مقاله رایگان درباره نسبت های مالی، دارایی ها، رگرسیون، تحلیل پوششی داده ها

دانلود پایان نامه ارشد

از پايگاه دادهي بزرگتري نسبت به تحقيقات قبلي استفاده كردند و به اين نتيجه رسيدند كه ماشين بردار پشتيبان موفق تر از شیوه هاي قبلي رتبه بندي است و از ماشين برد ار پشتيبان به عنوان يكي از روش هاي انتخاب ويژگي استفاده كردند.
پاسیراس 2در سال 2008 در مقاله ای با عنوان ” برآورد کارایی فنی و مقیاس بانک یونانی تجاری: تاثیر ریسک اعتباری، و عملیات های بین المللی ” از طریق درنظر گرفتن متغیرها و شاخص های تبیین کننده ریسک بانکی نظیر نسبت وا م های نکول شده به عنوان متغیرهای نهاده در روشDEA ، سعی در تبیین ارتباط ریسک و کارایی در صنعت بانکداری داشته و به ارتباط معنادار این دو مقوله پی برده است.
حسين عبدو و جان پوينتون3(2008) در تحقيقي با عنوان” مقايسه مدل هاي پارامتري جهت ريسك اعتباري مشتريان” به مقايسه مدل هاي مختلف ارزيابي ريسك اعتباري پرداخته، نتيجه آن حاكي از كاراتر بودن مدل شبكه هاي عصبي نسبت به ساير روش هاي مدل پارامتري مي باشد.
چنگ لونگ، هوانگ و همكارانش4 (2007) ، در تحقيق خود به مدلسازي تكنيكي هيبريدي براي اعتبارسنجي پرداخته اند. به اين صورت كه تركيب الگوريتم ژنتيك و ماشين بردار پشتيبان هم براي انتخاب خصيصه ها و هم براي بهينه سازي پارامترهاي مدل اعتبارسنجي بكار رفته است .مقايسه هایي نيز بين تكنيك ماشين بردار پشتيبان و طبقه بندهاي شبكه هاي عصبي، برنامه ريزي ژنتيكي و درخت تصميم صورت گرفته كه نتايج نسبتا يكساني حاصل شده است. ولي نتايج تجربي نشان مي دهد كه ماشين بردار پشتيبان، نسبت به تكنيك هاي موجود داده كاوي، نتايج اميد بخش تري را ارائه مي دهد.

1-Bellotti, Tony, Crook
2-Pasiouras
3-Abdou H. & et al
4-Lung Huang C. & et al
مين و لي1 نيز در سال 2007 در پژوهشي با عنوان ” رويكرد عملي به امتيازدهي اعتباري ” را براي امتيازدهي اعتباري به كار گرفتند. آنان روش شناسی پيشنهادي امل DEA رويكرد بر مبناي و همكارانش را در جامعه آماري بسيار گسترده تري كه داده هاي مالي جاري 1061 شركت توليدي، كه پرتفوليوي اعتباري يكي از بزرگ ترين سازمان هاي تضمين اعتبار در كره را در برمي گيرد، براي رتبه بندي اعتباري مورد استفاده قرار دادند. آنان دريافتند كه رويكرد تحليل پوششي داده ها مي تواند به عنوان گزينه اي اميدوار كننده براي بهبود و جايگزيني روش هاي امتيازدهي كنوني به كار گرفته شود و اين رويكرد از كارايي لازم در جهت محاسبه رتبه هاي اعتباري مشتريان برخوردار است.
چنگ و همكارانش2 در سال 2007 در تحقيقي با عنوان “رويكرد چند گزينه اي به رتبه بندي اعتباري با به كارگيري روش تحليل پوششي داده ها: ارزيابي وام گيرندگان با درنظر گرفتن پروژه هاي مالي خصوصي ” يك رويكرد چند گزينه اي به رتبه بندي اعتباري را به وسيله تحليل پوششي داده ها به منظور ارزيابي وام گيرندگان براي پروژه هاي مالي خصوصي، پيشنهاد مي دهند. در اين پژوهش تكنيك هاي مختلف رتبه بندي اعتباري نظير تجزيه و تحليل مميزي، درخت تصميم، شبكه هاي عصبي و ….. مقايسه شده اند. اگرچه تحليل پوششي داده ها در اوايل دهه 1980 بيان شد، با اين حال به كارگيري اين روش در زمينه موضوعات رتبه بندي اعتباري همچنان ادامه دارد.
الیزابت فیورنتینو و همکاران3 در مقاله ای با عنوان “کارایی در بانک های آلمان: مقایسه DEA و SFA “، سال 2006، به ارزیابی هماهنگی بین نتایج بازده بدست آمده از دو روش DEA و SFA پرداخته است. وی اقدام به بررسی 34192 نمونه از تمام بانک های آلمان در بین سا ل های 1993 تا 2004 و تجزیه و تحلیل میزان هماهنگی بین نتایج بدست آمده و پنج معیار (متغیرهای نهاده و ستاده) سطوح، رتبه بندی، شناسایی مجریان دقیق، ثبات در طول زمان و همبستگی نسبت به میزان استاندارد حسابداری مبتنی بر کارایی پرداخته است.

