منابع تحقیق با موضوع سندرم داون، عقب ماندگی، افراد مبتلا

دانلود پایان نامه ارشد

افراد مبتلا به پارکینسون پرداختند.آنها با تشکیل دو گروه مجزا ، به یک گروه تنها تمرینات تعادلی و به یک گروه تمرینات ترکیبی شامل تمرینات تعادلی و تمرینات مقاومتی با شدت بالا دادند که نتایج نشان داد دو گروه امتیاز بالاتری نسبت به قبل به دست آورده اند ولی گروه تمرینات ترکیبی امتیاز بالاتری نسبت به گروه دیگر به دست آورد.قدرت در گروه تعادل اندکی افزایش یافت ولی گروه ترکیبی به مقدار قابل توجهی پیشرفت دست یافت[62].
کزوب 101 )2003( اطلاعات توصیفی کافی را فراهم نمود که مشخص کرد نوجوانان با معلولیت ذهنی دارای میزان مناسب فعالیت شدید می باشند. اما هیچکدام در فعالیت های مداوم بیشتر از 15 دقیقه شرکت نکرده اند[63].
کارملی و همکاران)2002( با مقایسه قدرت ایزوکنتیک پای افراد مبتلا به عقب ماندگی ذهنی ( سندرم داون) ، افراد مبتلا به عقب ماندگی ذهنی و افراد سالم دریافتند که قدرت عضلانی در افراد مبتلا به عقب ماندگی ذهنی بیشتر از سندرم داون است. نسبت به گروه سالم این دو گروه کوتاه تر و چاق تر می باشند. و همچنین گروه سالم از قدرت ایزوکنتیک بیشتری برخوردار است[64].
کارملی و همکاران)2002( مطالعه ای انجام دادند که هدف از این مطالعه مقایسه قدرت پا وتعادل پویای افراد بزرگسال مبتلا به عقب ماندگی ذهنی ( سندرم داون) قبل و بعد از یک برنامه پیاده روی روی تردمیل به مدت 6 ماه با در نظر گرفتن یک گروه کنترل بود . نتایج نشان داد که هر دو عامل نسبت به پیش آزمون بهبود یافته اند[65].
ویزنیکیوز102 )2002(به بررسی تاثیر یک برنامه تمرینی 4ساله شامل یک بار شنا در هفته و 2 ساعت شرکت در کلاس تربیت بدنی روی آمادگی جسمانی دانش آموزان کم توان ذهنی متوسط و سالم پرداخت ونتیجه گرفت که همزمان با رشد،این افراد دارای مقداری پیشرفت هستند اما در همه سنین افراد کم توان ذهنی در سطح پایین تر نسبت به افراد سالم قرار گرفته اند[66].
شلیکت و همکاران 103 (2001) با انجام مطالعه ای بر روی12 فرد مسن، این افراد را تحت یک برنامه تمرین قدرتی 8 هفته ای و هر هفته 3 جلسه قرار دادند. نتایج نشان داد که قدرت در این افراد بعد از تمرینات بطور قابل قبولی افزایش یافت در حالیکه برای آزمون تعادل با چشم بسته تفاوت معناداری بین دو گروه کنترل و تجربی دیده نشد بنابراین این یافته ها پیشنهاد می کند که تمرینات قدرتی به تنهایی باعث افزایش تعادل با چشم بسته نمی شود[67].
پیتتی و فرنهال104(2001) بیان کردند حداكثر اكسي‍ژن مصرفي و قدرت عضلات پا در افراد معلول ذهنی خیلی پایین می باشد و این امکان وجود دارد که پایین بودن قدرت عضلات پا ظرفیت هوازی را در این جمعیت محدود کند[16].
آنگلوپولا105 و همکاران (1999)با هدف ارزیابی تفاوت قدرت ایزوکنتیک عضلات زانو در افراد عقب مانده ذهنی و سندرم داون و نیز افراد کم تحرک سالم،به ترتیب تعداد 7،8،12 نفر را مورد سنجش قرار دادند وبه این نتیجه رسیدند که افراد کم تحرک نسبت به دو گروه دیگر از وضعیت بهتری برخوردارند همچنین افراد عقب مانده ذهنی دارای قدرت بیشتری نسبت به سندرم داون هستند[68].
چانگ و ونگ106)1997(به بررسي تاثير آموزش مهارت هاي حركتي بر روي تعادل در حال راه رفتن در كودكان معلول ذهني و سندروم داون پرداختند و بر روي 14 كودك 3تا6 ساله و 61 كودك سالم به عنوان گروه شاهد تمرينات آموزشي را به مدت 6 هفته انجام دادند. پس از اتمام اين دوره تفاوت معنا داري در تعادل پوياي هر دو گروه مشاهده شد و حتي پس از گذشت دو ماه از اتمام آموزش ها نيز تفاوت معناداري بين تعادل پوياي آنها نسبت به زمان اتمام دوره (2 ماه پيش ) وجود نداشت يعني تاثير اين تمرينات همچنان باقي بود[69].
