منابع تحقیق با موضوع سازمان ملل، سازمان ملل متحد، ایالات متحده، شورای امنیت

دانلود پایان نامه ارشد

در مذاکرات امروز و فردا، شورای اروپا روشن خواهد کرد که در صورت بدتر شدن اوضاع ما برای اجرای مرحله سوم تحریم ها آماده‌ایم. بدون شک، گام سوم گفت‌وگو در مورد تحریم‌های اقتصادی سخت خواهد بود188.»تحریم‌ها علیه روسیه شامل مسدود شدن همکاری شماری از بانک‌ها و شرکت‌های روسی به پایتخت‌های اروپایی تا پایان ژانویه ۲۰۱۶ می‌شود189.
فرید زکریا تحلیلگر ارشد سیاسی امریکا درشبکه سی ان ان در تحلیل خود در باره سیاست خارجی باراک اوباما رئیس جمهور امریکا و هم پیمانان اروپایی اش گفته است.” امروزه سیاست خارجی ما گسترش ائتلاف با متحدان ومنزوی کردن دشمنان غرب بدون توسل به مداخله نظامی است.طبیعی است که اگر غرب بخواهد با دشمنان خارجی خود بدون دخالت نظامی برخورد کند، گسترش تحریم های اقتصادی علیه دشمنان خود بهترین گزینه است.مسئله ای که در بحران اکراین از سوی امریکا ومتحدان غربی اش صورت گرفت .”190 از این رو پس از بروز بحران اکراین و دخالت روسیه و مخصوصا الحاق کریمه به خاک روسیه عکس العمل اتحادیه اروپا درقبال آن ابتدا تحریم مقامات روسی و اکراینی طرفدار روسیه سپس تحریم اقتصادی بود که با شدت گرفتن و گسترش بحران به مناطق شرقی آن کشور روند تحریم های اتحادیه اروپا و امریکا برعلیه روسیه نیز شدت یافت .
دیوید کوهن یکی از مقامات ارشد وزارت خزانه داری آمریکا است که در وضع تحریم های اخیر علیه روسیه نقش داشته است معتقد است.” بخش تاثیرگذارتحریم ها این است که وزارت خزانه داری آمریکا این پیغام را به روسیه مخابره کرده که آماده اقدامات تحریمی بیشتر علیه روسیه است، پیغامی که باعث ایجاد بی اطمینانی نسبت به اقتصاد روسیه شده و می تواند اقتصاد روسیه را تنبیه کند. تحریم ها به اعتقاد او استراتژیک و قوی هستند و آنچه که آمریکا واتحادیه اروپا تاکنون انجام داده تحریم افرادی است که در نقض حریم اکراین نقش داشته اند. او باوردارد که تحریم برخی از فعالان اقتصادی بزرگ، بانک ها و همچنین برخی شرکت های فعال در زمینه انرژی روسیه را در بر خواهد گرفت و ضربات مهلکی بر اقتصاد آن کشور وارد خواهد کرد.” حتی آقای پوتین نیز به نقش مخرب تحریم ها اعتراف کرده است. وی گفت: “من فکر نمی کنم که هیچ رهبری در جهان بتواند نسبت به رشد منفی اقتصاد بی تفاوت باشد. در ابتدای سال جاری( 2014) پیش بینی می شد که اقتصاد روسیه دو درصد رشد می کند اما اکنون برآوردها نشان می دهند که اقتصاد روسیه رشد نخواهد کرد و صندوق بین المللی پول نیز برآوردش از رشد اقتصاد روسیه را کاهش داده است”191.