1-Min JH., Lee YC
2-Cheng EWL. & et al
3-Elisabetta Fiorentino & et al
نتایج این پژوهش بیانگر این مساله است که روش های غیرپارامتری 3 نسبت به خطاهای سنجش حساس می باشند. علاوه بر این، احتساب تفاوت های نظام مند در میان بانک های تجاری، قر ض الحسنه و پس انداز به منظور جلوگیری از تفسیر نادرست درباره وضعیت کارایی کلی بانک مهم می باشد. از دیگر دستاوردهای این پژوهش این است که علیرغم تغییرات بنیادی در حال انجام در نظام بانکداری اروپا، ثبات نرخ کارایی در کوتاه مدت بسیار بالا می باشد.
گري و همكاران1(2006) در پژوهشي به بررسي تأثير متغيرهاي مالي و صنعتي مورد استفاده مؤسسه استاندارد و پورز بر روي رتبه اعتباري شركت هاي استراليايي پرداختند. پژوهشگران از الگوي پروبيت به منظور تحقيق بهره گرفتند. نتايج نشان داد كه نسبت هاي اهرم و پوشش بهره بيشترين تأثير را بر رتبه اعتباري دارد.
گونزالس2 در سال 2005 در مقاله ای با عنوان ” مقررات بانک و ریسک با در نظر گرفتن عوامل به وجودآورنده: مقایسه بین المللی از ریسک در بانک ها ” با در نظر گرفتن تعداد شعب بانک ها و تعداد پرسنل به عنوان نهاده، سرمایه گذاری و حجم سپرده ها به عنوان ستانده، کارایی بانک ها را با تاثیر دادن متغیرهای ریسک اعتباری و ریسک کل با استفاده از مدل DEA بدست آورده و بر همین اساس بانک ها را رتبه بندی کرده است. این مقاله در نهایت رابطه ی معنی داری بین ریسک و دارایی به دست آورده است.
ریچاردو و کالوز3 در مقاله ای با عنوان “کاربرد روش تحلیل پوششی داده ها جهت تخمین کارایی بانک ها” در برزیل سال 2006 ، با در نظر گرفتن 50 بانک برتر و بزرگ برزیل و استفاده از آمار متغیرهای ترازنامه ای این بانک ها، به ارزیابی کارایی و مقایسه این بانک ها پرداخته اند.

