منابع تحقیق درباره پياز، ميکنند.، گردو

دانلود پایان نامه ارشد

پياز را دو نيمه کرده و بر روي زخم چرکي یا بریدگی ميگذارند. پياز و بيضه گوسفند را جوشانده و براي رفع سستي کمر(شب ادراري) مصرف ميکنند. آب پياز را براي درمان سوختگي برروي موضع ميگذارند. براي درمان گلمژه پياز پخته را روي آن ميگذارند. براي درمان زکام، پياز پخته يا برشته را به بيمار ميدهند. همچنین بهعنوان سبزي خوراکي بهفراواني در منطقه مصرف ميگردد.
نوعی پياز که بهصورت خودرو در منطقه رشد میکند و به آن پیاز کوهي میگویند را کوبيده و براي درمان روماتيسم بهصورت موضعي استفاده مي‌کنند.
این پياز بهصورت خوراکي در تهيه آش و پلو استفاده میشود و برا یآن خواص زیادی قائل هستند. پيازکوهي را خرد ميکنند، نمک ميزنند تا زرد نشود. در روش ديگري آنرا با نمک آنقدر ميسايند که آب بيندازد و مثل رشته شود. سپس روي طناب خشک ميکنند و در سایر فصول آنرا سرخ کرده درون دمي يا اشکنه ميريزند. آنرا اکثرا با تخم مرغ و قارچ کوهی ميخورند.
روش مصرف: جوشانده، شربت، ضماد، پخته خوراکی، تازه و خشک آنرا در انواع غذاها استفاده میکنند.
طب کهن: «پياز در سوم گرم و داراي رطوبت بيشاز حد است. رنگورو را سرخ گرداند. پياز با نمک زگيل را برميکند. آب پياز داروي قرحه پليد است. اگر با پيه مرغ باشد، پوست انداختن کف پا را علاج کند. آب پياز را در بيني کشند، سرتنقيه ميشود. پياز سردرد آورد. زياد خوردنش خوابآور است. افشره پياز در علاج آب چشم نافع است و ديده جلا ميدهد. پياز دوبار پخته پرغذا و تشنگيآور است. در يرقان سودمند است. دهانه بواسير را باز ميکند. آب پياز ملين است و حيض را بهراه اندازد».( بوعليسينا، 89:1368)
«پياز محرک، مدر، ضد کمبود ويتامين c، ضد کرم، معالج بيماري قند است. پياز پخته ميتواند حالات عصبي را کاهش دهد و تصلب شرائين را درمان کند. پياز خام فعاليت معده را زياد ميکند و اسيديته شيره معده را بالا ميبرد. شيره پياز دفعکننده سنگ کليه است. پياز پخته نرمکننده و برطرفکننده ناراحتيهاي عادي سينه است. صرف مداوم پياز پخته ترشحات دستگاه هضم را منظم ميکند، اشتها را زياد کرده و ناراحتي‌هاي ناشي از نفخ و دلدرد را درمان ميکند. پياز اثر کمکننده فشار خون دارد. در استعمال خارجي، له شده پياز جهت رفع عدم دفع ادرار در زير شکم اثر داده ميشد. پياز پخته درون خاکستر گرم، باعث سر باز کردن آبسه و يا دمل ميشود. ضماد پياز خام له شده اگر بر روي پيشاني قرار داده شود، سردرد را مرتفع ميکند. اگر به حالت گرم در اطراف گردن اثر داده شود، درد گلو را تسکين ميدهد. شيره تازه پياز را اگر در گوش بچکانند، ناراحتي ناشي از صداهاي مبهم در گوش را برطرف ميکند. در محل گزش زنبور درد را بهطور محسوسي تسکين ميدهد. پياز اثر مفيدي در رفع چين و چروک صورت دارد».(زرگري،627:1376)
قياس: خاصيت ضدميکروبي و ترميم زخم، ضد ورم و التهاب و کاهش کلسترول پياز، مصرف سنتي آنرا در درمان انواع زخم، سوختگي، دمل و حتي گوشدرد، سرماخوردگي و تصلب شرائين را بهتاييد ميرساند.
پيچک piĉak
نام انگليسي: Commonbind
نام محلي: پیچک