بلانس107 و همکاران)1997( به مقایسه تعادل ایستا و پویای 25 نفر مبتلا به سندرم داون و 25 نفر عقب مانده ذهنی پرداختند و مشخص شد که تفاوت معناداری بین تعادل ایستا در دو گروه وجود ندارد در حالیکه تعادل پویا در گروه سندرم داون بهتر از گروه دیگر می باشد[70].
پیتتی ،فرنهال )1997( مطالعه ای با هدف بررسی رابطه بین ظرفیت هوازی و قدرت پاها در جوانان عقب مانده ذهنی انجام دادند . نتایج نشان می دهد که قدرت پا بر آمادگی هوازی جوانان عقب مانده ذهنی تاثیر دارد . علاوه بر آن با در نظر گرفتن اینکه قدرت و حداکثر اکسیژن مصرفی بطور همزمان در سطح پایینی قرار دارند ، قدرت پا ممکن است یک عامل محدود کننده حداکثر اکسیژن مصرفی در جوانان عقب مانده ذهنی باشد[71].
میلار 108 و همکاران)1993( 10 نفر از جوانان و نوجوانان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی (سندرم داون)را تحت تمرینات هوازی به مدت 10 هفته ،هفته ای 3 بار و هر جلسه 30 دقیقه قرار دادند و به بررسی تاثیرات آن بر روی آمادگی جسمانی این افراد پرداختند که نتایج حاصل نشان داد که ظرفیت هوازی این افراد با این ترکیب تمرینی افزایش نیافته است . البته این تمرینات ظرفیت پیاده روی را افزایش داد .آنچه از این تحقیق بر می آید این است که جوانان و نوجوانان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی(سندرم داون) قادر نیستند که با اجرای برنامه تمرین پیاده روی و جاگینگ ظرفیت هوازی خود را افزایش دهند[72].
پیتتی109 و همکاران)1993( به بررسی رابطه آمادگی جسمانی و عقب ماندگی ذهنی پرداخت که با بررسی نتایج تحقیقات مختلف به این نتیجه رسیدند که قدرت عضلانی برای انجام فعالیت های روزمره و حتی فعالیت های تفریحی این افراد ضروری می باشد. ،آمادگی داشتن در مهارت هایی که به قدرت عضلانی بالا تنه مربوط می شود پیش نیاز بسیاری از فرصت های شغلی محسوب می شود وارتباط مثبتی بین قدرت عضلانی و انجام مشاغل در افراد عقب مانده ذهنی وجود دارد[73].
باسول110 )1991( تحقيقاتي را بر روي 26 كودك معلول ذهني و مبتلا به سندرم داون دختر و پسر 13-8 ساله با معلوليت ذهني متوسط و خفيف انجام داد. وي با بررسي تعادل پوياي آنها عنوان داشت كه آنها از نظر تعادلي دچار مشكل هستند و با دادن تمرينات تعادلي به بررسي تاثير اين تمرينات پرداخت و مشاهده نمود اين تمرينات در بهبود وضعيت تعادل آنها موثر است[74].
کوکابان111)1991( اختلالات تعادل افراد عقب مانده ذهنی و عوامل مربوطه را با اندازه گیری تعادل ایستا و پویای 157 نفر 6 تا 50 ساله مورد بررسی قرار داد و نتایج زیر را به دست آورد .
1-هر چند تعادل افراد عقب مانده ذهنی به طور کلی پایین تر بود اما دو گروه در این مطالعه استخراج شده اند . گروه نخست که تعادل ایستای کمتری نشان داد و گروه دوم که توانایی کمتری را در تعادل پویا نشان دادند .
2-سن شروع راه رفتن ، ارتباط نزدیکی با تعادل ایستا و پویا در همه گروه ها داشت .
3-سن عقلی رابطه مثبتی با تعادل ایستا داشته است در صورتیکه رابطه مشخصی با تعادل پویا نداشت.
4-اختلالات سیستم رفلکسی و رفتاری بعنوان عامل اختلال در تعادل افراد عقب مانده ذهنی مورد بحث قرار گرفت[75].

