منابع تحقیق درباره نهج البلاغه، امر به معروف

دانلود پایان نامه ارشد

گرايي، توحيد باوري و ولايت مداري در نظرگرفت .
8 – قطبي (1389) در تحقيقي تحت عنوان «راهبردهاي قرآني تربيت ديني» بیان کرد كه راهبردهاي در نظر گرفته عبارتنداز : تعظيم، تكريم، تبيين، و تبشير و تحذير كه تعيين كننده جهت گيري فعاليت ها و اقدامات تربيتي هستند.
9- علوي (1389) در پژوهشي تحت عنوان «تربيت در قرآن و نهج البلاغه» نتايج تحقيق خود را اين چنين بيان مي كند : نتايج تحقيق مبين آن است كه قرآن و نهج البلاغه هر دو داراي آراء و نظرات قابل توجهي در خصوص ويژگي هاي خدا انسان، طبيعت، دنيا، و مرگ مي باشند كه مي توان از آن ها به عنوان مباني تربيت استفاده نموده و از آن ها اصول، رهنمودها و نكات تربيتي را به منزله استلزامات تربيتي مبتني بر آن مباني، استخراج و استنتاج نمود. با توجه به اينكه هدف غائي تربيت، سوق دادن مترّبي به سوي خداي واحد و يكتاست و مربي تلاش خود را مي كند با توجه به مباني تربيت كه در بالا مطرح شد، متربي را به سوي كمال پيش ببرد.
10 – بهروان (1388) در پژوهشي تحت عنوان «مقايسه مرگ انديشي در نهج البلاغه و مينوي فرد و بهره هاي تربيتي آن» نتيجه هاي تربيتي انديشيدن به مرگ را اين چنين بيان مي كند :
1 – «آماده شدن آدمي براي مرگ و باز داشتن او از غفلت از مرگ و وسوه ي شيطان» (خطبه: 63).
2 – «مبادرت به انجام كارهاي نيك و شتاب در آن ها» (حكمت : 30).
3 – «غرق نشدن در آرزوها و روياهاي دروغين» (خطبه :113 و حكمت: 98).
4 – «بازداشتن از كارهاي ناپسند» (خطبه: 98).
5 – «خوار كردن دل» (نامه ي :31).
6 – «غنيمت شمردن فرصت ها» (خطبه: 75).
7 – «آماده شدن براي سفر آخرت و آباد كردن جهان واپسين» (خطبه: 230).
8 – «بازداشتن آدمي از غفلت» (خطبه: 63).
9 – «رهنمون كردن آدمي، به سوي آنچه از جانب پروردگار خويش بدان مامور است»(خطبه: 230).
11 – جاويده كلاته جعفرآبادي (1385) مقاله اي تحت عنوان «تربيت عقلاني و تربيت معنوي در نهج البلاغه» هدف اصلي در اين مقاله اين است كه جنبه ي عقلاني و معنوي دو ساحت مهم شخصيت آدمي را شكل مي دهند. از ديدگاه امام علي (ع) عقل ثروت وجوي انسان و پشتيبان او در زندگي است ؛ امام علي (ع) معتقد است عقل حجت باطني حيات فردي و اجتماعي انسان است و عقل را عامل نجات انسان، شرط تمييز حق از باطل و مايه بينايي آدمي مي دانند و تربيت معنوي از ابعاد مهم شخصيت انسان است، ايمان به خدا، تقوي، عدالت، جهاد و پيروي از سيره پيامبر (ص) و ائمه اطهار از مهمترين جلوه هاي جنبه معنوي به حساب مي آيند و مهمترين ابزار تربيت امام علي (ع) پيروي از سيره نبوي و ائمه معصومين مي داند كه وسيله رستگاري انسان است.
