منابع تحقیق درباره بهای تمام شده، ارزش بازار، بورس اوراق بهادار، استانداردهای حسابداری

دانلود پایان نامه ارشد

آنها بتوانند مبلغ، زمان‌بندی و ریسک وجوه نقد دریافتی از محل سود تقسیمی یا بهره و وجوه حاصل از فروش، بازخرید یا سررسید اوراق بهادار یا وام‌ها را برآورد نمایند. از آنجا که جریان‌های نقدی سرمایه‌گذاران و اعتباردهندگان وابسته به جریان‌های نقدی واحد تجاری است، گزارشگری مالی باید اطلاعاتی ارائه کند تا دراین راستا به سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و سایر استفاده‌کنندگان کمک کند که آنها مبلغ، زمان‌بندی و ریسک خالص جریانهای نقدی ورودی آتی به واحد تجاری را برآورد نمایند» (هندریکسون و ون‌بردا، 1992).
اطلاعات ارائه شده در صورت‌های مالی باید دارای برخی خصوصیات کیفی باشند. که براساس تعریف مفاهیم نظری گزارشگری، خصوصیات کیفی عبارتند از:
«خصوصیاتی که موجب می‌گردد اطلاعات ارائه شده در صورت‌های مالی برای استفاده‌کنندگان در راستای ارزیابی وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی واحد تجاری مفید باشد» (کمیته تدوین استانداردهای حسابداری، 1388).
همچنین مفاهیم نظری مذکور نگاره شماره 1-1 را برای خصوصیات کیفی اصلی، مرتبط با محتوای اطلاعات ارائه می کند:

براساس تعاریف کمیته تدوین استانداردهای حسابداری (1388) در مفاهیم نظری گزارشگری مربوط بودن عبارتست از:
«اطلاعاتی مربوط تلقی می شوند که بر تصمیمات اقتصادی استفاده‌کنندگان در ارزیابی رویدادهای گذشته، حال و آینده یا تائید و تصحیح ارزیابی‌های گذشته موثر باشند».
با توجه به مطالب ارائه شده می توان این‌گونه نتیجه گرفت که واحدهای تجاری می‌بایست اطلاعاتی را ارائه نمایند که دارای ویژگی مربوط‌بودن باشد، و بدین ترتیب اهداف ترسیم شده برای حسابداری و گزارشگری مالی نیز محقق خواهد شد.
رویدادهای متنوعی در واحدهای تجاری بوقوع می‌پیوندد که اطلاعات آنها باید در اختیار استفاده‌کنندگان قرار‌گیرد. خروجی سیستم حسابداری عموماً مجموعه‌ای از اعداد و ارقام است، بنابراین تمام رویدادها باید کمی شده و تبدیل به رقم گردند. بدین منظور اصول، مبانی و الزامات مختلفی در متون حسابداری پیش‌بینی شده است. از آن جمله اصل بهای تمام شده الزام می‌کند که همه رویدادها باید در زمان وقوع به بهای تمام شده ثبت شود، همچنین مبنای واحد پولی بیان می‌کند که تمام رویدادهای مالی و غیرمالی واحد تجاری باید براساس یک واحد پولی گزارش شوند.
مبانی و اصول مذکور همزمان با تحولات محیط اقتصادی و پیشرفت‌های علوم مختلف دچار تغییرات و نوآوری‌های فراوانی گردیده و نظام‌های مختلفی را برای ارزشیابی اقلام صورت‌های مالی به وجود آورده است. بطور‌کلی می توان این نظام‌ها را در دو قالب اصلی یعنی «بهای تمام شده تاریخی» و «ارزش‌های جاری» خلاصه نمود. نظام بهای تمام شده تاریخی بیان می‌کند که ارزش اقلام صورت‌های مالی باید براساس مبالغ زمان تحصیل آنها ارائه شود و در مقابل نظام ارزش‌های جاری، به ارائه ارزش‌های بازار اقلام در زمان ارائه تاکید دارد.
هندریکسون و ون‌بردا (1992) در کتاب تئوری‌های حسابداری بیان می‌کنند که «در بسیاری از موارد واحد پولی بهترین معیار یا واحد سنجش می‌باشد، به‌ویژه زمانی‌که جمع اقلام لازم یا مورد نظر باشد. ولی بزرگترین نقطه ضعف مبنای مذکور این است که با گذشت زمان ارزش واحد پولی ثابت نمی‌ماند. از آنجا که پیش بینی‌ها و تصمیم‌گیری ها باید براساس مقایسه داده‌های معتبر در طول زمان انجام شود، لذا فقدان یک واحد پولی باثبات ایجاب می کند که هنگام کاربرد این مبنا برای قیمت مبادله اقلام، در زمان‌های مختلف تعدیلاتی صورت گیرد».
عوامل فراوانی می‌تواند باعث تغییر ارزش واحد پولی شود برای نمونه می‌توان به تورم اشاره نمود. تقریبا در سراسر دنیا، مسئله تورم به صورت یک واقعیت مهم و پایدار زندگی درآمده است. وجود تورم می‌تواند باعث ایجاد انگیزه برای تولید و برخی اتفاقات اقتصادی دیگر شود، اما زمانی‌که تورم افزایش یافته و به نرخ‌های دو رقمی نزدیک شود می‌تواند موجب کاهش ارزش واحد پولی کشور درکوتاه مدت گردد که این امر به نوبه خود باعث کاهش قدرت خرید می‌شود. در این شرایط اختلاف محسوسی میان مبالغ ارائه شده دوره‌های مختلف مالی و حتی یک دوره مالی ایجاد می شود و قابلیت مقایسه اطلاعات ازبین خواهد رفت.
کمیته تدوین استانداردهای حسابداری (1388) در مفاهیم‌نظری گزارشگری چنین بیان می‌کند:
«در دوره‌هایی که تغییرات در سطح عمومی قیمت‌ها قابل‌ملاحظه (از قبیل دوره‌هایی با نرخ تورم بالا‌) یا متضمن نوسانات در بهای کالا می‌باشد، نظام اندازه‌گیری بهای تمام شده تاریخی از نقطه نظر مربوط بودن مورد سوال قرار می گیرد.