مشخصات گياه: گياهي پايا، علفي با ساقههاي پيچيده، برگها داراي دمبرگ، بيضويشکل- تخممرغي يا سهگوش و گاهي نيز خطي يا پيکاني، در پايين لبهدار، در حاشيه صاف يا موجدار، گلآذين با دمگلآذين بلند و باريک، کاسبرگها نابرابر، تخممرغي کشيده، کاسبرگهاي بيروني پهنتر از کاسبرگهاي دروني. جام گل سفيد يا صورتي، پرچمها نابرابر، تخمدان تخممرغي، ميوه کپسول کروي و بدون کرک.
پراکنش: اين گياه بهصورت علف هرز در تمام منطقه رشد ميکند.
بخش مورد استفاده: ريشه و برگهاي قاعدهاي، گل.
خواص درمانی: عفونت، زخم و التهاب بدن، کمردرد و درد بدن.
مصارف درماني: برگ و ريشه گياه را با ريشه ترنجبين و خارخسک جوشانده و سپس صاف شده آنرا با آرد مخلوط کرده و بهصورت خمير در ميآورند و سپس بهصورت مرهم برروي محل درد یا زخم قرار ميدهند.
روش مصرف: دمکرده و جوشانده، مرهم و ضماد
طب کهن: «گياه داراي اثر مسهلي و صفرابر است و اين خاصيت بيشتر پساز مصرف برگ، گل، دانه و مخصوصا ريشه آن ظاهر ميگردد. از برگ آن بهعنوان التيامدهنده استفاده بهعمل ميآيد».(زرگري،498:1375)
«گياه داراي اثر مدر و مسکن درد دندان است. برگ گياه را بهصورت خمير درآورده و براي زخمها مورد استفاده قرار ميدهند».(سلطاني،330:1384)

پنيرک panirak
نام انگلیسی: oleander
نام محلی: پندیرک
بخش مورد استفاده: برگ و ميوه
پراکنش: دربیشتر مناطق

خواص درمانی: عفونت، نازايي، قند، فشارخون، سينهدرد، زخم، دلدرد، کمردرد
مصارف درماني: ميوه آنرا با نوعی انگور وحشی براي سينهدرد دم ميکنند و کوبيده برگ آنرا روي زخم ميگذارند. عرق آنرا ميگيرند و بهصورت خشک نيز مصرف ميکنند. معتقدند مواد آن مانند پنيسیلین است. برای سلامتی در کوکو و آش نیز استفاده میشود.
روش مصرف: دمکرده، جوشانده، پخته و ضماد.
طب کهن: موردی یافت نشد.

