مقاله رایگان با موضوع ورزش همگانی، تربیت بدنی، استان تهران

دانلود پایان نامه ارشد

سازماني ورزش همگاني را در سطح يك انجمن در كميته بين‌المللي المپيك ارتقاء دهد.از اين زمان ورزش همگاني مورد حمايت بيشتر كميته بين‌المللي المپيك قرار گرفت. در سال 1994 كميته بين‌المللي المپيك و سازمان بهداشت جهاني در جهت ارتقاء سطح سلامتي مردم فعاليت مشتـركي را آغاز نمـودند و اثرات مثبت ورزش را براي افراد و جوامع مورد تأييد و تأكيد قرار دادند (قره، 1383).
2-15 ورزش همگانی در ایران
در کشور ما اطلاعات دقیقی از وضعیت ورزش همگانی، پیش از انقلاب اسلامی یافت نشده. اما براساس اطلاعات به دست آمده از فدراسیون ورزش همگانی جمهوری اسلامی ایران، تا سال 1358 فعالیتهای ورزش عمومی و همگانی به نام ورزش محلات و زیر نظر تشکیلات جهاد تربیت بدنی انجام می شده و به تدریج این تشکیلات زیر نظر دفتر امور فرهنگی سازمان تربیت بدنی به فعالیت خود ادامه داد. لیکن به علت وجود برخی مشکلات از جمله عدم تخصیص بودجه لازم تصمیم گرفته شد که زیر مجموعه ای از سازمانتربیت بدنی به یک فدراسیون تبدیل شود. با راهنمایی کمیه ملی المپیک در سال 1371 به یک فدراسیون ورزش همگانی14 و بخش آسیایی آن15 نام گرفت(شفیعی،1373). در ایران طبق ماده یک آیین نامه کمیسیونهای کمیته ملی المپیک که در آن بیان شده، به منظور ایجاد روحیه پژوهش، افزایش و ارتقاء سطح علمی تربیت بدنی و ورزش کشور، کمک به امر برنامه ریزی و سازماندهی بهینه فعالیت فدراسیونهای ورزشی و تیمهای ملی و با توجه به اهداف و وظایف مندرج در اساسنامه کمیته ملی المپیک کمیسیونهای تخصصی زیر تشکیل می شود(غفرانی،1387). فرهنگ و آموزش المپیک ،همبستگی المپیک ،حقوقی ،روانشناسی ،فیزیولوژی، تغذیه و بدنسازی ،پزشکی ،ورزش و زنان ،ورزش و،محیط زیست ،ورزش همگانی ، مدیریت ، بیومکانیک ، ورزشکاران ، اعزام ، اخلاق بازاریابی و بودجه.

بومی و محلی
طبیعی
آمادگی جسمانی
بیماران خاص و پیوندی
صبحگاهی
بزرگسالان
اسکیت
کبدی
کارمندان
گل کوچک
بازیها و تفریحات
پزشکی ورزشی
یوگا

نمودار 2-1. ساختار فدراسیون ورزشهای همگانی جمهوری اسلامی ایران (غفرانی،1387)
ورزش همگانی در ایران رشد تدریجی خود را آعاز نموده است. متولی اصلی ورزش همگانی کشور وزارت ورزش و جوانان و در زیر مجموعه آن فدراسیون ورزش های همگانی است که در استانها به صورت اداره کل تربیت بدنی و هیئت ورزش همگانی فعال هستند. اما در ورزش همگاني وزارتخانه هاي کار و امور اجتماعي، علوم، تحقيقات و فناوري، آموزش و پرورش، بهداشت، درمان و آموزش پزشکي، نيروهاي مسلح و ارگانهاي متعدد و شهرداري ها فعال هستند. متاسفانه اطلاعات دقيقي در مورد تعداد شركت كنندگان در ورزش همگاني وجود ندارد. بر اساس اطلاعات