منابع تحقیق درباره نهج البلاغه، عزت نفس، آموزش اخلاق، سلامت روان

دانلود پایان نامه ارشد

انسان مورد عنايت خاص پروردگار قرار گيرد.
5 – مؤدب (1389) در پايان نامه سطح سوم حوزوي (معادل كارشناسي ارشد) تحت عنوان «اخلاق در نهج البلاغه» چنين بيان مي كند : با توجه به نهج البلاغه هر عملي خوب يا بد اثري موافق خود در روح انسان باقي مي گذارد و تكرار يك عمل اثر بيشتر دارد و كم كم كيفيتي به نام عادت حاصل مي شود و اگر بيشتر شود به صورت خُلق در مي آيد ؛ پس راه بدست آوردن اخلاق نيكو اين است كه انسان خود را وادار به انجام كارهايي كند كه ثمره ي خوش اخلاقي است و بهترين راه براي درمان بداخلاقي اين است كه انسان كار زشت را در خود شناسايي كند و بر خلاف آن قيام كند و مردانه همّت بگمارد و از خدا كمك بخواهد كه اخلاق زشت رفع شده و تبديل به اخلاق نيكو شود.
6 – محمودي فرد (1377) در پايان نامه ي كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «اخلاق در نهج البلاغه» ماحصل تحقيق خود چنين مي گويد : چون سعادت انسان پيروي از يك مكتب اخلاقي براي ازعيب و نقص است؛ براي تامين اين مقصود تنها راه حل را در متابعت از اوامر الهي مي داند و چون علي (ع) يكي از سفيران الهي است شناخت و متابعت قواعد اخلاقي او بر همه انسان ها لازم مي داند و در خاتمه اين رساله بيان كرده كه بايد متواضع باشيم و تواضع داشتن شرط اصلي سعادت فردي و اجتماعي بشر مي داند، پيروي حضرت علي (ع) بايد از تكبر كه منشاء رذايل اخلاقي است بر حذر باشد تواضع يعني فنا شدن و فنا هم هدف نهائي اولياء الله است كه با فنا شدن حقيقت انسان بقاء پيدا مي كند.
7 – با وفا (1389) در مقاله خود تحت عنوان «‌اخلاق علوي با تاكيد بر نهج البلاغه» معتقد است كه امام علي (ع) با اعضاي خانواده و آحاد جامعه بهترين رفتار را داشت، امام اطاعت و نيكي به والدين، توجه به همسر، تربيت و آموزش و محبت به فرزندان توصيه فرموده و در سيره عملي به آن ملتزم بود؛ با همسايگان خوش رفتار و در برخورد با خويشاوندان احترامي همراه با محبت داشت، مهمان نواز بود، با يتيمان و نيازمندان مهربان بود و حقوق آنان را رعايت مي كرد، با گفتار بد رفتاري نمي كرد و برخي مخالفان به دليل اخلاق نيكو جذب ايشان شدند.
پژوهش های گروه سوم
1 – سجادي (1379) در پژوهشي تحت عنوان «رويكردها و روش هاي تربيت اخلاقي و ارزشي، بازنگري و نوع شناسي» در تعريف تربيت اخلاقي مي گويد : «تعليم و تربيت اخلاقي و ارزشي، به آنچه كه مدارس و ديگر نهادهاي آموزشي براي كمك به افراد جهت خوب بودن اجتماعي و نيز كمك به آن ها جهت رفتار به روش و منش اخلاقي و ارزشي انجام مي دهند اطلاق مي شود.»
2 – علي آبادي (1388) در پايان نامه سطح سوم علوم حوزوي (معادل كارشناسي ارشد). تحت عنوان «هدف آفرينش انسان از نظر قرآن» در مورد تربيت اخلاقي چنين مي گويد : عالي ترين هدف نهايي مقصود به كمال رسيدن، به قرب حق و به معرفت رسيدن خداوند است كه از طريق تربيت اخلاقي صحيح در فرد ايجاد مي شود.