کتيرا(باریجه) katirâ(bârije)
نام انگلیسی: Gum Tragacanth
نام محلی: انقوزه Anqoze، گون Gavan
بخش مورد استفاده: شيره یا صمغ زردرنگ گیاه
پراکنش: تقریبا در همه مناطق
مشخصات گیاه: گونها گياهان بوتهاي چوبي خارداري ميباشند که بهصورت کوسني شکل در نقاط مختلف ايران گسترش فراواني دارند. در ساقه بعضي از گونها، نوعي ماده صمغي فراهم ميگردد که خودبهخود و يا بر اثر شکاف به خارج ترشح ميشود. اين ماده که به سهولت برروي ساقه خشک ميگردد، پس از جمعآوري کتيرا ناميده ميشود.
کتيرا قطعاتي مفتولي و سفيدرنگ يا ورقهاي و زرد يا زرد متمايل به قهوهاي بدون بو و کمي شيرين است که بهسرعت جذب آب نموده و متورم ميگردد.
کتيرا در اثر تيغ زدن قسمتهاي ضخيم ساقه و ريشه گياه گون بهوسيله کاردکهاي مخصوص توليد مي‌گردد. قبل از خراش دادن گياه، خاک پاي بوتهها خالي شده و چالهاي ايجاد ميگردد تا کتيراي توليد شده در آن جمع گردد. کار تيغ زدن بوتهها در اواخر ارديبهشت ماه هر سال شروع شده و هر پانزده روز يکبار تکرار ميگردد. در نوبتهاي اول تيغ زدن گياه که سرعت خروج صمغ زياد است، کتيراي مفتولي بهرنگ سفيد و شفاف و بهصورت قطعاتي پهن و باريک و منظم، عاري از ناخالصي و با کم شدن سرعت خروج صمغ، کتيراي خرمني بهرنگ زرد تيره مايل به قهوهاي و طبقهطبقه به اشکال پهن، ضخيم و نامنظم و گاهي داراي ناخالصي بهدست ميآيد. نوع اول کتيرا را در طبسنتي از طريق خوراکي و نوع دوم آن از راه جلدي مصرف مينمودند.
خواص درمانی: دنداندرد، پادرد، پوستهپوسته شدن صورت و لب، زخم، کرمک بچه کوچک، اسهال، شکستگي، درد مفاصل.
مصارف درمانی: برای درد دندان، تکهاي از آنرا روي دندان ميگذارند. براي رفع درد، تکهاي از آنرا با آب ميخورند. آنرا با دنبه مخلوط کرده روي موضعی که درد دارد میبندند و یا در روغن انداخته به موضع ميمالند. براي رفع کرم يونجه آن را داخل کيسه ميگذارند و ابتداي جوي آب قرار ميدهند تا به همهجاي زمين برسد.
روش مصرف: جوشانده، ضماد و خوراکی. ساقه گياه را تيغ ميزنند و 3_2 روز بعد شيره آنرا جمعآوری ميکنند. قبلا از طرف دولت کارگرهایی شيره گیاهانرا میگرفتند و صادر ميکردند. مردم پس از چرای گوسفندان که شیره گیاه بیرون میآید به جمعآوری آن میپردازند.
طب کهن: موردی یافت نشد.

گردو Gerdu
نام انگلیسی: walnut
نام محلی: گوردو Gurdu
بخش مورد استفاده: تمام بخشهای گیاه
پراکنش: در تمام منطقه رشد میکند.
مشخصات گیاه: درختی بزرگ و سایهافکن به ارتفاع تا 20متر، برگها منفرد و از چندین برگچه تشکیل شدهاست. یکپایه، دارای گلهای نر و ماده، میوه در حالت تازه دارای پوسته سبز میباشد. پوسته سخت گردو چوبی است و داخل آن مغز گردو قرار گرفتهاست.
خواص درمانی: رفع ورم روده و معده، التیام لثههای ملتهب و دارای خونریزی، سفیدکننده دندان، رفع تورم لوزهها، ناراحتیهای پوستی، ورم بدن، تسکین دردهای ناشی از سرمازدگی، سنگ کلیه و کیسه صفرا، تقویت حواس و حافظه، تقویت قوای جنسی، برطرف کردن خال و زگیل، دفع حشرات و التیام محل گزیدگی
مصارف درمانی: برای رفع ورم بدن برگ گردو را در آب ریخته مانند چای دم میکنند، مینوشند و یا با آن دهان را شستشو میدهند تا لثهها التیام یابد. برگ را روی دندانها میمالند تا دندانها سفید شوند. برای رفع ناراحتیهای پوستی و یا تعرق بیش از حد پوسته سبز گردو را با حنا مخلوط و خمیر کرده و به موضعها میمالند. جوشانده برگ گردو برای رفع سنگ کیسه صفرا و کلیه مفید است. خوردن روزانه یکی دو عدد گردو برای سلامتی بدن لازم است. برای رفع زگیل و خال گوشتی مغز نارس گردو را روی موضع میمالند. روغن گردو برای درمان یبوست مفید است. دود دادن برگهای خشک یا تازه گردو سبب دفع حشرات میشود.
روش مصرف: جوشانده، ضماد، روغن

