مقاله رایگان درباره تحقیق و توسعه، خودروسازی، صنعت خودرو، ایالات متحده

دانلود پایان نامه ارشد

در ژاپن، کارخانههای تولیدی دارند، ازجمله، سوبارو، نیسان، میتسوبیشی، مزدا، هوندا و سوزوکی110. ژاپن یکی از صادرکنندههای پیشرو جهانی است با تولیدی نزدیک به 32.5 میلیون واحد در دورهی زمانی 2007 تا 2012111. وسایل نقلیه ژاپنی دارای شهرت جهانی در کارا بودنشان هستند. برای مثال سیستم تولید تویوتا (TPS) بسیاری ازمحصولات خود را مبتنی بر تولید (JIT ) که فلسفهی آن کاهش موجودی انبار و کاهش هزینه انبار است قرار داده است (اسپیر و باون112، 1999). تولیدکنندگان خودرو در ژاپن، جلودار تحقیق و توسعهی جهانیاند. تویوتا حدود 9.5 بیلیون دلار را در سال 2012 صرف تحقیق و توسعه نموده است113. هوندا، 6.3 بیلیون دلار و نیسان هم بیش از 4.6 بیلیون دلار صرف تحقیق و توسعه درطول سال 2012 کردهاند114.
چین
چین، کشوری که توانست غولهای اقتصادی دنیا و رهبران بازار خودرو از قبیل ایالات متحده، آلمان و ژاپن را متعجب و مبهوط کند و با تولید 17 میلیون وسیله نقلیه درسال 2012، رهبری بازار خورو را به دست بگیرد. حتی با توجه به رکودی که در اقتصاد دنیا صورت گرفته بود، در طول یک دوره 6 ساله از سال 2007 تا 2012، تولیدات جهانی از 69.4 میلیون به 80.1 میلیون واحد افزایش یافت و این بخاطر تولیدات بسیارسریع کشور چین بود. صنعت تولید خودرو در چین با بیش از 3.6 میلیون نفر کارمند بیشترین نیروی کار را در جهان به خود اختصاص داده است. هزینهی نیروی کار در چین نیز پایینتر از سایر صنایع خودروسازی در سطح جهان است115.
چین بزرگترین تولیدکنندهی وسایل نقلیه در دنیاست. چین، ایالات متحده را درسال 2008 و ژاپن را در سال 2009 پشتسر گذاشته و به بزرگترین تولیدکنندهی وسایل نقلیه در جهان تبدیل شد و تولیداتش را در حالی افزایش داد که این روند در سرتاسر جهان کاهش یافته بود116. شرکتهای آمریکایی، اروپایی، ژاپنی و کرهای، خودروهایشان را در چین و تحت برندهای خودشان به عنوان قسمتی از همکاری مشترک با شرکتهای چینی (SOEs)، مونتاژ میکنند.
با اینکه چین بزرگترین تولیدکنندهی وسایل نقلیه است اما صادرات بالایی ندارد (فقط 767000 وسیله نقلیه در سال 2012). سطح پایین صادرات خودروی چینی احتمالا در چند فاکتور منعکس میشود. تولیدکنندگان خارجیای که در همکاری مشترک با تولیدکنندگان چینی سرمایهگذاری میکنند ترجیح میدهند که بر بازار داخلی و محلی چینی تمرکز کنند (تانگ117، 2009). موانع کلیدی شامل مشکلات تاسیس نمایندگیهای فروش و شبکههای خدماتی. بسیاری از تولیدکنندگان داخلی چینی، وسایل نقلیه خود را با قیمت پایینتر به کشورهای در حال توسعه یا به تازگی صنعتیشده میفرستند، از قبیل الجیریا، برزیل و آفریقای جنوبی118.