3- مزيدي و شيخ الاسلامي (1388) در پژوهشي با عنوان «مباني وجود شناسي و انسان شناختي و روش هاي تربيتي انسان از ديدگاه قرآن و سيره پيامبر اعظم (ص)» به چنین نتیجه ای دست پیدا کردند که نظام تعليم و تربيت اسلام، نظام جامعي است كه به پرورش استعدادهاي انسان به طور هماهنگ تاكيد دارد. از نظر اسلام، انساني به معناي واقعي تكامل يافته است كه تمام اين جنبه ها رشد يافته باشد.
4 – فقيهي و رفيعي مقدم (1389) در پژوهشي تحت عنوان «خوشناسي در چهارچوب ابعاد رواني انسان منطبق با بينش قرآني و پيامدهاي تعليم و تربيت» اينگونه نتيجه گيري مي كنند كه:
1 – تبيين قرآن از جنبه هاي وجودي، معنوي، شناختي ،عاطفي و توانمندي ها و نيازهاي آدمي با علم حضوري و فطري كه هر فرد از خود دارد هماهنگ است.
2 – شناخت خود و باسازي فطري با پرورش استعدادها، نيل به اهداف عاليه تربيتي و از جمله سلامت رواني رابطه دارد.
3 – به ميزاني كه روند تعليم و تربيت به متربي كمك شود تا به طبيعت اوليه باز گردد و با شناخت نگرش ها، عواطف و رفتارهاي غير طبيعي خويشتن در مسير اصلاح آن ها گام بر دارد؛ سطح رشد اخلاقي و تربيتي و امكان نيل به كمال و سعادت افزايش مي يابد (به نقل از علوی، بیتا، ص24).
5 – نصر آبادي (1379) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «تربيت اخلاقي از نظر شهيد مطهري» نكاتي را بيان مي كند كه شهيد مطهري ايمان و مذهب را موافق اجراي اخلاقيات مي داند، ماهيت تربيت اخلاقي امري متعالي و قدسي است و اهداف تربيت اخلاقي ثابت است و تربيت اخلاقي همه جنبه مادي و هم معنوي است و حيا و عفت جايگاه والايي در تربيت اخلاقي برخوردار است.
6- عزیزی (1384) در تحقيقي تحت عنوان «تربيت اخلاقي از ديدگاه كانت و پستالوزي» چنين بيان مي كند كه تربيت اخلاقي از نظر پستالوزي كار مربي را به كار باغبان مانند مي كند كه با پيروي از طبيعت آدمي نيروي دروني را منشا تحول قرار مي دهد. او اساس كار مربي را عشق ورزيدن به مربيان مي داند و هر گونه آموزش اخلاقي بر اساس نگرش هاي حسي صورت گيرد و از طبيعت استفاده مناسب به عمل آيد.
كانت چنين مي گويد : بالاترين سطح تربيت، تربيت اخلاقي است و تربيت اخلاقي بر اساس زمينه، وجود، منش سالم و بر بنياد خود و انديشه صحيح صورت مي گيرد.
7 – غفاري (1381) در رساله دكتري خود تحت عنوان «نقد تطبيقي رويكردهاي فضيلت و غمخواري در تربيت اخلاقي» چنين بيان مي كند : فراهم آوردن الگوهاي مناسب براي تربيت اخلاقي همچنان يكي از نيازهاي مبرم تعليم و تربيت است و در الگوي تربيتي كه بيان كرده است دو رويكرد فضيلت و رويكرد غمخواري را مطرح كرده است، رويكرد فضيلت به تربيت اخلاقي نسبت به بسياري از رويكردهاي ديگر تقدم تاريخي دارد. آراء سقراط و افلاطون و به ويژه ارسطو در زمينه ي فضايل، بيان كرده اند، سرچشمه هاي اوليه ي اخلاق، فضيلت است ؛ كه البته در آن دوران رويكرد اخلاقي غالب به شمار مي رفت و از اين رو سخن گفتن از فضايل مترادف با سخن گفتن از اخلاق بود.