گزنه Gazane
نام محلی: گزگزوک Gazgauk
بخش مورد استفاده: همه قسمتهاي گياه
پراکنش: همه مناطق
خواص درمانی: مرض قند، فشارخون، کمردرد، پروستات، دلدرد و معدهدرد، پادرد، ضد چربي، سنگ کليه، تنگي نفس، عفونت بدن، رفع موخوره
مصارف درماني: براي رفع موخوره درون شامپو بهصورت پودر مخلوط ميشود. براي فشارخون برگ آنرا به پا ميمالند. براي دردهای موضعی برگ آنرا ميکوبند و ابتدا يک لايه پارچه روي پا ميبندند سپس کوبيده گزنه را در لايه بعدي ميگذارند که پا را نسوزاند. آب آنرا براي رفع بیماری قند مصرف ميکنند. ريشه و ساقه و برگ آنرا بهصورت تازه و خشک دم ميکنند، دمکرده آنرا با نبات مصرف ميکنند. از این گیاه بهسبب فوایدی که دارد در تهیه برخی غذاها مانند آش و بوراني استفاده ميکنند. ویا با آن نوعی ترشی تهیه میکنند.
روش مصرف: خشکشده و تازه، ضماد
طب کهن: موردی یافت نشد.

چايکوهي Čâykuhi
نام محلی: آننخ Ânnex
بخش مورد استفاده: گل، ساقه و برگ
پراکنش: در بيشتر نقاط

خواص درماني: فشارخون، باد، نفخ شکم و دلدرد، اعصاب، سردرد، سرماخوردگي، نفستنگي.
مصارف درمانی: آنرا مانند چای دم میکنند و مینوشند. پودر خشککرده آنرا بهعنوان ادویهای خوشبو در غذا استفاده میکنند.
روش مصرف: جوشانده، خشککرده.
طب کهن: موردی یافت نشد.

زرشک zerešk
نام انگلیسی: Barberry bush
بخش مورد استفاده: تمام بخشهای گیاه
پراکنش: در بیشتر نقاط

مشخصات گیاه: درختچههايي تا ارتفاع 3 متر با شاخههاي فراوان. شاخههاي جدید شياردار، سبز يا قهوهاي مايل به قرمز. خاردار، خارها به طول 1 تا 5/1 سانتيمتر، ساده يا سهشاخهاي، برگها باريک، بيضوي یا تخممرغي، داراي دندانههاي منظم نوکتيز در حاشيه. ميوهها قرمزرنگ و بيضوي شکل.
خواص درمانی: ضد فشار، دفع زردي، ناراحتيهاي کليوي، سنگهاي ادراري، تحريک فعاليت معده و کبد، اشکالات جريان خون، مسهل، صفرا، درمان تاول، تب بر، زردي و يبوست و درمان شکستگي استفاده ميشود.
مصارف درماني: دمکرده زرشک براي درمان صفرا(ريزش مداوم آب دهان) استفاده ميشود. زرشک، ريشه کاسني، شاهتره و … را جوشانده و در سرماخوردگي بهکار ميبرند. زرشک کوهي هستهدار را در آب جوشانده و براي درمان بلغم استفاده ميکنند. ريشه درخت زرشک(زارچ zârč) را جوشانده و در کوفتگي استفاده ميکنند. زارچ را در هنگام شب ادراري به کمر و زير ناف ميمالند. زرشک را براي درمان زردي بهکار ميبرند. از زرشک براي فشارخون استفاده ميشود. ميوه زرشک صاف کننده خون، کم کننده فشار خون مي باشد. براي برطرف کردن ترک لب از آن استفاده ميکنند. همچنين دم کرده برگش براي رفع گرمي مفيد است. زرشک را دم کرده و له ميکنند. سپس آبش را مي‌گيرند. آب يا ميوهاش را در آش ميريزند.
زرشک دو نوع آبي و پلویی یا آشی است که نوع آبي آن استفاده طبي دارد. زرشک آشي بدون هسته و زرشک آبي داراي هسته چوبي است. مزاج آن سرد است. خاصيت مهم آن رفع سودا يا سودابري است. جوشانده آن فشار خون را کاهش مي دهد. به دليل سودابري آن، داروي خوبي براي رفع بخار سودا و التيام زخمهاي سودايي است. چون ملين

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره گياه، علاج، سنتي Next Entries منابع تحقیق درباره زنجبيل، زنجفيل، ميکنند.