مهمترین شاخصهای خودروسازان برتر جهان برای ساخت و صادرات خودروهایشان
کشورهای برتر جهان در تولید و صادرات خودرو، به صورت همکاری و سرمایهگذاری مشترک، تولیدات خود را انجام میدهند. هوندا، میتسوبیشی، نیسان و تویوتا در ژاپن، بیام دابلیو، مرسدس بنز و فولکس واگن در اتحادیه اروپا، جنرال موتورز و فورد در آمریکا و هیوندایی و کیا در کرهجنوبی، همه محصولاتی با ساختار چندملیتی و بازارهای بینالمللی هستند119.
برای برخی از کشورهای پیشرفته، صنعت خودروسازی بخش قابل توجهی از ارتباطات بین دو کشور را به خود اختصاص داده و از اهمیت ویژهای برخوردار است. مثلا تجارت 42 بیلیون دلاری بین آمریکا و ژاپن از این نوع اهمیت برخوردار بوده و روز به روز گسترش مییابد (مک آلیندن120، 2012).
صنعت وسایل نقلیه در سطح جهانی تمرکز منطقهای دارد و کشورهای تولیدکننده در بازارهای منطقهای مختلف در سرتاسر جهان فعالیت میکنند. هزینههای حمل و نقل، ریسکهای نوسان پول و موانع تجاری مواردی هستند که در این نوع تصمیمگیری باید به آنها توجه شود. برای حداقل کردن این هزینهها بیشتر تولیدکنندگان در ایالات متحده، محصولاتشان را در شمال آمریکا تولید کرده و عرضهکنندگان را تشویق میکنند که به منظور کاهش هزینههای حمل و نقل در نزدیکی آنها مستقر شوند. موانع تجاری در بسیاری از کشورها از قبیل مقررات محلی و منطقهای و تعرفههای سنگین ممکن است به نفع تولیدات داخلی مورد استفاده قرار گیرند.
بعضی شرکتها با تولیدکنندگان دیگر کارمیکنند تا تکنولوژیها و یا فرآیند تولید آنها را به دست بیاورند، هزینههای تحقیق و توسعه را تقسیم کنند و به بازار دسترسی داشته باشند. شاخصهایی که شرکتها برای تولیدات خود به آنها توجه میکنند عبارتند از: انتقال کارخانجات به مناطق ارزانتر، مذاکره با اتحادیههای کارگری به منظور پرداخت دستمزد کمتر برای کارگران جدید، و تعدیل قوانین کار، کاهش موجودی و کاهش مسافت بین عرضهکنندگان و کارخانهها (فاصله جغرافیایی). آنها همچنین سرمایهگذاری در بخش تحقیق و توسعه را افزایش میدهند تا کارایی محصولاتشان را افزایش دهند (جارولزکی و دهوف121، 2010).
برای دست یافتن به تکنولوژیهای جدید و توسعهی محصولات، تولیدکنندگان نیاز به مهندسین متخصص و طراحان، و همچنین امکانات تخصصی برای شبیهسازی، انواع مختلفی از الگوهای آب و هوا و شرایط جادهای را دارند. کیفیت، مهارت و هزینه دستیابی به نیروی کار، فاکتورهای اثر گذار بر ظرفیت تولیدی کارخانهها هستند. دسترسی، هزینه و نوع الکتریسیته نیز عوامل مهم دیگر هستند (شِر122، 2008).
تولیدکنندگان به منظور افزایش سود در بازارهای داخلی و بینالمللی، از استراتژیهای گوناگونی استفاده میکنند تا هزینهها را در حد امکان پایین نگه دارند. به این منظور، تلاش میکنند تا مقیاسها را در پلت فرمها و خط مشیهایشان بهینه و به صرفه نمایند. تولیدکنندگان، 50 درصد بودجه تحقیق و توسعهشان را به توسعه پلت فرم، و کاهش تعداد پلت فرمهای مورد استفاده اختصاص میدهند (برمنر123، 2012).
استراتژی دیگری که تولیدکنندگان به آن اهمیت میدهند، تولید اتومبیلهایی است که نیاز به اصلاح کمی برای بازارهای بینالمللی مختلف داشته باشند؛ در نتیجه حجم تولید محصول را افزایش میدهند. شرکت فورد یک مثال در این زمینه است که سعی دارد تا تعداد مدلهای تولید جهانیاش را کاهش دهد124.