اعلام شده از سوي فدراسيون ورزش هاي همگاني، بالغ بر 5/6 ميليون نفر از جمعيت كشور در ورزش هاي همگاني شركت مي كنند كه تقريبا معادل ده در صد جمعيت كل كشور است. بر اساس اين اطلاعات 65 در صد اين جمعيت، تحت پوشش سازمان تربيت بدني هستند و از اماكن و تاسيسات ورزش متعلق به اين سازمان استفاده مي كنند. ازكل جمعيت بخش ورزش همگاني 7 در صد مربوط به دانش آموزان و كمتر از 1 در صد مربوط به دانشجويان است. ورزش كارگري نيز 13 در صد از جمعيت ورزش همگاني را به خود اختصاص مي دهد. از جمعيت روستايي كه 39 در صد جمعيت كشور را تشكيل مي دهند آماري در زمينه تعداد شركت كنندگان در ورزش همگاني در دست نيست. بر اساس اطلاعات موجود به ازاي هر 626 نفر جمعيت كشور در سال 1378 تنها يك متخصص تربيت بدني (اعم از داور، كارشناس،معلم و مدرس ورزش) وجود داشته است. اين نسبت در سال1380 يك متخصص به ازاي هر 504 نفر رسيده است. تعداد نيروي انساني متخصص تربيت بدني كشور كم بوده است و همچنين آهنگ رشد جمعيتي آن كند مي باشد. تعداد كارشناس، مربي،داور و معلم ورزش كشور119100 نفر مي باشد. بر اساس اطلاعات موجود، به ازاي هر 1295 نفر زن يك نيروي فني (كارشناس، مربي و داور ورزش) وجود دارد. و اين نسبت براي مردان كشور برابر به 551 مي باشد. بنابراين در هر دو بخش زنان و مردان نيروي فني به نسبت جمعيت تحت پوشش كم است و بايد به تربيت متخصصان مورد نياز در اين زمينه بيشتر توجه كرد كه اين امر بر عهده مراكز تامين كننده منابع انساني تربيت بدني مي باشد (پورکیانی، 1387). مراكز تامين كننده منابع انساني تربيت بدني در كشور به شرح زير مي توان نام برد:
دانشكده هاي تربيت بدني دانشگاه هاي آموزش عالي و موسسات وابسته.
مراكز تربيت معلم و آموزشكده هاي تربيت بدني وابسته به وزارت آموزش و پرورش.
مركز آموزش و تربيت بدني و آموزشكده هاي سازمان تربيت بدني كشور.
گروه هاي تربيت بدني دانشگاه پيام نور.
دانشكده هاي تربيت بدني دانشگاه آزاد اسلامي (قر ه، 1383) .
آمار نشان مي دهد كه در ايران 9839 مربي ورزش همگاني وجود دارد. حدود 80 در صد منابع انساني تربيت بدني و ورزش كشور را معلمان ورزش تشكيل مي دهند.تعداد ورزشكاران تحت پوشش هر كارشناس ورزشي در ايران حدود 38 برابر امريكا 45 برابر كانادا است. هر مربي در ايران به پرورش 748 ورزشكار مي پردازد كه حدود 93 برابر سوئد، 68 برابر آمريكا و 83 برابر كانادا مي باشد. هر 932 دانش آموز ورزشكار تحت تعليم يك معلم ورزش هستند. اين ميزان 33 برابر امريكا و 42 برابر آلمان است. هر عضو هيات علمي در كشور، به 28 دانشجوي تربيت بدني آموزش مي دهد. تعداد دانشجوي تحت پوشش يك عضو هيات علمي در چين 12 نفر است.