منابع تحقیق درباره زیست محیطی، محیط زیست، آلودگی هوا، آلودگی نفتی

دانلود پایان نامه ارشد

دستورالعمل های حفاظتی و بهره برداری از منابع مولد اشعه و یا کار با اشعه بدون اتخاذ تدابیر حفاظتی و تدارک تجهیزات حفاظتی توصیه شده توسط واحد قانونی، ایجاد اختلال در کار با اشعه، عدم رعایت حدود و شرایط مقرر در پروانه، بهره برداری از منابع مولد اشعه ممنوعه جرم انگاری شده و برای ارتکاب آن مجازات حبس و جزای نقدی پیش بینی شده است. همچنین به کار گماردن افراد زیر 18 سال و لفرادی که طبق آزمایشات نباید در معرض اشعه قرار بگیرند ممنوع و قابل مجازات می باشد.
د) آیین نامه بهداشت محیط (مصوب 1371)
به موجب ماده 2 آیین نامه بهداشت محیط هر اقدامی که تهدیدی برای بهداشت عمومی شناخته شود ممنوع می باشد و متخلفان از مقررات بهداشت عمومی تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت. همچنین به موجب ماده 3 آیین نامه مزبور آلوده کردن آب آشامیدنی ممنوع است. بنابراین چنانچه اقدام یک واحد تولیدی دولتی منجر به آلودگی آب آشامیدنی شود بر اساس این آیین نامه عمل مزبور ممنوع بوده و زمینه برای طرح دعوی زیست محیطی علیه متخلف دولتی را فراهم می آورد.
م) قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا
به موجب ماده 1 قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا کلیه دستگاه ها و موسسات و کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی موظف هستند به منظور پاکسازی و حفاظت هوا از آلودگی ها مقررات مندرج در قانون جلوگیری از آلودگی هوا را رعایت نمایند.
همچنین به موجب ماده 2 قانون مزبور اقدام به هر عملی که موجبات آلودگی هوا را فراهم نماید ممنوع است. منظور از آلودگی هوا عبارت است از وجود یک یا چند چیز آلوده کننده اعم از جامد، مایع، گاز تشعشع پرتوزا در هوای آزاد به مقدار و مدتی که کیفیت آن را به طوری که زیان آور برای انسان و یا سایر موجودات زنده و یا گیاهان و یا آثار و ابنیه باشد، تغییر دهد.
بنابراین با توجه به اطلاق واژه هر شخص حقیقی و یا حقوقی و عبارت کلیه موسسات و دستگاه ها این قانون را می توان یکی از مهم ترین منابع مورد استناد در طرح یک دعوی زیست محیطی علیه دولت تلقی نمود. با استناد به این قانون امکان طرح دعاوی زیست محیطی علیه کارخانجات دولتی که موجب آلودگی هوا می شوند، فراهم می آید.
به موجب ماده 4 استفاده از وسایل نقلیه موتوری که بیش از حد مجاز مقرر دود و آلاینده های دیگر وارد هوای آزاد نمایند، ممنوع است که متاسفانه امروزه استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی غیراستاندارد که دود نامتعارفی در سطح معابر شهری ایجاد می کنند مشهود و ملموس می باشد که با توجه به ماده مزبور امکان طرح دعوی زیست محیطی علیه سازمان اتوبوس رانی به عنوان یک دستگاه دولتی وجود دارد.
به موجب ماده 12 این قانون نیز ایجاد هرگونه آلودگی صوتی بیش از حد مجاز ممنوع می باشد. بنابراین چنانچه فعالیت یک کارخانه دولتی بیش از حد مجاز ایجاد آلودگی صوتی نماید به موجب این ماده قابل شکایت و تعقیب می باشد.
ن) قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست (مصوب 1353 اصلاحی سال 1371)
به موجب ماده 9 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست اقدام به هر عملی که موجبات آلودگی محیط زیست را فراهم نماید ممنوع است.منظور از آلوده ساختن محیط زیست عبارت است ازپخش یا آمیختن مواد خارجی به آب یا هوا خاک یا زمین که کیفیت فیزیکی یا شیمیایی یا بیولوژیک ان را بطوری که زیان آور به حال انسان یا سایر موجودات زنده یا گیاهان یا آثار یا ابنیه باشد تغییر دهد.63 همچنین قانون گذار به تعریف برخی از جرایم زیست محیطی پرداخته و در ماده 14 اعلام می دارد که سازمان حفاظت از محیط زیست در مورد جرایم مذکور در این قانون حسب مورد شاکی یا مدعی خصوصی شناخته می شود و به موجب ماده 1 سازمان دارای شخصیت حقوقی مستقل و همچنین استقلال مالی می باشد. با توجه به اختیار و اعتباری که قانون گذار به سازمان در خصوص اقامه دعوی زیست محیطی داده است می توان نتیجه گرفت چنانچه در بروز یک خسارت زیست محیطی دولت یا یک ارگان دولتی مقصر باشد سازمان حفاظت از محیط زیست می تواند علیه آن اقامه دعوا نماید.
