مقاله رایگان با موضوع همسانی درونی، جراحی زیبایی، عزت نفس، هراس اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

ه مورد پژوهش می پردازد. طرح گروه ملاک یا علّی – مقایسه ای را می توان به عنوان پلی بین روش های تحقیق توصیفی و آزمایشی مورد توجه قرار داد ( دلاور، 1383). به دلیل اینکه انتخاب اعضای نمونه به صورت مستقیم از اعضای جامعه ممکن نبود و در ضمن فهرستی کامل از افراد جامعه مورد مطالعه وجود نداشت به همین دلیل امکان استفاده از روشهای نمونه گیری تصادفی ساده، منظم و طبقه ای میسر نبود. لذا از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای جهت گزینش و انتخاب اعضای نمونه پژوهش استفاده گردید از این رو حجم نمونه ٢٠۰ نفر از مردان و زنان 40-20 ساله که در طول یک ماه (آذر سال 1393) برای جراحی زیبایی به بیمارستانها و مراکز زیبایی شهرستان رشت مراجعه نموده بودند انجام گرفت. که از لحاظ سن، جنسیت، سطح تحصیلات و تأهل همتاسازی شده بودند و نمونه های عادی از همراهان داوطلبین بودند. اعلام رضایت و همکاری، حتمی بودن زمان انجام عمل زیبایی توسط متخصص طی 15 روز آینده با گذراندن مراحل پزشکی، نداشتن دلیل طبی و ضروری برای انجام عمل زیبایی، انجام عمل زیبایی در اتاق عمل نه به صورت سرپایی و تزریق مواد در مطب معیار ورود و پذیرش افراد متقاضی جراحی زیبایی به پژوهش بود و انتخاب افراد غیر متقاضی نیز با همتا سازی سن، جنسیت، سطح تحصیلات و تأهل بود. پرسشنامه ها با همکاری و رضایت کل آزمودنی ها پاسخ داده شد.
3-4 حجم نمونه و روش نمونه گیری:
روش نمونه گیری در این پژوهش روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای بوده است. گاهی اوقات انتخاب نمونه از نظر اجرایی مشکل است و مستلزم وقت، نیروی انسانی و هزینه زیاد است. در چنین شرایطی، محقق از نمونه گیری خوشه ای استفاده می کند. به همین دلیل نمونه گیری خوشه ای زمانی به کار برده می شود که انتخاب گروهی از اعضاء امکان پذیر و آسان تر از انتخاب اعضای جامعه باشد. در نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، نمونه گیری چند مرحله تکرار می شود . (دلاور، 1383). حجم نمونه شامل 200 نفر می باشد که برای هر گروه 50 نفر در نظر گرفته شده یعنی 50 نمونه برای زن متقاضی جراحی زیبایی، 50 نمونه برای مرد متقاضی جراحی زیبایی، 50 نمونه برای زن غیر متقاضی جراحی زیبایی، 50 نمونه برای مرد غیر متقاضی جراحی زیبایی.
