منابع تحقیق درباره سند الکترونیکی، ادله الکترونیکی، انواع ارتباطات، قواعد عمومی

دانلود پایان نامه ارشد

را از دو منظر می توان مورد بررسی قرار داد ابتدا خود ادله هدف قرار می گیرد. یعنی براساس ضوابط و معیارهای حقوقی, نحوه سنجش و میزان اعتبار آنها معین می گردد. سپس , شناسایی پدید آورنده دلایل ابرازی در دستور کار قرار می گیرد که در اینجا هدف اصلی به نوعی تأیید و تاکید معتبر بودن دلایل است.
در این راستا مباحث راجع به قواعد عمومی استنادپذیری ادله الکترونیک در ادامه ارائه می گردد . در گفتاراول نحوه احراز هویت پدید آورندهگان ادله الکترونیک و نقش آن در میزان اعتبار ادله و در فصل دوم میزان اعتبار ادله الکترونیک براساس ضوابط حاکم برخود ادله, بررسی خواهد شد.

گفتاراول: احراز پدید آورنده ادله و نقش آن در میزان اعتبار ادله الکترونیکی
یکی دیگر از ارکان تشکیل دهنده استناد پذیری ادله, احراز هویت پدید آورنده آن است این مسأله از آن جهت حائز اهمیّت است که با شناسایی ایجاد کننده یک اثر, راحت تر و مطمئن تر می توان راجع به میزان اعتبار آن اظهار نظر کرد. کما اینکه حساسیت این مسأله در نظام حقوق عرفی تا حدی است که افراد تنها مجاز هستند راجع به یافته های شخصی خود گواهی دهند و حق ندارند راجع به اظهارات به اصطلاح دست دومی که احتمالاً اظهار کننده آن هم مشخص نیست ادعایی را مطرح کنند به این ترتیب ممکن است یک دلیل باوجود برخورداری از تمامی معیارهای اعتبارپذیری, تنها به دلیل مشخص نبودن پدیدآورنده آن استنادپذیر تلقی نشده و از اعداد دلایل خارج گردد63.
با این حال به نظر نمی رسد احراز چنین معیاری در خصوص اسناد و دلایل فیزیکی چندان مشکل باشد . به عناون مثال, در رابطه با یک سند مکتوب , معدودی از افراد می توانند ادعایی را نسبت به آن مطرح کنند یا اینکه می توان آنها را هدف قرار داد, زیرا آن سند به زمان و مکان خاصی محدود است . همچنین امروزه با پدیدار شدن فنون جدید و پیشرفته تاحد زیادی می توان با تطبیق خط؛ شیوه نگارش ویا امضاء شخص مورد نظر انتساب پذیری آن سند به وی را حراز کرد به ویژه آنکه گستره دیگر امارات و قرائن نیز به همان سند محدود است و می توانند در شناسایی پدیدآورنده مورد نظر کمک قابل توجهی نمایند.
در خصوص ادله الکترونیک باید گفت این مساله همانند اعتبارپذیری با چالش هایی جدی مواجه شده است . یکی از مطلوبیت های برگی که سیستم های رایانه ای و به تبع آن فضای سایبر برای کاربران خود به ارمغان آورده اند . اعطای پدیده ای به نام گمنامی64 است هنگامی که متنی در محیط واژه پرداز یک سیستم رایانه ای تایپ می شود . تنها چیزی که انعکاس می یابد یک شیوه نگارش تعریف شده مانند ZAR یا LOTUS است که مطابق تنظیمات کاربر در سند الکترونیکی درج می شوند. نکته اساسی این است که با مطالعه صرف آن سند به هیچ وجه نمی توان پی برد که توسط چه کسی ایجاد شده است. زیرا هرکس بتواند برپشت سیستم رایانه ای مورد نظر نشسته و کلیدهای صفحه کلید را به شکل منطقی و پیوسته فشار دهد می توان وی را پدیدآورنده آن به حساب آورده البته تمامی اسناد ایجاد شده در این محیط واژه پرداز به نام کسی که به هنگام نصب آن نامش درج شده ثبت می گردند. که با اینکه قرینه خوبی است اماهیچگاه نمی توان همانند یک سند مکتوب کاغذی با اطمینان راجع به پدیدآورنده آن اظهار نظر کرد به ویژه آنکه امکان استفاده از یک سیستم رایانه ای برای تعداد زیادی از افراد نیز فراهم باشد.