گفتار دوم: منابع دعوی زیست محیطی علیه دولت در حقوق بین الملل
مقصود از منابع دعوی زیست محیطی علیه دولت در حقوق بین الملل، منابعی هستند که دولت ها یا سازمان های زیست محیطی می توانند در طرح یک چنین دعوایی به آنها به عنوان منبع شناسایی حق و امکان مطالبه آن استناد نمایند و در مقام خواهان دعوا به دادگاه صالح مراجعه نمایند. در مقابل دولت خوانده و یا شرکت دولتی که در مقام خوانده به دادگاه احضار شده است نیز می تواند در مقام دفاع به این منابع استناد نماید. همچنین دادگاهی که با یک دعوی زیست محیطی بین المللی مواجه می گردد، می بایست با مطالعه و کاوش در منابع بین المللی زیست محیطی دعوا را مورد بررسی قرار داده و خواسته خواهان را سنجیده و نهایتاً با استناد به این منابع تصمیم گیری و رای صادر نماید. با توجه به آنچه گفته شد اهمیت شناسایی منابع طرح یک دعوی زیست محیطی علیه خوانده دولتی آشکار گردیده و می توان گفت مهم ترین گام در شروع یک دعوا شناسایی منبع حقوقی است که بتوان مبانی طرح خواسته را از آن استخراج نمود.
لازم به ذکر است که ما در این گفتار در صدد معرفی کامل و جامع منابع حقوق محیط زیست بین الملل نیستیم بلکه فقط سعی در شناسایی منابعی داریم که در طرح یک دعوای زیست محیطی علیه دولت یا خوانده دولتی، خواهان را یاری می کند. اینگونه منابع را می توان در چند نوع کلی تقسیم بندی نمود. بدین توضیح که مهم ترین منابع طرح یک دعوی زیست محیطی را می توان در معاهدات و توافق نامه های بین المللی جستجو کرد. پس از آن قطعنامه های صادره توسط سازمان های بین المللی از جمله منابع کارآمد در طرح یک دعوی زیست محیطی هستند. پس از این 2 منبع می توان از عرف و رویه قضایی بین المللی در خصوص دعاوی و مسائل زیست محیطی به عنوان منابع فرعی موثر در طرح یک دعوی زیست محیطی بین المللی علیه خوانده دولتی نام برد.
الف) معاهدات بین المللی
در مباحث مربوط به حقوق محیط زیست بین الملل، معاهدات بین المللی یکی از مهم ترین منابع الزام آور دولت ها به شمار می آیند. این معاهدات نقش بسزایی در توسعه حقوق بین الملل محیط زیست دارند. دولت های عضو این معاهدات از لحاظ حقوقی ملزم به اجرای مفاد و مقررات آن هستند. همچنین دولت های غیر متعاهد نیز در جامعه بین المللی اگر چه تعهد حقوقی به اجرا ندارند لیکن به لحاظ اینکه هدفشان حفاظت از محیط زیست می باشد، از نظر اخلاقی ملزم به رعایت خطوط مشی زیست محیطی مندرج در این معاهدات هستند. این معاهدات در راستای حفظ منافع عمومی کل بشریت تنظیم شده و امتیاز کشور خاصی را دنبال نمی کنند. همچنین حی کشورهای غیر متعاهد از این معاهدات در قانون گذاری داخلی خود در زمینه حقوق محیط زیست الهام می گیرند.64
معاهدات بین المللی در زمینه حقوق محیط زیست غالبا فقط برای دولت ها ایجاد حق و تکلیف می کنند نه برای اشخاص خصوصی. بنابراین این معاهدات را می توانیم منابع اصلی طرح دعوی زیست محیطی علیه دولت ها بدانیم.
1- کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریا توسط نفت
این کنوانسیون بین المللی در سال 1954 به منظور جلوگیری از آلودگی دریا توسط نفت به تصویب رسیده است. به موجب ماده 3 این کنوانسیون تخلیه هرگونه مواد نفتی که حاوی بیش از یک، ده هزارم نفت باشد در فاصله 50 مایلی خشکی ممنوع گردیده است و ماده 8 این کنوانسیون دولت های عضو را متعهد به ایجاد تاسیسات دریافت تفاله های نفتی می کند. این کنوانسیون در سال های 1962 و 1969 اصلاح گردید و محدودیت هایی را برای کشتی ها در هنگام تخلیه نفت های زاید در نظر گرفت.65
2- کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی ها (کنوانسیون مارپل)
این کنوانسیون در سال 1973 برای جلوگیری از ایجاد هر نوع آلودگی توسط کشتی ها در دریا به تصویب رسید و اختصاصی به مواد نفتی ندارد و رعایت مفاد آن برای دولت های عضو اجباری می باشد. البته این کنوانسیون دارای ضمائم خاص در مورد آلودگی های نفتی و فاضلاب و آلودگی ناشی از زباله ها نیز می باشد.66
3- کنوانسیون 1974 پاریس
این کنوانسیون برای جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از منابع مستقر در خشکی به تصویب رسیده است. در این کنوانسیون مواد آلوده کننده به 4 دسته تقسیم شده اند. به موجب این کنوانسیون نیز دولت های عضو هر یک مسئول اجرای مقررات کنوانسیون و همکاری با دولت های دیگر جهت جلوگیری از بروز آلودگی های دریایی ناشی از فعالیت در خشکی می باشند.67 در پروتکل الحاقی به کنوانسیون پاریس دولت های عضو ملزم به کنترل آلودگی در سواحل تحت نظارت خود و انطباق عملکردشان با استانداردها و معیارها و روش های ارائه شده هستند.
