زيست پايدار در مقياس منطقه اي و محلي مد نظر ميباشد.لازم به ذکر است که سناريو هاي زير گروههاي A2و B2 به حل مسائل در مقياس منطقهاي و سناريوهاي A1و B1 در مقياس جهاني تاکيد دارند. شکل (1-2 ) وضعيت چهار خانواده اصلي سناريوهاي تغيير اقليم را نشان ميدهد. که به اين وضعيتهاي ممکن وقوع متغيرهاي اقليمي در آينده سناريوهاي اقليمي اطلاق ميشود. ذکر اين نکته ضروري است که سناريوهاي تغيير اقليم يک پيشبيني کننده آب و هوا نميباشد (IPCC, 2007). بطور کلي براي پيش بيني متغيرهاي اقليمي در شرايط آتي 3 روش اصلي معرفي شده است که در ادامه به تشریح آنها میپردازیم.

شکل(1-2) وضعيت چهار خانواده سناريو SRES و ارتباط آنها با منابع مختلف بصورت شماتيک

1-4- روشهای پیشبینی متغیرهای اقلیمی
1-4-1- پيش بيني مصنوعي متغيرها
در اين روش با توجه به سناريوهاي کلي و غير اقليمي امکان افزايش يا کاهش متغيرها به صورت دلخواه وکارشناسي وجود دارد. مثلاً افزايش يا کاهش درصدي به ميزان بارندگي يا دما، اين سناريوها به دليل اينکه مبناي فيزيکي ندارند، نتايج رضايت بخشي ارائه نميکنند ولي سهولت پيشبيني متغييرهاي اقليمي از

محاسن آنها محسوب ميشود (سیمینوو وپرتر،16 1995 ؛ ویلیامز17 و همکاران، 1988).

جدول (1-1) برخي از ويژگيهاي سناريوهای رايج موجود درمرکز توزيع دادهها DDC)) و مقايسه آنها با سناريوهاي IS92 (IPPC, 2007)
بالاآمدن سطح آب دريا (سانتي متر)
تغييرات درجهحرارت co))
غلظت
CO2 (ppm)
نسبت کشورهاي در حال توسعه به کشور هاي توسعه يافته
توليد ناخالص GDP) )
(1012 دلار آمریکا)
جمعيت جهان (ميليارد (نفر)
نوع سناريو و سال
0
0
354
1/16
21
3/5
( 1990) سال
2
2/0
367
3/14-3/12
28-25
2/6-1/6
)2000(سال
(2050) سال
17
9/1
573
8/2
164
7/8
A1F1
17
6/1
536
8/2
181
7/8
A1B1
18
7/1
502
8/2
187
7/8
A1T
16
4/1
536
6/6
82
3/11
A2
15
2/1
491
6/3
136
7/8
B1
16
4/1
478
4
110
3/9
B2
ــــ
1
512
6/9
92
10
IS 92a
2
68
463
4/2
59
4/8
سري حداقل
29
6/2
623
2/8
187
3/11
سري حداکثر
(2100 ) سال
49
5/4
976
5/1
525
1/7
A1 F1
39
9/2
711
6/1
529
1/7
A1 B1
37
5/2
569
6/1
550
1/7
A1 T
42
8/3
857
2/4
243
1/15
A2
31
2
538
8/1
328
7
B1
36
7/2
615
3
235
4/10
B2
ـــــ
4/2
721
8/4
243
3/11
IS92a
14
4/1
478
4/1
197
7
سري حداقل
80
8/5
1099
3/6
550
1/15
سري حداکثر

1-4-2- بررسي روند تغييرات متغيرها در زمان گذشته و توسعه آن براي آينده
يکي ديگر از روشهاي پيشبيني متغيرهاي اقليمي در آينده تعيين توزيع آماري دادههای مشاهداي و بسط آن در آينده ميباشد. دراين روش با استفاده از سريهاي زماني اين امکان وجود دارد که بتوان متغيرهاي اقليمي را در دورههاي آتي مشخص نمود. اما از مهمترين معايب اين روش ميتوان به عدم استفاده از سناريوهاي غِير اقليمِي اشاره نمود و يا به عبارتي اين روشها در صورتي که عوامل بيروني به کل اکوسيستم کره زمين اثر نداشته باشد معتبر ميباشند. در غير اينصورت اثر نيروهاي خارجي(افزايش گازهاي گلخانهاي ناشي از فعاليتهاي انساني، تشعشات خورشيدي، آتشفشانها و…) را در شبيهسازي متغيرهاي اقليمي دخالت نمي دهند. از ديگر معايب اين روش ميتوان به عدم تشخيص توزيع آماري داده ها اشاره نمود. که ممکن است داده هاي موجود فقط بخشي از يک توزيع آماري باشند و عدم وجود برخي وقايع حدي (حد اکثر يا حداقل) در آمار موجود مي تواند در شبيه سازي متغيرهاي اقليمي در آينده دچار خطا شود. همچنين نيازمبرم به آمار دراز مدت به منظور تشخيص توزيع آماري از ديگر معايب آنها محسوب ميشود (زنگ18 و همکاران، 2002؛ یو19 و همکاران، 2002؛ مساح بواني وهمکاران، 1385)