حال تصور كنيد اين پديده گمنامي؛ به جاي يك سيستم رايانه اي محدود به زمان مكاني كه باز هم به هر حال با مراجعه به ديگر امارات و قرائن مي توان پديد آورنده اصلي را تا حدودي شناسايي كرد، گستره اي به اندازه فضاي سايبر را در برگيرد . جهت درك اين مساله تنها كافي است سري به دنياي محيط هاي گپ65 بزنيم . در ان فضا هركس مي تواند با انواع هويت هاي مجعولي كه براي خود برمي گزيند با ديگر افراد اين كره خاكي ارتباط برقرار كند، بي آنكه كسي بتواند هويت واقعي اش را شناسايي كند يا اينكه به آن دسترسي داشته باشد . ايجاد يك اعتبار پست الكترونيكي نيز همانند ورود به محيط هاي گپ نه به تخصص و مهارت و نه به ابزار هاي خاصي نياز دارد و شايد بتوان گفت از ساده ترين فعاليت هاي شبكه اي محسوب گردند.
به اين ترتيب ، به نظر مي رسد اگر احراز هويت پديدآورنده يك سند يا سابقه الكترونيكي را يكي از اركان استناد پذيري ادله الكترونيك بدانيم ، بايد گفت حداقل چنين ضابطه اي در خصوص اسناد الكترونيكي داراي منشاء شبكه اي قابل اثبات نيست يا اثبات آن با مشكلات بسياري همراه است . از سوي ديگر با رشد روز افزون استفاده از پيام هاي الكترونيكي شبكه اي در امور مختلف به ويژه فعاليت هاي خاص و در عين حال مهمي مانند بازاريابي و تجارت شبكه اي ضرورت سامان دهي حقوقي و فني جهت عنيت بخشيدن به هويت پديدآورندگان اينگونه پيام ها به خوبي احساس مي شود. هر چند بي ترديد حل منطقي و اصولي اين مساله نه تنها پيام الكترونيكي بلكه به طور كلي اسناد و سوابق الكترونيكي را به ويژه در فضاي شبكه اي قاعده مند خواهد كرد. جهت درك بيشتر اين مساله و پي بردن به اهميت آن در نظام استنادپذيري ادله در ادامه به نمونه دعاوي اي كه به طور خاص به تعيين هويت پديدآورندگان پيام هاي الكترونيكي پرداخته اند اشاره مي كنيم.
در ايالات متحده امريكا چندين پرونده كيفري كه از سوي مقامات تعيقيب تشكيل شده بود، متهمين آنها سعي داشتند با زير سوال بردن هويت پديدآورندگان سوابق الكترونيكي جمع آوري شده توسط مجريان قانون ، اعتبار و در نهايت استناد پذيري آنها را زير سوال ببرند . به عنوان مثال در دعواي ايالات متحده عليه سيمپسون66مقامات تعقيب به دنبال اثبات اين موضوع بودن كه متهم در محيط گپ اينترنتي كه به هرزه نگاري كودكان اختصاص داشت با مامور مخفي FBI ارتباط برقرار كرده است . 67
پليس يك پرينت از مكالمه گپ اينترنتي كه بين مامور و آن شخص كه نام متعارش استاورن 68بود ارائه كردو سعي داشت وي را به عنوان متهم معرفي كند . دادگاه ناحيه پذيرفت كه به اين پرينت در ميان ديگر ادله در محاكمه استناد شود. درمرحله تجديد نظر كه به دنبال محكوميت متهم مطرح شد سيمپسون چنين استدلال كرد: ‹‹از آنجا كه مجرايان قانون نتوانستند تشخيص دهند اظهارات منتسب به وي همان بوده كه از دست خط يا شيوه نكارش يا صدايش بدست آمده؛ پس نسخه چاپي معتبر نيست و بايد ازعداد دلايل خارج شود››69
شعبه دهم دادگاه سيار70 اين استدلال رانپذيرفت ومتذكر شد ادله قابل توجهي از شرايط و اوضاع و احوال وجود دارد كه نشان مي دهد متهم خود‹‹استارون›› است. زيرا به عنوان مثال، استارون به مامور مخفي گفته بود كه نام واقعي اش ‹‹بي. سيمپسون››است و آدرس منزلش راضميمه نامش كرده بود و به نظر مي رسد از طريق اعتباري به اينترنت دسترسي يافته كه به نام سيمپسون ثبت شده است.