در ايران به صورت ميانگين به ازاء هر 1000 دانش آموز يك معلم و به ازاء هر30 دانشجو يك مدرس يا استاد تربيت بدني وجود دارد. در برزيل به ازاء هر 50 دانش آموز يك معلم و در آلمان 23 است. در امريكا به ازاء هر 17 دانشجو يك استاد، در كانادا به ازاء هر 11 دانشجو یک استاد وجود دارد (پورکیانی، 1387)سرانه فضاي ورزشي در ايران به ازاء هر دانش آموز 08/0متر مربع (8 سانتي متر مربع)، به ازاء هر دانشجو 8/0 متر مربع (80 سانتي متر مربع) مي باشد. در حال حاضر سرانه فضاي ورزشي در بخش تعليم و تربيت به ازاء هر نفر 11/0 متر مربع مي باشد. در حال كه حداقل فضاي ورزشي استاندارد در دنيا به ازاء هر نفر 3 متر مربع (300سانتي متر مربع) است.در مورد فضاهاي ورزشي، آمار نشان مي هد كه 66/44 در صد فضاهاي ورزشي كشور متعلق به سازمان تربيت بدني و 39/29 در صد در اختيار بخش خصوصي است.از كل فضاهاي ورزشي8/47در صد روباز و 2/52در صد سرپوشيده است.33/55 درصد فضاهاي ورزشي روباز متعلق به سازمان تربيت بدني و 06/9 درصد به بخش خصوصي تعلق دارد. 38/56 در صد كل فضاهاي سرپوشيده به سازمان تربيت بدني ، 5/36 در صد به بخش خصوصي تعلق دارد.آمار سرانه فضاهاي ورزشي در مناطق مختلف كشور نشان مي دهد كه در مناطق سرد حدود 1286 مكان ورزشي براي هر يك ميليون نفر داراي 51/35در صد كل مساحت فضاهاي ورزشي كشور است.منطقه گرم معتدل با سرانه اي حدود 112 مكان ورزشي براي هر يك ميليون نفر با 46/ 0 در صد كمترين سهم از كل مساحت فضاهاي ورزشي كل كشور است.در استان ها ، استان تهران با بيش از 568 مكان ورزشي و سرانه 16/0 متر مربع داراي كمترين سرانه فضاي ورزشي، و استان ايلام با 99 مكان ورزشي و سرانه 1/25 متر مربع بيشترين سرانه فضاي ورزشي هستند. استان سمنان با 149 مكان ورزشي، داراي بيشترين سرانه تعداد فضاهاي ورزشي است.(286 فضاي ورزشي به ازاي يك ميليون نفر) و استان قم با 38 مكان ورزشي از كمترين سرانه تعداد فضاهاي ورزشي برخودار است(43 فضاي ورزشي به ازايء يك ميليون نفر). از نظر مساحت فضاهاي ورزشي نيز سرانه فضاهاي ورزشي كشور48/0 متر مربع است كه نسبت به استانداردهاي جهاني (3 متر مربع) رقم بسيار ناچيزي است.جمعيت ورزشكاران استان تهران و ايلام به ترتيب 7/32و3/1 در صد از كل جمعيت ورزشكاران كشور را شامل مي شود. سرانه مساحت فضاهاي ورزشي استان ايلام در حدود 8 برابر سرانه استان تهران است. استان سمنان در حدود 9/0 درصد جمعيت وررزشكاران كشور را دارا است. اما سرانه مساحت فضاهاي ورزشي اين استان در حدود 4 برابر استان تهران است.در كشورهاي ديگر، دانمارك با 11300 مكان ورزشي به ازاي هريك ميليون نفر در بين كشورهاي اروپايي داراي بيشترين ميزان است. تعداد فضاهاي ورزشي سرپوشيده و روباز اين كشور به ترتيب در حدود 4000 و 7300 باب است (پورکیانی، 1378).
