منابع تحقیق با موضوع ياد، خداي، يُصَلِّي

دانلود پایان نامه ارشد

است که: “مَنْ صَلَّى الصَّلَواةَ الخمس فِي جَمَاعَةٍ فَظُنُّوا بِهِ خَيْراً”67، در بعضي از روايات بعد از آنکه حفظ مواقيت صلوات و حضور جماعات از جمله علامات عدالت مذکور است اين عبارات خجسته اشارات به روايت ابن ابي يعفور از حضرت صادق عليه السلام ماثور است: “وَ لَيْسَ يُمْكِنُ الشَّهَادَةُ عَلَى الرَّجُلِ بِأَنَّهُ يُصَلِّي إِذَا كَانَ لَا يَحْضُرُ مُصَلَّاهُ وَ يَتَعَاهَدُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَ إِنَّمَا جُعِلَ الْجَمَاعَةُ وَ الِاجْتِمَاعُ إِلَى الصَّلَاةِ لِكَيْ يُعْرَفَ مَنْ يُصَلِّي مِمَّنْ لَا يُصَلِّي وَ مَنْ يَحْفَظُ مَوَاقِيتَ الصَّلَاةِ مِمَّنْ يُضِيعُ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُمْكِنْ أَحَدٌ أَنْ يَشْهَدَ عَلَى آخَرَ بِصَلَاحٍ لِأَنَّ مَنْ لَا يُصَلِّي لَا صَلَاحَ لَهُ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلي الله عليه و آله هَمَّ بِأَنْ يُحْرِقَ قَوْماً فِي مَنَازِلِهِمْ لِتَرْكِهِمُ الْحُضُورَ لِجَمَاعَةِ الْمُسْلِمِينَ وَ قَدْ كَانَ فِيهِمْ مَنْ يُصَلِّي فِي بَيْتِهِ فَلَمْ يَقْبَلْ مِنْهُ ذَلِكَ وَ كَيْفَ يُقْبَلُ شَهَادَةٌ أَوْ عَدَالَةٌ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ مِمَّنْ جَرَى الْحُكْمُ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مِنْ رَسُولِهِ صلي الله عليه و آله فِيهِ الْحَرَقُ فِي جَوْفِ بَيْتِهِ بِالنَّارِ وَ قَدْ كَانَ يَقُولُ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَا يُصَلِّي فِي الْمَسْجِدِ مَعَ الْمُسْلِمِينَ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ”68، و هم از حضرت صادق عليه السلام منقول است که رسول خدا صلي الله عليه و آله خواست بسوزاند گروهي را در منازلي که در آن مي‌بودند و نماز در خانه‌هاي خود بجا مي‌آوردند رغبت به حضور جماعت نمي نمودند پس کوري آمد و گفت يا رسول الله از بينايي عاجزم و بسيار است که آواز اذان مي‌شنوم و کسي نمي يابم که مرا به مسجد کشاند و به حضور جماعت شما رساند حضرت آن روشن دل مشعون را به بستن ريسماني از منزل تا مسجد امر فرمود و به گفتن “شُدَّ مِنْ مَنْزِلِكَ إِلَى الْمَسْجِدِ حَبْلًا وَ احْضُرِ الْجَمَاعَةَ”69 عقد? اعتذار از دل آن سوگوار گشود.
