منابع تحقیق درباره آلودگی محیط زیست، وزارت جهاد کشاورزی، جهاد کشاورزی

دانلود پایان نامه ارشد

، 2003)، کاتالیزور برخی واکنشها، در ترکیب رزینهای تبادل کننده یونها و در اطفای حریق اشاره نمود. در کشاورزی از سوپرجاذبها به عنوان یک ماده افزودنی به خاک به منظور ذخیره عناصر غذایی، در تولید گیاهان داروئی و نیز به عنوان ابر ذخیره کننده آب درخاک استفاده میشوند (کبیری، 1381).
امکان استفاده از ضایعات آلی کشاورزی و یا سوپرجاذبهای مصنوعی علاوه بر اثرات مثبت برخصوصیات فیزیکی خاکها میتواند گامی اساسی در جلوگیری از اثرات متحمل زیست محیطی ضایعات کشاورزی باشد. سالانه میلیونها تن ضایعات کشاورزی، دامی و شهری در سطح کشور تولید میشود که میتواند سهمی در تأمین ماده آلی خاک داشته باشد ولی متاسفانه قسمت اعظم آن یا سوازنده شده و یا در گوشهای رها گردیده و موجبات آلودگی محیط زیست را فراهم مینماید (سماوات، 1382). با توجه به کمبود آب و همچنین سیاست وزارت جهاد کشاورزی مبنی بر افزایش سطح زیر کشت باغات و استفاده بهینه از آبهای موجود و جمع روانابها، استفاده از شیوههای مناسب کاشت، ارقام مقاوم و استفاده از مواد جاذب رطوبت ضروری میباشد. لذا به نظر میرسد در جهت استفاده مناسب از آبهای در دسترس، نیاز به برنامهریزی مناسب و همچنین استفاده از مواد مختلف در جهت افزایش راندمان میباشد. معضل كمبود آب همواره و در همه حال گريبانگير فعاليتهاي كشاورزي، صنعتي و … بوده است. با توجه به هزينههاي آب مصرفي، برق، تجهيزات آبياري و هزينههاي كارگري در طول سال، افزايش قدرت نگهداري آب در خاك و حفظ ذخيره رطوبتي خاك و متعاقب آن كاهش تعداد دورهاي آبياري ميتواند منجر به كاهش هزينه توليد گردد. اعمال مديريت صحيح و به كارگيري تكنيكهاي پيشرفته به منظور حفظ ذخيره رطوبتي خاك و افزايش ظرفيت نگهداري آب در خاك از جمله اقدامات مؤثر براي افزايش راندمان آبياري و در نتيجه بهبود بهرهبرداري از منابع محدود آب كشور ميباشد. برای دستيابي به اهداف فوق الذكر (حفظ ذخيره رطوبتي و افزايش ظرفيت نگهداري آب در خاك)، انجام اقداماتي نظير استفاده از كود سبز و آلي، مالچ گياهي و مصنوعي، ايجاد پوشش گياهي و يا استفاده از مواد اصلاحكننده نظير تورب، پرليت، پيت، ليكا، پليمرها و مواد طبيعي غني شده نظير زئوپلانت ميسر ميباشد.
امكان استفاده از ضايعات آلي كشاورزي و يا سوپرجاذبهاي مصنوعي علاوه بر اثرات مثبت بر خصوصيات فيزيكي خاكها ميتواند گامي اساسي در جلوگيري از اثرات محتمل زيست محيطي ضايعات كشاورزي باشد. سالانه ميليونها تن ضايعات كشاورزي، دامي و شهري در سطح كشور توليد ميشود كه ميتواند سهمي در تامين ماده آلي خاك داشته باشد، ولي متأسفانه قسمت اعظم آن يا سوزانده شده و يا در گوشهاي رها گرديده و موجبات آلودگي محيط زيست را فراهم مينمايد (سماوات، 1382). مواد آلي به علت توليد مواد چسبنده و تركيبات با بار منفي سبب به هم چسبيبدن ذرات خاك شده و ساختمان خاك را بهبود ميبخشند. بنابراين، مواد آلي سبب افزايش تخلخل خاك، تهويه و نفوذپذيري آب در خاك ميشوند (ابراهیمی و همکاران، 1382).
مواد آلي سبب كاهش تبخير و تعرق، افزايش نگهداري آب به ويژه در خاكهاي سبك بافت، كاهش شكاف و ترك در سطح خاك به ويژه در خاكهاي ريز بافت، بهبود و اصلاح خاكدانه سازي و جلوگيري از تراكم پذيري خاكها ميشوند (اسدی رحمانی، 1378). همچنین با توجه به توليد و عرضه مواد جاذب رطوبت به عنوان اصلاح كننده خاك، اين مواد ميتوانند موجب جذب رطوبت ناشي از بارشهاي ناچيز در مناطق خشك، جذب بيشتر آب آبياري و نگهداشت آنها در خاك شده و از اين طريق مانع از تنشهاي رطوبتي و عدم موفقيت برنامههاي آبياري در اين گونه مناطق شوند.

