منابع تحقیق درباره نکاح منقطع، فسخ نکاح، زبان فارسی، قانون مدنی

دانلود پایان نامه ارشد

قابل قبول است، زیرا در حقوق امروز نیر عقد نیز تابع قصد است و هرگاه قصد نکاح منقطع شده باشد و عقد دائم مقصود نباشد، نمی توان قائل به وقوع نکاح دائم شد.ممکن است در نکاح موقت مسلم نباشد و زن و شوهر در دائم یا موقت بودن نکاح اختلاف داشته باشند.در این صورت می توان گفت: لفظ نکاح یا زواج که به کار رفته ظاهر در نکاح دائم است.
پس عقد به آن حمل می شود و باطل نیست.
2- تعیین مهر از شرایط اساسی نکاح منقطع است و در این گونه نکاح عدم ذکر مهر در عقد موجب بطلان است(ماده 1095 ق.م).
3- در نکاح منقطع شوهر ملزم به دادن نفقه به زن خود نیست، مگر اینکه دادن نفقه شرط شده باشد یا عقد مبنی بر آن جاری شده باشد(ماده1113 ق.م).
4- در نکاح منقطع مقررات طلاق اجرا نخواهد شد و جدایی زن و شوهر با انقضاء بذل مدت یا فسخ نکاح تحقق می یابد. بنابراین طلاق و آن چه در قانون مدنی راجع به آن آمده است ویژه نکاح دائم است.(مستنبط از ماده 1120 ق.م).
5-عده زوجه منقطع پس از جدایی از شوهر (در غیر زن آبستن) دو طُهر است، اعم از اینکه جدایی به علت فسخ نکاح یا انقضاء یا بذل مدت باشد، در حالی که عده فسخ نکاح یا طلاق در نکاح دائم سه طُهر است. هر گاه زوجه منقطع با اقتضای سن (یعنی با این که در سنی است که علی القاعده باید عادت زنانگی داشته باشد)عادت نبیند، عده او 45 روز است،حال آنکه عده این گونه زنان در نکاح دائم سه ماه است(مواد 1151 و 1152 ق.م). البته عده وفات و عده زن آبستن در مورد نکاح دائم و منقطع یکسان است (مواد1153 و 1154 ق.م).
6-در نکاح منقطع زن و شوهر از یکدیگر ارث نمی برند.(مستنبط از مواد940 و 1077ق.م)10.
1-2- گفتار دوم
تعریف لغوی اسلام:
واژه اسلام در لغت به معنای تسلیم و انقیاد است و لغت شناسان اسلام را چنین تعریف کرده اند:
فراهیدی می نویسد: الاسلام:اَلاِستِسلامُ لِاَمرِ اللّهُ تَعالَی وَ هُوَ الاِنقِیادُ وَالقَبوُلُ لِاَمرِهِ11.
راغب اصفهانی: الاِسلامُ ادُّخولُ فی السِّلم وَ هو اَن یُسلِمُ کُلّ واحدٍ مِنهُما اَن یَنالُهُ مَن اَلَم صاحِبَه12.
از آنجا که قرآن کریم مجموعه تعالیم حضرت محمد صلی الله علیه و آله را اسلام نامید و فرمود:«انّ الدّینَ عِندَاللّهِ الاِسلامُ13»لفظ اسلام برای دین و مجموعه تعالیم آن حضرت عَلَم شده است14.و دخول در این دین هم اسلام آوردن نام گرفته است. با توجه به معانی لغوی کلمه اسلام در می یابیم که اسلام در لغت به معنای تسلیم و انقیاد است.
2- معنای اسلام در اصطلاح
شیخ صدوق می فرماید: کلمه اسلام همان اعتراف به شهادتین است و جان و مال در پناه آن محترم می شود. پس هر کس بگوید: (لا اله الا الله ، محمد رسول الله) جان و مالش محفوظ است و جز به حق، قابل تعرض نیست15.
شیخ طوسی می فرمایند: اسلام عبارت است از اعتراف به توحید و رسالت حضرت خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله و سلم، لذا ایشان هم اسلام را با اظهار شهادتین مساوی دانسته اند16.
محقق اردبیلی در تعریف اسلامی می نویسد: این که کلمه اسلام همین شهادتین است، هم در نصّ وارد شده و هم مورد اجماع امت است6.
3- گفتار سوم
نامهای قوم یهود
قوم یهود در گذشته و حال نام هاى گوناگونى داشته است که از همه مشهورتر، نام عبرى است. (عبرى یا عبرانى).