12 – محمدي (1375) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «بررسي تربيت اجتماعي از ديدگاه نهج البلاغه» اينگونه نتيجه گيري مي كند كه اولاً مفهوم تربيت اجتماعي از نظر نهج البلاغه متفاوت از سازگاري اجتماعي است. ثانياً اهداف تربيت اجتماعي از ديدگاه نهج البلاغه متفاوت از اهداف سازگاري اجتماع باشند، ثالثاً روش هاي تربيت اجتماعي از ديدگاه نهج البلاغه متفاوت از روش هاي سازگاري اجتماعي هستند.
13 – بهشتي و افخمي اردكاني (1386) در تحقيقي با عنوان «تبيين مباني و اصول تربيت اجتماعي در نهج البلاغه» به اين نتيجه رسيدند كه تربيت اجتماعي مورد نظر علي (ع) انسان ها افرادي مسئوليت شناس و كمك كار خداوند بار مي آورد و انسان را از هر گونه لطمه زدن به آحاد جامعه باز مي دارد. تربيت اجتماعي در نهج البلاغه همان يادگيري برقراري رابطه صحيح با مردم و با خدا، بر كسب رضايت خدا مي باشد. به عبارت ديگر، تربيت اجتماعي فرا گردي است كه به فرد كمك مي كند تا با ارزش هاي اجتماعي كه في نفسه معقول و مطلوب اند آشنا شده و با آن دسته از امور و ارزش ها و وظايفي كه بر خلاف تربيت اسلامي است قطع رابطه كند.
14 – عابدي (1385) در مقاله اي تحت عنوان «روش هاي تربيتي از منظر نهج البلاغه» در اين مقاله روش هايي كه در جهت خود سازي انسان بيان كرده است كه عبارتنداز :
1 – ارائه الگو و سر مشق به منظور آشنايي افراد با نمونه هاي عملي و مجسم آموزه ها.
2 – موعظه و نصيحت به منظور هدايت و راهنمايي افراد.
3 – امر به معروف و نهي از منكر به عنوان گامي در جهت نحوه ي انجام اين امر مهم در جامعه.
4 – عبرت گرفتن از سرگذشت اقوام در اين امر و فراهم سازي يك كحيط مساعد تربيتي.
5 – انتخاب همنشين و هدايت افراد در اين امر و فراهم سازي يك محيط مساعد تربيتي.
6 – اعمال پاداش براي رفتارهاي مطلوب فرد و استفاده از تنبيه براي آگاه ساختن ايشان از خطاي خويش.
7 – ذكر مرگ و ايجاد روحيه عاقبت انديشي در فرد.
8 – عطوفت و مهرباني به منظور تحكيم رابطه عاطفي بين افراد.
15 – عسكري زاده (1391) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «تربيت در نهج البلاغه» به چنين نتيجه اي رسيد كه: تربيت يافته ي مكتب نبوي (ص) دنيا را مسافرخانه اي بداند كه با طهارت و پاكيزگي در مهمانخانه آن، زندگي را با نرمي، مهرباني و اعتدال پيش ببرد و با تهذيب و تزكيه از پيروي هواهاي نفس اجتناب ورزد و با پيروي از فرامين الهي خود را براي ميقات با پروردگار خويش آماده سازد.
16 – ثقفي (1384) در مقاله اي تحت عنوان «روش تربيتي در نهج البلاغه» چنين مي گويد : روش هاي تربيت در نهج البلاغه كه در آن روش هايي كه در جهت تربيت فرزندان است بيان مي شود كه به عهده اولياء بخصوص پدر است تا فرد را به سمت انسان كامل بودن پيش مي برد.
17 – بهشتي (1386) در پژوهشي تحت عنوان «تربيت فرزند در انديشه والاي علوي» چنين بيان مي كند: اگر بخواهيم كودكي را مطابق برنامه تربيتي اسلام كه در رفتار و گفتار علوي به طور كامل تجلي يافته است پيرو رانسيم، بايد پنج اصل را مورد توجه كامل قرار دهيم :
اصل اول، سلامت بدن است ؛ بدن، ابزار تكامل و به منزله ي مركب براي جان و روح انسان است. چگونه مي توان بدون يك مركب سالم، تكامل يافت و به هدف نهايي خلقت، نائل شد ؟ اصل دوم، سلامت روح است. روح، كانون عقل و عاطفه است. از روح ناسالم، عقل و عاطفه ي سالم پديد نمي آيد. از كزه همان تراود كه در اوست.