1-1- شرایط اکولوژيکي زيتون
زيتون درختي نسبتاً کم ‌نياز و مخصوص منطقه مديترانه است. اين منطقه داراي زمستان‎هاي مرطوب و ملايم، تابستان‎هاي گرم و بدون باران است. البته زیتون مي‎تواند آب و هواي نيمه سرد را هم تا حدودي تحمل کند، به شرط آن که حداقل درجه حرارت در زمستان از 7- درجه سانتيگراد پائين‎تر نرود، زيرا که از سرما آسيب مي‌بيند. حتي پس از برداشت محصول نيز زماني که گياه در حال استراحت باشد، اگر دماي منطقه به 7- درجه سانتي‌گراد برسد، نه تنها براي رقم‎هاي مقاوم به سرما، بلکه براي کليه رقم‎هايي که در حال خواب هستند خطرناک خواهد بود. زيتون حداقل هفت ماه از سال به متوسط دماي 21 تا 25 درجه سانتي‌گراد نياز دارد و گرما را تا 50 درجه سانتي گراد تحمل مي‌کند و براي توليد محصول اقتصادي از 200 تا 1400 ساعت دماي بين 15-7 درجه سانتي‌گراد نياز دارد. در مناطقي که مقدار بارندگي در حدود 400 تا 600 ميلي‌متر است به صورت ديم نيز کشت می‎شود (عصمتي، 1377).