علاوه بر اين پليس سوابقي از منزل وي كشف كرده كه حاوي نام ، آدرس و شماره تلفن مأمور مخفي اي بوده كه براي استاورن فرستاده بود. به اين ترتيب ، دادگاه احراز كرد كه مجريان قانون دلايل كافي ارائه كرده اند كه از موضوع اتهامي استاورن دفاع مي كند و پرينت تهيه شده نيز معتبر است . همچنين در دعواي ايالات متحده عليه تانك71شعبه نهم دادگاه سيار نتيجه گرفت كه دادگاه ناحيه به شايستگي پرينت لوگ محيط گپ را كه از شرايط مشابه دعواي سيمپسيون برخوردار است پذيرفته است . يا در دعواي ايالات متحده عليه سيديكويي72 شعبه يازدهم دادگاه سيار رأي داد پست هاي الكترونيك متهم نام مستعار وي ومكاني بوده كه پيام ها را از طريق تماس هاي تلفني پيگيري مي كرده است.
در دعواي ايالات متحده عليه جكسون73 شعبه هفتم دادگاه سيار نتيجه گرفت ارسال هايي كه از طريق شبكه وب انجام شده و ظاهراً اظهاراتي است كه به گروه هاي نژادپرست سفيد پوست افراطي 74تعلق دارد به حد كافي معتبر نيستند زيرا دليلي اقامه نشده كه واقعا نشان دهد آن گروه ها آنها را ارسال كرده اند . يا در دعواي كلر عليه موسسه شريمپ و جانيز اويستر75 دادگاه راي داد دليل ناشي از صفحه وب نمي تواند معتبر باشد . زيرا اطلاعاتي كه از اينترنت بدست مي آيند‹‹ اصولاً غير قابل اعتمادند››.
به اين ترتيب اثبات هويت پديد آورنده يك سند الكترونيكي ، به ويژه در فضاي شبكه اي كاري بس دشوار است و دادگاها تا به اقناع كافي نرسيده اند. از انتساب ان به يك فرد خاص خودداري كرده اند آنچه كه نمي توان از نظر دور داشت به لحاظ شيوع بكارگيري انواع ارتباطات الكترونيكي كه نقش و جايگاه آنها در جامعه امروزين به مراتب افزايش داده است ضرورت اقتضاء مي كند همانند حوزه اعتبارپذيري ، اغماض نظريه هايي داشته باشيم . يكي از اقداماتي كه مي توان رد اين ميان نام برد مفروض دانستن يك سري امور و وقايع است كه مهم ترين نتيجه و كاركرد آن اين است كه بار اثبات به دوش طرف مقابل قرار مي گيرد.