فصل: و از آن جمله ادامت رواتب شبانه روزي است و اقامت اين پنجاه و يک رکعت که يک علامت از علامات مؤمن شمرده شده در روايات، و بجا آوردن سنن و آدابي که تعلق يافته به گزاردن هر نماز از مقدمات و مقارنات و تعقيبات و محافظت اوقات فضيلت در اداي يک يک از صلوات چه مکتوبات و چه مندوبات. و از آن جمله بجا آوردن وضو و غسل و تيمم در احوال و اوقاتي که اختصاص داشته باشد به هر يک از اين طهارات. و از آن جمله گزاردن صلوات است که ترغيب با قامت آن وارد شده در روايات بعضي متعلق بکرور و شهور و ايام مخصوصه سنوات و بعضي غير متعلق به وقتي از اوقات و از آن جمله تعلّم و تعليم قرآن و مواظبت بر تلاوت آن و بجا آوردن سجود به هنگام تلاوت و استماع غير عزائم از آيات. و ملازم لوازم و مراسم قراءت بودن سيّما حفظ وقوف و بيان حروف و احضار دل و اکثار خشوع و اخبات. در خبر است که هر کس ايستاده در نماز زبان به تلاوت قرآن گشايد از براي او به ازاي هر حرفي از حروف که تلاوت کند صد حسنه به قلم آيد. و هر کس نشسته در نماز قيام به تلاوت نمايد از براي هر حرفي پنجاه حسنه بر حسناتش افزايد. و آن کس که در غير نماز به تلاوت گرايد با قرائتش ده حسنه به ازاي هر حرفي نامه اعمال خود را رايد. و مراد از حرف در اين مقام مانند الف و لام است نه گفتن کلمه يا کلام تمام است. و هر کس گوش بشنيدن يا چشم به ديدن يک حرف از حروف اندازد ايزد تعالي به اثبات يک حسنه و محو يک سيّئه و رفع يک درجه او را نوازد. و از جمله فوائد تلاوت قرآن آن است که باعث دوري شياطين و حضور فرشتگان است. و از آن جمله اينکه دل را جلا دهد و روشني بخشايد. هر گاه به سبب کثرت غفلت زنگ گيرد و تيرگي گرايد. و در خبر است که دلها زنگ مي‌گيرد چنان که آهن زنگ مي‌گيرد پس به تلاوت قرآن و ياد مرگ جلا مي‌يابد و روشني مي‌پذيرد.
و از جمله مندوبات دعا و مناجات و طلب حاجات از کافي مهمات و بسياري تفرع و زاري به سوي درگاه باري در هر حالتي از حالات و زبان به ذکر خداي گشودن و با ياد او عزاسمه بودن و تضاعيف و تصاريف حرکات و سکنات و بايد دانست که آفريننده جهان در بسياري از قرآن ياد کنندگان خود را ستوده و ترغيب به تکثير ذکر و دعا فرموده از آن جمله (ادْعُوني‏ أَسْتَجِبْ لَكُمْ)، بخوانيد مرا و طلب کنيد آنچه را خواهيد از من تا روا گردانم براي شما حاجتي را که خواسته ايد. (إِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتي‏ سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ) ، به درستي که آنان که استکبار مي‌ورزند از بندگي من و گردنکشي مي‌کنند از طلب کردن زود باشد که داخل دوزخ شوند در حالي که خوار و ذليل باشند. و از آن جمله (ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً)70، بخوانيد پروردگار خود را از روي فروتني و آهستگي. (إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ)71، به درستي که او دوست نمي دارد گروهي را که از حد مرسوم در گذرند و در بندگي و دعا طريق تجاوز و اعتداء سپرند. (وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها)، و تباه مگردانيد شعائر دين را در روي زمين به سرکشي و مزاولت عصيان بعد از آنکه نيکي يافته و شايستگي پذيرفته به ارسال پيغمبر و نمودار شدن معالم ايمان. (وَ ادْعُوهُ خَوْفاً)، و بخوانيد پروردگار خود را از روي ترس که مبادا ادعا مردود گردد به علت ناشايستگي قبول که لازم تباه کاري شما است. (وَ طَمَعاً)، و از روي اميدواري قبول که لازم بخشايش و مرحمت بي پايان او است. (إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَريبٌ مِنَ الْمُحْسِنينَ)72، به درستي که نوازش خدا نزديک است به نيکوکاران پس بايد که بنده در نيکوکاري و استواري مراسم تضرع و زاري کوشش نمايد تا بدان وسيله شايسته قبول نوازش باري گردد و هر چند اعمال ناشايسته از او سر نزند از رحمت فراوان خداوند عالميان نااميد نباشد. و از آن جمله (يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثيراً)73،‌اي آن کساني که گرويده ايد و گردن نهاده ياد کنيد خدايي را ياد کردن بسيار. (وَ سَبِّحُوهُ)، و تسبيح او بجا آريد يعني او را از آنچه سزاوار او نباشد پاک و پاکيزه شماريد. (بُكْرَةً)، اول روز. (وَ أَصيلاً)74، از عصر تا شام و مي‌تواند بود که مراد از اوائل و اواخر ايام استمرار باشد و دوام يعني سراسر اوقات به ذکر و تسبيح او مشغول باشيد. و از آن جمله (وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ)75، و ياد خدايي بسيار کنيد شايد به آن وسيله رستگار گرديد و به مقصود رسيد. و از آن جمله در ستايش گروهي گفته (رِجالٌ لا تُلْهيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ)76، مردماني که باز نمي دارد و غافل نمي گرداند ايشان را هيچ گونه تجارتي و بيعي از ياد خداي يعني در حال خريد و فروش نيز به ياد او غرشانه اشتغال مي‌دارند و مراسم بندگي بجا مي‌آرند. و از آن جمله در نکوهش گروهي گفته (وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ قَليلاً)77، ياد نمي کنند خدايي را مگر اندک.