1-2- مشخصات گياه شناسي زيتون
زيتون از گياهان دو لپه و متعلق به خانواده Oleaceae مي‌باشد. در اين خانواده جنس‌هاي زيادي وجود دارد که اغلب آنها در نواحي گرمسيري يا نيمه‌گرمسيري رشد و نمو مي‌کنند. زيتون‌هاي تجاري متعلق به گونهOlea europae L. هستند که جز 20 گونه Olea موجود در نواحي گرمسيري و نيمه‌گرمسيري جهان مي‌باشند (عصمتي، 1377). زيتون يک درخت هميشه سبز با عمر طولاني است که قدمت آن در حدود 6000 سال گزارش شده است. چوب آن در برابر پوسيدگي مقاوم است و وقتي که قسمت‌هاي بالاي درخت در اثر خسارت وسايل مکانيکي يا شرايط نامساعد محيطي از بين مي‌رود، رشد جديد از سيستم ريشه آن به وجود مي‌آيد. وقتي که زيتون از طريق بذر يا قلمه تکثير می‎شود، سيستم ريشه‌اي آن به طور معمول کم عمق است و حتي در خاک‌هاي عميق بيش از 150 سانتي‌متر در زمين گسترده نمي‌شود. در بخش‌هاي هوايي درخت، اعضاي تشکيل دهنده آن با تراکم بالا، ميانگره‎هاي کوتاه و شاخ و برگ متراکم ديده می‎‎شود که نور به آساني نمي‌تواند به داخل درخت نفوذ کند، مگر اينکه با اعمال مديريت مناسب در باغ و هرس خوب کانال‎هاي هدايت نور به طرف تنه و داخل درخت ايجاد شود (عصمتي، 1377؛ متشرع زاده، 1377).
برگ‎هاي زيتون ضخيم و چرمی ‎‎هستند که به صورت متقابل قرار گرفته‌اند. هر برگ در طول مدت دو سال رشد مي‌کند. رنگ سطح فوقاني بر‌گ‌ها سبز تيره و سطح زيرين آنها نقره فام يا متمايل به زرد است. روزنه‌ها فقط در سطح زيرين برگ وجود دارند که در ميان کرک‌هاي صفحه‌اي واقع شده و اتلاف آب را محدود مي‌کنند كه اين مكانيزم باعث مي‌شود زيتون مقاومت نسبي به خشکي داشته باشد (عصمتي، 1377). گل‌آذين‌ها در محور هر برگ به وجود مي‌آيند. به طور معمول جوانه گل‌آذين در فصل رويشي جاري تشكيل و در فصل بعدي شروع به رشد مي‌كند. گل‌آذين‌ها بيش از يك سال در حالت ركود باقي مي‌مانند و سپس شروع به رشد نموده و گل‌هاي مورد انتظار را به وجود مي‌آورند. بسته به شرايط محيطي و رقم در هر گل‌آذين 25-5 گل به وجود مي‌آيد. پرچم‎ها تعداد زيادي گرده زرد رنگ آزاد می‎‎کنند و گرده‌افشاني عمدتاً به وسيله باد انجام مي‌گيرد (سالارديني و مجتهدي،1372). در زيتون دو نوع گل وجود دارد: گل‎هاي كامل و گل‎هاي نر1. گل‌هاي كامل داراي پرچم و مادگي فعال هستند و گل‌هاي نر داراي مادگي ناقص و پرچم‌هاي فعال مي‌باشند. تعداد گل‎هاي نر توسط عوامل ژنتيكي و محيطي تعيين مي‌گردد (متشرع زاده، 1377). نتايج پژوهش‎ها نشان داده است که اگر مقدار کافي نيتروژن در برگ‌هاي زيتون وجود نداشته باشد، وجود کربوهيدرات بالا به تنهايي براي گل‌دهي کافي نيست. کمبود عناصر غذايي، منجر به کاهش رشد و کاهش گل‌دهي مي‌گردد. (سالارديني و مجتهدي، 1372).
ميوه زيتون يک نوع شفت است که شبيه ميوه‌هاي زردآلو، بادام، شليل، هلو و آلو مي‌باشد (عصمتي، 1377). يکي از صفات برجسته زيتون، انعطاف‌پذيري و قابليت سازش آن با مناطق مختلف جغرافيايي جهان مي‎باشد. هم‌ اکنون در سراسر مناطق دنيا رقم‌هاي زيادي وجود دارند که در بسياري از ويژگي‌ها متفاوتند. همين تنوع رقم‌ها باعث شده است که بسياري از رقم‎ها در مناطق مختلف نام‌هاي متفاوتي داشته باشند که در اين جا به ذکر مختصري از مشخصات رقم مورد استفاده در اين پژوهش اشاره می‎شود (طباطبايي، 1374؛ طلايي، 1377).

1-3- رقم مانزانیلا
مبداء آن آندولس اسپانیا و نوع مصرف آن کنسروی است. در سال 79 از اسپانیا وارد ایران شده و در ایستگاه طارم کشت شده است. قبلاﱠ نیز این رقم در ایستگاه رودبار وجود داشت (فرناندز و دیاز، 1992). قدرت رشد درخت زیاد با عادت رشد گسترده، تاج دارای شاخه های بلند با حالت رو به پایین است. بسیار پرمحصول و دارای سال آوری است. یک رقم سهل ریشه زا بوده، نسبتا حساس به سرما، بسیار حساس به ورتسیلیوم است (آنونیموس، 2000).