8 – داودي راد (1375) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «‌تربيت اخلاقي در صحيفه ي كامله ي سجاديه» به اين امور اشاره كرده است كه ملاك هاي رفتارهاي اخلاقي در صحيفه سجاديه جنبه ي پرستشي بودن رفتارهاست يعني هر عملي كه صرفاً به جهت تقرب به خداي سبخان انجام مي گيرد و هر رفتاري كه منحصراً و خالصاً براي حضرت حق تحقق پذيرد، اخلاق است. محور تربيت اخلاقي نيز عزت نفس است و در همه جاي صحيفه سجاديه نفس انسان محترم شمرده شده است و ضرورتاً تربيت اخلاقي، اصولي ثابت هستند كه تابع شرايط زمان و مكان نمي باشد و مي تواند كليه رفتار و افعال انسان را اصلاح نمايد.
9- رضا داد (1390) در پايان نامه كارشناسي ارشد خويش با عنوان «مباني و راهكارهاي تربيت اخلاقي در قرآن كريم» اين گونه نتيجه گرفت كه مكتب تربيتي قرآن، توحيد ناب، يگانه محور اصلي نزاهت روح و خداگرايي، تنها شاهراه اصلي تربيت اخلاقي است كه آدمي را تا برترين مراتب تنزّه اخلاقي اوج مي دهد : پس مي توان گفت ضرورت تربيت اخلاقي، از وظيفه ي انسان در راستاي تحقق مقام خلافت الهي ناشي مي شود ؛ و هدف از تربيت اخلاقي همان تخلّق به اخلاق الهي به عنوان مستخّلفّ عنه است.
10- اكبري (1389) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «بررسي فلسفه تربيت اخلاقي از ديدگاه اسلام» نتايج تحقيق خود را مبين چنين مواردي در نظر گرفته است.
اهداف تربيت اخلاقي: الف) اهداف مربوط به رابطه انسان با خداوند: كامل ساختن ايمان اخلاص يا نيت پاك ب) اهداف مربوط به رابطه انسان با خود: پرورش قدرت فهم و شناخت اخلاقي، تهذيب نفس، پرورش صفات الهي، تعديل قواي سه گانه و شهوت، غضب، تعقل) ج) هدف مربوط به رابطه انسان با ديگران : به كمال رساندن اخلاق. ابزارهاي شناخت در تربيت اخلاقي، حس بينايي و شنوايي، عقل و قلب مي باشد. عقل را مي توان با تفكر، تجربه، علم و شناخت آيه اي پرورش داد. قلب از نظر غزالي مركز احساسات، در ديدگاه نراقي مركز خيالات و افكار و به عقيده كاشاني محل وسوسه و الهام است. براي پاك سازي قلب در تربيت اخلاقي روش هاي جهاد با نفس، عبادت، اسوه، يادآوري نتايج، تربيت كسب فضائل، تربيت قرار گرفتن روش ها، تصميم بر گناه يا تصميم بر انجام خوبي ها، روش عادت دادن، عزلت (كناره گيري از خلق) استخراج شده اند. منابع شناخت در تربيت اخلاقي عبارتنداز : عقل و قلب و قرآن و تاريخ و طبيعت و نفس و سيره پيامبر(ص) و سيره ائمه اطهار عليهم السلام و عوامل اجتماعي شامل دوست، دشمن، معلم اخلاق، عرف است و در ضمن ارزش هاي تربيت اخلاقي مثل صبر، اخلاص، عزت نفس، خيرخواهي، فروتني و تواضع، غيرت، حسن ظن مي باشد.
11 – رحيميان (1389) در مقاله اي تحت عنوان «مباني مكتب تربيتي و اخلاق اسلام از منظر نهج البلاغه» ‌چنين بيان مي كند كه مكتب اخلاقي اسلام در همان نخست، به بركت آيات قرآن و سيره ي اخلاقي پيامبر و احاديث اخلاقي ايشان و احاديث اخلاقي فراوان و كلمات قصار و خطبه هاي اميرالمومنين (ع) و سيره ي اخلاقي ايشان در طول 52 سال بعد از پيامبر حتي بيش از دو عرصه ي فقه و كلام، قابليت تدوين و استخراج و اجتهاد يافت و حضرت علي توانست مفاهيم اخلاقي و تربيتي را تعريف و تصحيح كند و ترجيح اهم بر مهم در اخلاق و طرح اخلاق استدلال را بيان نمايد.
