منابع تحقیق با موضوع زنجیره تأمین، انعطاف پذیری، استراتژی ها

دانلود پایان نامه ارشد

این اختلالات تا حدود زیادی تعدیل شود . [23]
1-16. تقسیم بندی راهکارهای مقابله با اختلال
به ولیل ویژگی های خاص اختلالات، مدیریت آنها در زنجیره تأمین، شرایط و الگوهای خاصی را می طلبد. از جمله مواردی که مراجع متعدد برای مقابله با ریسک اختلال در زنجیره تأمین پیشنهاد داده اند می توان به مواردی چون ارتقای پایداری[129]، ارتقای خاصیت ارتجاعی زنجیره تأمین[108]، ارتقای امنیت در زنجیره تأمین[108,74]، ارتقای چابکی44 زنجیره تأمین[75] اشاره نمود اما نکته مهم آنکه عموم موارد مطرح شده به صورت کیفی بوده و فاقد روش های پیشنهادی برای اجراء می‌باشند.
به تعبیر دقیق تر، استراتژی های مدیریت اختلال در زنجیره تأمین را می توان به دو گروه استراتژی های پیشگیرانه45 و ترمیمی تقسیم نمود:
در گروه استراتژی های پیشگیرانه، استراتژی های مورد بحث معمولاً با کلید واژه‌هایی چون افزایش امنیت زنجیره و مدیریت موجودی معرفی می شوند. همچنین در مواردی از عبارات ارتجاع و چابکی نیز استفاده شده است.

به صورت خلاصه استراتژی های پیشگیرانه توسط محققین به چهار دسته تقسیم بندی شده است.
استراتژی نیرومندی [129]
استراتژی جهندگی [116,108, 5]
استراتژی ایمن پایه [108,74,49]
استراتژی چابکی[129,19,54]

گروه دوم استراتژی های مورد بحث، شامل استراتژی های ترمیمی هستند که مبتنی بر انعطاف پذیری زنجیره تأمین می باشند. از جمله این راهکارها می توان به مسیریابی مجدد تقاضا از تأمین کننده مختل شده به تأمین کننده دیگر اشاره نمود. بدین ترتیب، یک تأمین کننده آلترناتیو برای شرایط خاص مدنظر قرار می گیرد که در صورت بروز اختلال برای تأمین کننده اصلی، تأمین قطعات از آن صورت می گیرد. از بین 9 استراتژی مطرح شده توسط تنگ مواردی چون شرایط انعطاف در تأمین کنندگان و استفاده از حمل و نقل انعطاف پذیر در این گروه جای می گیرند.[129]
انعطاف پذیری نسبت به مضاعف کاری منافعی دارد چرا که از ظرفیت های از پیش تعیین شده استفاده می کند.[108] بسیاری از محققین در مورد نوع انعطاف پذیری که سازمان ها می توانند برگزینند، چارچوب هایی ارائه داده اند. این انعطاف پذیری می تواند بر نوع محصول، فرآیندهای زنجیره تأمین شامل فرآیند تأمین، روش های تولید، حمل و نقل و … باشد. آپتون در 1994 معیارهایی را برای محدوده و تحرک انعطاف پذیری ارائه داده است. محدوده به معنای توانایی سازمانی در هماهنگی با سایزها، مقادیر و محصولات مختلف در فرآیندهاست و تحرک به معنای میزان سهولت جا به جایی بین این حالت هاست. این مسئله می تواند از طریق قطعات استاندارد یا قابل تعویض، آموزش کارکنان به صورت چند مهارته، به تعویق انداختن تکمیل نهایی محصولات، ایجاد ارتباط نزدیک تر با تأمین کنندگان و مشتریان به منظور فهمیدن آخرین تغییرات و ایجاد فرهنگی برای تحمل مسائل دور از انتظار حاصل شود. در یک سیستم منعطف، جریان فرآیندها پیچیده تر است. انعطاف پذیری می‌تواند زمان پاسخگویی را بهتر کند. [91]
سازمان ها می توانند تاکتیک های مختلفی برای مدیریت ریسک اختلال داشته باشند البته یک سازمان محدود به انتخاب یک تاکتیک نمی باشد بلکه می تواند به فراخور شرایط، ترکیبی از تاکتیک‌ها را برای مدیریت ریسک اختلال مورد استفاده قرار دهد. [135]
از جمله مواردی که مراجع متعدد برای مقابله با ریسک اختلال با دو رویکرد پیشگیرانه و ترمیمی توسط محققین پیشنهاد شده است می توان به موارد زیر اشاره کرد
ایمن کردن زنجیره [49]
توسعه جهندگی [118,5]
تعدیل سیاست های مدیریت موجودی [129]
اجرای طرح های فوری ریکاوری پس از اختلال [129]