1-4-3- مدلهاي گردش عمومي اتمسفر- اقیانوس( AOGCM20 )
در حال حاضر معتبرترين ابزار به منظور شبيه سازي متغيرهاي اقليمي مدلهاي گردش عمومي اتمسفر-اقیانوس هستند. که از اين به بعد بطور اختصار GCMS ناميده مي شوند ( میتچیل21،2003؛ ویبلی و هاریس22، 2006؛ ویبلی و داسون23،2007؛ کوکیدیس وبرگ24، 2009؛ جان و ماجومدیر، 2010). اساس کار اين مدلهاي سه بعدي بر پايه قوانين فيزيکي استوار است. اين مدلها هم از نظر توانايي پيش بيني وضعيت اقليم در آينده و هم از بعد کمي در چند دهه اخير توسعه چشمگيري داشتهاند. بطوريکه معتبرترين و مهمترين اخبار علمي روز در خصوص وضعيت اقليم آينده (مانند گزارشهاي هيئت بين دوّل تغيير اقليم در خصوص ارزيابي اثرات اقليمي درآينده و…) بر پايه خروجي حاصل از نتايج اين مدلها ميباشد. براي اجراي اين مدلها ابتدا فرآيندهاي اصلي اقليمي اجزاي اصلي اکوسيستم کره زمين(اتمسفر- اقيانوسها- سطح زمين- يخپوسته و زيستکره). در شبکههايي بزرگ سه بعدي بصورت جداگانه شبيه سازي و سپس تمام مدلهاي فرعي مربوط به اقيانوسها و اتمسفر با هم جفت شده و مدلهاي گردش عمومي اقيانوس- اتمسفر (AOGCM) را تشکيل ميدهند. دقت مکاني افقي اين مدلها در حال حاضر در شبکههاي به ابعاد بين 100 تا 300 کيلومتر در سطح خشکيها و حدود نصف همين مقدار در روي اقيانوسها ميباشد(فانگ و همکاران، 2010). ميانگين دقت مکاني قائم آنها در خشکي ها حدود 1 کيلومتر و در اقيانوس ها بين 400-200 متر ميباشد (IPCC, 2007). از نظر دقت زماني کمترين زمان ممکن براي حل معادلات 10 دقيقه ميباشد (جوردان25 و همکاران، 2000). شکل(1-3) نماي شماتيک از نحوه عملکرد يک مدل جهاني و جدول(1-3) معروفترين مدلهاي گردش عمومي جو که مشخصات آنها در مرکز DDC جمعآوري ميشود، را نشان ميدهند. در تمام اين هشت مدل، متغير اقليمي نظير ميزان بارش، ميانگين فشار سطح دريا، تابش خورشيدي، ميانگين دماي هوا در ارتفاع 2 متري سطح زمين، حداقل و حد اکثر دماي هوا، سرعت باد در ارتفاع 10 متري تا سال 2100 تحت سناريوهاي مختلف انتشار شبيهسازي شده اند. و در بعضي از آنها مانند مدل 26HadCM3 و27CGCM 26 متغيز اقليمي تا سال 2100 در مقياس روزانه شبيهسازي شدهاند. مجموعه کامل متغيرهاي اقليمي ماهانه ذکر شده از طريق آرشيو دادههاِي مدلهاِي AOGCM در بخش DDC از سايت IPCC قابل دسترسي مي باشد (IPCC., 2007). جدول(1-2) مشخصات معروفترين مراکز توسعه دهنده مدلهاي گردش عمومي جو در جهان را نشان ميدهد.

.
شکل (1-3) نماي شماتيک ازيک مدل سه بعدي گردش عمومي جو

1-5- محدوديت استفاده از خروجي مدلهاي گردش عمومي جو
از آنجا که اساس کار مدلهاي گردش عمومي جو بر پايه قوانين فيزيکي استوار است، نتايج آنها جهت شبيه سازي متغيرهاي اقليمي تحت تاثير سناريوهاي انتشار قابل اعتماد است (ویبلی و هاریس، 2005؛ اولدینبرگ28 و همکاران، 2005؛ ویبلی و داسون، 2007 ؛ کوکیدیس و برگ، 2009؛ فانگ و همکاران، 2011). اما همانطور که قبلاً گفته شده اين مدلها متغيرهاي اقليمي را تحت سناريو هاي انتشار در شبکههايي به ابعاد 300 تا100 کيلومتر(بسته به نوع مدل) شبيه سازي ميکنند، يا به عبارتي براي يک منطقه وسيع که شامل ارتفاعات، دشتها و تپه ماهوارههاي مختلف است، براي يک متغير خاص فقط يک عدد شبيه سازي مي شود بعنوان مثال قله هزار در استان کرمان با 4560 متر ارتفاع از سطح دريا و شهر کهنوج با ارتفاع کمتر از 600 متر از سطح دريا که اختلاف درجه حرارت آنها در يک زمان مشخص بسيار زياد است، بر اساس خروجي اين مدل ها در يک زمان مشخص هر دو داراي درجه حرارت مساوي ميباشند. به عبارتي GCMS اثرات محلي مانند توپوگرافي، پوشش گياهي و کوهپناهی را جهت شبيه سازي متغيرهاي اقليمي لحاظ نميکنند.

جدول (1-2) مراکز توسعه دهنده مدلهاي جهاني مورد استفاده در شبيه سازي متغيرهاي اقليمي در آينده (IPCC- DDC., 2005)
نام مرکز توسعه دهنده مدل
کشور
علامت اختصاري مدل
سازمان

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درمورد استان کرمان، شرکت سهامی، تغییر اقلیم، سازمان ملل Next Entries منابع تحقیق درمورد تغذيه، زيرزميني، ميزان، آبهاي