جدول 2-2 خلاصه تحقیقات انجام شده در داخل کشور
محقق
سال انجام تحقیق
خلاصه نتایج تحقیقات

حاج حسینی

1386
بین متغیرهای چابکی ، استقامت قلبی تنفسی ، نیروی عضلانی ، استقامت عضلانی، بین دانش آموزان پسر کم توان ذهنی با دانش آموزان عادی اختلاف معناداری وجود دارد . اما در آزمون انعطاف پذیری اختلاف معناداری مشاهده نگردید
بلوچی
1382
كاهش قدرت عضلاني بعد از 65 سالگي رابطه معناداري با توان تعادلي ايستا،پويا وعملكردي دارد

طيبي

1378

اختلال تعادل در مبتلايان به سندرم داون نسبت به كودكان سالم همسال بيشتر مي باشد و احتمالا عوامل اين اختلال را مي توان نقص در به كار گيري اطلاعات حسي و اشكال در مراكز فوقاني سيستم اعصاب مركزي بالاخص اختلال در عملكرد مخچه يا عقده هاي قاعده اي در كودكان مبتلا به سندرم داون دانست

جدول 2-3 خلاصه تحقیقات انجام شده در خارج از کشور

خلاصه نتایج تحقیقات
سال انجام تحقیق
محقق
فعالیت بدنی آمادگی جسمانی را در افراد مبتلا به عقب ماندگی ذهنی افزایش می دهد و قهرمانان با مشکلات ذهنی کمتر نتایج بهتری را در آزمون هماهنگی بدست آورده اند.

2010

گایدتی و همکاران

یک برنامه تمرینی ترکیبی باعث بهبود قدرت عضلانی می شود.
2009
المحجوب و همکاران
یک برنامه تمرینی ژیمناستیک ریتمیک روی تعادل پویای افراد مبتلا به عقب ماندگی ذهنی تاثیر مثبتی داشته است.

2009

فوتیادو و همکاران
تفاوت در فعالیت های جسمانی کودکان عقب مانده ذهنی خیلی سریع و در سنین دبستان بوجود می آید و در کلیه شرایط قابل اندازه گیری می باشد.

2008

جان تی و همکاران
افراد کم توان ذهنی می توانند از فواید جسمانی و روانی تمرین بهره ببرند بویژه در افزایش قدرت و انعطاف پذیری.

2007

لدزما و همکاران

تمرینات تعادلی روی تکالیف عملکردی افراد کم توان ذهنی دارای تاثیر مثبتی بوده است و پیش آزمون وپس آزمون یک افزایش 28 درصدی داشته است.

2005

کارن، اسمایل، هاروات
یک برنامه تمرینی در منزل شامل تمرینات قدرتی و هوازی بر روی عوامل آمادگی جسمانی یک دختر 5/10 ساله مبتلا به سندرم داون تاثیر مثبتی داشته است به جز وزن و انعطاف که تغییری نکرده است.