مقابله با اختلال از طریق استراتژی های پایداری
با توجه به عدم وجود روش خاصی برای محاسبه احتمال رخداد اختلالات و توان بالقوه آنها برای تخریبف تنگ بیان می کند که سازمان ها باید به دنبال استراتژی های پایدار در زنجیره تأمین برای کاهش ریسک اختلال باشند؛ این استراتژی ها دو خصوصیت دارند:
توجه به کارآیی: این استراتژی باید قادر باشد تا زنجیره ای را در هر شرایطی به صورت کارا مدیریت نماید.
توجه به ارتجاعی بودن: این استراتژی باید قادر باشد تا زنجیره را در زمان اختلال پایدار نگه دارد و زمان ترمیم را تا جای ممکن کوتاه کند.
وقتی که یک استراتژی پایدار باشد، سازمان می توان تحلیل هایی مانند هزینه، سود، نرخ بازگشت سرمایه و … را برای بهبود کارآیی تحت ریسک انجام دهد. [129]

مقابله با اختلال از طریق افزایش خاصیت جهندگی زنجیره
برای خاصیت ارتجاعی زنجیره تأمین تقویت کننده هایی وجود دارد. مفهوم ارتجاع غالباً به خصوصیتی از سازمان اطلاق می شود که توانایی واکنش سریع در برابر اختلال را به سازمان می دهد. علاوه بر امکان حفظ شرایط عادی عملیات ها، خاصیت ارتجاعی یک قابلیت رقابتی برای سازمان نیز می باشد و خصوصاً در شرایطی که رقبا این خصوصیت را نداشته باشند، امکان افزایش سهم بازار و جذب مشتریان سازمان های رقیب را فراهم می کند. حتی در شرایطی که سازمان ها به صورت یکسان تحت تأثیر اختلال قرار می گیرند، رقابت آنها بر سر خاصیت ارتجاعی شان خواهد بود. رایس و کانیاتو مجموعه ای از استراتژی های مقابله با اختلال را با تمرکز بر خاصیت ارتجاعی معرفی نموده اند که با توجه به منبع اختلال باید اتخاذ شوند. اما نکته قابل توجه اینکه شفی در جهت استفاده از استراتژی های افزایش خاصیت ارتجاعی یادآور شده است که در اکثر موارد باید با توجه به ریسک و از طرف دیگر هزینه تحمیلی، راجع به استفاده از یک تأمین کننده یا تأمین کنندگان چندگانه تصمیم گیری شود. [117,5]
کسب خاصیت ارتجاعی از طریق انعطاف پذیری و مضاعف کاری
از بین روش های مختلف ارتقای خاصیت ارتجاعی، انعطاف پذیری و مضاعف کاری از بهترین راهکارها هستند؛ هر یک از این دو روش خصیصه ها و بار هزینه متفاوتی در طراحی زنجیره تأمین دارند.انعطاف پذیری به معنای ایجاد قابلیت هایی برای پاسخگویی در زنجیره تأمین است که این قابلیت ها پیش از بروز اختلالات از طریق سرمایه گذاری در زیرساخت ها و منابع ایجاد می‌شوند. از جمله نیازمندی های انعطاف پذیری می توان به نیروی کار چند مهارته، طراحی سیستم تولید با توانایی تولید محصولات متنوع و قابل تطبیق با تغییرات (سیستم های تولید انعطاف پذیر) و استفاده از منابع با توانایی تطبیق اشاره نمود. در صورت وجود انعطاف پذیری، سازمان می تواند بخشی از ظرفیت یک بخش را برای تولید محصول بخش دیگر مورد استفاده قرار دهد البته این مسئله هزینه هایی را برای طراحی فرآیندها، محصولات، نیروی کار و … به زنجیره تحمیل می کند. [108]
مضاعف کاری به معنای نگهداری ظرفیت اضافه برای شرایط اختلال است که غالباً از طریق سرمایه گذاری بر ظرفیت بیش از حد نیاز حاصل می شود. مضاعف کاری در هر یک از حوزه‌های مدیریت موجودی، تعمیرات و نگهداری خطوط تولید یا تسهیلات، قراردادهای تأمین مواد و سیستم حمل و نقل مطرح می باشد. یکی از اصلی ترین تفاوت های انعطاف پذیری و مضاعف کاری در این است که مضاعف کاری ظرفیتی دارد که ممکن است استفاده نشود و در صورت بروز اختلال به جای قسمت از دست رفته ظرفیت به دلیل اختلال استفاده می شود. از سوی دیگر، انعطاف پذیری به معنای به کارگیری مجدد ظرفیت تعهد شده پیشین است؛ به عبارتی این مسئله منجر به ایجاد تعادل بین تولید محصولات مختلف یا خدمت دهی به مشتریان مختلف می شود که ممکن است در مضاعف کاری مطرح نباشد. البته در نهایت هر سازمان غالباً، ترکیبی از دو را استفاده می کند. [108]
مقابله با اختلال از طریق افزایش امنیت
سازمان ها به صورت های مختلفی به دنبال افزایش امنیت هستند اما این فعالیت ها را می توان به سه گروه اصلی تقسیم کرد: امنیت فیزیکی، امنیت اطلاعات و امنیت ناوگان. همه سازمان ها نیازی ندارند که تمام فعالیت های مربوط به هر گروه استفاده نمایند و بنا به خصوصیات و نیازشان، گروهی از این فعالیت ها را اجراء می کنند. [108]