فصل: و در بسياري از آثار و اخبار ائمه اطهار سلام الله عليهم ما بقي الليل و النهار وارد است که بهترين عبادات دعا کردن است و از خداي عزوجل طلبيدن و از امام محمد باقر عليه السلام پرسيدند کدام شيوه از شيوه‌هاي بندگي خدا ستوده تر و بهتر باشد گفت: چيزي نيکوتر نيست نزد خداي از آنکه طلب کنند از او و خواهند از آنچه نزد اوست و هيچ کس دشمن تر نيست به سوي او از آن کس که سرکشي کند از بندگي او و طلب نکند آنچه نزد اوست. و از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است که نزد خدايي منزلي است که به آن نتوان رسيد مگر به طلب کردن، و گفت اگر کسي دهان خود را از طلب ببندد و حاجت خود را از خداي نجويد چيزي به او داده نمي شود پس بايد که از او طلب کني تا به مطلوب رسي به درستي که هيچ دري را نکوبند مگر آن که براي کوبنده به آن گشايش يابد. و از آن حضرت پرسيدند از حال دو کس که يکي از ايشان به نماز ايستد و نماز مي‌کرده باشد تا صبح نمودار شود و آن ديگر نشيند و به دعا اشتغال نمايد کدام بين اين دو… باشد گفت: دعا کردن نيکوتر است. و نيز از آن حضرت روايت است که خانه‌اي که تلاوت قرآن و ذکر خدايي در آن کنند برکت آن بسيار باشد و فرشتگان در آن حاضر شوند و ديوان از آن دوري جويند و آن خانه براي اهل آسمان روشن و درخشان باشد چنانکه ستاره درخشنده براي اهل زمين و خانه‌اي که تلاوت قرآن و ذکر خدايي در آن نکنند برکت آن کم باشد و فرشتگان از آن دوري جويند و ديوان در آن حاضر گردند، و به تحقيق که رسول خدا صلي الله عليه و آله گفته: آگاه باشيد تا خبر دهم شما را از نيکوتر کرداري از شما سر زند و درجات شما بالاتر و نزد خداوند شما پاکيزه و از براي شما بهتر از دينار و درهم بود و بهتر از آن که با دشمنان دين کارزار کنيد و ايشان را بکشيد و ايشان شما را کشند، گفتند: بلي، گفت: ذکر کردن بسيار. و در روايت ديگر از حضرت پيغمبر صلي الله عليه و آله منقول است که ياد کنند? خداي عزوجل در ميان غافلان مانند جهاد کننده است از جماعت گريختگان و جهاد کننده از گريختگان مراوراست بهشت جاودان. و آن حضرت به يکي از بزرگان صحابه گفت: به درستي که دوست‌ترين شما نزد خداي تعالي آن کس باشد که ياد خدا بيشتر کند.