اصل سوم، فكر سالم است. فكر كودكان را بايد پرورش داد و راه و رسم درست فكر كردن را بايد به آن ها آموخت.
اصل چهارم، عقيده ي سالم است. عقيده ي سالم نياز به استدلال صحيح و پرهيز از مغالطات و سفسطه ها دارد و بدون تربيت صحيح فراهم نمي شود.
اصل پنجم اخلاق سالم است كه بدون تربيت صحيح اخلاقي و ارائه الگوهاي مطلوب براي هيچ كس تحقق نمي يابد.
18 – رزاقي (1388) در مقاله اي تحت عنوان «تربيت بر مدار توحيد با الهام از سيره و كلام امام علي (ع) » بيان مي كند: مهمترين نكته اي كه در زمينه ي تربيت از حضرت علي (ع) مي توان آموخت تا روي گرداندن از همه چيز و رو كردن به سوي خداي واحد است ؛ همان نكته اي كه در نظام هاي بشري تعليم و تربيت توجهي به آن ها نشده و در اهداف غائي به كلي مورد غفلت واقع شده است.
19– كامياب زاده (1380) در پايان نامه كارشناسي خود «نسبت شناسي اهداف در روش هاي تربيتي از ديدگاه امام علي (ع) » اينگونه نتيجه گيري كرد كه «يقین» از اهداف تربيتي و روش متناسب با «اعطاي بينش» است. «تزكيه و طهارت» از اهداف تربيتي و روش متناسب با آن «موعظه و تذكر و محاسبه نفس» است. «اطاعت و عبوديت» از اهداف و روش متناسب با آن «فرضيه سازي» است. «تفكر و تعفل» از اهداف تربيتي و روش متناسب آن «فراگيري حكمت» است «زهد» از اهداف تربيتي و روش متناسب با آن «تحميل به نفس و توجه» است. «عزت جويي» از اهداف تربيتي و روش متناسب با آن «ابزار توانايي ها و امر به معروف» است. «اتحاد و برابري» از اهداف تربيتي و روش متناسب با آن «همكاري» است. «اعتدال و معيشت» از اهداف تربيتي و روش متناسب با آن «كار و تلاش» مي باشد ( به نقل از علوی، 1389، ص25).
20 – صالحي و تهامي (1388) در مقاله اي تحت عنوان «بررسي و تحليل عوامل موثر در تربيت ديني بر مبناي سخنان حضرت علي (ع) در نهج البلاغه» چنين نتيجه گرفته اند : كه بنيادي ترين ركن تكامل فرد و جامعه، تفكر و معرفت است كه اين تفكر و معرفت باعث خودشناسي در انسان مي شود و رسيدن به كمال فردي و اجتماعي بدون رنج انديشيدن و بهره مندي از دانش ممكن نيست ؛ حضرت علي در مورد تربيت قبل از هر كس و هر چيز، خود انسان را مسئول خويش و موثر در شكل دادن به شخصيت خود مي داند، چون انسان داراي اراده و اختيار است ؛ ايشان مي فرمايد :انساني بايد خود مربي خود باشد و همچنين براي شكل گيري تربيت صحيح به نقش محيط تربيتي سالم و كارآمد و معلمان و ديگر افراد جامعه بي توجه نبود ؛ زيرا بر فرد تاثير مي گذارد ؛ پس تربيت از قبل از تولد آغاز، در خانواده ادامه و مدرسه و موسسه هاي تربيتي كامل مي شود و رسانه هاي جمعي و محيط اجتماع در تربيت افراد نقش بسزايي دارند.
