مقاله رایگان درباره یشرفت تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، خودکارآمدی

دانلود پایان نامه ارشد

ر 16 درصد از تغییرات متغیر ملاک پیشرفت تحصیلی به وسیله ی متغیرهای خودکارامدی، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی تبیین شد.

جدول 4-10. جدول خلاصه نتایج تحلیل واریانس یک‎راهه برای پیش بینی متغیر پیشرفت تحصیلی بر اساس متغیرهای خودکارامدی، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی
مدل
Enter
شاخص مدل
مجموع مجذورات
درجه آزادی
مجذور میانگین
مقدار F
سطح معنی‎داری‎
خودکارامدی، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی
اثر رگرسیونی
85/374
3
95/115
04/18
001/.

باقی مانده
51/1709
266
42/6

کل
36/2057
269

جدول تحلیل واریانس 4-10، نشان داد مدل رگرسیونی حاضر از نظر آماری معنی‎دار است. به عبارت دیگر معنی‎دار بودن مدل رگرسیونی، رابطه خطی بین متغیرها را تایید می‎کند. این جدول نشان می‎دهد که متغیرهای خودکارآمدی، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی با مقدار 04/18F=، در سطح آلفای 001/0p معنی‎دار بوده است.
جدول 4-11. جدول ضرایب معادله رگرسیونی همزمان، خودکارامدی، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی
مدل
ضرایب غیر استاندارد
مقدار استانداردβ
مقدار t
سطح معنی‎داری

مقدار B
مقدار خطاي استاندارد

عرض از مبدأ
57/9
74/.

90/12
001/.
شادکامی
009/.
009/.
09/.
00/1-
31/.
درگیری در امور تحصیلی
06/.
01/.
29/.
02/5
001/.
خودکارآمدی
04/.
01/.
31/.
18/4
001/.

جدول ضرایب معادله رگرسیونی 4-11، سهم هریک از متغیرهای پیش‎بین را در تغییرات متغیر ملاک نشان داد، از بین متغیرهای ورودی رگرسیونی، متغیر خودکارآمدی با مقدار بتای 31/. و مقدار 18/4=t در سطح 001/.P معنادار شد. و از بین دیگر متغیرها پیش بینی کننده ی قوی تری برای پیشرفت تحصیلی محسوب می شود. همچنین متغیر درگیری والدین دومین متغیر پیش بین می باشد که با مقدار بتای 29/. و مقدار 02/5=t در سطح 001/.P معنادار شد و توانست پیشرفت تحصیلی را پیش بینی نماید. از بین این متغیرها شادکامی از لحاظ آماری معنادار نشد و نتوانست پیش بینی کننده خوبی برای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان باشد.