1-Gray & et al
2-González
3-Richardo calves
نتایج این پژوهش، حاکی از کارایی و برتری روش DEA در رتبه بندی و درجه بندی بانک ها نسبت به رتبه بندی به روش سنتی آنها دارد.
لي و همكارانش1 در سال 2002 براي ادغام شبكه عصبي و تجزيه و لي و چن 3 در سال 2005 براي طراحي مدل رتبه بندي – تحليل مميزي اعتباري دو مرحله اي مركب (شامل شبكه هاي عصبي مصنوعي و رگرسيون انطباقي چند متغيري اسپيلينز)
هم چنين در سال هاي اخير استفاده از الگوريتم ژنتيك و ماشين هاي بردار پشتيباني درزمينه رتبه بندي اعتباري مورد توجه قرار گرفته است كه مي توان به پژوهش هاي هوآنگ وهمكارانش در سال 2006 براي طراحي برنامه ريزي دو مرحله اي ژنتيك براي مدل هاي و لونگ هوانگ و همكارانش در سال 2007 براي رتبه بندي اعتباري ، به كارگيري ماشين هاي بردار پشتيباني براي رتبه بندي اعتباري با رويكرد داده كاوي اشاره كرد.
در اواخر سال 1990 به منظور “تحلیل گروه همسالان” همراه با ويژگي هاي مالي خاصي كه ميان دو يا چند گروه تفاوت قائل شود، تحليل پوششي داده ها معرفي شد. بر خلاف رويكرد هاي تجزيه و تحليل مميزي چند گانه، شبكه هاي عصبي و تحلیل رگرسيون خطي، رويكرد تحليل پوششي داده ها صرفاً به اطلاعات واقعي (مجموعه مشاهده شده داده هاي ورودي-خروجي) براي محاسبه رتبه هاي اعتباري نيازمند است. يه يكي از پيشگامان تركيب تحليل پوششي داده ها با تحلیل نسبت هاي مالي است. او از تحليل پوششي داده ها براي ارزيابي عملكرد بانك بهره گرفت و مطالعه او به طور تجربي نشان داد كه تحليل پوششي داده ها در ارتباط با تحلیل نسبت هاي مالي، قادر است به جمع آوري نسبت هاي پيچيده پرداخته و آن ها را در ابعاد مالي معناداري طبقه بندي كند. اين ويژگي، تحليلگر را قادر مي سازد تا به بينشي براي استراتژي هاي عملياتي بانك دست پيدا كند.

1-Lee TS & et al
هوانگ، چن، هسو1 (2004) به مقايسه ي ماشين بردارپشتيبان با شبكه هاي عصبي در پيش بيني رتبه هاي اعتباري سازمان ها پرداختند. ولي به تفاوت ناچيزي در عملكرد به نتايج دست يافتند.
امل و همكارانش 2 در سال 2003 يك متدولوژي امتيازدهي اعتباري براساس تحليل پوششي داده ها پيشنهاد كردند. آن ها داده هاي مالي جاري 82 شركت توليدي/ صنعتي را كه تشكيل دهنده پرتفوليوي اعتباري يكي از بزرگ ترين بانك هاي تركيه بود، براي رتبه بندي اعتباري به كار گرفتند. در اين پژوهش براساس ادبيات موضوع، 42 نسبت مالي انتخاب شد و از ميان آن ها 6 نسبت مهم مالي مورد توجه قرار گرفت. امل و همكارانش پس از اعتبارسنجي مدل با تجزيه و تحليل رگرسيون دريافتند كه روش تحليل پوششي داده ها قادر به تخمين رتبه هاي، اعتباري شركت ها بوده و از كارايي لازم براي امتيازدهي اعتباري برخوردار است.
یولالان و همکاران 3( 2003 ) در مقاله ای تحت عنوان “امتیازدهی اعتباری رهیافتی در بانکداری تجاری” به امتیازدهی اعتباری مشتریان بانک ترکیه در هفت مرحله به این شرح پرداختند:
– انتخاب مجموعه مشاهدات: در آغاز مطالعه تقریباً اطلاعات 100 بنگاه وجود داشت. به منظور ایجاد درجه همگنی میان شرکت ها در مجموعه مشاهدات، شرکت هایی که اطلاعات آماری آنها تفاوت معناداری با میانگین صنعت داشت را از مطالعه حذف و در نهایت 82 شرکت تولیدی صنعتی اصلی برای بررسی نهایی باقی ماندند.
– تعیین ابعاد مالی اصلی: ابعاد مالی پذیرفته شده مانند نسبت های نقدینگی، فعالیت، ساختار مالی، سوددهی، رشد و جریان وجوه برای تعیین نسبت های مالی بالقوه یا مناسب با استفاده از معیار c5 مورد استفاده قرار گرفتند.