6-2-1 )تاریخچه تحریم
تحریم های اقتصادی در درجه اول در قرن 19 از محاصره دریایی شروع شد که شامل محاصره محل استقرار یک نیروی دریایی درگیر شده توسط یک کشور یا ائتلافی از کشورها می شد که این محاصره منجربه قطع ارتباط ناوگان دریای مورد تحریم با بندری خاص یا سواحل کشوری که خود درگیر جنگ نبودند می گردید . به تدریج در طول زمان این روش جلوگیری از دستیابی یک نیروی دریایی درگیر به امکانات و تدارکات به روشی برای الزام یک کشور به تمکین از قوانین بین المللی گردید. تاریخ اولین محاصره دریایی در سال 1727 ثبت شده و به زمانی بر می گردد که یونانی ها برای استقلال از عثمانی تلاش می کردند . در آن زمان ناوگان نیروی دریایی کشور های فرانسه و انگلیس مستقر در دریای مدیترانه و سواحل یونان در حمایت از آن کشور از دسترسی ناوگان نیروی دریایی امپراطوری عثمانی جهت تامین آذوقه و یا سوخت گیری به بنادر ساحلی کشورهای حاشیه دریای مدیترانه مانند مصر جلوگیری کردند .
ازسال 1827 تا آغاز جنگ جهانی اول، مجموعا” 21 مورد محاصره دریایی ثبت شده که اغلب آنها توسط دولت های قدرتمند اروپایی علیه کشورهای کوچک وضعیف در امریکای لاتین وآسیا اعمال شده است . برای نمونه می توان تحریم دریایی پرتغال در سال 1831، هلند 1833 ،کلمبیا 1834،پاناما 1837،مکزیک 1838. آرژانتین 1838-1840. السالوادور 1842. نیکاراگوئه 1842 و دوباره در سال 1844. آرژانتین در 1845-1850.یونان در سال 1850. سیسیل در 1860-1861. برزیل در 1862-1863. بولیوی در سال 1879. چین در1884-1885. یونان، دوباره، در سال 1886. زنگبار در 1888-1889. سیام در سال 1893. یونان، دوباره، در سال 1897. و ونزوئلا در 1902-1903. اشاره کرد.چنانچه ملاحظه می شود تقریبا بدون استثنا،کشورهای هدف تحریم ومحاصره دریایی کشورهای کوچک و توسعه نیافته بوده اند. در مقابل، لیست کشورهای تحریم کننده شامل کشورهای :کشور انگلستان (دوازده بار)، فرانسه (یازده بار)، ایتالیا و آلمان(هردو سه بار)، روسیه و اتریش (دو بار هر) و شیلی (یک بار). پرواضح است که قدرت های بزرگ صاحب سلاح و قدرت نظامی جهت دستیابی به اهداف استعماری از حربه تحریم و محاصره اقتصادی در طول تاریخ همیشه استفاده کرده اند وکشورهای غربی از سال 1827 تا سال 1903 بیش از 21 بار از محاصره وتحریم دریایی بر علیه کشور های ضعیف بهره برده اند. واین محاصره های دریایی سر آغازی بود برای شکل گیری دکترین تحریم 192.
بطور کلی ازمشروعیت و قانونی بودن محاصره دریایی و یا تحریم ها تا قرن بیستم حرفی به میان نیامده است تا اینکه پس از جنگ جهانی اول و متعاقب آن شکل گیری مباحثی پیرامون مسائل مورد منازعه و مناقشه دولت ها و لزوم تدوین وتهیه قوانین حقوق بین الملل وضرورت آن در قانون مند کردن رفتار دولتها در قبال یکدیگرو حل وفصل اختلافات از طریق مسالمت آمیز مخصوصا پس از تشکیل جامعه ملل ، در مورد قانونی کردن تحریم در ماده 16 میثاق جامعه ملل تحریم نیز بعنوان یکی از مواد قانونی گنجانده شد. که در اجرای ماده 16 ،جامعه ملل مجموعا” 4 مورد از تحریم جمعی علیه کشورهای خاطی بشرح زیر اعمال کرد.
در سال 1921 (در مقابل یوگسلاوی). درسال 1925 (در مقابل یونان).در سال 1932-1935 (در مقابل هر دو پاراگوئه و بولیوی، ). مهمترین آنها که تحریم موفقی هم نبود تحریم بریتانیا بر علیه ایتالیا در سال 1935 و پس از حمله ایتالیا به اتیوپی بود193 .
