منابع تحقیق درباره جنگ تحمیلی، قانون استخدام کشوری، سازمان بهزیستی، مدارک پزشکی

دانلود پایان نامه ارشد

کارمندان
از دیگر موارد خروج کارمند از خدمت دولت ازکارافتادگی است. حالت ازکارافتادگی وضع مستخدمی است که قادر به کار کردن نباشد. ازکارافتادگی ممکن است در حوادث ناشی از کار و یا به سبب حوادث خارج از کار باشد.
بنابراین حالت ازکارافتادگی از حالتهایی است که مستخدم رسمی به علت نقض عضو یا معلول شدن قادر به ادامهی فعالیت شغلی نیست و اداره با پرداخت حقوق وظیفه به چنین مستخدمی وی را از کارکردن باز میدارد و به فعالیت شغلی مستخدم پایان داده میشود. ولی مستخدم و خانواده اش از کمک مالی اداره بر خوردارند. چنین تصمیمی از سوی قانونگذار بجا و درست است. چون مستخدم به سببی که مستقل از اراده و میل او بوده از ادامهی کار اداری ناتوان است. به این جهت باید از وی و خانوادهاش حمایت شود و از حداقل کمک استفاده کنند. حقوق وظیفه که قانون برای مستخدم ازکارافتاده یا نقص عضو برقرار میکند بر جهت این که معلولیت یا نقض عضو ناشی از کار نباشد یا باشد فرق میکند. ( ابوالحمد، پیشین: 286-285)
ماده 48 قانون مدیریت خدمات کشوری یکی از طرق انتزاع کارمندان رسمی را از کارافتادگی کلی کارمند اعلام کرده است اما در این قانون شرایط و چگونگی ازکارافتادگی بیان نشده است. بنابراین در این مورد باید به قانون استخدام کشوری و دیگر قوانین و آیین نامه های مرتبط رجوع کرد. ( امامی، پیشین: 310)
بند اول: انواع ازکارافتادگی
ازکارافتادگی کارمندان بر دو نوع است. ازکارافتادگی به سبب حادثه ناشی از کار یا به سبب انجام وظیفه و از کارافتادگی ناشی از هر علت دیگر.
1-ازکارافتادگی حین کار یا به سبب انجام وظیفه:
اگر مستخدم به علت حادثهی ناشی از کار یا به سبب انجام وظیفه، معلول یا ناقص شود به گونهای که توانایی ادامه کار نداشته باشد، از کارافتاده محسوب میگردد. این نوع ازکارافتادگی به تشخیص شورای پزشکی صورت میپذیرد و در صورتی که شورای پزشکی از کارافتادگی کارمند را تأیید کند، ازکارافتاده ناشی از کار یا انجام وظیفه محسوب گردیده و به خدمت وی خاتمه داده می شود.
2- نقص عضو و ازکارافتادگی ناشی از کار یا به سبب انجام وظیفه نباشد.( غیر ناشی از کار)
هرگاه مستخدم رسمی معلول یا به علت حادثهای ناقص شود به نحوی که از کار کردن باز بماند و این از کارافتادگی مورد تأیید شورای پزشکی مربوطه باشد ولی ازکارافتادگی به سبب انجام وظیفه یا کار نباشد. چنین فردی ازکارافتاده غیر ناشی از کار محسوب میشود. مثل اینکه مستخدم در مرخصی بوده و در سفر تفریحی تصادف نموده و معلول گردد. چنین فردی به سبب ناتوانی در انجام وظایف شغلی ازکارافتاده محسوب و به خدمت وی خاتمه داده میشود. تشخیص و تعیین نوع معلولیت و درجات نقص عضو و یا اعضاء و یا کاهش تواناییها برای انجام کار در مورد معلولین عادی و حوادث ناشی از کار و بیماران ناشی از شرایط خاص کار مشمول این آیین نامه که در بخش دولتی شاغل هستند، بر عهده کمیسیون پزشکی معتمد متشکل از سه نفر پزشک با معرفی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بر حسب نوع معلولیت و یا بیماری خواهد بود. دبیرخانه اجرایی کمیسیون پزشکی معتمد مربوط به معلولیتهای شاغلین در بخش دولتی در سازمان بهزیستی کشور تشکیل میگردد25. ( رفیعی،1393: 230)
علاوه بر موارد بالا در صورتی که مستخدمین دولت بهصورت داوطلب در جنگ تحمیلی شرکت نموده و ازکارافتاده گردند، جانباز محسوب و از مزایای جانبازی استفاده خواهند نمود. البته این نوع ازکارافتادگی ناشی از کار محسوب نمیگردد و برابر قانون حالت اشتغال جانبازان با آنها رفتار میگردد. ( قانون حالت اشتغال مستخدمین، شهید، جانباز، ازکارافتاده و مفقودالأثر جنگ تحمیلی26، ماده یک)
بند دوم: آثار از کارافتادگی
1-خاتمه خدمت:
مستخدم دولت که دچار آسیب جسمی یا روانی گردیده و به تشخیص شورای پزشکی قادر به ادامه کار نباشد، ازکارافتاده کلی محسوب و به خدمت وی پایان داده میشود. لذا از تاریخ از کارافتادگی وضعیت اشتغال وی به وضعیت از کارافتاده تغییر مییابد.