1-3- قوم عبری
این کلمه از ریشه عبور و عبر گرفته شده است. وجه تسمیه این است که گویند: حضرت ابراهیم جد اعلاى این قوم که از شهر خود مهاجرت کرد، چون از رودخانه فرات عبور کرد، این قوم عبرى یا عبورى نام یافتند. در تاریخ انبیاء اولوالعزم آمده است: «عبرانى از کلمه عابر گرفته شد که نام یکى از اجداد ابراهیم خلیل است و یا به معناى گذر از نهر یا مکانى است.» قوم اسرائیل (قبل از سکونت در فلسطین) را عبرانیان قبل از زمان حضرت موسى مى نامند. عقاید و آداب و عادات آنان به اعراب قبل از اسلام شباهت کامل داشت. اصل نام این ملت که امروزه یهودیان نامیده می شوند، عبریان بود. در تورات آمده است زمانی که حضرت ابراهیم جد بزرگ ملت یهود در عراق بر علیه بت پرستی قیام کرد برای جدا بودن از این طایفه بت پرست وی و پیروانش به طرف دیگر رودخانه فرات رفته و از آن رو به حضرت ابراهیم و پیروانش لقب عبری را دادند که از کلمه(Eber) به معنی عبور کرده گرفته شده و مشخص کننده گروهی بود که از فرات عبور کرده وخود را از آن نظام فکری فاسد جدا ساختند و کلمه عبور در زبان فارسی همان کلمه عبری است که اگر آن را حرف به حرف همانطور که می بینیم به فارسی یا عربی بنویسیم همان عبور می شود و باز لازم به تذکر است که اصولا اکثر کلمات عربی همان کلمه عبری است که با حروف عربی نوشته شده و کلاً گرامر این زبان ریشه در زبان عبری دارد17.