مؤلف کتاب گويد که قطع نظر از ورود دلائل نقليه و شهود شواهد عقليه بايد پرتو نظر وايافتگان خردپرور بر اين منظر تابد که هر گاه خداوند بي مانند با غايت بي نيازي و کبر پاينده پوينده نشيب و فراز شدت در خارا يک نفس فرو نگذارد نشايد که بنده مستمند با نهايت مسکنت و ابتلاء در تطور اطوار راحت و عناء تفنن او خوف و رجاء نفسي بي ياد او جل شانه بردارد. و به هنگام تصادم هواجس ناهنجار و تراکم وساوس روزگار از تمسک به عرو? وثقاي بخشايش پروردگار و تشبث به حبل متين نوازش مقلب قلوب و ابصار غفلت و ذهول دور شود و بجز ستايش و نيايش داور بردبار نقشي بر لوح انديشه اقبال دارد و ادبار نيگارد. پويندگان راه رستگاري و جويندگان آرامگاه استواري که شيوه بندگي و پرستاري دانند در قمع اخضار خرسندي و کارگزاري و رفع آثار و سوگواري چشم توقع و اميدواري از نبوع ينبوع تضرع و زاري نگردانند. هم نازع اغلال سلاسل خستگي و شکستگي است در مواقع و بي ماندگي در بستگي و هم فاتح اقفال خزائن ارجمندي و کامکاري است در مصارع تيره بخشي و نگون ساري. کيست که بينائيش معبود تنيده و سرمايه بهبود از خداوند احسان وجود طلبيده و به مقصود نرسيده، يا کيست که در کفايت مهمات از کافه همزات خطرات پيوند گسسته و در به کرامت استکانت و ادامت اخبات بسته و به ساحت راحت و سبات نپيوسته تضرع و اخبات زدائيده نقوش لوح محو و اثبات تراند گرديد و ثمرات و نجات را به زمان قاضي حاجات و کافي مهمات از حال خود تواند کيبانيد فقد روي شيخنا عروة الاسلام ابو جعفر الرازي في جامعه الکافي باسناده عن الکاظم عليه السلام انه قال: “عَلَيْكُمْ بِالدُّعَاءِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ لِلَّهِ وَ الطَّلَبَ إِلَى اللَّهِ يَرُدُّ الْبَلَاءَ وَ قَدْ قُدِّرَ وَ قُضِيَ وَ لَمْ يَبْقَ إِلَّا إِمْضَاؤُهُ فَإِذَا دُعِيَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ سُئِلَ صُرِفَ الْبَلَاءُ صَرْفَة”.78 و فيه باسناده عنه عليه السلام “مَا مِنْ بَلَاءٍ يَنْزِلُ عَلَى عَبْدٍ مُؤْمِنٍ فَيُلْهِمُهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الدُّعَاءَ إِلَّا كَانَ كَشْفُ ذَلِكَ الْبَلَاءِ وَشِيكاً وَ مَا مِنْ بَلَاءٍ يَنْزِلُ عَلَى عَبْدٍ مُؤْمِنٍ فَيُمْسِكُ عَنِ الدُّعَاءِ إِلَّا كَانَ ذَلِكَ الْبَلَاءُ طَوِيلًا فَإِذَا نَزَلَ الْبَلَاءُ فَعَلَيْكُمْ بِالدُّعَاءِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ”.79 و فيه باسناده عن الصادق عليه السلام “إِنَّ الدُّعَاءَ يَرُدُّ الْقَضَاءَ وَ قَدْ نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ وَ قَدْ أُبْرِمَ إِبْرَاماً”.80 و عنه عليه السلام “إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ لَيَدْفَعُ بِالدُّعَاءِ الْأَمْرَ الَّذِي عَلِمَهُ أَنْ يُدْعَى لَهُ فَيَسْتَجِيبُ وَ لَوْ لَا مَا وُفِّقَ الْعَبْدُ مِنْ ذَلِكَ

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق با موضوع امر به معروف، حقوق زوجه Next Entries منابع تحقیق درباره آسیب پذیری، سرمایه اجتماعی، تحلیل خوشه ای