مقاله رایگان درمورد اعتبار اسنادی، تجارت بین الملل، اصل استقلال

دانلود پایان نامه ارشد

ی فروشنده مایل است قبل از ارسال کالا برای خریدار تضمین لازم در خصوص پرداخت مبلغ قرارداد را از طرف فرد ثالثی غیر از خریدار تحصیل وی نماید.ازسوی دیگر خریدارمایل است که قبل از پرداخت وجه کالای خریداری شده یک تضمین مناسب از ناحیه فرد ثالث به غیر از فروشنده که متعهد گردد اسناد رد حکم کالا را در اختیار وی قرار دهد ،در اختیار داشته باشد.(15)
3-1- شیوه های پرداخت در تجارت بین الملل
شیوه های متعددی جهت پرداخت در تجارت بین الملل وجود دارد ودر این تحقیق بر روی چهار شیوه متداول پرداخت در تجارت بین الملل به نامهای اعتبارات اسنادی ،ضمانتنامه های بانکی ،و روش وصولی و برات متمرکز شده در ذیل هر کدام جهت آشنایی ابتدایی با آنها به اختصاربیان گردیده است .
1-3-1-پرداخت ازطریق از اعتبارات اسنادی
اعتبار اسنادی وسیله‌ای برای پرداخت در مبادلات بین المللی است این روش متداول ترین شیوه پرداخت ثمن در تجارت بین المللی است به طوری که به خون حیات بخش بازرگانی معروف شده است.
و از جمله خدماتی است که به موجب آن (بانک گشاینده) بر اساس درخواست و دستورات مشتری (متقاضی اعتبار اسنادی یا خریدار) و یا از طرف خود به عنوان ذی‌نفع موظف می‌شود به منظور خرید یا سفارش کالا یا دریافت خدمات در مقابل اسناد مقرر و مطابق با شرایط مندرج در اعتبار اسنادی، پرداختی را به شخص ثالث (ذی‌نفع یا فروشنده ) یا به حواله کرد او انجام دهد یا به بانک دیگراجازه پرداخت یا معامله دهد.ااعتبار اسنادی به منظور حل و فصل تعارض‌ها و اختلاف منافع بین طرفین یك قرارداد خرید و فروش، تدوین و توسعه یافته است . هنگامی كه خریدار و فروشنده در دو كشور مختلف اقامت دارند، فروشنده نمی خواهد كالاهای مورد معامله پیش از پرداخت بها در اختیار خریدار قرار گیرد و تحویل وی شود و خریدار نیز می خواهد پیش از تحویل كالاها ، پرداختی را انجام ندهد در این صورت از روش اعتبار اسنادی استفاده به عمل می‌آید و تعهدی ازسوی بانک است کهبه خریدار و فروشنده دادهمی‌شود .
در این میان پس از رعایت مقررات و اصول اصلی از سوی بانک تعهد می‌شود که مبلغ مورد تعهد خریدار به موقع و با رقم صحیح به دست فروشنده برسد . هرگاه که خریدار قادر به پرداخت مبلغ خرید نباشد، بانک موظف است باقی​مانده یا تمام مبلغ خرید را بپردازد. اعتبارات اسنادی اغلب در معاملات بین المللی به منظور اطمینان از دریافت ثمن مورد استفاده قرار می‌گیرد. گشایش اعتبار اسنادی از وظایف نظام بانكی است در عین حال همانند سایر اعمال و فعالیت‌های نظام بانكی باید تحت نظارت و بر اساس مقررات تدوین شده توسط بانك مركزی هر کشور انجام شود. با توجه به استفاده مرتب و مداوم از اعتبارات اسنادی، اتاق بازرگانی بین المللی مقررات یك‌سانی برای اعتبارات اسنادی تدوین و تنظیم كرده است كه به نام عرف و روش یك‌نواخت اعتبارات اسنادی یا مقررات یك‌سان اعتبارات اسنادی و به طور خلاصه((یو سی پی))خوانده می شود. البته طرفین می توانند برخی از مواد و شروط مقررات((یو سی پی))6(1)را استثنا كرده و از آن‌ها پیروی نكنند. مقررات((یو سی پی))اعتبار اسنادی را عبارت از توافقی می​داند كه بر اساس آن، یك بانك (بانك گشاینده اعتبار) به تقاضا و دستورالعمل‌های مشتری (متقاضی اعتبار یا خریدار) عمل می‌كند و:
الف) ملزم به پرداخت به شخص ثالث (ذی‌نفع) یا به حواله كرد ذی‌نفع است و یا این كه ملزم به پرداخت یا قبولی برواتی است كه از سوی ذی‌نفع صادر شده اند.