2-3- بنى اسرائیل
نام دوم این قوم اسرائیلى یا بنى اسرائیل است، این نام از یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم (حضرت یعقوب) گرفته شده که لقب او اسرائیل بوده است. در تورات و دیگر کتب مقدس یهود به کرات به این نام یهود اشاره شده است. در قرآن و روایات اسلامى این قوم به هر دو نام یهود و بنى اسرائیل یاد شده است. اسرائیل به معناى عبدالله است، اسرا در لغت عبرى یعنى عبد و ئیل به معناى الله است. بر کلیه پیروان موسى بنى اسرائیل اطلاق مى شود که در قرآن فقط یک قوم خاص یعنى قبائل دوازده گانه از پیروان موسى را شامل مى شود.
در اساطیر مذهبى آمده است که یعقوب پسر اسحاق پسر ابراهیم به اسرائیل ملقب بوده است. اسرائیل یعنى اسیر خدا و یعقوب دوازده فرزند پسر داشته که هر کدام قبیله اى را به وجود آوردند. آن دوازده قبیله را اسباط دوازده گانه گویند. از آنجا که دوازده سبط ملت یهود از حضرت یعقوب می باشند از این جهت به آنان بنی اسرائیل یعنی فرزندان حضرت یعقوب نیز گفته می شود. موسى و هارون از یکى از این دوازده قبیله اند؛ یعنى از فرزندان لاوى. اعقاب لاوى غالباً ریاست احبار و کهنه را بر عهده داشتند. و یهودا(سبط دیگرى از اسباط) امارت و حکومت را در اختیار داشت18.
3-3-نام یهود
نام یهود از یهودا گرفته شده است. یهودا یکى دیگر از فرزندان یعقوب بوده است. نام معروف این قوم در جهان امروز همین یهود است. اما در قرآن فقط به پیروان دوازده گانه موسى اطلاق مى شود2.
4-3- وجه تسمیه یهود
یکى از مفسران اسلامى در وجه تسمیه یهود گفته است که یهود به معناى هدایت یافته است و علت آن توبه قوم موسى از گوساله پرستى است. و یا که به علت انتساب به یهودا فرزند بزرگ یعقوب، یهود نامیده شدند. یهود معرب هود است و به همین جهت نقطه آن حذف گردیده است و یا: چون یهودیان به هنگام قرائت تورات خود را تکان و حرکت مى داده انند، به آنان یهود گفته اند. برخى واژه یهود را عربى نمى دانند، بلکه آن را عبرى دانسته که از یهوه گرفته شده است19.
5-3- اقوام سامى
یک خاورشناس آلمانى معتقد است که اقوام سامى عبارتند از: بابلى ها، آشوریها، کنعانى ها (آمورى ها، عموئى ها، عبرى ها، آرامى ها، عربها) که تا چهار هزار سال قبل از میلاد در جزیرة العرب با هم مى زیستند و به شبانى مشغول بودند. جزیرة العرب در آن زمان سرزمینى باران خیز بوده است. بر اثر تغییرات جوى و جغرافیاى طبیعى، مهاجرت از آن سرزمین آغاز شد. عبرى ها به سوى فلسطین روى آوردند. بنابراین زبان کلیه این قبائل عربى بوده است که پس از مهاجرت تحول و تغییر یافته است. این قوم که به یهود معروف است، پس از سرگردانى بسیار به سواحل مدیترانه رسیدند، جائى که امروز فلسطین نامیده مى شود؛ و در آنجا اقامت گزیدند. ساکنان اصلى و بومى فلسطین سامى نژاد نبودند. آنان از سواحل دریاى اژه به فلسطین آمده بودند. در واقع، فلسطین توسط یهودیان اشغال شد. محققان بر این نکته تأکید دارند که سرزمین اولیه نژاد سامى شبه جزیره عربستان بوده و هجرت قبائل از آنجا آغاز شده است. روایات تورات نشان مى دهد که هجرت یهودیان از قرن هشتم قبل از میلاد آغاز شد. تورات آغاز موجودیت یهود را پس از طوفان نوح و بعد از بناى شهر بابل مى داند. منابع تاریخى پیشینه تاریخى این قوم را بیشتر در بى خانمانى و پراکندگى و بیابان گردى و… نشان مى دهند و براى هجرت و پراکندگى شان علل مختلف و افسانه اى ذکر کرده اند.
6-3- نامهای یهودیان در ایران
در ایران یهودیان به اسامی دیگری از قبیل کلیمی و جهود نامیده می شوند همچنین در کتب مذهبی و روایات به نامهای بنی اسرائیل و عبریان نیز معروف می باشند که هر کدام از این القاب و اسامی در کارنامه و تاریخ این ملت ریشۀ خود را دارد. نامی که یهودیان به آن معروف می باشند و بیشتر در ایران مورد استفاده است نام کلیمی است و دلیل این نام این است که چون در قرآن آمده حضرت موسی کلام به کلام با خداوند صحبت می کرده از این رو به وی لقب کلیم الله داده شده به همین جهت پیروان حضرت موسی را کلیمی می نامند.
کلمۀ یهودی از نام یهودا یکی از دوازده پسر حضرت یعقوب گرفته شده و همچنین ماشیح یا ناجی که یهودیان در انتظارش می باشند از نسل یهودا خواهد بود. از آنجا که یهودا در زبان لاتین Judah جودا تلفظ می شود به همین جهت به یهودیان Jew می گویند و کلمۀ جهود در زبان فارسی از همین جا آمده با این تفاوت که در ایران کلمۀ جهود را زمانی مورد استفاده قرار می دهند که بخواهند یهودیان را مسخره کرده و یا با بی احترامی از آنان یاد کنند. اما دلیل دیگر که نام یهودی به آنان داده شده این است که در عبری کلمۀ یهودیم یعنی مردمان خدا و سه حروف اول نام یهودا در عبری و سه حروف اول نام اعظم خداوند در عبری که یهودیان اجازۀ تلفظ آن را ندارند یکی می باشد. در اصل یهودی به کسی گفته می شود که از نسل حضرت ابراهیم، حضرت اسحاق وحضرت یعقوب و همسرانشان باشند و یهودیت باور و اجرای قوانینی الهی است که در زمان این پیامبران اجرا می شده و پس از خروج بنی اسرائیل از مصر خداوند توسط حضرت موسی از طریق تورات در کوه سینا رسماً به یهودیان اعطا فرمود.
یک فرد یهودی کسی است که مادرش یهودی باشد و یا از طریق آموزش توسط مراجع صلاحیت دار جامعۀ یهودی به این دین گرویده شود. حتی اگر فردی پدرش غیر یهودی بوده ولی مادر یهودی داشته باشد و به هیچ عنوان قوانین یهود را رعایت نکند این شخص از نظر قانون یهودیت، یهودی به حساب می آید. اگر فردی از پدر یهودی متولد شود ولی مادری غیر یهودی داشته باشد و حتی کاملا با قوانین یهودی بزرگ گردد طبق قانون یهود، یهودی نبوده و چنین شخصی می بایست وقتی به سن قانونی رسید مانند یک غیر یهودی مراحل گرویدن به دین یهود را انجام داده و یهودی شود.
اما به مجرد اینکه شخصی غیر یهودی پس از گذراندن مراحل قانونی به یهودیت گرویده شد او همانند یک یهودی است که جد آن به حضرت یعقوب می رسد. اصولاً در یهودیت تبلیغ دین مجاز نبوده و یک یهودی نمی تواند دیگران را مجبور به تغییر مذهب کند مگر خودشان بخواهند تغیر مذهب داده و طبق قوانین شرعی و آموزش قوانین یهودیت، یهودی شوند. چرا که در باور یهودیت انسانیت، خداپرستی و کسب علم و دانش هدف بوده و فقط با عوض کردن دین به تنهائی مسئله ای حل نمی شود و اگر اینگونه بود در بین ادیان دیگر این همه اختلاف و برادر کشی مشاهده نمی شد20.