در گذشته، Ford Mondeo در اروپا و Ford Fusion در آمریکا هر کدام به صورت جداگانه توسعه داده میشدند و مستلزم قسمتهای مختلفی بودند که حتی دارای اندازه و قیمتهای مشابه بودند. در سال 2013، Fusion/Mondeo Ford، یک ماشین جهانی است و در بازارهای قدیمی که موندئو و فیوژن به فروش میرفتند به فروش میرود125.
تولید منعطف از دیگر استراتژیهای تولیدکنندگان است و یک توانایی برای تولید خودروهای مختلف با خطوط تولید مشابه میباشد (سوزانیز126، 2011). این نوع تولید این توانایی را به تولیدکننده میدهد تا بر اساس تقاضای مشتری
تولید کرده و سود خود را افزایش دهد.
اعتمادسازی برای مشتریان، دیگر موضوعی است که شرکتهای برتر خودروسازی در جهان برای افزایش تقاضاهایشان در بازارهای بینالمللی با وجود ابهامات در روابط بین خریدار و فروشنده، توجه ویژهای به آن دارند و بسیار مشکل و بسیار سودآور است (پلاچ127، 2012).
تغییر قیمت حاملهای انرژی نیز عاملی است که بر تقاضای خودرو تاثیر میگذارد و باید در سطح کلان به آن پرداخت و شرکتهای خودروسازی به این اصل توجه داشته و در ساخت ماشینهای کوچک یا ماشینهای با مصرف سوخت پایینتر تلاش میکنند128.
توانایی مالی شرکت و سابقهی فعالیت شرکت در بازارهای بینالمللی که به گونهای در بردارندهی اعتبار شرکت است هم از نظر مشتریان میتواند عاملی برای خرید بیشتر یا اعتماد در خرید باشد (شپاردسون129، 2012). به طور کلی میتوان گفت که تولیدکنندگان برتر خودرو در جهان برای تولیدات خود به شاخصهای مهمی که در ذیل، چند نمونه از آنها را ذکر میکنم توجه دارند.
قیمت: به عنوان پیچیدهترین و مهمترین عامل رقابتی در سطح داخلی و بینالمللی که به صورت کاهش قیمت، تخفیفات، جوایز وکالاهای اضافی، اشانتیون و…صورت میگیرد.
مصرف سوخت
اعتبارجهانی: شامل برند وشهرت شرکت در بازارودربین رقباست
تکنولوژی
شکل ظاهری وتیپ خودرو
ویژگی های کاربردی مانند فضای بار، دوگانه سوزبودن و…
امنیت خودرو و… (ماهنامه صنعت خودرو، 1390: 42)
وضعیت صنعت خودرو در ایران
اتومبیل سازی در جهان، پیشینهای چند صدساله دارد، در فرانسه صنعت اتومبيلسازي در سال 1891 توسط يك فرانسوي بنام «پانارد» پايهگذاري شد و چند سال بعد، اولين اتومبيل به نام «پژو» كه هم اكنون يكي از اتومبيلهاي مشهور فرانسوي در دنيا است ساخته شد. اتومبيلسازي در آمريكا نيز توسط «فورد» شروع شد و اين صنعت در كشور آمريكا بهتر از اروپا توسعه يافت. مقارن همين سالها تعدادي اتومبيل به ايران وارد شد كه مربوط به اوايل دهه 1920 است130.
ايران به دليل عدم توانمندي در ساخت اتومبيل، مجبور به خار ج كردن ارز و واردات اتومبيل بود. در اين رابطه صاحبان صنايع اتومبيل درصدد بودند تا آنجا كه ممكن است اجزاي متشكل اتومبيل را در داخل تهيه كنند و در اثر تشويق و ترغيب صاحبان صنايع و اعطاي وامها، بتدريج با راهنمايي وزارت اقتصاد، كارخانجاتي جهت توليد ماشين سواري، اتوبوس و كاميون داير گرديد و بهره برداري از آنها آغاز شد.
