منابع تحقیق با موضوع نیروی انسانی، دوره های آموزش، دوره های آموزشی

دانلود پایان نامه ارشد

پیش بیمارستانی اجتناب ناپذیرند،ولی پیشگیری از مرگ و میر حتی به نسبت خیلی کوچک هم از نظر پزشکی و هم از نظر اقتصادی بسیار با ارزش است (16)در مطالعه ای که توسط منتظری بین مارس 1999 تا 2000 میلادی انجام شد،15482 مورد مرگ ناشی از تصادفات در ایران اتفاق افتاد که چون بیشتر این مرگ ها در مرحله پیش بیمارستانی بود به نظر میرسد که قابل پیشگیری باشند(17)در بررسی دیگری در ایران 17 درصد از مرگهای ناشی از تروما که به پزشکی قانونی ارجاع شده اند بدلیل خونریزی داخلی بوده که بخش عمده ای از آنها قابل پیشگیری محسوب می شدند(11)در مطالعه ی مشابه دیگری به نقل از سمپلیز1 وهمکاران که در مونترئال انجام شده بود، به این نتیجه رسیدند که از360 بیمار با ترومای شدید که توسط سیستم فوریتهای پزشکی درمان شده بودند، 62 درصد از مرگها قابل پیشگیری بودند و در مطالعه ای دیگر به نقل از پاپادوپولوس و همکارانش،پی بردند که از 82 نفر از قربانیان ناشی از تروما 87/4 درصد از مرگها به طور حتم قابل پیشگیری بوده اند.(18)
بررسي برنامه هاي بالگرد غيرنظامي در آمريکا نشان مي دهد که فاکتور اوليه در کاهش مرگ ومير ناشی از تروما،سرعت حمل ونقل نبوده، بلکه مديريت مراقبت توسط کارکنان بالگرد يا بيمارستان دور از مرکز بوده است.(19)این واقعیت بویژه در موقعیتهایی که در آن مراقبتهای اولیه به سرعت و به درستی ارائه می گردد،مشهود است.در حقیقت بیشترین فواید مراقبت و درمان این بیماران با مداخلات حیاتی به موقع قابل حصول است.(4)مدیریت مطلوب در امر مراقبت و درمان این بیماران می تواند به میزان زیادی از بروز صدمات ثانویه پیشگیری و در نهایت مرگ ومیر و ناتوانی این گونه بیماران را کاهش و هزینه های اقتصادی و معضلات اجتماعی آن را تقلیل دهد(8)با وجودیکه پيشگيري اوليه همچنان به عنوان يکي از راههاي مهم براي کاهش بارجراحات و آسيبها شناخته شده است، در مطالعات متعددي مشخص شده که بسياري از مرگها و ناتوانايي هاي بلندمدت،از طريق تقويت مراکز تروما و مراقبت اورژانس قابل پيشگيري هستند.(20)
دو فاکتور مهم برای کاهش مرگ و میر ناشی از تروما و عوارض آن در کشورهای مختلف پیشگیری از وقوع تروما و کیفیت مراقبتهای پیش بیمارستانی است که به صورت سیستماتیک و توسط افراد آموزش دیده انجام می شود.(12)فواید عمده مراقبتهای پیش بیمارستانی بیشتر مربوط به مرحله دوم یعنی بعد از رخداد حادثه است و آن هنگامی است که نحوه ارائه مراقبت می تواند مراتب منجر به مرگ یا معلولیت دائم العمر فرد را تسریع نموده یا متوقف سازد.بدون مراقبتهای پیش بیمارستانی،بسیاری از بیمارانی که شانس زنده ماندن دارند،در صحنه حادثه یا در مسیر انتقال به بیمارستان جان خود را از دست می دهند.اغلب مرگهایی که در ساعات اول بعد از رخداد سانحه بوقوع می پیوندند،ناشی از اختلال راه هوایی، نارسایی تنفسی یا خونریزی غیر قابل کنترل است و هر سه این موارد را می توان با بکارگیری اصول اولیه،درمان نمود.(4)