ب) بانک گشاینده بانك دیگری (بانك ابلاغ كننده) را به این نوع پرداخت و یا پرداخت ، قبولی یا انتقال بروات صادره از طرف ذی‌نفع در مقابل اسنادی كه ارائه آن‌ها شرط شده مجاز می‌كند، مشروط بر این كه عبارات و شرایط اعتبار اسنادی رعایت شده باشد
اصول حاکم بر اعتبار اسنادی شامل، دو اصل است 1-اصل استقلال اعتبار اسنادی از معامله اصلی و پایه وسایر قراردادهای فرعی نظیر قرار دادحمل , بیمه و بازررسی و…
2-اصل مطابقت اسناد ارائه شده با شرایط اعتبار اسنادی
اصل استقلال به این معناست كه اعتبار اسنادی از قرارداد مبنایی فروش و دیگر معاملات ، منفك و مستقل است. از این رو اعتبار اسنادی فقط معامله اسناد است.
ومنظور از رعایت دقیق مفاد اعتبار اسنادی این است که مطابق نظریه رعایت دقیق مفاد اعتبار اسنادی، بانكی كه اسناد و مدارك را از فروشنده دریافت می‌كند حق دارد اسنادی را كه دقیقا مطابق با شرایط و مفاد اعتبار نیستند رد كند. بانكی كه اسناد را دریافت می كند در واقع نماینده خریدار است و نماینده نیز دارای اختیارات محدودی است و نمی‌تواند خارج از حدود اختیارات و صلاحیت خویش عمل كند . حدود اختیارات نماینده همان چیزی است كه در دستورهای خریدار بیان شده است..
اعتبار اسنادی نوعی تعهد کتبی بانک است و اگر بانک به جای اعلامیه کتبی از پیام الکترونیک (داده پیام) استفاده کند، به این روش اعتبار اسنادی الکترونیک گویند.(27)
در این مورد پرداخت وجه یا قبولی برات صادر کننده، مستقیما از جانب مشتری انجام نمی شود بلکه به وسیله بانک که این اعتبار نامه را به خریدار داده انجام می شود.
معمولا تعهد بانک ها در قبال تحویل فاکتورها و اسناد حمل است. این امر در کشور فروشنده و با ارائه اسناد مذکور انجام می گردد.
حداقل اسنادی که معمولا حین مبادله مورد لزوم می باشد:
1- سیاهه تجارتی ((Commercial invoice
2- بارنامه ( Bill of lading)
3- گواهی مبدأ (Certificate of origine)
4- بیمه نامه)) insurance polie((
خریدار از بانک گشاینده اعتبار،درخواست میکند اعتباری را به نفع بایع گشایش نماید.بانک گشاینده پس از افتتاح اعتبار از بانک معرفی شده درخواست می کند مراتب را به بایع اطلاع دهد.بانک معرفی شده اعتبار را به بایع ابلاغ و در صورت لزوم ان را تایید می کند.بایع مبیع را ارسال و اسناد مقرر را به منظور دریافت ثمن یا تحصیل قبولی ،به بانک معرفی شده ارائه می کند.