31/0=β 29/0=β

09/0=β

نمودار4-5. نمودار مقادیر بتای متغیرهای پیش بین

فصل پنجم
بحث و تفسیر و نتیجه گیری و جمع بندی

5-1 مقدمه:
در اين فصل ابتدا به طور خلاصه، نتايج آزمون فرضيه هاي پژوهش و نتايج پژوهش هاي همخوان با آن بيان مي گردد، سپس تبيين هاي احتمالي مورد بررسي قرار گرفته و در پايان محدوديت ها و پيشنهادات پژوهش بيان خواهد شد.
5-2 یافته های اصلی
فرضیه اول:
بین خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر پایه اول دبیرستان شهر بندرعباس رابطه وجود دارد.
نتایج تجزیه و تحلیل ضرایب همبستگی ساده بین خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نشان داد که بین خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. بدین معنا که خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس رابطه مثبت دارد. یعنی با افزایش خودکارآمدی دانش آموزان، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس نیز افزایش می یابد. این یافته پژوهش با نتایج تحقیقات پترسون(2000)، تلول، لان و وتسون(2007)، بینایت و بندورا ( 2004) ، سولبرگ و توریس (2001)، الکساندر، کرر و شونن فوگل (1995)، کارول و همکاران (2009)، کدیور(1382)، و نتایج پژوهش ذبیحی حصار(1384)، همسو و همخوان می باشد. چراکه این پژوهش ها نشان دادند که دانش آموزان با خودکارآمدی بالا در مدرسه از لحاظ پیشرفت و عملکرد تحصیلی بالاتر از بقیه دانش آموزان می باشند و همچنین دانش آموزان تیزهوش و با استعداد دارای خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی بالایی بودند.
جهت تبیین این موضوع می توان بیان کرد که با توجه به این که بندورا(1997)، خودکارآمدی را به عنوان باور و قضاوت فرد از توانایی خود برای انجام دادن تکالیف خاص تعریف کرده است و همچنین بر اساس نظریه شناختی-اجتماعی بندورا، افراد گرایش به مشغول شده و پرداختن به کارهایی دارند که احساس قابلیت و اطمینان دارند و باورهای خودکارامدی به تعیین این که افراد چه مقدار وقت صرف یک فعالیت می کنند، چه مدت زمان در مقابل موانعی که پیش می آید پشتکار دارند، چه مقدار در مقابل موقعیت های متضاد و مخالف انعطاف دارند کمک می کند؛ بنابراین، در این پژوهش نیز باورهای خودکارامدی دانش آموزان با پشتکار و تلاش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت نشان داد و توانست بر نظریه ی خودکارآمدی بندورا تأیید و صحه بگذارد.
فرضیه دوم:
بین شادکامی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر پایه اول دبیرستان شهر بندرعباس رابطه وجود دارد.
نتایج تجزیه و تحلیل ضرایب همبستگی ساده بین شادکامی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نشان داد که بین شادکامی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان همبستگی مثبت و معناداری در سطح 001/.p وجود دارد. بدین معنا که شادکامی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس رابطه مثبت دارد. بنابراین، با افزایش شادکامی، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس نیز افزایش می یابد. این یافته پژوهش با نتایج تحقیقات مه یرز (2001) و پترسون217 (2000)، لیوبومیرسکی، شلدون و شید(2005)، پترسون(2000)، رئیسی و همکاران(1392)، پاییزی و همکاران(2007)، طهماسبی و همکاران(1387)، همسو و همخوان می باشد. ولی در چند متغیری خیلی مؤثر نبوده است.
در تبيين شادكامي و رابطه آن با عملکرد تحصیلی، دو مكتب اصلي تفكر وجود دارد: لذت گرايي 218يك نظريه روان شناختي است كه طبق آن، ارگانيزم به منظور جست و جوي لذت و دوري از درد انگيخته مي شود(فرانكن219،1994). لذت گرايي به طور كلي شامل احساساتي است كه نتيجه اي از درون شد220 به نظام هاي حسي پنج گانه است؛ به اين ترتيب، شادكامي طبق اصل لذت گرايي، بيشينه كردن اثرهاي مثبت نظام هاي حسي متفاوت است (داناولد، 1997). به عبارت ديگر، تئوري هاي شناختي، شادكامي را به عنوان آن چه در راه رسيدن به هدف تجربه مي شود مي بينند. به اين ترتيب، شادكامي منبعث از هدف يا برانگيخته شده توسط هدف است، در حالي كه نظريه لذت گرايي، شادكامي را به عنوان وضعيت آخر يا خود هدف مي بيند. بنابر مطالب ارائه شده می توان بیان کرد از آن جا که شادکامی احساس ها و هیجانات لذت بخش را در نوجوانان و دانش آموزان شامل می شود؛ بنابراین، باعث ایجاد تکاپو و حس جست و جو در پی یافتن هدف می شود و بر کارایی تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت و آن ها را از لحاظ روحیه ی تحصیلی بشاش و شاداب می کند.
فرضیه سوم:
بین درگیری والدین در امور تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر پایه اول دبیرستان شهر بندرعباس رابطه وجود دارد.
نتایج تجزیه و تحلیل همبستگی بین متغیرهای درگیری والدین در امور تحصیلی با پیشرفت تحصیلی نشان داد که رابطه بین درگیری والدین در امور تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در سطح 001/.P معنادار می باشد. لازم به ذکر است که این رابطه مثبت می باشد. بدین معنا که هرچه درگیری والدین در امور تحصیلی دانش آموزان بیشتر باشد پیشرفت تحصیلی فرزندان آن ها نیز بیشتر می شود. این یافته تحقیق با نتایج پژوهش های ایبانز، کوپرمن، جوذکویس و پرلیا221(2004)، بونکت و گومز222(2003)، میرانده و انریوز223(1979)، و نتایج پژوهش شکاری(1391)، همسو و همخوان می باشد. چراکه در پژوهش های ذکر شده این نتیجه به دست آمد که هرچه والدین دانش آموزان، بیشتر با مدرسه و امور تحصیلی فرزندانشان چه در منزل و چه در محیط های آموزشی ارتباط داشته باشند باعث رشد و افزایش کارایی تحصیلی دانش آموزان می شود.
جهت تبیین این یافته پژوهش می توان بیان کرد که والدینی که به امور تحصیلی فرزندانشان اهمیت می دادند و سعی می کردند با مدرسه در تعامل باشند و تجارب و تذکرات معلمان را در عملکرد فرزندشان در مدرسه مد نظر قرار دهند باعث شده که این فعالیت و تکاپوی والدین در پیشرفت و عملکرد فرزندانشان موثر باشد و باعث افزایش عملکرد مثبت آن ها در مدرسه شود. لازم به یادآوری است که این همبستگی با توجه به موقعیت فرهنگی اجتماعی کشورمان پیشرفت تحصیلی بیشتری نسبت به دیگر تحقیقات انجام شده در خارج از کشور داشته اند.