2005

لویس و همکاران
رابطه مثبتی بین تمرینات انجام شده به مدت 6 ماه و قدرت ، تعادل نشان دادند.

2004

کارملی و همکاران
راه رفتن روی تردمیل به مدت 2 ماه بهبود قابل ملاحضه ای را در آمادگی جسمانی کودکان کم توان ذهنی به همراه دارد

2004

لوتان و همکاران
دانش آموزان عقب مانده ذهنی و غیر معلول در ساعت تفریح بیشتر از ساعت ورزش فعالیت دارند و دانش آموزان با عقب ماندگی ذهنی متوسط و کسانی که دارای آمادگی قلبی تنفسی کمتری بودند در زنگ تفریح و ساعت ورزش بطو یکسانی فعالیت می کردند

2004

فایسون هاج و پورتا
بزرگسالان مبتلا به سندرم داون با بکارگیری یک برنامه تمرینی خوب و سیستماتیک می توانند قدرت و تعادل خود را بهبود بخشند

2004

واسیلیوس و النی
تمرینات ترکیبی شامل تمرینات تعادلی و تمرینات مقاومتی با شدت بالا و تمرینات تعادلی به تنهایی روی تعادل و قدرت افراد مبتلا به پارکینسون تاثیر مثبتی دارد ولی گروه تمرینات ترکیبی امتیاز بالاتری نسبت به گروه دیگر به دست آورد.قدرت در گروه تعادل اندکی افزایش یافت ولی گروه ترکیبی به مقدار قابل توجهی پیشرفت دست یافت

2003

هیرچ و همکاران
نوجوانان با معلولیت ذهنی دارای میزان مناسب فعالیت شدید می باشند اما هیچکدام در فعالیت های مداوم بیشتر از 15 دقیقه شرکت نکرده اند.

2003

کزوب
قدرت عضلانی در افراد مبتلا به عقب ماندگی ذهنی بیشتر از سندرم داون است. نسبت به گروه سالم این دو گروه کوتاه تر و چاق تر می باشند. و همچنین گروه سالم از قدر ت ایزوکنتیک بیشتری برخوردار است.

2002

کارملی و همکاران

قدرت پا وتعادل پویای افراد بزرگسال مبتلا به عقب ماندگی ذهنی ( سندرم داون) بعد از یک برنامه تمرینی نسبت به پیش آزمون بهبود یافته اند

2002
کارملی و همکاران
همزمان با رشد، افراد عقب مانده ذهنی دارای مقداری پیشرفت هستند اما در همه سنین افراد کم توان ذهنی با شدت متوسط در سطح پایین تر نسبت به افراد سالم قرار گرفته اند.

2002
ویزنیکیوز
تمرینات قدرتی به تنهایی باعث افزایش تعادل با چشم بسته نمی شود.

2001

اسکلیکت و همکاران
حداكثر اكسي‍ژن مصرفي و قدرت عضلات پا در افراد معلول ذهنی خیلی پایین می باشد و این امکان وجود دارد که پایین بودن قدرت عضلات پا ظرفیت هوازی را در این جمعیت محدود کند.

2001

پتیتی و فرنهال
افراد کم تحرک نسبت به گروه سندرم داون ومعلول ذهنی وضعیت بهتری دارند.همچنین افراد عقب مانده دارای قدرت بیشتری نسبت به سندرم داون هستند

1999

آنگلوپولا و همکاران
آموزش مهارتهاي حركتي بر روي تعادل كودكان معلول ذهني و سندروم داون تاثیر مثبت داشته است وپس از گذشت دو ماه از اتمام آموزش ها نيز تفاوت معنا داري بين

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق با موضوع آمادگی جسمانی، کم توان ذهنی، سندرم داون Next Entries منابع تحقیق با موضوع تعادل ایستا، قدرت عضلانی، کم توان ذهنی