منابع تحقیق با موضوع بیمه گذار، بیمه اتکایی، حمل و نقل، ضریب خسارت

دانلود پایان نامه ارشد

بپذیرد. اگر رابطه بیمه گر واگذارنده و بیمه گر اتکائی بر مبنای سرمایه بیمه شده باشد به آن قرارداد اتکایی مازاد سرمایه میگویند و اگر براساس خسارت استوار باشد به آن قرارداد اتکایی مازاد خسارت اطلاق میگردد که به تفصیل بررسی خواهد شد.105
بدین صورت می بینیم عقد بیمه اتکائی اجباری معایبی را که در مورد عقد بیمه اتکائی اختیاری برشمرده شد در برندارد. یا این حال از نظر بیمه گر اتکائی جنبه اجباری بودن آن خالی از اشکال نیست. زیرا بیمه گر اتکائی نمی تواند در مورد هر خطر آن طور که صلاح و مقتضی می داند عمل کند بلکه مجبور است سهم اتکائی خود را با همان شرایط و مقرراتی که قبلاً به موجب قرارداد قبول کرده بپذیرد. مثلاً بیمه گر اتکائی نمی تواند از پذیرفتن خطرهای بزرگ یا پرخطر که امکان بروز خسارت در آنها زیاد است امتناع ورزیده و یا اینکه تقاضای سهم کمتری بنماید. در واقع آزادی او در این خصوص محدود است. در حالیکه در بیمه اتکائی اختیاری بیمه گر اتکائی کاملاً آزاد بوده و می تواند بعضی از پیشنهادات واگذارنده را نپذیرد و یا در میزان سهم خود و شرایط قبول آن اظهار کرده به میل خویش رفتار نماید. با توجه به این مسأله در عقد بیمه اتکائی اجباری لازم است بیمه گر اتکائی هنگام انعقاد قرارداد جزئیات را به دقت مطالعه نموده تعهداتی را بپذیرد که قادر به انجام آنها می باشد، زیرا پس از قبول و امضای قرارداد تعهدات جنبه اجباری پیدا کرده و بیمه گر اتکائی ملزم به اجرای آن خواهد بود.

مبحث سوم- روش های اجرای عقد بیمه اتکایی

بعد از اینکه حالات کلی قراردادهای اتکایی(اجباری، قراردادی، اختیاری) را مورد مطالعه قرار دادیم باید بدانیم که شرکت های بیمه در این دو قالب کلی ، برای جذب بازار بیشتر و به تبع آن کسب درآمد و سود بالاتر فرمول هایی ایجاد کرده اند و به واسطه ی آن قراردادهای مختلف بسته به کشش بازار منعقد می کنند. این قراردادها ممکن است نسبی باشد یا غیر نسبی (مازاد خسارت) .
درقراردادهای نسبی بیمه گر اتکایی سهم توافق شده ای از حق بیمه ی اصلی را منهای کارمزد پذیرفته و در زمان بروز خسارت پرداخت همان درصد از خسارت را برعهده دارد و خود به چند شاخه تقسیم می گردد :
1- مشارکت 2- مازاد سرمایه 3- پوشش اتکایی اختیاری – اجباری 4- پوشش اتکایی باز 5- پوشش اتکایی نیمه اتوماتیک 6- پوشش اتکایی اجباری – اختیاری 7- پوشش اتکایی مختلط مشارکت و مازاد سرمایه .
قراردادهای اتکایی غیر نسبی (مازاد خسارت) نیز بر چند نوع است : 1- مازاد خسارت برای هر ریسک،
2- مازاد خسارت برای حوادث فاجعه آمیز، 3-مازد خسارت در مدت معین که همه ی انواع این بیمه ها بصورت جداگانه مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت .

گفتار نخست- قراردادهای اتکایی نسبی
به این قرارداد مبلغ بیمه شده و حق بیمه و میزان خسارت به نسبت درصدی که از قبل مشخص شده است بین بیمه گر واگذارنده و بیمه گر اتکایی تقسیم می شود . در قراردادهای اتکایی نسبی سیستم هایی وجود دارد که نحوه ی عمل آن ها بسته به هدف های مورد نظر است :

بند نخست- عقد بیمه اتکایی مازاد سرمایه
برپایه این نوع پوشش اتکائی، طرف های قرارداد توافق می کنند که هرگاه سرمایه بیمه یا مبلغ بیمه شده از اندازه و مبلغ معینی تجاوز کند، مازاد آن برعهده بیمه گر اتکائی باشد. آن بخش از سرمایه بیمه را که به بیمه گر مستقیم با توجه به ظرفیت و توانایی مالی و فنی خود نگه می دارد، سهم نگهداری یا توان نگهداری و آنچه را که بیمه گر اتکائی می پذیرد «مازاد» یا سهم اتکائی می گویند. برای مثال در صورتی که بیمه گر واگذارنده خطرهای بیش از ده میلیون ریال را به بیمه گر اتکائی واگذار کند تمام بیمه نامه هایی که سرمایه بیمه یا مبلغ بیمه شده آن کمتر از ده میلیون ریال باشد در تعهد خود او و مازاد بر آن قابل واگذاری خواهد بود. بنابراین بیمه گر اتکائی نسبت به سرمایه های کمتر از ده میلیون ریال نه حق بیمه ای دریافت می کند و نه خسارتی می پردازد.106
در حقیقت برای اینکه واگذارنده از یک طرف شریکی برای بیمه سرمایه های بزرگ پیدا کند و بتواند در صورت قبول بیمه چنین سرمایه هایی قسمتی را که خارج از توانایی اوست واگذار نماید، و از طرف دیگر در مورد سرمایه های کوچک که خود قادر به نگهداری تمام یا مقدار زیادی از آنها می باشد، مجبور نباشد درصد مشخصی را به اتکائی واگذار کند قرارداد مازاد سرمایه به وجود آمده که جوابگوی احتیاجات واگذارنده می باشد.107
در این نوع بیمه، بیمه گر اتکائی یک قسمت یا تمام سرمایه بیمه شده (خطر) را در ازاء مبلغی به عنوان بیمه اتکائی به عهده می گیرد. حق بیمه اتکائی معمولاً با مقدار سرمایه ای که بیمه گر اتکائی به عهده گرفته متناسب می باشد ولی قسمتی از آن به عنوان کارمزد کسر می شود. این کمیسیون برای مخارجی است که بیمه گذار اتکائی (واگذارنده) برای تهیه و اداره کردن مورد بیمه متحمل می شد. مانند هزینه های اداری، حق دلالی و … بدین ترتیب چون بیمه گر اتکائی یک قسمت از سرمایه هر یک از مورد بیمه های واگذارنده را به عهده گرفته هرگاه خسارتی نیز به هر یک از مورد بیمه ها وارد شود در جبران آن سهیم خواد بود. بدیهی است مبلغی که بیمه گر اتکائی به عنوان خسارت می