شکل1-1- میوه رقم مانزانیلا شکل 1-2- درخت مانزانیلا

1-4- ازدياد زيتون
رايج‌ترين روش تکثير درختان زيتون، ريشه دار کردن قلمه‎هاي شاخساره است و بهترين و رايج‌ترين آن ريشه‌دار کردن قلمه‎هاي برگ‌دار در زير سيستم گلخانه مه پاش مي‌باشد (رستگار، 1375؛ طباطبايي، 1374). اين روش، تعرق و دماي برگ‌ها را کاهش و رطوبت نسبي را افزايش مي‌دهد و باعث می‎شود که قلمه‎ها در تمام طول دوره ريشه‌دهي شاداب باقي بمانند. قلمه‎هاي برگ‌دار با استفاده از چوب‎هاي يک يا دو ساله حاصل از شاخساره‎هاي قوي در دو زمان بهار يا اواخر تابستان تهيه مي‌شود. قلمه‎هاي تهيه شده در اواخر فصل تابستان، در تمام طول زمستان در گلخانه باقي می‎‎مانند. قلمه‎هاي ريشه دار شده، در اوايل بهار به کيسه‎هاي پلاستيکي يا گلدان، منتقل شده و در زير سايه‌بان نگهداري مي‎شوند. نهال‎ها در گلدان به صورت تک شاخه تربيت مي‌شوند و در اواخر تير و اوايل مرداد ماه قابل فروش هستند. آنها به طور معمول در اولين سال کاشته نمي‌شوند بلکه تا اسفند سال بعد نگه‌داري مي‎شوند. چون کاشت در اوايل بهار بهتر از اواخر مرداد است. بنابراين اگرچه گياه کامل در 12 ماه به دست مي‎آيد اما در حدود 20-18 ماه از موعد قلمهگيري تا کاشت در زمین طول مي‎کشد (ابو عزیز و دسوکی، 1975). در برنامه دوم که از اوايل سال 1990 رايج شده است، قلمه‎ها در اواخر بهمن ماه از شاخساره‎هاي فصل رشد قبلي (چوب يکساله) برداشت شده و در زير سيستم مهپاش ريشه‌دار مي‎شود. بعد از ريشه‌دار شدن قلمه‌ها آنها را به کيسه‎هاي پلاستيکي يا گلدان، منتقل کرده و در گلخانه در رطوبت نسبي بالا نگهداري مي‌کنند. اين روش، موجب ادامه رشد شاخساره‎ها بدون هيچ توقفي مي‌گردد. مزيت اين روش اين است که نهال‌ها را مي‌توان يکسال بعد از تهيه قلمه در اسفند ماه کشت کرد. در حالت کلي در نهالستان، نهال‎ها به طور معمول به مدت دو تا سه ماه در بستر، ريشه‌دار مي‎شوند. سپس به گلدان‌ها و يا کيسه‎هاي پلاستيکي منتقل شده و 12 تا 18 ماه در نهالستان باقي مي‎مانند. آنها به طور معمول به صورت تک تنه بطول 90 تا 120 سانتي‌متر تربيت شده و سپس با خاک اطراف ريشه فروخته می‎‎شوند (عصمتي، 1377).

1-5- گل‌آذين
گل‌آذين‌ها در محور هر برگ بوجود مي‌آيند. معمولاً جوانه گل‌آذين در فصلي رويش جاري مي‌شود و در فصل بعدي شروع به رشد ظاهري مي‌كند. جوانه‌هاي گل‌آذين به مدت بيش از يك سال در حالت ركود باقي مي‌مانند و سپس شروع به رشد کرده و گل‌آذين‌ها و گل‌هاي مورد انتظار را تشکیل مي‌دهند. بسته به شرايط محيطي و رقم در هر گل‌آذين 30-25 گل بوجود مي‌آيد (عصمتي، 1377).
گل‌آذين برخي ارقام خيلي فشرده و کوتاه است و بيشتر از 3 سانتی‌متر طول ندارد ولي در بعضي ارقام تا 8 سانتی‌متر می‌رسد. شرايط محيطي و رشدي، نقش قابل توجهي در اندازه گل‌آذين و تعداد گل‌هاي رشد كرده در هر رقم دارد. گل‌آذين زيتون، متقارن است و يك گل انتهايي دارد و گل‌هاي پائيني به صورت متقابل قرار گرفته‌اند. ترتيب مشخص و تعريف‌ شده‌اي براي باز شدن گل در گل‌آذين وجود ندارد و بندرت گل انتهايي اول باز مي‌شود.

شکل1-3- گل آذین زیتون

1-6- گل
گل‎هاي زيتون كوچك، زرد، ‌سفيد‌ و غير برجسته2 هستند. هر گل

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درباره تجزیه واریانس، اطلاعات هواشناسی، مصرف بهینه Next Entries منابع تحقیق درباره گلدهي، ميوه، تشكيل