نگرشی از ارزش جاری که بر معیار «ارزش برای واحدتجاری» مبتنی است، ابزاری جهت انتخاب یک مقیاس اندازه‌گیری متناسب با شرایط، فراهم می‌آورد. همچنین معیار مذکور تفکیک درآمدهای عملیاتی از درآمدهای نگهداری را از طریق «کسر بهای جاری دارایی‌های مصرف شده جهت ایجاد درآمد» از «درآمد عملیاتی» و گزارش جداگانه درآمد نگهداری دارایی‌ها و بدهی ها را ممکن می‌سازد. این نحوه عمل به استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی امکان می‌دهد تا سودهای جاری عملیاتی را مورد ملاحظه قرار دهند و درمقایسه با سود مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی که ترکیبی از سودهای عملیاتی و سود یا زیان‌های نگهداری است، تصویر بهتری از عملکرد بالقوه آتی ارائه می‌کند. بنابراین کاربرد ارزش‌های جاری هم برای دارایی‌ها و هم برای بدهی‌ها اطلاعاتی را فراهم می نماید که به تصمیمات استفاده‌کنندگان بیشترین ارتباط را دارد».
بنابراین برای اینکه اطلاعات ارائه شده دارای خصوصیت مربوط بودن باشند باید ارزش‌های جاری دارایی‌های شرکت ارائه شوند. با بررسی اجمالی صورت‌های مالی شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، متوجه می‌شویم که اکثر شرکت‌ها، نظام بهای تمام شده تاریخی را به عنوان مبنای تهیه صورت‌های مالی خود قرارداده‌اند. یعنی ارقام مندرج در صورت‌های مالی شرکت‌های مذکور مبتنی بر زمان تحصیل دارایی‌ها و بدهی‌هاست. در صورتی‌که ارزش روز دارایی‌های آنها تفاوت فاحشی با مبالغ مندرج در صورت‌های مالی دارد و استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی از ارزش‌های بازار دارایی‌های شرکت بی اطلاعند.
در واقع ارزش‌های بازار همانند قدرت پنهانی برای مدیران‌اند و به مثابه وجوه نقدی است که مجدداً در شرکت سرمایه‌گذاری شده و می‌توانند دارای منافع آتی برای شرکت باشند، ولی این منافع جایی در صورت‌های مالی ندارند و در اختیار استفاده‌کنندگان قرار نمی‌گیرد. فرض کنید یک دارایی با ارزش دفتری 20 میلیون ریال و ارزش بازار 100 میلیون ریال را به ارزش بازار بفروشیم در واقع منافع این دارایی برای شرکت به میزان 100 میلیون ریال است، درحالی‌که با استفاده از نظام بهای تمام شده تاریخی تا قبل از فروش دارایی تنها مبلغ 20 میلیون ریال به اطلاع استفاده‌کنندگان می‌رسد و مازاد آن تا ارزش بازار در هیچ گزارشی ارائه نمی شود.
همچنین زمانی‌که شرکت‌ها اقدام به دریافت تسهیلات از بانک می‌نمایند و دارایی‌های خود را به عنوان وثیقه در گرو بانک قرارمی‌دهند. این دارایی به ارزش روز ارزیابی شده و مبنای پرداخت وام به شرکت قرار می‌گیرد، در حالی‌که ممکن است ارزش دفتری دارایی وثیقه شده کمتر از مبلغ وام دریافتی باشد. که این امر بیانگر قدرت انعطاف‌پذیری بالاتر و جریان‌های نقدی ورودی فراتر از مبالغ مندرج در صورت‌های مالی شرکت است.
محیط کسب و کار در ایران، نرخ تورم و تغییرات گسترده در سطح قیمت‌ها، شرایطی را فراهم نموده که صورت‌های مالی مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی نتواند تصویر درستی از وضعیت مالی کنونی شرکت‌ها را نشان دهد. همچنین مفاهیم‌نظری گزارشگری و استانداردهای حسابداری شماره 11 و 15 ایران، تجدیدارزیابی دارایی‌ها را به عنوان روشی جایگزین برای بهای تمام شده تاریخی مجاز شمرده است. اما شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار ایران به عنوان شرکت‌های اصلی تشکیل دهنده اقتصاد ایران همچنان بر ارائه صورت‌های مالی مبتنی بر ارزش‌های تاریخی اصرار دارند.
بنابراین قصد داریم در این تحقیق به بررسی مسائل مرتبط با ارزشهای نهفته دارایی‌ها بپردازیم، لذا هدف اصلی این تحقیق بررسی سودمندی افشاء ارزش بازار نهفته دارایی‌ها بر تصمیمات سرمایه‌گذاری ذینفعان در ایران و شناسایی عوامل موثر در عدم افشاء آنها با توجه به مجاز بودن تجدید ارزیابی دارایی‌ها، می‌باشد.در این پژوهش هدف ما پاسخ به سؤالات زیر است:

1. آیا ارزش بازار نهفته (پنهان) دارایی‌ها، تصمیمات سرمایه‌گذاری ذینفعان (زن و مرد) را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟
2. چه عواملی سبب عدم استفاده از ارزش‌های بازار توسط مدیران شرکت‌ها می‌شود؟

1-3. اهميت، ضرورت و اهداف اساسي پژوهش
سهامداران، سرمایه‌گذاران بالقوه و سایر استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی نیازمند اطلاعات مالی صحیح و مفید جهت اخذ تصمیمات اقتصادی می‌باشند. تصمیم‌گیران اقتصادی تنها از طریق دریافت اطلاعات صحیح می‌توانند ریسک تصمیمات خود را ارزیابی و کنترل کنند. منبع اصلی دریافت اطلاعاتی مالی، صورت‌های مالی شرکت‌ها می‌باشد. با توجه به اینکه عمده شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بهای تمام شده تاریخی را مبنای تهیه صورت‌های مالی خود قرار داده‌اند، همچنین با در نظر گرفتن نوسانات گسترده در سطح قیمت‌ها به نظر می‌رسد صورت‌های مالی مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی نمی‌تواند اطلاعات مفیدی در اختیار استفاده‌کنندگان قرار دهد. لذا هدف اصلی این تحقیق بررسی سودمندی افشاء ارزش بازار نهفته دارایی‌ها بر تصمیمات سرمایه‌گذاری ذینفعان و شناسایی موانع عدم افشاء آنها در ایران می باشد.
بنابراين با توجه به مطالبي که گفته شد مهمترين اهداف اين تحقيق عبارتند از:
1. تعیین سودمندی ارزش بازار نهفته دارایی‌ها در تصمیمات سرمایه‌گذاری ذینفعان.
2. شناسایی دلایل عدم افشاء ارزش منصفانه دارایی‌ها توسط شرکت‌های ایرانی.

1-4. فرضيات تحقيق
فرضيات تحقيق به شرح زير است:
فرضیه اول: ذینفعان به منظور اتخاذ تصمیمات سرمایه‌گذاری، ارزش ارزیابی شده دارایی‌ها را مورد استفاده قرار می‌دهند.
فرضیه دوم: ارزش بازار دارایی‌ها، سرمایه‌گذاران را در اتخاذ تصمیمات بهتر سرمایه‌گذاری کمک می‌کند.

1-5. روش تحقيق
روش مورد استفاده در اين تحقيق روش پيمايشي است كه اطلاعات مورد نياز به صورت كتبي و از طريق پرسشنامه‌اي كه اعتبار ساختاري و محتوايي آن با استفاده از روش‌هاي تحليلي ارزيابي شده، جمع‌آوري خواهد گرديد. در راستاي تدوين پرسشنامه اقدامات زير صورت خواهد گرفت:

الف) مراجعه به متون و ادبيات مرتبط با تحقيق
ب) مصاحبه با تعدادي از مديران شركت‌ها و اساتيد دانشگاه
ج) تهيه پرسشنامه مقدماتي
د) نظرخواهي از صاحب‌نظران درباره پرسشنامه مقدماتي
ه) اصلاح پرسشنامه مقدماتي
و) تهيه پرسشنامه نهايي تحقيق

براساس مراحلي كه در بالا به آن اشاره شده است، ابتدا متون و ادبيات مرتبط با تحقيق مورد مطالعه قرار گرفت، سپس با تعدادي از مديران رده بالاي سازمان‌ها در رابطه با سودمندی ارزش منصفانه و موانع موجود برای تجدیدارزیابی دارایی‌ها، مصاحبه اي صورت خواهد گرفت و پس از آن طرح اوليه پرسشنامه تهيه خواهد شد. طرح اوليه پرسشنامه با نظر اساتيد محترم راهنما و مشاور بررسي و پرسشنامه مقدماتي تدوين خواهد شد. به منظور افزايش قابليت اطمينان و اعتبار پرسشنامه مقدماتي به نظرخواهي مديران سطح عالي سازمان‌ها و صاحب‌نظران دانشگاه گذاشته خواهد شد و پس از لحاظ نمودن نظرات مطروحه، پرسشنامه نهايي تهيه خواهد گرديد.

1-5-1. جامعه آماري
جامعه آماري اين تحقيق كليه مدیران شركت‌هاي پذیرفته شده در بورس اوراق بهادارتهران است که تعداد آنها 4530 نفر درنظر گرفته شده است. دوره این تحقیق سال 1389 می‌باشد.

1-5-2. نمونه آماري
نمونه آماري عبارتست از «تعداد محدودي از جامعه آماري كه بيان كننده ويژگي‌هاي اصلي جامعه باشند.» براي انتخاب نمون

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره اطلاعات مالی، گزارشگری مالی، بهای تمام شده، استانداردهای حسابداری Next Entries منابع تحقیق درباره اطلاعات مالی، استانداردهای حسابداری، کمیته تدوین، گزارشگری مالی