٣-٥ ابزار پژوهش:
٣-٥-1 سیاهه هراس اجتماعی166: این ابزار را که نخستین بار توسط کانور167 و همکاران (2000)، به منظور ارزیابی اضطراب اجتماعی تهیه کردند. یک مقیاس خود سنجی 17 ماده ای است که دارای 3 مقیاس فرعی ترس ( 6 ماده)، اجتناب ( 7 ماده) و ناراحتی فیزیولوژیک ( 4 ماده) است هر ماده یا سئوال بر اساس مقیاس لیکرت 5 درجه ای ( به هیچ وجه = 0، کم = 1، تا اندازه ای = 2، خیلی زیاد = 3 و بی نهایت = 4 ) درج بندی می شود. سازندگان این ابزار اعتبار پرسشنامه به روش بازآزمایی در گروه هایی با تشخیص اختلال هراس اجتماعی 78/0 تا 89/0 و همسانی درونی با ضریب آلفا در گروهی از افراد بهنجار برای کل مقیاس برابر با 94/0 ( برای مقیاس فرعی ترس؛ 89/0 ، برای مقیاس اجتناب ؛ 91/0 و برای مقیاس فرعی ناراحتی فیزیولوژیک 80/0 گزارش نموده اند. حسنوند، عموزاده، شعیری و باقری (1389) در نمونه بالینی در ایران روایی و اعتبار این مقیاس را بدین شرح بدست آوردند ضریب آلفای پرسشنامه برابر با 82/0، برای نیمه دوم آزمون برابر 76/0، همچنین همبستگی دو نیمه آزمون برابر 84/0 و شاخص اسپیرمن براون برابر 91/0 بوده است. همچنین محاسبه آلفای کرونباخ مربوط به کل آزمودنی ها در خرده مقیاس های اضطراب اجتماعی برای اجتناب 75/0، برای خرده مقیاس ترس 74/0 و برای خرده مقیاس ناراحتی فیزیولوژیک برابر 75/0 بوده و نشان می دهد که اعتبار محاسبه شده رضایت بخش است. روایی خمزمان پرسشنامه SPIN براساس رابطۀ آن با پرسشنامه خطای شناختی (CEQ)، پرسشنامه عزت نفس و با اضطراب فوبیک SCL-90 به ترتیب 35/0، 58/0 و 71/0 به دست آمده که بیانگر روایی مناسب آزمون است.ویژگی های روان سنجی این مقیاس در کشورهای دیگر و زبان های دیگر نیز تأیید شده است مثلاً نتیجه مطالعه گوری168 و همکاران (2013) برای رزاسازی نسخه ایتالیایی سیاهه هراس اجتماعی به استخراج 3 عامل انجامید. آنها این 3 عامل را ترس، اجتناب و مشکلات ویل افراد صاحب قدرت نامگذاری کردند. این ابزار در ایران توسط مسعودنیا (1389) در بین دانشجویان رواسازی شد و پایایی آن محاسبه گردید. نتیجه پژوهش مسعودنیا با استفاده از تحلیل عاملی و چرخش واریماکس، به استخراج 3 عاملی انجامید که از نظر تعداد مؤلفه ها برابر با تعدادمؤلفه های استخراج شده به وسیله سازندگان مقیاس بوده همسانی درونی با استفاده از آلفای کرونباخ 90/0 و برای 3 خرده مقیاس ها به ترتیب 86/0، 82/0 و 76/0 بدست آمد. روایی سازه در مقایسه نتایج این آزمون در دو گروه از آزمودنی های با تشخیص اختلال هراس اجتماعی و آزمودنی های گروه افراد بهنجار بدون تشخیص روانپزشکی بررسی شد که تفاوت معناداری با هم نشان دادند که این خود حاکی ازاعتبار سازه بالاست.
٣-۵-2 پرسشنامه روابط چند بُعدی خود – بدن169 (MBSRQ) : یک مقیاس خود سنجی 46 ماده ای است که کش، وینستد و جاندا170 آن را در سال 1986، 1987 برای ارزیابی تصویر بدنی ساختند ( گنجی، 1384). در این پژوهش از فُرم نهایی آن که کش در سال 1997 آماده کرد، استفاده گردید.این مقیاس در فُرم اولیه دارای 6 زیر مقیاس بوده است که عبارتند از: 1- ارزیابی از وضع ظاهر171 (AE)، 2- گرایش به ظاهر172 (AO)، 3- ارزیابی تناسب173 (FE)، 4- گرایش به تناسب174 (FO)، 5-دل مشغولی به اضافه وزن یا وزن ذهنی175 ( SW) و رضایت از نواحی بدن176 (BAS).