4- کنوانسیون مسئولیت مدنی خسارت ناشی از آلودگی نفتی 1969
به موجب این کنوانسیون مالک کشتی مسئولیت به جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی دریا دارد مگر اینکه خسارت ناشی از جنگ یا قوه قاهره باشد و یا خسارت ناشی از عمل شخص ثالث باشد و یا اینکه خسارت ناشی از غفلت یا اشتباه دولت یا مقام مسئول نگهداری چراغ ها و علائم کمکی دریانوردی باشد.68
همان طوری که ملاحظه می شود در این کنوانسیون خسارتی که ناشی از کوتاهی یا تقصیر یک دولت در فراهم آوردن شرایط دریانوردی باشد مسئولیت متوجه دولت خاطی می باشد و امکان طرح دعوی علیه وی وجود دارد.
5- کنوانسیون بین المللی درباره مسئولیت مدنی برای خسارت آلودگی نفتی سوخت کشتی سال 2001
در این کنوانسیون که دولت ایران در سال 1389 به آن پیوسته است به ارائه مبانی مسئولیت مدنی خسارت زیست محیط و همچنین شناسایی شخص مسئول در بروز آلودگی پرداخته شده است. از نظر این کنوانسیون “شخص” هر فرد یا شرکت یا هر نهاد خصوصی یا عمومی اعم از اینکه دارای شخصیت حقوقی باشد یا نباشد از جمله یک دولت یا هر کدام از بخش های تشکیل دهنده آن می باشد. 69
همچنین در این کنوانسیون خسارت آلودگی به دو معنا به کار رفته است: نخست ضرر و زیان به بار آمده در خارج از کشتی از طریق آلودگی در اثر خروج یا تخلیه نفت سوخت از کشتی و دوم هزینه های اقدامات پیش گیرانه و ضرر و زیان اضافی ناشی از اقدامات پیش گیرانه.70 در این کنوانسیون نیز مسئولیت جبران آلودگی زیست محیطی ناشی از خروج نفت سوخت کشتی به عهده مالک کشتی قرار داده شده است. لیکن در صورتی که خسارت تماماً ناشی از غفلت یا فعل زیان بار دیگر هر دولت یا مرجع دیگر مسئول نگهداری چراغ ها یا سایر وسایل کمک ناوبری باشد و یا خساراتی که در اثر جنگ و عملیات خصمانه و بلایای طبیعی با ویژگی اجتناب ناپذیر و غیرقابل دفع باشد، از دایره مسئولیت مالک کشتی خارج است.71 در این کنوانسیون مواردی به عنوان استثنا مسئولیت در نظر گرفته شده است. بدین توضیح که مفاد این کنوانسیون در مورد کشتی های جنگی، کشتی های تدارکاتی یا سایر کشتی های تحت مالکیت یا بهره برداری دولت که در زمان استفاده تنها برای مقاصد غیر بازرگانی دولت مورد استفاده قرار می گیرد، اعمال نخواهد شد.72 بنابراین مسئولیت مندرج در این کنوانسیون در مورد کشتی های دولتی نیز که برای مقاصد تجاری و بازرگانی نیز اعمال خواهد شد و مبنای طرح دعوی زیست محیطی علیه دولت به کار گیرنده کشتی را فراهم خواهد آورد. همچنین در مورد کشتی های تحت مالکیت یک دولت عضو که برای مقاصد تجاری مورد استفاده قرار می گیرند، هر دولتی در حوزه های صلاحیت مقرر در ماده 9 این کنوانسیون مشمول دعوی قرار خواهد گرفت و از تمام دفاعیه های مبتنی بر وضعیت آن دولت به عنوان یک دولت حاکم؛ صرف نظر خواهد کرد.73
6- کنوانسیون بین المللی مربوط به مداخله در دریاهای آزاد در صورت بروز سوانح آلودگی نفتی
به موجب این کنوانسیون چنانچه یکی از دولت های عضو بر خلاف مقررات این کنوانسیون اقداماتی را در قالب مداخله جهت جلوگیری از آلودگی دریا با نفت انجام دهد که موجب ورود خسارت به دیگران شده باشد به پرداخت غرامت به میزان خسارت ناشی از اقداماتی که به طور منطقی از آنچه برای نیل به اهداف مذکور در ماده 1 لازم است فراتر می باشد، محکوم می گردد. اهداف این مداخله مندرج در ماده 1 کنوانسیون عبارت از جلوگیری،

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره محیط زیست، زیست محیطی، قانون مجازات، جزای نقدی Next Entries منابع تحقیق درباره محیط زیست، زیست محیطی، کشورهای در حال توسعه، کشورهای توسعه یافته