پس از جنگ جهانی دوم وخسارات جبران ناپذیر ناشی از آن و شکل گیری سازمان ملل متحد، لزوم پیروی از قوانین بین المللی ضرورت بیشتری یافت .و اعمال تحریم ها نیز قانومندتر گردید که برگرفته از مواد 43،42،41،39،2 و 46 فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد است . شورای امنیت سازمان ملل متحد بین سالهای 1946 و 1990 تنها 5 بار از اعمال تحریم بعنوان مجازات علیه کشورهای کره شمالی ، آفریقای جنوبی،پرتغال، رودزیا و عراق استفاده کرده است. البته در این سالها تحریم های یک جانبه از سوی کشورها علیه دولتی اعمال شده است که در این میان به تحریم های ایالات متحده امریکا علیه کوبا وایران می توان اشاره کرد.
اما در دهه 1990 وپس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تک قطبی شدن دنیا و ازسوی دیگر برجسته تر شدن نقش شورای امنیت در مناسبات بین المللی ، تحریم ها ی سازمان ملل متحد و ایالات متحده امریکا بطور چشمگیری افزایش یافت .از جمله یازده مورد از تحریم های اعمال شده توسط سازمان ملل متحد، اغلب با نقش مهم ایالات متحده امریکا همراه بوده است ،15 مورد در دهه 50، 20 مورد در دهه 60 ، 37 مورد در دهه 70 ، 23 مورد در دهه 80 و حداقل 50 مورد در دهه 90 میلادی اعمال شده است. بین سال های 1960 و 1990اکثر تحریم های یک جانبه از سوی ایالات متحده امریکا صورت گرفته اما در دهه 90 این تحریم های اعمالی امریکا علیه سایر کشورها با همراهی کشورهای ائتلاف ، کشورهای غرب اروپا و بویژه انگلستان اتفاق افتاده است194 .

6-2-2 ) مفهوم تحریم اقتصادی
به اقدامات جمعی یا یک طرفه طراحی شده بدون توسل به قوای قهریه و مطابق با قوانین بین المللی ، علیه دولتی که قوانین و مقررات بین المللی را نقض کرده است ،تحریم می گویند.در علوم سیاسی دولت ها برای اعتراض به یک رفتار وعملکرد دولتی، ازبرقراری ارتباط و انجام کار ویا ارائه خدمات به کشورطرف مناقشه خوداری وآن را بایکوت195و تحریم می نمایند.تحريم196نوعي جريمه رفتار و یا عدول از معیار های جهانی و خواسته هایی است كه با هدف واداشتن تحريم شونده به اطاعت از قانون و الزام به رعایت اصولی است که طرف تحریم کننده مدعی آن است مانند:  تحريم‌هاي شورای امنیت علیه افریقای جنوبی، یوگسلاوی و ايران.همچنین در تعریف تحریم می توان گفت که :وقتی درروابط یک دولت و( گاها” گروهی )با دول دیگر و یا جامعه جهانی ، تعارض رخ می نماید ،برای برخورد با کشور متعارض روابط و همکاری های اقتصادی را به نحوی دستکاری و سازمان می دهند که بتوانند در سایه آن اهداف عمدتا” سیاسی خود را تامین نمایند.بعبارت دیگرتحريم اقتصادي اقدام برنامه‌ريزي شده يك يا چند دولت از طريق محدود كردن مناسبات اقتصادي براي اعمال فشار بر كشور هدف با مقاصد سياسي است. البته تحریم صرفا” شامل تحريم اقتصادی نمی شود ومی تواند به اشکال گوناگون از قبیل امتناع از به رسمیت شناختن دیپلماتیک کشوری، تحریم های ورزشی ، فرهنگی و سلب مالکیت از شهروندان و یا ممنوعیت خروج شهروندان از کشور هدف را نام برد.