زیر مقیاس ها عبارتند از: زیر مقیاس (AE)، این زیر مقیاس برای ارزیابی کلی در مورد ظاهر، طراحی شده است ( تامپسون،1996). این زیر مقیاس، احساس جذابیت فیزیکی و رضایت یا نارضایتی در مورد ظاهر فرد را می سنجد و به طور چشمگیری با مقیاس های قضاوت روانشناختی و اختلالات خوردن همبستگی دارد. ( کینگ177 و همکاران، 2000). این زیر مقیاس دارای 7 سئوال می باشد و حداکثر نمره در آن 35 و حداقل نمره 7 است. 2- زیر مقیاس (AO): این زیر مقیاس اهمیت نسبی جنبه های متنوع تصویر بدنی را می سنجد و همچنین این که آزمودنی چگونه مراقب این جنبه ها می باشد. همچنین رفتار نشان داده شده توسط آزمودنی، با هدف های حفظ بهبود رفتار بیرونی اش را مورد سنجش قرار می دهد (بکر و همکاران، 2002).این زیر مقیاس دارای 12 سئوال می باشدو حداکثر نمره در آن 60 و حداقل نمره در آن 12 است. 3- زیر مقیاس (FE): این زیر مقیاس در مورد ارزیابی کلی، در مورد تناسب اندام بدن می باشد (آنیس و همکاران، 2004) و دارای 3 سئوال است که حداکثر نمره در آن 15 و حداقل نمره 3 است. 4- زیر مقیاس (FO): این زیر مقیاس، به منظور سنجش وضعیت تناسب انتخاب شده است و میزان سرمایه گذاری را در مورد این که از نظر فیزیکی تناسب داشته باشند یا به مهارت های ورزشی بپردازند نشان می دهد و دارای 13 سئوال است که حداکثر نمره 69 و حداقل نمره 13 است. 5- زیر مقیاس (OP یا SW): این زیر مقیاس، اضطراب چاقی، مراقبت و نگرانی در مورد وزن، رژیم گرفتن و خوراک محدود را مورد سنجش قرار می دهد ( آنیس و همکاران، 2004) و دارای 2 سئوال است که حداکثر نمره در آن 10 و حداقل نمره 2 است. 6- زیر مقیاس (BAS): این زیر مقیاس، درجه نارضایتی یا رضایت در مورد نواحی خاص بدن، ویژگی های مانند صورت، وزن، وضعیت ماهیچه و … را می سنجد (آنیس و همکاران، 2004) و دارای 9 سئوال است که حداکثر نمره در آن 45 و حداقل نمره 9 است. نمرۀ بیشتر در این آزمون نشان دهندۀ رضایت بیشتر از بدن است (رایگان ، 1384).
مطالعاتی که بر روی اعتبار یابی پرسشنامه MBSRQ در داخل و خارج از کشور، انجام شده به شرح زیر است:
در مورد زیر مقیاس ارزیابی وضع ظاهری(AE)، همسانی درونی برابر با 88/0 و در مورد زیر مقیاس گرایش به تناسب (FO)، همسانی درونی برابر با 89/0، ( توسط کش، به نقل از کینگ و همکاران؛ 2000) بدست آمده است. در مطالعه دیگری که توسط کش انجام شده است همسانی درونی زیر مقیاس ارزیابی وضع ظاهری (AE)، 88/0 و همسانی درونی زیر مقیاس رضایت مندی از نواحی بدنی (BAS)، 77/0 بود. همچنین زیر مقیاس ارزیابی وضع ظاهری (AE)، دارای اعتبار 81/0و زیر مقیاس رضایت مندی از نواحی بدنی (BAS)، دارای اعتبار 86/0 بوده است. در مطالعه دیگری که توسط بکر و همکاران (2002)، انجام شده نشان می دهد که زیر مقیاس گرایش ظاهری (AO)، دارای همسانی درونی 85/0 بود. مطالعه ی دیگری که انجام شده نشان می دهد که زیر مقیاس ارزیابی وضع ظاهری (AE)، دارای همسانی درونی86/0، زیر مقیاس گرایش ظاهری (AO)، دارای همسانی درونی 89/0، زیر مقیاس ارزیابی تناسب (FE)، دارای همسانی درونی 80/0و زیر مقیاس گرایش به تناسب (FO)، دارای همسانی درونی 91/0 بود همچنین در مطالعه دیگری که توسط آنیس و همکاران (2004)، انجام شد نشان داده شد که زیر مقیاس ارزیابی وضع ظاهری (AE)، دارای همسانی درونی 92/0 و زیر مقیاس دل مشغولی با اضافه وزن یا وزن ذهنی (OP یا SW)، دارای همسانی درونی 72/0 و زیر مقیاس رضایت مندی از نواحی بدنی (BAS)، دارای همسانی درونی 84/0 بود.