21 – كرمي شاهرخي (1387) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «فلسفه تربيتي امام علي (ع) » به اين نتيجه دست يافت كه اميرالمومنين (ع) با تبيين مواردي نظير جزئيات هستي شناسي (مشتمل بر خداشناسي، انسان شناسي و …) شناخت شناسي (مشتمل بر ابزارها و منابع شناخت و …)، و ارزش شناسي و همچنين قابليت تعيين تاثيرات هر كدام از مواد مذكور بر تربيت، داري فلسفه تربيتي خاص خود مي باشند (به نقل از علوی، 1389، ص26).
پژوهش های گروه دوم :
1 – ساعدی (1386) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود با عنوان «فقه و اخلاق و تاثير آن در روابط اجتماعي» چنين بيان مي كند: با توجه به آيات قرآن كريم مي توان دريافت كه قرآن به مسائل اخلاقي و تهذيب نفوس به عنوان يك مساله اساسي و زير بنايي مي نگرد و تكامل اخلاقي فرد و جامعه مهمترين هدفي است كه اديان آسماني بر آن تكيه مي كنند و ريشه همه اصلاحات اجتماعي و وسيله مبارزه با مفاسد و پديده هاي ناهنجار مي شمرند و از سوي ديگر نظرات تربيتي اسلام محدود به رفتار شخصي انسان در زندگي نيست بلكه از ديدگاه اسلام انسان موجودي اجتماعي و نيازمند همكاري و ارتباط با ساير همنوعان خويش.
2– آل سيدان (1388) ‌در پايان نامه كارشناسي ارشد خود با عنوان «رابطه دين و اخلاق از ديدگاه متفكران معاصر (مصباح، مطهري، سروش)» چنين مي گويد : مصباح با اتكا به واقع گرايي در اخلاق انسان را قادر به تشخيص اصول كلي اخلاق مي داند، اما در مقام تعريف اين اصول و تعيين مصاديق آن ها دستگيري وحي را لازم مي داند.
مطهري كه نظريه اخلاقي خود را نظريه پرستش مي نامد و اخلاق از مقوله ي پرستش است، البته پرستش ناآگاهانه كه در درون خود احساس مي كند. پس فطرت سليم را قادر به تشخيص اصول كلي اخلاقي مي داند و دين را احياء كننده و بيدار كننده فطرت ها كه انسان اصول كلي اخلاق را بشناسد.
سروش معتقد است عقل و قواي اداري بشر قادر به تعيين اصول كلي اخلاقي هستند اما با تقسيم ارزش ها به خادم و مخدوم حكم متفاوتي در حيطه تعريف و تعيين مصاديق آن ها مي دهد. او تعريف و تعيين مصاديق ارزش هاي خادم را همچنان بر عهده انسان مي داند اما در تعريف و تعيين مصاديق ارزش هاي مخدوم معتقد است دين ورود حداكثري داشته است.
3 – قدسي (1379) در پايان نامه سطح سوم علوم حوزوي (معادل كارشناسي ارشد) تحت عنوان «سيما پرهيزگاران در آيينه ي قرآن و نهج البلاغه» چنين بيان مي كند كه : يكي از راه هاي پرورش و تكميل نفس و سير و سلوك و نيل به مقام قرب الهي پرورش و رشد فضائل و مكارم اخلاق است كه در نهاد انسان ريشه دارند، اخلاق نيك ارزش هايي هستند كه با روح ملكوتي انسان سنخيت دارند و با پرورش آن ها انسانيت كامل و كامل تر مي شود تا به مقام شامخ قرب الي الله نائل گردد.
4 – خليلي (1386) در پايان نامه كارشناسي ارشد خود تحت عنوان «تزكيه در نهج البلاغه» چنين بيان كرده است كه: تزكيه در واقع نفس به سمت خيرات و بركات است و جوهر كمال انسان در تزكيه خلاصه مي شود و توفيق انسان در تزكيه باعث مي شود كه

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره تربیت اخلاقی، پراگماتیسم، رفتار اخلاقی، وظیفه گرایی Next Entries منابع تحقیق درباره نهج البلاغه، تربیت اخلاقی، رفتار انسان، مدارس متوسطه