فصل دوم
ازدواج

گفتار اول:اهمیت ازدواج در اسلام
گفتار دوم: اهمیت ازدواج در یهود
گفتار سوم: انواع ازدواج در اسلام

گفتار اول:
2-1- اهمیت ازدواج در اسلام:
بدون تردید ازدواج یکی از با ارزش ترین و مقدس ترین وقایع و فعالیت ها در زندگی انسانها است که نه تنها مورد پذیرش و تأیید اقوام و ملل مختلف در دنیا است بلکه از جانب تمامی ادیان الهی نیز مورد تأکید واقع شده است، چنانچه در دین مقدس اسلام ازدواج به عنوان یکی از ارکان دین و حافظ نیمی از دین معرفی شده است. «من تزو ج فقد احرز شطر دینه، فلیتق الله فی الشطر الثانی« پیامبر اکرم (ص) کسی که ازدواج کند نیمی از دین خود را محکم نگه داشته است و برای نگهداری نیمه دوم باید تقوای خدا در پیش گیرد»21.، در فرهنگ ما نیز ازدواج سنتی خوشایند است که نه تنها خانواده ها، بلکه بیشتر جوانان هم

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره نکاح منقطع، عقد ازدواج، قانون مدنی، فقهای امامیه Next Entries منابع تحقیق درباره پیامبر (ص)، آداب و رسوم، انتخاب همسر، زنان مطلقه