مقاله رایگان با موضوع سود سهام، انتشار سهام، ارزش سهام، استقراض

دانلود پایان نامه ارشد

شود اما وجوه در دسترس براي پرداخت سود سهام به سهامداران فعلي را در آينده افزايش خواهد داد. دليل اين افزايش اين است كه چنانچه واحد انتفاعي به جاي سود انباشته از منابع تأمين مالي خارج از واحدها ي انتفاعي استفاده كند. لازم است نوعي بازده براي اين منابع فراهم نمايد. مثلا چنانچه از اعتبار استقراض و تسهيلات مالي استفاده شود، لازم است هزينة استقراض يا سود متعلق به آن به اعطا كنندگان وام، اعتبار و تسهيلات مزبور پرداخت شود كه پول در دسترس براي پرداخت آتي سود سهام را كاهش خواهد داد. استفاده از سهام ممتاز نيز پرداخت سود سهام ممتاز را در آينده ايجاب مي كند. تأمين از محل انتشار سهام عادي نيز مستلزم پرداخت سود سهام به سهامداران سابق و سهامداران جديد در آينده خواهد بود. لازم به ياد آوري است كه واحدهاي انتفاعي براي تامين مالي سرمايه گذاري هاي خود تنها به سود نگهداري شده از محل سود سال جاري اكتفا نمي كنند. بلكه بيساري از مديران نيازهاي سرمايه گذاري هاي خود را براي چند سال آينده پيش بيني و بر اساس آن شروع به انباشت سود و سرمايه گذاري هاي موقت آن در دارائي هاي مالي مي كنند تا هنگام نياز براي تأمين مالي پروژه هاي سرمايه گذاري طرح ريزي شده و از آن استفاده نمايند. صرف نظر كردن از اجراي يك پروژه سرمايه گذاري سود آوري مسلما به صرفه و صلاح سهامدارن نيست مگر اينكه هيچ راهي براي تأمين مالي آن با هزينه اي معقول وجود نداشته باشد. استفاده بيش از حد استقراض نيز موجب افزايش مخاطره شركت و كاهش ارزش سهام شركت در بورس خواهد شد. بنابراين منبع تأمين مالي مي تواند سود انباشته (كه معناي پرداخت سود سهام كمتر است) يا انتشار سهام عدي جديد باشد. به نظر بسياري از مديران مالي و صاحبنظران تئوري مالي و مديران واحدهاي انتفاعي، دريافت سود سهام كمتر و پرهيز از انتشار سهم عادي جديد به مصلحت سهامداران فعلي است . نظريه مذكور در بالا بر دلايل زير مبتني است كه اهميت نسبي هر يك به شرايط ويژه شركت مورد نظر بستگي دارد ( شباهنگ،‌ 1373، ص‌ 219).

2-2-3-7-1- مزاياي استفاده از سود انباشته
1- چنانچه واحد انتفاعي به جاي پرداخت سود سهام و انتشار سهام عادي جديد، سود شركت را نگهدارد، قيمت سهم عادي در بازار بالاتر خواهد بود. زيرا سود هر سهم و سهام آتي در صورت عدم انتشار سهام جديد بيشتر است. سهامداران فعلي نيز مي توانند از طريق فروش بخشي از سهام خود سود نقدي كسب كنند. به بيان ديگر ،‌سهامداران به جاي دريافت سود سهام از افزايش ارزش سهام بهره مند خواهند شد. علاوه بر اين سهامدارني كه سود سهام خود را دريافت و مجددا سرمايه گذاري مي كنند. ناگزير از سرمايه گذاري مبلغي كمتر خواهند بود. زيرا ماليات سود سهام دريافتي را نيز بايد بپردازند. اما اچنانچه سود شركت مجددا در پروژه هاي آن سرمايه گذاري شود، سهامداران قبل از فروش سهام و تحصيل سود، ماليات بر در امد شخصي نخواهند پرداخت.
2- انتشار سهام عادي جديد مستلزم تحمل هزينه ها ي گوناگوني از قبيل هزينه هاي قانوني كميسيون و امثالهم مي باشد. در برخي از كشورهاي صنعتي، اين قيبل هزينه ها مي توانند تا حدود 25 درصد ارزش سهام عادي منتشره نيز بالا رود.
3- فروش سهام عادي جديد ممكن است صاحبان فعلي شركت را با مسائل مرتبط با كنترل شركت مواجه كنند ، بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه دلايل معقولي براي ترجيح دادن تأمين مالي سرمايه گذاري ها از طريق وجوه حاصل از عمليات (كه ممكن است به صورت اوراق بهادار قابل مبادله نگهداري شود ) وجود دارد.

2-2-3-7-2- معايب استفاده از سود انباشته
علي رغم مزاياي تأمين مالي از محل سود انباشته، بكارگيري اين روش در كليه موارد امكان پذير يا مطلوب نيست. سهامداران ممكن است در قبال عدم دريافت يا دريافت كمتر سود سهام واكنش منفي نشان دهند. بديهي است كه افزايش ندادن سود سهام به تناسب افزايش سود مطلبي كاملا جدا از كاهش سطح فعلي سود سهام است؛ زيرا كاهش سطح فعلي پرداخت سود سهام ممكن است سهامداران را ناگزير از فروش بخشي از سهام خود كند تا مصارف نقدي خود را تأمين نمايند . ضمنا كاهش سود سهام مي تواند موقتا موجب پايين آمدن قيمت سهام شركت در بورس شود. زيرا برخي از سرمايه گذاران ممكن است اين كاهش را نشانه اي از ضعف واحد انتفاعي بدانند. علاوه بر اين امكان دارد كه وجود تأمين شده از طريق نپرداختن سود سهام، براي تأمين مالي پروژه هاي سرمايه گذاري كافي نباشد و شركت كماكان ناگزير از انتشار سهام عادي جديد بشود. در اينگونه موارد، مديريت از هر گونه اقدامي كه موجب كاهش موقتي قيمت سهام بشود پرهيز خواهد كرد و پرداخت سود سهام را طبق روال گذشته ادامه خواهد داد.