اولين كارخانهاي كه توانست مونتاژ و سپس ساخت سواري در ايران را به عهده گيرد، كارخانه “جيپ ايران” بود كه در سال 1336 تأسيس يافت و با دريافت 60 ميليون ريال وام از وزارت اقتصاد شروع به توليد نمود. اين كارخانه، با امكانات موجود هر ساله تعداد محدودي خودرو توليد ميكرد كه تا حدي جاي واردات خودروهاي مشابه را گرفته بود. بعد از آن در سال 1338 شركت مرتب (لندرور) تأسيس گرديد و چند سال بعد فعاليتش را آغاز كرد. شركت صنعتي سايكا (فيات) در سال 1339 تاسيس شد كه هر سال، تعدادي سواري توليد و تهيه مينمود. همزمان با تأسيس شركت صنعتي سايكا، شركت سهامي خاور (مرسدس بنز) اولين كارخانه كاميونسازي را در ايران تأسيس كرد. در سال 1341 شركت سهامي كارخانجات صنعتي «ايران ناسيونال» براي تهيه اتوبوس، وانت، استيشن، ميني بوس، آمبولانس نيز به اين گروه پيوست و در سال 1345 توليد پيكان را آغاز كرد. همزمان با آن كارخانه «ليلاند موتور» نيز در زمينه ساخت كاميونهاي سنگين دست به فعاليتهايي زد. درسال1346، شركت «زامياد» (ولوو) كه غير از ساخت و مونتاژ كاميون، فعاليت عمدة ديگرش تهيه تراكتور بود، تأسيس گرديد. در سالهاي پس از آن نيز بتدريج شركت سهامي كارخانجات صنعتي «پارس لوكس» كه در تهيه اتوبوس و مينيبوس شهرت داشت، در اين
زمينه شروع به فعاليت نمودند.
همزمان با توليد پيكان، مونتاژ سيتروئين شروع شد و در سال 1347 بهرهبرداري از آن آغاز گرديد. در سال 1352 كارخانجات «جنرال موتور» ايران مورد بهرهبرداري قرار گرفت و به توليد اتومبيل شورولت ايران پرداخت. بطور كلي در سال 1354، تعداد سيزده واحد توليدي در صنعت اتومبيلسازي فعاليت داشتند كه 38 درصد از كل واحدهاي مذكور اتومبيل سواري توليد ميكردند. اين نسبت در سال 1345 حدود 31 درصد بوده است. در اين رابطه عمده واحدهاي توليدي داير شده، به دليل دسترسي به بازار مواد اوليه، بازار مصرف و نيروي كار و نيز نزديكي، در تهران مستقر شده بودند (جهانگرد، 1383: 185).
در ايران از سال 1349 تا آخر سال 1356 توليد خودرو به علت رونق اقتصادي حاكم بر كشور به دليل وفور ارز و بالا بودن قدرت خريد بازار داخلي رشد بالایی داشته است (برازش، 1356: 12). از سال 1356 به بعد با شروع بحرانهاي اقتصادي ناشي از انقلاب و جنگ به غير از سال 1360 افت توليد مشخص است.
اما بعد از جنگ تحميلي، همكاريهاي علمي و فني ايران با شركتهاي فرا مليتي مجددا احيا شد و از رهگذر آن ايران توانست به نوسازي خطوط توليد و توليد محصولات با كيفيت بهتر و جديدتر دست يابد. در عين حال صنعت خودرو توانسته است با تعميق پيوند خود با صنايع بالادستي، صنعت قطعهسازي را نيز به حركت درآورد. اما با همه اين مباحث اين صنعت نتوانسته است به كسب مزيت نسبي و رقابتي در توليد خودرو و قطعات دست يابد و حضور موفقي در بازارهاي جهاني داشته باشد (زنور، 1380: 136).
نمودار زیر روند

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان درباره صنعت خودرو، خودروسازی، صنعت خودروسازی، بازاریابی Next Entries مقاله رایگان درباره صنعت خودرو، سهم بازار، بهبود کیفیت، مدیریت نوآوری