هرچند در اين رابطه نيز بايد با احتياط عمل كرد. به عنوان مثال قانون فناوري اطلاعات هندوستان در بخش يازدهم خود امكان انتساب يك سابقه الكترونيكي را توسعه داده و در دوحالت ديگر نيز فرض توليد سابقه توسط پديدآورنده را مفروض گرفته است. ‹‹ سابقه الكترونيكي توسط شخصي كه صلاحيت دارد از جانب پديدآورنده اقدام مقتضي به عمل اورد ارسال شده اشد2- سابقه الكترونيكي از سيستم اطلاعاتي ارسال شده كه توسط يااز جانب پديداورنده برنامه ريزي شده تا به صورت خودكار ارسال را انجام دهد.›› در بخش A88 خود كه بخش 88 قانون اده اثبات مصوب 1872 اضافه شده مقرر مي دارد:‹‹ دادگاه مي تواند فرض را براين بگذارد كه پيام الكترونيكي كه توسط پديدآورنده از طريق سرور پست الكترونيكي براي دريافت كننده اي ارسال شده كه ….››76
البته براي احزار اين فرضيات به يك سري دلايل مرتبط و وابسته نيز اشاره شده است:
• اثبات ادرس پست الكترونيكي پديدآورنده از طريق ديگر اسناد موجود به ويژه اسنادي كه خود پديدآورنده آدرس پست الكترونيكي اش را در آنها ذكر كرده است.
• گواهي اشخاصي كه ممكن است از آدرس پست الكترونيكي پديدآورنده گان باشند.
• بررسي لوگ هاي كاربر نزد ارائه دهنده خدمات شبكه اي
• اثبات وجود اعتبار پست الكترونيك پديدآورنده در اعتبار پست الكترونيك دريافت كننده به همراه محتواي پيام
• گواهي اشخاصي كه ممكن است از دريافت پيام الكترونيكي توسط دريافت كننده مطلع باشند و ديگر دلايل مويد و اثبات كننده.
همانطور كه مي دانيم از آنجا كه امروزه از پيام هاي الكترنيكي در حوزه هاي حساس ومهمي نظير تجارت و بازاريابي الكترونيكي استفاده مي شود بايد مكانيسم هاي مطمئن تري را براي احراز هويت پديدآورندگان سوابق الكترونيكي به ويژه پيام هاي الكترونيكي در نظر گرفت . در اين راستا يكي از مهمترين اقداماتي كه به كمك خود فناوري اطلاعات و ارتباطات به انجام رسيده بهره گيري از فناوري رمزنگاري است كه پيش از اين نيز به كرات به مطلوبيت هاي قابل توجه آن اشاره شد.
جلوه فناور ي رمز نگاري در اين حوزه به صورت امضاهاي الكترونيكي بروز پيدا كرده است و جلوه هاي خاص تري از آنها نظير امضاهاي الكترونيك مطمئن در حوزه تجارت الكترونيك از جايگاه ويژه اي برخوردار شده اند .77 به نوعي كه امروزه هر كشوري كه به طور خاص در حوزه تجارت الكترونيك اقدام به قانونگذاري مي كند (نظير كشور خودمان) مبحث مهمي را به امضاي الكترونيك مطمئن حداقل دو نتيجه ارزشمند را به همراه دارد. اولاً تماميت محتواي موجود در پيام الكترونيكي تضمين مي گردد. زيرا تنها كساني به آن دسترسي دارند كه كليد اختصاصي رمزگشاي آن را در اختيار دارند . لذا هر گونه تغيير در محتواي پيام قاعدتاً متوجه دارندگان اين كليد است، مگر اينكه به نحو ديگري خلاف اين فرضيه ثابت شود. كاركرد مهم ديگر اثبات هويت پديد آورنده پيامي است كه امضاي الكترونيكي مطمئن به آن ضميمه شده است . زيرا همانطور كه ضوابط قانوني مربوطه مقرر كرده اند اين امضا ها طي فرايند هاي خاصي به ويژه ثبت گواهي هاي الكترونيكي توسط مراجع ذيصلاح مربوطه؛ به فرد خاصي واگذار مي شود و از اين پس فرد مي تواند با بكارگيري اين امضاء در فضاي شبكه اي نشان

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره اصلاح مجرمان، ایالات متحده، نظام های حقوقی، سازمان ملل متحد Next Entries منابع تحقیق درباره تلفن همراه، آسیب شناسی