1-Huang,Chun
2-Emel AB. & et al
3-Yolalan, Reha

– تعیین نسبت های مالی مناسب: در نهایت، به منظور رتبه بندی اعتباری مشتریان بانک ها از 46 نسبت مالی استفاده شد. گرچه نسبت های مالی بیشتری نیز می توانست مورد استفاده قرار گیرد، بحث وجود همگنی و تجانس میان شرکت های مورد مطالعه تعداد نسبت های مالی را به 46 نسبت محدود کرد.
– تصفیه نسبت های مالی مناسب جهت به دست آوردن مولفه های مالی اصلی: در این مرحله 46 نسبت مالی به دست آمده در مرحله قبل به عنوان ورودی (نهاده) تحلیل عاملی مورداستفاده قرار گرفتند.
عوامل با استفاده از روش مولفه های اصلی (اجزای دارای مقادیر ویژه بیشتر از 1) استخراج شدند. تناوب عوامل با استفاده از روش وریمکس متعامد صورت گرفت. به دلیل وجود همبستگی کامل میان برخی نسبت ها، در این مرحله 4 نسبت از تحلیل عاملی کنار گذارده شده و درنهایت 42 نسبت در مجموعه باقی ماند که در 11 عامل گروه بندی شده و برحسب مشخصات مشترک میان نسبت ها به هفت عامل وام های بانکی، دارایی های ثابت، سود دهی، نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام، ساختار بدهی از بعد زمان، نقدینگی و هزینه های فروش طبقه بندی شدند.
انتخاب نسبت های مالی نهایی با توجه به قضاوت های کارشناسان: درنهایت با توجه به قضاوت های کارشناسان، 6 نسبت مالی انتخاب شدند. از میان این نسبت ها، نهاده های مدل شامل وام های کوتاه مدت بانک/بدهی جاری؛ بدهی جاری/ خالص فروش؛ 1 قدرمطلق (دارایی های ثابت/حقوق صاحبان سهام) و ستانده های آن شامل (دارایی های جاری- موجودی کالا)/ بدهی های جاری، حقوق صاحبان سهام/ کل دارایی ها، خالص سود/ کل دارایی ها می باشد.
– محاسبه رتبه های اعتباری به روش تحلیل پوششی داده ها: با بکارگیری نهاده ها و ستانده های با بازدهی ثابت استفاده شد. CCR مرحله پنجم، کارایی شرکت های مورد بررسی با استفاده از مدل درصد قرار داشتند. رتبه های اعتباری به دست آمده در محدوده 100- 75/2 در میان شرکت های مورد بررسی تنها 16 شرکت کاملاً کارا بودند.
– اعتباربخشی از طریق رگرسیون، تحلیل ممیزی، تحلیل های قضاوتی: در این مرحله به منظور اعتبار بخشی به نتایج حاصل از تحلیل پوششی داده ها از سه روش تحلیل رگرسیونی، تحلیل ممیزی و تحلیل های قضاوتی استفاده شد.
الف) تحلیل رگرسیون: در این مرحله، رتبه های اعتباری تحلیل پوششی داده ها به عنوان متغیر وابسته و نسبت های مالی مورد استفاده به عنوان متغیر مستقل در رگرسیون مورد استفاده قرار گرفتند.
نتایج حاصل از رگرسیون نشان دادکه تمام متغیرها به جزء سود خالص/ کل دارایی ها بر مسیرهای موردانتظار قرار

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان درباره ریسک اعتباری، تحلیل پوششی، حقوق صاحبان سهام، صاحبان سهام Next Entries مقاله رایگان درباره دارایی ها، تحلیل پوششی داده ها، تحلیل پوششی، نسبت های مالی