بانک معرفی شده در صورت انطباق اسناد با اعتبار،برات صادره از سوی بایع را قبول یا پرداخت می کند و سپس اسناد را به منظور باز پرداخت وجوه پرداختی به بانک گشاینده اعتبار میفرستد.بانک گشاینده اعتبار نیز در صورت انطباق اسناد با اعتبار،وجه تادیه شده از سوی بانک معرفی شده را باز پرداخت می کند.خریدار اسناد را از بانک گشاینده اعتبار دریافت داشته،به متصدی حمل ارائه کرده و کالا را تحویل می گیرد.خریدار ممکن است بر اساس توافقش با بانک گشاینده مبلغ اعتبار را قبل یا بعد از دریافت اسناد به بانک بپردازد.
بانک معرفی شده ممکن است با یکی از عناوین ذیل عمل نماید:

1- بانک ابلاغ کننده:
صرفا گشایش اعتبار را به اطلاع صادر کننده می رساند و هیچ مسئولیتی بر عهده نمی گیرد مگر بررسی متعارف صحت اعتبار.
2- بانک تایید کننده:
متعهد است که برات صادره را پرداخت یا قبول کند مشروط بر اینکه صادر کننده اسناد مقرر را ارائه نموده و کلیه ی شرایط اعتبار را واجد باشد.در این شکل ذینفع هم از جانب بانک گشاینده اعتبار و هم از جانب بانک تایید کننده تعهدی را به نفع خود تحصیل می کند.
3- بانک کارگزار:
اعتبار اسنادی را به نام خود افتتاح و به فروشنده ابلاغ می کند و از بانک گشاینده اعتبار نامی به میان نمی آورد.در این شکل ذینفع فقط از جانب بانک کار گزار تعهدی را به نفع خود تحصیل می کند و بانک گشاینده در مقابل ذینفع مسئول نیست.
در این مورد بانک کار گزاردر مقابل ذینفع، بانک گشاینده محسوب می گردد هر چند در واقع اینطور نیست.
لازم به بیان است که زمان شروع اعتبار اسنادی در واقع زمانی است که گشایش اعتبار اسنادی به ذینفع(فروشنده)اعلام شده باشد و ذینفع رسما از گشایش اعتبار اسنادی مطلع گردد.
انواع اعتبارات اسنادی
اعتنارات اسنادی دارای انواع زیل می باشد که بیان آنها صرفا جهت آشنایی می باشد و شرح آنها از حوصله بحث ما خارج می باشد.
1- اعتبار اسنادی تأیید شده و تأیید نشده
2- اعتبار اسنادی تضمینی و تجاری
3- اعتبار اسنادی قابل برگشت (قابل فسخ) و غیر قابل برگشت (غیر قابل فسخ)
4- اعتبار اسنادی دیداری و مدت دار
5- اعتبار اسنادی قابل انتقال و غیر قابل انتقال
6- اعتبار اسنادی پادار و غیر پادار
7- اعتبار اسنادی اتکایی (پشت به پشت)
8- اعتبار اسنادی گردان
9- اعتبار اسنادی با شرط قرمز (بند قرمز)
2-3-1-پرداخت به شیوه ضمانتنامه های بانکی
ضمانت نامه بانکی به عنوان یک تعهد بالقوه غیر قابل برگشت وفرعی وتبعی نسبت به قرارداداصلی ،سندی کتبی است که توسط شخص ثالثی که از لحاظ مالی توانایی پرداخت دارد(1) مانند بانکها و شرکتهای بیمه و یا هر شخص و یا نهاد دیگری به درخواست مضمون عنه (اصیل)و یابا دستور و مسئولیت بانک و یا سایر اشخاص و نهادهای(دستور دهنده) که براساس دستورات مشتری بانک در ضمانت نامه های متقابل (82) عمل می کنند و به نفع مضمون له (ذینفع ) مبنی برپرداخت مبلغ معینی وجه نقد به ذینفع و جهت تضمین اجرای قرارداد اصلی صادر می شوند که قراردادی مستقل از قرارداد اصلی و پایه می باشند.