یوهان گالتونگ در سال 1967 و در جریان تحریم افریقای جنوبی، نظریه تحریم را چنین تعریف کرده است “فعالیتی است که به وسیله یک یا چند بازیگر بین‌المللی (مجری تحریم)، علیه یک یا چند کشور دیگر (هدف تحریم)، به منظور مجازات این کشورها، بااهداف محروم ساختن آنها از انجام برخی مبادلات یا وادار ساختن آنها به پذیرش هنجارهایی معین و مهم (از دید مجریان تحریم)، اعمال می‌شود.در اینجا منظور از «مجری تحریم» کشوری (یا گروهی بین‌المللی) است که نویسنده سناریوی تحریم باشد، هرچند ممکن است در تحریم بیش از یک کشوراصلی شرکت داشته باشد”.197 به تحريم‌هاي چند دولت که علیه دولتی بوجود می آید اصطلاحاً «ائتلاف كشورهاي داوطلب198» يا می گویند. يعني ائتلاف كساني كه مايلند به تحريم بپيوندند.
در حقوق بین الملل با توجه به سابقه و تعدد جنگ ها در بین ملت ها، قوانین مختلف بین المللی درباره آن وضع شده که طرفین درگیر مخاصمه جنگ های مسلحانه را ملزم به رعایت آنها می نماید .(هرچند که بسیاری از آنها درعمل رعایت نمی شوند ) و در صورت عدم رعایت از سوی هر یک طرفین منازعه می تواند مجازت های بین المللی خاص خود را بدنبال داشته باشد. از قبیل عدم استفاده از سلاح های کشتار جمعی و شیمیایی ، جنایات جنگی ،حقوق اسرای جنگی ،لزوم رعایت حقوق غیر نظامیان ورعایت حقوق بشر.
اما برخلاف جنگ و با عنایت به نو ظهور بودن قانونی شدن پدیده تحریم های اقتصادی در تاریخ بشر هنوز قوانین متقنی درباره آن تدوین نشده است و قوانین موجود بیشتر به چگونگی اعمال تحریم می پردازد. برای نمونه براساس مواد 24 تا 26 منشور ملل متحد، «شورای امنیت» وظیفه دارد تا براساس اهداف و اصول مندرج در منشور، نسبت به برقراری صلح و امنیت بین المللی اقدام نماید، که البته برای اجرای وظایف محوله این شورا، ابزارهای مسالمت آمیز و غیرمسالمت آمیزی را در فصل هفتم (مواد 39 تا 51) مقرر کرده است که درماده 41 فصل هفتم منشور به تحریم بعنوان یکی از طرق برخورد با کشور ناقض حقوق بین المللی اشاره می نماید. اما در منشور به جزئیات تحریم پرداخت نشده و اگر حقوقدانان در مخالفت با تحریم های جامع سخنی و یا مستندی ارائه می دهند عمدتا برگرفته از سایر مواد منشور است ویا اینکه به اصول کلی حقوقی رفرنس می دهند.از آنجائیکه تحریم نسبت به جنگ کم هزینه ترو حساسیت های بین المللی کمتری نیز بدنبال دارد لذا برای قدرت های بزرگ جذاب بوده و در سایه آن می توانند به امیال سیاسی و اقتصادی خود برسند بدون آنکه حساسیت های افکار عمومی جهانی را برانگیخته باشند در حالیکه اثرات تحریم های اقتصادی مخصوصا” تحریم های جامع و طولانی مدت بسیار مخرب و ویرانگر می باشد.
در مقوله تحریم آنچه که باید بیشتر مورد توجه وبررسی واقع گردد نوع وشکل تحریم است که می تواند نقش اساسی در سنجش اثر گزاری تحریم ها داشته باشد. امروزه در مناسبات بین المللی تحریم به شکلهای گوناگون نمود پیدا کرده است.

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق با موضوع اتحادیه اروپا، تحریم های اقتصادی، تحریم اقتصادی، نخبگان سیاسی Next Entries منابع تحقیق با موضوع اتحادیه اروپا، تحریم بانکی، نرخ بهره، ریسک اعتباری