2-اشتغال مجدد:
اشتغال مجدد مستخدم از کارافتاده به لحاظ از دست دادن توانایی کار کردن امکانپذیر نمیباشد. در صورتی که فرد به نحوی مجدداً تواناییهای خود را به دست آورد در صورتی که سن وی کمتر از 60 سال باشد، مراتب وضعیت وی در شورای پزشکی و امور استخدامی سازمان مربوطه مطرح و بررسی خواهد شد.( ماده 79 قانون استخدام کشوری)
3-مستمری و پاداش پایان خدمت:
الف: هرگاه كارمند دولت به سبب انجام وظيفه ازكارافتاده شود تمام حقوق و مزاياي آخر خدمت وي با رعايت افزايش دو گروه ( با احتساب گروه تشويقي) به عنوان حقوق بازنشستگي به وي پرداخت خواهد شد27 ، بدین ترتیب که در هر حالت معادل تمامی حقوق و مزایای دریافتی که مبنای کسور بازنشستگی است در دو سال آخر خدمت با اعمال آخرین ضریب حقوق سال بازنشستگی مبنای حقوق بازنشستگی یا وظیفه خواهد بود28. (سایت سازمان بازنشستگی کشوری: 22/10/93)
ب: هرگاه كارمند دولت به سبب حادثه غیر از کار، ازكارافتاده شود حقوق وظیفهای برابر یکسیام متوسط حقوق ضربدر سنوات خدمت دریافت خواهد کرد. مشروطه بر اینکه از متوسط حقوق او تجاوز نکند در صورتی که سنوات خدمت مستخدم از پانزده سال کمتر باشد مدت خدمت پانزده سال محسوب خواهد شد.( امامی، پیشین، ص310)
ج: به همه ازکارافتادگان به ازای هر سال خدمت برابر یک ماه آخرین حقوق و فوقالعاده های دریافتی از کسور بازنشستگی، پاداش پایان خدمت پرداخت میشود. (ابوالحمد، پیشین: 286)

گفتار دوم: ازکارافتادگی کارکنان ارتش(جانبازی و معلولیت)
قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران در ماده یکم29 به تعریف جانباز پرداختهاست. بدین ترتیب جانباز به کسی اطلاق می شود که سلامتی خود را در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و کیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار از دست داده و به اختلالات و نقصهای جسمی یا روانی دچار شود.
ماده 107 قانون ارتش که به روشهای خاتمه کارکنان ارتش پرداخته به ازکارافتادگی اشاره ننموده اما در دو بند جداگانه به جانبازی و معلولیت اشاره نموده است. بدینگونه که ازکارافتادگی و کاهش تواناییهای جسمی و فکری کارکنان ارتش با توجه به شرایط شغلی ویژه افراد نظامی که با فعالیتهای خشن نظامی و امنیتی سروکار دارند تحت عنوان جانبازی و معلولیت شناخته شده است.
روش احراز جانبازی و معلولیت شبیه هم است و معیار جانباز بودن موارد مندرج در ماده 108 قانون ارتش بوده و در مابقی موارد معلول شناخته میشود. با احراز جانبازی و معلولیت کلی کارکنان ارتش وضعیت خدمتی آنان از اشتغال به حالت اشتغال یا معلولیت تغییر یافته و خدمت آنان خاتمه مییابد. شایان ذکر است که جانبازی جهت سایر مستخدمین دولت و کارگران نیز در زمان جنگ تحمیلی محتمل بوده ولی توجه به آن در قانون ارتش به دلیل شرایط شغلی ویژه این نوع مستخدمین میباشد.
بنابراین در این گفتار به تشریح از کارافتادگی کارکنان ارتش( جانبازی و معلولیت) خواهیم پرداخت.
بند اول: انواع از کارافتادگی
ازکارافتادگی کارکنان ارتش بر دو نوع است: ازکارافتادگی به سبب انجام وظیفه در حین انجام مأموریت که جانبازی نامیده میشود و از کارافتادگی در شرایط عادی خدمت و خارج از مأموریت که ناشی از آسیب جسمی یا بیماری است و معلولیت نامیده میشود.
1-جانبازی:
جانبازشدن، یکی از صورتهای پایان خدمت میباشد. بدینگونه که بر طبق ماده 107 و 108 قانون ارتش، کارکنان در صورتی که به سبب دلایل ذیل ناشی از انجام وظیفه و انجام مأموریتهای محوله؛ یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست دهند، یا بیش از یک سال به منظور درمان بستری گردند و یا به علت فقدان سلامتی، تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یک سال کارایی خود را به دست نیاورند، جانباز شناخته میشوند. تشخیص جانبازی کارکنان ارتش30، پس از تأیید صدمات وارده به فرد توسط شورای پزشکی مربوطه، با هیأت موضوع ماده 120 قانون ارتش31 میباشد. گفتنی است که دلایل جانبازی کارکنان ارتش به سبب نوع فعالیت شغلی آنان است که دارای مخاطرات فراوانی میباشد.