2-16 فدراسیون ورزش های همگانی
فدراسيون ورزش هاي همگاني جمهوري اسلامي ايران با هدف ايجاد امكانات و بستر مناسب و به منظور ايجاد نشاط و شادابي در مردم و به دنبال آن بالا بردن سطح مهارت ها در سال 1371 تشكيل گرديد. اين فدراسيون در جهان به نام مخفف TAFISA16 و در آسيا به نام مخفف ASFA17 فعاليت مي نمايد. فدراسيون بين المللي ورزش همگاني (FISPT) نهادي است كه هدف عمده آن ترويج آزادي بيان از طريق ورزش غير رقابتي به منظور گردآوري مردم و جوامع و غني سازي فرهنگي فرد و جامعه، و حمايت از تربيت نيروهاي انساني متخصص براي ورزش همگاني مي باشد.در ايران تا سال 1358 فعاليت هاي ورزش عمومي و همگاني به نام ورزش محلات زير نظر تشكيلات جهاد تربيت بدني انجام مي شد و كم كم اين تشكيلات زير نظر دفتر امور فرهنگي سازمان تربيت بدني فعاليت خود را ادامه داد ولي به علت وجود برخي مشكلات از جمله عدم تخصيص بودجه لازم تصميم گرفته شد تا به عنوان زير مجموعه اي از سازمان تربيت بدني به يك فدراسيون تبديل شود. با راهنمايي كميته ملي المپيك در سال 1371 به عنوان يك فدراسيون ورزشي شناخته شد و مانند ساير فدارسيون ها، طبق اساسنامه خود فعاليت مي كند.فدراسيون ورزش هاي همگاني با شعار ورزش براي همه سعي در نزديك كردن مردم به ورزش دارد به طوري كه معتقد است كه با توجه به سليقه وعلاقه مردم؛ هر كس، هر كجا، هر وقت، با هر بودجه بتواند به ورزش بپردازد، يعني مردم با كمترين امكانات و هزينه به سمت ورزش روي بياورند و در اين راه تلاش مي كند كه بستري مناسب براي ورزش آماده كند و براي رسيدن به اين منظور از طريق تبليغات در صدا و سيما و رسانه هاي گروهي در جهت آگاهي مردم به امر ورزش، ايجاد انگيزه از طريق برگزاري جشنواره ها، مسابقات، سمينارها، كنگره و برگزاري كلاس هاي آموزشي، تهيه تجهيزات مورد نياز مثل استقرار ميزهاي سيماني، ميزهاي شطرنج در اماكن عمومي و ايجاد امكانات و ساختن زمين و وسايل ورزشي در اماكن عمومي (بسكتبال، واليبال، اسكيت، …) و تهيه پوستر و بروشور، كتاب و لباس و توزيع آنها در بين مردم سعي در گسترش ورزش و در نتيجه ايجاد سلامتي در بين جامعه شود و اين فدراسيون با همكاري انجمن هاي تحت پوشش خود فعاليت هاي زير را در دست اجرا دارد:
1ـ برگزاري فعاليت ها و جشنواره ها و مسابقات ورزشي ويژه علاقمندان به صورت گروهي و دسته جمعي.
2ـ ايجاد بسترهاي مناسب به منظور جلب و جذب مردم به ورزش.
3ـ هماهنگي و همكاري با آموزش و پرورش،وزارت علوم تحقيقات و فناوري، وزارت كشوربه منظور طراحي و اجراي برنامه و فعاليت هاي ورزشي ويژه جوانان.
4ـ تشكيل دوره ها، كارگاه ها و سمينارها ي علمي و آموزشي.
5ـ انتشار پوستر، جزوه، كتاب و فيلم هاي آموزشي و تبليغي.
6ـ هماهنگي و همكاري با صدا وسيما و رسانه هاي گروهي جهت ساختن و پخش و نشر برنامه هاي ورزشي.
7ـ ايجاد امكانات و تاسيسات ورزشي ارزان قيمت و قابل دسترس براي عموم.
8ـ هماهنگي و همكاري با واحدها و ارگان هايي كه لوازم و وسايل ورزشي تهيه مي نمايند.
9ـ ايجاد تشكيلات مناسب به منظور اجراي مطلوب فعاليت ها.
10ـ تشكيل گروه ها و تشكل هاي مردمي به منظور اجراي برنامه ها.
2-17 جايگاه فدراسيون ورزش هاي همگاني
در اغلب كشورهاي دنيا به خصوص كشورهاي پيشرفته علاوه بر تشكيلات و فدراسيون هايي كه در چهارچوب ضوابط و مقررات كميته هاي ملي المپيك به ورزش هاي كلاسيك مي پردازند تشكيلاتي تحت عنوان ورزش براي همه18 نيز وجود دارد. اين تشكيلات بيشتر جنبه مردمي داشته و سعي مي شود با هم ياري و همكاري

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان با موضوع اوقات فراغت، ورزش همگانی، ورزش آموزشی Next Entries مقاله رایگان با موضوع سازمان ورزش، سرفصل دروس، توسعه ورزش