پژوهش های گروه چهارم
1– راثي (1384) تحقيق خود را تحت عنوان «كمال و كلام علي (ع) » بيان كرده اند : كه آن حضرت علي (ع) جز محضر رسول اكرم (ص) دبستاني نديده و از كسي درس بلاغت نشنيده آنگاه سخني بدين گونه فصيح و بليغ و شگفت آورد، اين جنس انشاء سخن، فنّ كسي با كساني نيست كه بتواند از راه تعلّم و تدريس و محاورت و تمرين و ممارست بر آن دست يابند ؛ بلكه موهبتي است خاص كه از خزانه ي علم الهي به بر كشيدگان و نادره مردان و زنان تفويض مي گردد. چه كلام فصيح و بليغ شايسته گويندگان و نويسندگان بزرگ است، كلامي است كه موجب انبساط حال و يا انطباق آن گردد و شنونده را بر اموري كه گوينده بخواهد، تحريض كند و يا از مقصودي باز دارد كلامي كه از آن توقع تاثير دارند و چنان كلامش تاكيد مي كند كه شنونه را بر جاي خود ميخ مي كند و با صراحت و شيوايي چنان سخن مي گويد كه هر گفتار نادرست را باطل مي كند.
2 – داودي چلقائي (1385) در پايان نامه خود تحت عنوان «فضاي فرهنگي اجتماعي صدور خطبه هاي نهج البلاغه» چنين بيان مي كند كه : حضرت علي (ع) در ايجاد و توسعه فرهنگ اسلامي با تبيين روشن اركان فرهنگ اسلامي، ترويج خودگرايي و آزادانديشي و مبارزه با انحراف، ارج نهادن به تعليم و تربيت و پايه گذاري علوم اسلامي نقش بسزايي داشت.
3 – حسن پور (1381) در پايان نامه خود تحت عنوان «تفسير قرآن در نهج البلاغه» به اين نتيجه رسيد كه انطباق و مقايسه آيات قرآن با سخنان گرانقدر حضرت علي (ع) در نهج البلاغه و ارتباط مستقيم و غير مستقيم و نيز مطالب يكسان و گوناگون آن ما را به بصيرت و آگاهي بيشتري در زمينه هاي تفسير مي رساند ( به نقل از علوی، 1389، ص 199).
4 – بخشي (1384) مقاله ي خود را تحت عنوان «اثر پذيري نهج البلاغه از قرآن كريم» چنين بيان مي كند كه : قرآن، يگانه معجزه ي ماندگار بشريت است كه بر زبان برترين انسان عالم جاري گشت و قلب ها را متحول و مجذوب خود ساخت و اعتراف دوست و دشمن را به اعجاز خود واداشت. پس از كلام وحي، تنها كلامي كه توانست مافوق كلام خلق و مادون كلام خالق قرار بگيرد، كلام علي (ع) بود، كلامي كه اعجاب بزرگترين اديبان را برانگيخت و آنان را از همانند آوري عاجز و ناتوان ساخت، و اين به علت اثرپذيري آن از وحي بود. از نظر سبك، ايجاز، تشبيه و استعاره نهج ابلاغه همانند قرآن است پس نشان مي دهد كه نهج البلاغه كتابي است كه سبك كلام آن حضرت و فصاحت و بلاغت آن، تنها از سخن خدا و رسولش متاثر باشد و ملهم كلام فصحا و بلغا واقع شود ؛ چنانچه كه سيد رضي (رحمةالله) مي گويد : هر كس مي خواهد خطيب ناميده شود بايد از علي پيروي كند، و آن كس كه خواستار عنوان واعظ بليغ است ناچار از كلام حضرت ياري جويد.

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره تربیت اخلاقی، نهج البلاغه، داروینیسم، عوامل درونی Next Entries منابع تحقیق درباره نهج البلاغه، تربیت اخلاقی، امام علی (ع)، شگفت انگیز