در واقع سیستم اورژانس پیش بیمارستانی بخش مهمی از سیستم ارائه خدمات بهداشتی است(21)که وقتی با شرایط تهدیدکننده حیات در خارج از بیمارستان مواجه می شوند،تمرکز اصلی شان روی پیشگیری از مرگ حاد بوده و با تشخیص سریع و درمان بموقع می توانند شرایط تهدیدکننده حیات را تعدیل و مرگ و میر را محدود نمایند.(18)سیستم فوریتهای پزشکی خط مقدم مراکز درمانی در برخورد با بیماران و مصدومین و مهمترین عامل کاهش مرگ و میر است(22)چرا که باید اقداماتی را در مواجهه با این بیماران مطابق با پروتکل های استاندارد جهانی انجام دهند که شامل ثابت کردن ستون فقرات،کنترل خونریزی در محل حادثه،گرفتن رگ محیطی،کنترل علائم حیاتی،سطح هوشیاری،تزریق بنزودیازپین های وریدی در صورت تشنج،ثابت کردن شکستگی ها،باز نگهداشتن راه هوایی،دادن اکسیژن و تزریق مایعات داخل وریدی می باشد که با توجه به اهمیتشان در حفظ حیات بیمار به چهار حیطه ی مراقبتهای عمومی،مراقبتهای سیستم عصبی مرکزی،مراقبتهای سیستم تنفسی و مراقبتهای همودینامیکی تقسیم می گردد (23)
بررسی ها همچنین نشان می دهند که امدادرسانی سریع و با کیفیت استاندارد می تواند تا حدود 30 درصد ازمرگ و میر ناشی از تصادفات کاسته و علاوه بر آن به میزان چشمگیری از عوارض ناشی از اقدامات نامناسب و جابجایی غیر اصولی مصدومان که به معلولیت منجر میگردد پیشگیری نماید.(11)به خصوص در بیمارانیکه احتمال صدمه به مغز و طناب نخاعی در آنها وجود دارد،در مطالعه ای به نقل از هاروپ2 و همکارانش، 6%از بیماران با صدمات شدید نخاع گردنی،بدتر شدن وضعیت نورولوژیکی را گزارش کرده اند در حالیکه برای بیحرکت سازی گردن نیاز به دو پارامدیک بوده و زمانبر نمی باشد.(24)صدمات ثانویه مغزی پس از صدمات اولیه،ممکنست ناشی از هایپوکسی،هایپوتنشن یا افزایش فشار داخل جمجمه اتفاق بیفتد که با بدترشدن وضعیت هوشیاری بیمار مشخص می شود.میزان مرگ ومیر در بیماران تروماتیک مغزی با کاهش فشار خون،دو برابر بیمارانی است که فشارخون نرمال دارند.بنابراین برقراری مایعات داخل وریدی برای این بیماران بسیار حائز اهمیت است.(26)بسیاری از بررسی ها نشان داده اند که هایپوکسی به دنبال صدمات سر در بیماران تروماتیک میزان مرگ ومیر را افزایش داده است(27)شکی نیست که اینتوباسیون و مدیریت راه هوایی در این بیماران کمک کننده است،با این وجود اینتوباسیون داخل تراشه نیاز به دانش،مهارت و تجربه ی کافی و همچنین تجهیزات کافی جهت باز کردن راه هوایی دارد و در صورت عدم وجود تجهیزات یا مهارت کافی و انتقال بیمار در زمان کوتاهتر،بهتر است از روش های غیر تهاجمی و تهویه با ماسک و آمبوبگ استفاده گردد.(28)