راحتی به بررسی و روایی پرسشنامه MBSRQ در نمونه های ایرانی پرداخته است اولین همگرایی آزمون از طریق بررسی رابطۀ بین پرسشنامۀ تصویر بدنی و عزت نفس بود که نتایج مربوط نشان داد که تصویر با عزت نفس، در دختران و پسران و کل نمونۀ دانشجویی به ترتیب همبستگی های زیر را به دست آمده است: 52/0، 58/0 و 55/0 آلفای کرونباخ کل و خرده مقیاس های AE، AO، FO، FE، SW، BAS در آزمودنی های مونث به ترتیب برابر است با 85/0، 60/0، 76/0، 46/0، 79/0، 80/0 و 81/0 و در آزمودنی های مذکر به ترتیب 82/0، 75/0 ، 78/0، 69/0، 88/0، 84/0 و 80/0 و در کل آزمودنی ها به ترتیب برابر 88/0، 67/0، 79/0، 57/0، 83/0، 83/0 و 84/0 بوده است. یک نمونه از سئوالات پرسشنامه به این شرح است:« قبل از اینکه بیرون بروم، همیشه به قیافه ام توجه می کنم».
٣-۵-3 مقیاس اُمید بزرگسالان اشنایدر: این پرسشنامه که توسط اشنایدر و همکاران (1991)، برای سنجش اُمیدواری ساخته شده که دارای 12 عبارت است و به صورت خود سنجی اجرا می شود. و مدت زمان کوتاهی (5-2 دقیقه) برای پاسخ دادن به آن کفایت می کند. برای پاسخ دادن به هر سئوال، پیوستاری از 1 (کاملاً غلط) تا 8 (کاملاً درست) در نظر گرفته شده است. از این عبارات، 4 عبارت برای سنجش تفکر عاملی، 4 عبارت برای سنجش تفکر راهبردی و 4 عبارت انحرافی هستند که مربوط به حواس پرتی اند سوالات 3، 5، 7، 11و نمره گذاری نمی شوند.بنابراین این پرسشنامه 2 زیر مقیاس را در بر می گیرد: راه و انگیزش. سوالات 1، 4، 6، 8 مربوط به خرده مقیاس راه و سوالات 2، 9، 10، 12 مربوط به خرده مقیاس انگیزش می باشد. نمره اُمید حاصل جمع این دو خرده مقیاس است بنابراین، مجموع نمرات می تواند بین 8 تا 64 قرار گیرد. پرسشنامۀ اُمید تأیید اعتبار سازه ای توافقی و تفکیکی قابل توجهی را دریافت کرده است. در اعتبار سازه ای، افراد اُمیدوار به راحتی راه های زیادی برای رسیدن به اهدافشان ایجاد می کنند و از عاملیت ذهنی بیشتر برای به کار گیری آن راه برخوردارند. تحقیقات زیادی از پایایی و اعتبار این پرسشنامه به عنوان مقیاس اندازه گیری اُمیدواری حمایت می کنند ( برایانت و ونگروس، 2004). همسانی درونی کل آزمون 74/0 تا 84/0 است و پایایی آزمون – بازآزمون 80/0 و در دوره های بیشتر از 8 تا 10 هفته، از این میزان نیز بالاتر است (اشنایدر و لوپز، 2007). همسانی درونی مقیاس عامل (انگیزش) 71/0 تا 76/0 و زیر مقیاس راهبردی (راه) 63/0تا 80/0 است (روبلکسی178 و اشنایدر، 2005). به علاوه داده های زیادی در مورد اعتبار همزمان پرسشنامه اُمید و مواردی که می تواند پیش بینی کند، وجود دارد. برای مثال، هین پرسشنامه با پرسشنامه های خوش بینی، انتظار دستیابی به هدف و عزت نفس همبستگی 50/0 تا 60/0 دارد (اشنایدر، 2000). همبستگی این پرسشنامه با پرسشنامه نااُمیدی بک برابر با

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان با موضوع جراحی زیبایی، تصویر بدنی، عزت نفس، سلامت روان Next Entries مقاله رایگان با موضوع جراحی زیبایی، اضطراب اجتماعی، تصور بدنی، اُمید به زندگی