دلایل که سبب جانبازی کارکنان میگردد عبارتند از:
از کارافتادگی در؛ الف: ميدان نبرد به سبب مأموريت32. ب: هرگونه مأموريت رزمي يا جنگي و در طول رفت و برگشت به سبب مأموريت. ج: اسارت دشمن يا ضد انقلاب يا اشرار يا سارقين مسلح و يا قاچاقچيان. د: هر گونه حملات زميني، هوايي و دريايي دشمن. ه: رفت و برگشت از منطقه عمليات تا محل مرخصي. و: مأموریت علیه اشرار، سارقين مسلح ، قاچاقچيان، ضد انقلاب و يا به سبب عمليات خرابكاري عوامل دشمن. ز: هر گونه آموزشهاي رزمي و عمليات مانوري. ط: حين آزمايش و تحقيقات در زمينه اسلحه و مهمات و وسائل جنگي و خنثي سازي مواد منفجره و محترقه به سبب مأموريت. ي: به سبب سوءقصد اعم از اين كه در ايام خدمت يا غير خدمت باشد. ( شهلایی و همکار، پیشین: 166)
عمده دلایل جانبازی که در بالا مطرح شد در ارتباط با جنگ و درگیری های رزمی با دشمن یا ضد انقلاب و عوامل خرابکار میباشد که قانونگذار موارد را مشخص نموده است. بدینگونه که در صورت وقوع هرگونه حادثه برای کارکنان ابتدا یک صورتجلسه اولیه برای فرد سانحه دیده تهیه و شاهدین حادثه و مقامات مسئول آن را تأیید مینمایند، سپس صورتجلسه تکمیلی بر اساس آن توسط سازمان فرد حادثه دیده تهیه و به همراه مدارک پزشکی به کمیسیون پزشکی ارسال و معرفی میگردد، پس از تأیید صدمات و آسیبهای جسمی و روحی وارده بر فرد توسط کمیسیون پزشکی، مراتب وضعیت فرد با مدارک پیشگفته در هیأت ماده 120 قانون ارتش مطرح و هیأت بر اساس مدارک مذکور به انطباق وضعیت فرد با شرایط جانبازی میپردازد که در صورت تأیید، رأی به جانبازی میدهد. در صورتی که فرد حادثه دیده به این رأی اعتراض نماید، وضعیت وی درهیأت ماده 121 قانون ارتش ( مرجع رسیدگی به اعتراض از آراء هیأت ماده 120 قانون ارتش)، مطرح و در خصوص آن تصمیمگیری میگردد.
قابل ذکر است در حالتی که بنا به تشخیص کمیسیون پزشکی مربوطه صدمات جسمی و روانی وارده به کارکنان جانباز در حدی باشد که توانایی کار کردن را داشته باشند یا با کاهش مدت زمان خدمت روزانه بتوانند به کار ادامه دهند، خدمت چنین کارکنانی خاتمه نیافته و تا زمان بازنشستگی عادی یا تشدید ضایعات جانبازی به نحوی که ادامه خدمت میسر نباشد، به خدمت ادامه خواهند داد.
2-معلولیت:
بر اساس ماده 108 قانون ارتش، هرگاه کارکنان به عللی غیر از علتهای جانبازی، یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست دهند، یا بیش از یک سال به منظور درمان بستری گردند و یا به علت فقدان سلامتی، تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یک سال کارایی خود را به دست نیاورند، معلول محسوب میشوند. بدینگونه که ازکارافتادگی چنین کارکنانی در شرایط عادی خدمت و خارج از مأموریتهای محوله رزمی، ناشی از آسیب جسمی یا بیماری بوجود آمده باشد. تشخیص معلولیت کارکنان ارتش، پس از تأیید صدمات وارده به فرد توسط شورای پزشکی مربوطه، با کمیسیون موضوع ماده 120 قانون ارتش میباشد. معلولیت نیز به تناسب اینکه در حین
انجام وظیفه و در محل کار و به سبب آن باشد یا نباشد به دو نوع تقسیم بندی میگردد.
الف-معلولیت حین انجام وظیفه یا به سبب آن:
در صورتی که کارکنان ارتش؛ در محل خدمت و به سبب امور خدمتی، در حال رفت و برگشت به محل خدمت، خارج از محل خدمتی در ارتباط با امور خدمتی و مأموریتهای عادی محوله، در رفت و برگشت از مرخصی، در اثر بیماریهای ناشی از موقعیت یا شرایط خاص خدمتی، بیمار شده و یا در اثر حوادث و سوانح مصدوم و مجروح گردند، با تشخیص شورای پزشکی مربوطه و تأیید کمیسیون ماده 120 قانون ارتش معلول حین انجام وظیفه شناخته میشوند.
ب-معلولیت عادی:
معلولیت عادی بدین گونه است که در صورتی که آسیب جسمی و روانی

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره تأمین اجتماعی، سابقه خدمت، قانون کار، اسناد بین المللی Next Entries منابع تحقیق درباره تأمین اجتماعی، مقطع تحصیلی، قانون کار، انقلاب اسلامی