در واقع دو اصل مهم برای اجرای ویژه ی مراقبت تروما تجهیزات و ملزومات و دانش و مهارت نیروی انسانی می باشد.(4)تصمیم گیری در مورد انتخاب و شروع اقدامات اولیه از وظایف مهم پرسنل اورژانس می باشد، لذا باید دارای دانش،مهارت و نگرش کافی در به کارگیری مهارتها و تصمیم گیری آنی و درست باشند(29)انجام اقدامات مستلزم داشتن تجهیزات کامل و سالم می باشد،که باید پرسنل از کارکرد آن اطمینان داشته باشند،چرا که ممکن است ثانیه ها و دقایق تعیین کننده ی فاصله مرگ و زندگی باشند.(23) به طور کلی آمبولانس هاي مورد استفاده در پايگاهها با توجه به نوع تجهیزات،به دو تيپ C و B تقسيم بندی ميشوند. تيپ Bبه منظور انتقال يا درمان اوليه و پايش بيماران، طراحي و تجهيز شده است و داراي تجهيزات چهارگانه اصلي شامل کپسول اکسيژن، برانکارد، کيف احياء و ساکشن است. تيپ C به منظور انتقال يا درمان پيشرفته طراحي و تجهيز شده است و علاوه بر تجهيزات تيپ B فشارسنج خودکار،ونتیلاتور پرتابل،سیستم گرم کننده سرم،کاتتر CVP، کاپنومتر، ست احیاء پیشرفته و دستگاه شوک نیز دارد.(19)
با توجه به اهمیت داشتن تجهیزات و لوازم مناسب داخل آمبولانس، در مطالعه ای در ناحیه موروکان 3 تجهیزات آمبولانس به 4گروه الف)وسایل حمایت کننده از راه هوایی و تهویه ای ب)وسایل حمایت کننده از گردش خون سیستمیک ج)وسایل بیحرکت سازی جهت انتقال و د)وسایل ارتباطی تقسیم بندی شد و مورد ارزیابی قرار گرفت،که در همه ی موارد بجز وسایل ارتباطی و وسایل بیحرکت سازی،تجهیزات آمبولانس با اصول راهنما و استاندارد جهانی مطابق نبوده است.(30)
مطالعه ای که توسط بیداری و همکارانش در طی سه ماهه آخر سال 1383 با هدف مقایسه عملکرد اورژانس پیش بیمارستانی با استاندارد جهانی در تهران انجام شد، به این نتیجه رسیدند که خدمات اولیه ارائه شده به بیمارانی که توسط اورژانس های تهران انتقال داده می شدند به میزان قابل توجهی از استانداردهای جهانی پایین تر بوده است.(11)
در بیشتر کشورهای توسعه یافته،مراقبت پیش بیمارستانی توسط تیم آموزش دیده ی خدمات اورژانس،خارج از بیمارستان انجام می شود.(31)در مطالعه ای که توسط سویسال 4وهمکارانش در سال 2005 در ترکیه روی 81 بیماری که توسط اورژانس ها به دو بیمارستان بوزیاکا و ازمیر آورده شده بودند،انجام شد، به این نتیجه رسیدند که مراقبتهای اورژانس پیش بیمارستانی ناکافی هستند و برای افزایش کیفیت مراقبتهای پیش بیمارستانی،آموزش بیشتر حین کار و افزایش دانش و آگاهی پرسنل را پیشنهاد کردند.(33)
زمان یک فاکتور مهم دیگر در تعیین پیامد بیماران صدمه دیده است.زمان استاندارد رسيدن به محل حادثه در مناطق شهري ۸ دقيقه و در مناطق برون شهري ۱۵دقيقه است.(19)به نظر می رسد که پیامد بیمارانی که در طی اولین ساعت پس از صدمه به بیمارستان منتقل می شوند،بهتر بوده است،البته ارتباط مستقیمی بین زمان انتقال سریعتر و کاهش مرگ و میر و صدمات ثانویه وجود ندارد.در مطالعه ای که در آمریکا انجام شد هیچ ارتباطی بین زمان انتقال در مرحله پیش بیمارستانی و مرگ و میر در بیماران ترومایی یافت نشد.(25)در مطالعه ای به نقل از دیب کوسکا5 وهمکارانش روی مداخلات انجام شده بر زمان رسیدن تیم به صحنه نسبت به زمان رسیدن بیمار به بیمارستان مورد بررسی قرار گرفت به این نتیجه رسیدند که بیمارانیکه در صحنه هیچ مداخله ای دریافت نکرده بودند و در طی زمان کوتاهتری به بیمارستان رسیده بودند میزان مرگ و میر بالاتری داشتند (32)