پردازد متناسب با سهمی است که به عهده گرفته است. به طوری که ملاحظه می شود در این نوع بیمه چون بیمه اتکایی یک قسمت از سرمایه ای که بیمه شده است را به عهده گرفته همیشه در پرداخت خسارت سهیم است. به عبارت دیگر برای اینکه بیمه گر اتکایی در پرداخت خسارت شرکت کند لازم نیست که حتماً رقم خسارت بزرگ باشد بلکه خسارتهای جزئی نیز مشمول عملیات اتکائی واقع می شود و بیمه گر اتکائی در کلیه خسارات اعم از بزرگ و کوچک به نسبت سهم خود شرکت می کند.108
در این قرارداد واگذارنده موظف است مبلغ معین طبق جدول ظرفیتها را که به قرارداد الحاق شده و جزء آن به شمار می آید به حساب خود نگه دارد. همچنین واگذارنده متعهد می شود که سهم ثابتی از عملیات خود را که در شرایط مخصوص مشخص شده به بیمه گر اتکائی واگذار نماید و بیمه گر اتکایی نیز موظف است آن را بپذیرد.109
پس ملاحظه می شود که با اجرای این نوع قراردادها واگذارنده مجبور نیست یک قسمت از حق بیمه های خود را که مربوط به خطرهای کم اهمیت است و اصولاً احتیاج به اتکائی کردن آنها نیست به بیمه گران اتکائی بدهد. همچنین در مورد بیمه ای که سرمایه آنها زیاد است واگذارنده مقداری را که قادر به نگهداری آن می باشد خود پذیرفته و مازاد را واگذار می کند. در حالیکه طبق فرمول مشارکت مجبور است سهم معینی را در تعهد داشته باشد و چه بسا ممکن بود این سهم خارج از توانایی او باشد. عقد بیمه اتکائی مازاد سرمایه موازنه قابل ملاحظه ای در معاملات بیمه ای کمپانی ها بوجود آورده و از لحاظ حساب احتمالات، انحراف را به حداقل تقلیل می دهد. عیب این قسم قراردادها این است که هزینه اداری آنها زیاد می باشد زیرا واگذارنده مجبور است در مورد خطر جداگانه عمل اتکائی انجام دهد چون سهم نگهداری هر مورد بیمه ای با مورد دیگر فرق میکند و واگذارنده مجبور خواهد بود ابتدا اطلاعات لازم را در مورد یکایک خطر های بیمه شده بدست آورده سپس سهمی رابرای خود نگهداری کرده و مازاد را اتکائی کند و این عمل مستلزم صرف وقت و هزینه زیاد است. البته واگذارنده می تواند خطرهای بیمه شده را تقسیم بندی کرده و بیمه های مشابه را در یک گروه قرارداد برای هر دسته طرح نگهداری در نظر بگیرد لیکن این عمل نیز چندان کم خرج نیست بخصوص اینکه مرتب بیمه های جدیدی بوجود میآید که واگذاری آنها محتاج طرح گذاری است. با این همه از قرارداد مازاد سرمایه در انواع مختلف بیمه بخصوص آتش سوزی و حمل و نقل استفاده می شود.110