ضامن:منظور از ضامن بانک یا شعبه ای است از بانک که ضمانت شخصی را بر عهده می گیرد با نکها وموسسات اعتباری در ایران با توجه به ضوابط و مقررات بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کنند ،با توحه به اینکه فعالیت این موسسات اعتباری است لازم است تحت کنترل دقیق دستگاههای نظارتی حکومتی باشند تا منافع جامعه محفوظ بماند.
مضمون عنه:از آنجایی که معمولا طرفین یک قرار داد تجاری شناخت کامل ا ز یکدیگر ندارندلذا ناگزیرند به منظور حصول اطمینان از عملی شدن تعهدات اشخاص طرف قراداد خود تضمین مطمئنی را از آنها مطالبه کنند,چون ممکن است بانکها و موسسات اعتباری تنها نهاد و یا اشخاص مورد اطمینان اطراف یک قرار داد باشندبنابراین از طرف مقابل خود می خواهندکه برای ضمانت حسن انجام تکلیف خود نسبت به ارائه ضمانتنامه بانکی که طی آن آنها را مورد تضمین قرار داده است اقدام کنندبدین ترتیب اشخاص که از یک سو طرف یک قرارداد تجاری هستند و از سوی دیگر بنا به در خواست خودشان مورد تضمین با نکها قرار می گیرند مضمون عنه ضمانتنامه های بانکی می باشند مضمون له یا دینفع:منظور کسی است که قصد خرید کالا یا خدمات از اشخاص ویا واگذاری انجام اقداماتی را به غیر داشته باشد.این اشخاص به لحاظ پیشگیری از خدشه در انجام تعهدات فروشندگان کالا و خدمات و عدم انجام بموقع کار ،تقلب و….در اجرای کار واگذار شده اقدام به اخذضمانتنامه از این گروه از فروشندگان یا مجریان کارها می کنند .بنابراین گیرنده ضمانتنامه و کسی که از وجود ضمانتنامه صادره منتفع می گردد ذینفع یا مضمون له ضمانتنامه می باشد.
4-وجه ضمان:وجه ضمان مبلغی است که ضامن به در خواست مضمون عنه وی را در قبال مضمون له تضمین می کند ،لذا مضمون له می توان در صورت عدول مضمون عنه از قرارداد منعقده حداکثر به میزان وجه ضمان تعیین شده در متن ضمانتنامه از بانک مطالبه وجه نماید و عامل تعیین کننده قصور مضمون له می باشد و بانکها هیچگونه دخالتی در این امر ندارند ،و فقط در صورت سوء نظر مضمون له در استفاده از وجه ضمان مضمون عنه حق پیگیری این امر از طریق مراجع قضایی را داردو بانکها کاملا از مسؤلیت مبری می باشند.
5-سررسید: حداکثر تاریخ امکان استفاده از ضمانتنامه توسط مضمون له می باشد علی الاصول هیج تعهد و تضمینی نمی تواند فاقد تاریخ ویا زمان اجرا باشد ،چراکه فقدان تاریخ استفاده از اسناد اینگونه اسناد را بلااستفاده نموده است و در صورت بروز اختلاف فی مابین طرفین قرارداد محاکم قضایی نمی توانند در خصوص انجام یا عدم انجام تعهد توسط یکی از طرفین رای صادر کنند.
6-موضوع ضمانتنامه برحسب نوع تعهدات فی مابین مضمون له و مضمون عنه تعیین می شود با توجه به حدود مسؤلیت هایی که از تکالیف متعهد یا ضمانت خواه ناشی می شود تعیین موضوع ضمانت نامه کاملا ضروری می نماید چراکه برای وصول وجه ضمانت نامه نیاز به اقامه دلیل و اثبات خواسته ندارد .لکن خارج از حدود قراردادهای منعقده با

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان درمورد تجارت بین الملل، اسناد تجاری، اعتبار اسنادی Next Entries مقاله رایگان درمورد اسناد تجاری، جنگ جهانی اول، اسنادبین الملل