فرضیه چهارم:
بین خودکارآمدی، درگیری والدین در امور تحصیلی و شادکامی دانش آموزان دختر پایه اول دبیرستان شهر بندرعباس رابطه وجود دارد.
نتایج ضرایب همبستگی ساده بین خودکارآمدی و درگیری والدین در امور تحصیلی با شادکامی دانش آموزان ارائه شده است. از بین این دو متغیر خودکارآمدی با ضریب همبستگی 82/.r= در سطح 001/.P معنادار شد و رابطه قوی تری نسبت به متغیر درگیری والدین در امور تحصیلی با شادکامی دارد(15/.r= ، 01/.P ). بنابراین، متغیر های خودکارامدی و درگیری والدین در امور تحصیلی با میزان شادکامی دانش آموزان رابطه معنادار دارند. بنابراین، با افزایش خودکارآمدی و مشارکت والدین در امور تحصیلی دانش آموزان، شادکامی دانش آموز در محیط های آموزشی افزایش می یابد. این یافته با نتایج تحقیقات مه یرز224(2001) و پترسون (2000)، لیوبومیرسکی، شلدون و شید (2005)، تلول، لان و وتسون (2007)، بینایت و بندورا ( 2004) و سولبرگ و توریس225(2001)، ایبانز، کوپرمن، جوذکویس و پرلیا(2004)، و پاییزی و همکاران(2007)، همسو و همخوان می باشد. چراکه در این پژوهش ها مشخص شده که دانش آموزان با خودکارامدی بالا شادکامی بیشتری در محیط های آموزشی از خود بروز می دهند. و همچنین با مشارکت و حضور والدین در مدارس، حس تعاون و مشارکت در دانش آموزان بالاتر می رود و متعاقباً شادابی و روحیه بهتری در دانش آموزان مشاهده می شود.
جهت تبیین این یافته پژوهش می توان بیان نمود که با حضور والدین در مدرسه و درگیری آن ها در امور تحصیلی با هماهنگی مدیر و مربیان مدارس باعث می شود دانش آموزان در مدرسه احساس تنهایی و غربت نکنند و متعاقبا با شور و شوق بیشتری سعی کنند با همکاری والدین و مسئولان مراکز آموزشی به فعالیت های تحصیلی بپردازند و نسبت به دیگر مدارس که والدین کمتر به امور تحصیلی فرزندانشان اهمیت می دهند شادکامی بالاتری داشته باشند. همچنین دانش آموزان با خودکارآمدی بالا وقتی در مدارس با انجام موفقیت آمیز فعالیت های درسی خود روبه رو می شوند و کمتر با شکست مواجه می شوند دارای شادکامی بالاتری هستند.
فرضیه پنجم:
خود کارآمدی ، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر پایه اول دبیرستان شهر بندرعباس را پیش بینی می کنند.
نتایج تجزیه و تحلیل مدل رگرسیون همزمان جهت پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بر اساس متغیرهای خود کارآمدی ، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی، نشان داد که از بین متغیرهای ورودی رگرسیونی، متغیر خودکارآمدی با مقدار بتای 31/. و مقدار 18/4=t در سطح 001/.P معنادار شد. و از بین دیگر متغیرها پیش بینی کننده ی قوی تری برای پیشرفت تحصیلی محسوب می شود. همچنین متغیر درگیری والدین دومین متغیر پیش بین می باشد که با مقدار بتای 29/. و مقدار 02/5=t در سطح 001/.P معنادار شد و توانست پیشرفت تحصیلی را پیش بینی نماید. از بین این متغیرها شادکامی از لحاظ آماری معنادار نشد و نتوانست پیش بینی کننده پیشرفت تحصیلی دانش آموزان باشد. این یافته ی پژوهش با نتایج تحقیقات پترسون(2000)، تلول، لان و وتسون (2007)، بینایت و بندورا ( 2004) ، سولبرگ و توریس (2001)، الکساندر، کرر و شونن فوگل (1995)، کارول و همکاران (2009)، کدیور(1382)، و نتایج پژوهش ذبیحی حصار(1384)، رئیسی و همکاران(1392)، پاییزی و همکاران(2007)، طهماسبی و همکاران(1387)، ایبانز، کوپرمن، جوذکویس و پرلیا(2004)، بونکت و گومز(2003)، میرانده و انریوز(1979)، و نتایج پژوهش شکاری(1391)، همسو و همخوان می باشد. گرچه

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان درباره پیشرفت تحصیلی، یشرفت تحصیلی، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان Next Entries مقاله رایگان درباره روانشناسی، یشرفت تحصیلی، پیشرفت تحصیلی