هدف از اجرای مداخلات درمانی و افزایش تجهیزات و دانش پرسنل در بیماران ترومایی کاهش مرگ و میر و ناتوانی هاست.در مطالعه ای که توسط آرئولاریزا6 و همکارانش در سال 2000 در آمریکای لاتین انجام شد، به این نتیجه رسیدند که افزایش محل های اعزام و دوره های آموزشی حمایت از زندگی در بیماران ترومایی پیش از بیمارستان برافزایش کیفیت اقدامات اورژانس پیش بیمارستانی وکاهش میزان مرگ و میر تفاوت معنی داری وجود داشته است.(34)بنابراین با بررسی اقدامات اورژانس پیش بیمارستانی و عوامل مداخله گر و تاثیرگذار (افزایش دانش و آگاهی پرسنل،افزایش محل های اعزام،وجود تجهیزات لازم و …) بر ارائه ی آن،این امکان را فراهم می سازد تا با شناسایی آنها و برنامه ریزی ، درجهت ارتقاء این امر مهم گام برداشته شود.
علی رغم شیوع بالای تروما و پیامدهای اقتصادی اجتماعی آن در ایران و اهمیت کیفیت مداخلات زودهنگام در صحنه،مطالعات کمی در این زمینه صورت گرفته است.از طرف دیگر در گیلان به دلیل موقعیت جغرافیایی و بالابودن جمعیت استان نسبت به مساحت آن و توریستی بودن منطقه نسبت به سایر استانها وعبور وسیله نقلیه موتوری یکی از بالاترین شمار صدمات ناشی از تصادفات و مرگ و میر را دارد(7)و از آنجائیکه مراقبت اورژانس پیش بیمارستانی می تواند پیامد بیماران ترومایی را بهبود بخشد و این خدمات هم اکنون به این بیماران ارائه می شود ولی تاکنون مورد ارزیابی قرار نگرفته است و با توجه به دوران فعالیت بالینی پژوهشگر در بخش تروما ومشاهده ی مشکلاتی در این زمینه به نظر می رسد، بررسی اقدامات اورژانس پیش بیمارستانی و مشخص نمودن نقاط قوت و ضعف در ارائه مراقبتها از کارهایی است که می تواند توجه مسئولین را جهت ارتقا این سطح از سیستم سلامت در بیماران ترومایی جلب نماید.

2-1اهداف پژوهش:
هدف كلي طرح:
تعیین وضعیت اورژانس پیش بیمارستانی و عوامل مرتبط با آن در بیماران ترومایی انتقال داده شده به مرکز آموزشی درمانی پورسینای شهر رشت در سال 92-1391
اهداف ويژه‌ي طرح :
1-تعیین ساختار اورژانس پیش بیمارستانی در بیماران انتقال داده شده به مرکز آموزشی درمانی پورسینای شهر رشت
1-1:تعیین وضعیت نیروی انسانی اورژانس پیش بیمارستانی
2-1:تعیین وضعیت تجهیزات اورژانس پیش بیمارستانی
2- تعیین فرآیند اورژانس پیش بیمارستانی در بیماران ترومایی انتقال داده شده به مرکز آموزشی درمانی پورسینای شهر رشت
1-2: تعیین مراقبتهای عمومی ارائه شده بر حسب عوامل مرتبط با بیمار،پرسنل و زمان در بیماران ترومایی انتقال داده شده به مرکز آموزشی درمانی پورسینای شهر رشت
2-2: تعیین مراقبتهای ارائه شده در تثبیت وضعیت همودینامیک بر حسب عوامل مرتبط با بیمار،پرسنل و زمان در بیماران ترومایی انتقال داده شده به مرک

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق با موضوع ضرایب رگرسیونی، نیروی انسانی، اقدامات درمانی Next Entries منابع تحقیق با موضوع نیروی انسانی، سیستم عصبی، اقدامات درمانی