سازمان های بدون اطمینان امنیتی ممکن است قادر به اجرای بهنگام 46 و شرایط موجودی ناب نباشند. برخی زنجیره های تأمین مجبور هستند که نیازمندی های خود را از منابع محلی و با هزینه بالاتر تأمین نمایند. یکی از استراتژی های کارآمد به کارگیری درس های حاصل از برنامه های موفق بهبود کیفیت است. لی و وانگ بیان نموده اند که چگونه می توان از اصول مدیریت کیفیت جامع برای طراحی و اجرای فرآیندهای تضمین امنیت زنجیره تأمین استفاده نمود. نکته قابل توجه در مدیریت کیفیت جامع این است که مدعی کیفیت بالاتر با هزینه کمتر است که این موضوع قابل تعمیم به امنیت زنجیره تأمین نیز می باشد. با استفاده از رویکردهای صحیح مدیریتی، تکنولوژی جدید و فرآیندهای باز مهندسی شده می توانیم به امنیت بالاتر با هزینه پایین تر دست یابیم. [74]
امروزه اختلال در زنجیره تأمین، مسئله عجیبی نیست لذا بسیاری از زنجیره ها با افزایش میزان موجودی اطمینان، بهره گیری از منابع جایگزین یا با هزینه بیشتر و در نظر گرفتن ظرفیت اضافی، سعی در افزایش امنیت خود در برابر این موارد دارند.
شش سیگما اساساً برای کنترل کیفیت توسعه داده شده است لذا می توان از آن برای مدیریت امنیت استفاده نمود، جزئیات مربوط به این موضوع در مقاله لی و وانگ[74] در سال 2005 قابل دسترس قابل دسترس است. ماهیت زنجیره ای تأمین به گونه ای است که نسبت به اختلالات آسیب پذیر هستند، امروزه محققین به دنبال طراحی شبکه های تأمین امن و ارتجاعی هستند بدین معنا که در عین اینکه به دنبال امنیت فرآیندها و رویه ها هستند، خواهان ارتجاع کافی برای پاسخگویی در برابر اختلالات و بازگشت سریع به شرایط عادی پیش از اختلال هستند. با توجه به خطرات موجود برای زنجیره های تأمین، رابطه مناسب بین سازمان ها و دولت و همچنین هماهنگی با مشتریان و تأمین کنندگان، می تواند زمینه ساز ایجاد شبکه ای امن و ارتجاعی شود. [108]
قدم اول در ایجاد یک شبکه تأمین امن و ارتجاعی، درک تفاوت بین این دو است و بسیاری از فعالیت ها هستند که تنها موجب بهبود یکی از این موارد می شوند که بدانها پرداخته شد. رایس و کانتیانو در مورد چنین فعالیت هایی مطالبی را مطرح نموده اند ولی به صورت عمیق و معتبر بدانها نپرداخته اند.
مقابله با اختلال از طریق افزایش چابکی
بسیاری از محققین[54,53,129,19,130] ناب بودن زنجیره تأمین را عاملی برای تقویت ریسک زنجیره تأمین می‌دانند و در برابر آن چابک بودن زنجیره از جمله عوامل مؤثر در مقابله با ریسک اختلال شناسایی شده است. [75]
لی و همکاران[75] در مطالعات خود اهمیت انتقال به موقع اطلاعات در زمان کشف اختلال را نشان داده اند. آنها با معرفی و به کارگیری یک مدل DASN و یک مدل INET تأثیر اختلال زنجیره تأمین بر عملکرد آن را سنجیده‌اند و الگوریتمی برای محاسبه تأثیرات زمانی و هزینه‌ای اختلال زنجیره تأمین مورد استفاده قرار گرفته اند و در نهایت نمونه ای واقعی از کاربرد این مدل در یک تولید کننده چینی تشریح شده است و نتایج حاصله در شرایط انتقال به موقع و دیر اطلاعات مورد مقایسه قرار گرفته است. با انتشار به موقع اطلاعات، اختلال شناخته شده به اعضای دیگر اطلاع داده می شود و می توان اقدامات مناسبی برای تخفیف اثرات اختلال انجام داد. انتقال به موقع اطلاعات، موجب افزایش چابکی زنجیره تأمین می شود در عین اینکه پایداری و عملکرد کلی زنجیره را ارتقاء می دهد. [75]
1-17. راهکارهایی برای کاهش احتمال رخداد اختلال در زنجیره تأمین
هنریکس و سینگال [53,54] راهکارهای زیر را برای کاهش احتمال رخداد اختلال در زنجیره تأمین پیشنهاد داده اند:

1- بهبود و افزایش دقت پیش بینی های تقاضا
یکی از اصلی ترین دلایل عدم تطبیق تأمین و تقاضا، پیش بینی های نادقیق است. سازمان ها در برنامه ریزی شان باید علاوه بر پیش بینی تقاضا به خطای این پیش بینی نیز توجه کنند. سازمان ها باید توجه داشته باشند که پیش بینی

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق با موضوع تامین کننده، زنجیره تامین، تأمین کننده Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه عوامل حیاتی، عوامل حیاتی موفقیت، نگاشت ادراکی فازی