بند دوم- عقد بیمه اتکایی مشارکت
قرارداد مشارکت ساده ترین نوع عقد بیمه اتکائی است و عبارت از قراردادی است که به موجب آن بیمه گر واگذارنده تعهد می کند یک قسمت از معاملات بیمه ای مشخصی را از تاریخ معینی به بیمه گر اتکائی واگذار کند و بیمه گر اتکائی نیز متقابلاً تعهد به پذیرفتن آن می نماید. سهمی که به این ترتیب تعیین می شود نسبت به تمام خطرهای مورد قرارداد یکسان است.
مثلاً شرکت بیمه «الف» شصت درصد مجموع بیمه های اتومبیل خود را بطریق مشارکت به بیمه گر اتکائی «ب» واگذار می کند. بنابراین اگر شرکت «الف» در مدت یکسال یک میلیارد ریال حق بیمه دریافت کند ششصد میلیون ریال آن متعلق به کمپانی «ب» خواهد بود (توضیح اینکه از سهم حق بیمه اتکائی مبلغی بعنوان کمیسیون و سایر مخارج کسر می شود). به همین ترتیب اگر مجموع خسارتهای یکسال بالغ بر پانصد میلیون ریال باشد سیصد میلیون ریال آن به عهده بیمه گر اتکائی «ب» خواهد بود. قرارداد مشارکت بیشتر به بیمه مشترک111 شباهت دارد. زیرا هدف هر دوی آنها این است که سرمایه بیمه شده نسبت به تمام مورد بیمه ها به نحو متحد الشکلی تقلیل داده شده و یک قسمت از آن را بیمه گر اتکائی بعهده بگیرد. منتها در بیمه مشترک این عمل تقسیم خطر بوسیله بیمه گذار انجام می گیرد. در حالی که در قرارداد مشارکت بیمه گر اتکائی سرمایه بیمه شده را تقسیم می کند. در قراردادهای مشارکت بین حق بیمه ای که واگذارنده از بیمه گذار دریافت می کند و آنچه را که به نام سهم اتکائی می پردازد هم آهنگی و تناسب وجود دارد زیرا بیمه اتکائی از لحاظ شرایط و مقررات تابع بیمه مستقیم است. بعبارت دیگر بیمه مستقیم شالوده و پایه اتکائی می باشد و تعهداتی که بیمه گر اتکائی بعهده می گیرد به هیچ وجه از تعهداتی که بیمه گر مستقیم (واگذارنده) ملزم به اجرای آن است تجاوز نمی نماید. البته ممکن است تعهدات بیمه گر اتکائی با دریافت حق بیمه بیشتر، افزایش داده شود لکن نباید فراموش کرد که هیچگاه نسبت و هماهنگی از بین نمی رود. همچنین از لحاظ تعهدات واگذارنده در مقابل بیمه گذار و تعهدات بیمه گر اتکائی در مقابل واگذارنده نیز هماهنگی وجود دارد. به این ترتیب می گویند حق بیمه اتکائی برپایه حق بیمه مستقیم بنا شده است ولی باید دانست که بیمه گر اتکائی به هیچ وجه حق دخالت و نظارت در اجرای عملیات بیمه مستقیم ندارد. بنابراین دست بیمه گر تا حد امکان بازگذارده شده و می تواند هر نوع عمل بیمه ای انجام دهد مشروط براینکه آن قسمت از خطر را که می خواهد اتکائی کند داخل قلمرو قرارداده بوده و مقررات مربوط به پلن گذاری و تعیین سهم اتکائی نیز رعایت شود. از مطلب فوق چنین استنباط می شود که قرارداد مشارکت ساده ترین نوع عقد بیمه اتکائی است و عبارت از قراردادی است که به موجب آن بیمه گر واگذارنده تعهد می کند یک قسمت از معاملات بیمه ای مشخصی را از تاریخ معینی به بیمه گر اتکائی واگذار کند و بیمه گر اتکائی نیز متقابلاً تعهد به پذیرفتن آن می نماید. سهمی که به این ترتیب تعیین می شود نسبت به تمام خطرهای مورد قرارداد یکسان است.
، بلکه طبق قرارداد موظف است آنچه را که به او واگذار می شود در صورتیکه از شرایط مقرر تخلف نشود بپذیرد.112
از این نوع قراردادهای اتکائی معمولاً در موارد زیر استفاده می گردد:
ـ زمانی که شرکت در رشته بیمه ای برای اولین بار شروع به فعالیت می کند و در آن رشته هیچ نوع اطلاعات آماری موجود نیست. لذا بیمه گر اتکائی در کلیه بیمه نامه های صادره شرکت بیمه اعم از بیمه نامه های بزرگ و کوچک به نسبت معینی مشارکت کرده به همان میزان حق بیمه دریافت و خسارت مربوط را می پردازد.
ـ به منظو کاهش در هزینه های اداری و ساده کردن عملیات، در یک رشته مهم بیمه ای که سرمایه و مبالغ بیمه شده هم شکل بوده، با قرارداد اتکائی مازاد سرمایه همگون و هماهنگ و تکمیل می گردد.
ـ زمانی که شرکت نیامند حمایت مالی برای افزایش حجم فعالیت خود است (در زمینه هزینه ها و ذخیره برای ریسکهای در جریان).
ـ اگر میزان ضریب خسارت از کنترل واگذارنده خارج شده و خیلی سریع و فوری نتواند آن را بدون ارتباط و ایجاد سازمان و شبکه فروش

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق با موضوع بیمه اتکایی، بیمه گذار، جبران خسارت، شرکتهای بیمه Next Entries منابع تحقیق با موضوع بیمه اتکایی، شرکتهای کوچک، انتخاب نامساعد، بیمه اتومبیل