2-2-4- مخارج سرمايهاي و تصميمات مربوط به آن
مخارج سرمایهای، مخارجی هستند که به حفظ، تداوم یا افزایش ظرفیت تولید کالا و خدمات میانجامد و برای شرکت سودآوری آتی دارد. مخارج سرمایهای عمدتاً صرف خرید، ساخت، بهسازی و تعمیرات داراییهای ثابت میشود (شاکری، 1382).
تصميمات مخارج سرمايهاي شركتها تأثير قابل ملاحظهاي در رشد كلي اقتصاد يك كشور دارد. منابع مولد يك جامعه مثل زمين، ماشین آلات، ساختمانها، منابع طبيعي و نيروي انساني محدود است. بعضي از اين منابع ممكن است به توليد كالاها و خدمات جهت مصارف فعلي اختصاص داده شوند و برخي ديگر جهت افزايش قدرت توليدي جامعه به كار برده شوند. اين مرحله شامل توليد ماشين آلات، اکتشاف فلزات و تربيت نيروي انساني در تكنولوژي جديد است. وقتي يك شركت تجاري سرمايهگذاري ميكند، وجوه نقد جاري را براي منافع نقدي از دست ميدهد. سرمايهگذاري را بايد با توجه به بازده مورد انتظارش ارزيابي كنيم. تا چه اندازه اين بازده نزديك به بازده مورد انتظار سرمايهگذار است؟ جواب اين سئوال بستگي به تأثير تصميم سرمايهگذاري بر قيمت سهام شركت دارد. اينكه چگونه پروژههاي سرمايهگذاري بر ارزش سهام تأثير گذار است بستگي بسيار زيادي به مفاهيم ارزشيابي دارد58. همه ساله، در هر كشوري سرمايهگذاريهاي زيادي در زمینه تاسيسات و تجهيزات – مثل كارخانهها، ماشين آلات، ابزار ، تجهيزات مربوط به كنترل آلودگي محيط و وسايل حمل و نقل انجام ميشود. برعكس دارایيهاي جاري، اين دارایيها، كه به دارایيهاي سرمايهاي موسومند، توسط شركتها در فرايند فيزيكي توليد كالاها و خدمات مورد استفاده قرار ميگيرند و معمولاً سالهاي متمادي از آنها استفاده میشود. از آنجا كه مبالغ سرمايهگذاري شده در اين نوع دارایيها بسيار زياد است لذا شركتها در مورد هزينههاي مربوط به دارایيهاي سرمايهاي دقيقاً برنامهريزي و ارزيابي مينمايند. برنامههاي مربوط به اين نوع هزينهها را بودجه سرمايهاي مينامند. فرايند تعيين مبالغي كه بايد براي دارایيهاي سرمايهاي خرج شود و نيز تعيين نوع دارایيهايي كه بايد خريداري شود بودجهبندي سرمايهاي ناميده ميشود. يكي از تصميمات اصلي هر مدير اين است كه بداند، چه چيزي را بايد توليد نمايد. اين سوال نه تنها در مورد شركتهاي در شرف تأسيس مطرح است بلكه شركتهاي در حال كار نيز بايد به آن پاسخ دهند. امروزه رقابت پيچيده و دشوار است واغلب شركتها در حال دگرگوني ميباشند و هر روز توليدات با جلوه تازهاي به بازار سرازير ميشوند. در پیشامدها، بنگاه بايد با تكيه بر تجربيات و آزمونها، جسورانه با مخاطرات جديد روبرو گردد. از آنجا كه هر شركتي قادر است علاوه بر محصولاتي كه توليد مينمايد به توليد محصولات جديدي هم روي آورد و اين روي آوردن مسلماً مستلزم سرمايهگذاري است، تجزيه و تحليل سرمايهگذاري امري گريز ناپذير براي آن به شمار ميرود59.

2-2-4-1- اهميت مخارج سرمايهاي
سازمانها و واحدهاي توليدي و تجاري مختلف همه ساله مبالغ عمدهاي را صرف سرمايهگذاري مينمايند. نظر به اينكه مبالغ ريالي – ارزي كه صرف تحصيل داراييهاي سرمايهاي ميشود، عمدتاً قابل توجه ميشود. لذا سيستم ارزيابي مناسبي لازم است تا كليه پروژهها با توجه به اهداف سازماني مورد تجزيه و تحليل قرار گيرند و بهترين آنها براي اجرا و تخصيص منابع محدود مالي انتخاب شوند. تصميماتي كه در ارتباط با سرمايهگذاريهاي بلندمدت اتخاذ ميشود ميتواند بر موفقيت سازمانها و واحدهاي تجاري در راستاي دستيابي به اهداف سازمان تأثيرگذار باشد. بنابراين كيفيت چنين تصميماتي ميتواند در ترقي و سلامت آتي سازمان تاثير بسزايي داشته باشد. در اقتصاد انبوهي از اين سرمايهگذاريها كه در يك دوره صورت ميگيرد، عامل مهم و تعيينكننده در تعيين تقاضا و همچنين سطح اشتغال ميباشد و در بلندمدت حجم سرمايهگذاري، ظرفيت سودآوري آتي اقتصاد را مشخص مينمايد و نهايتاً رشد در استانداردهاي زندگي را به دنبال خواهد داشت. با عنايت به اينكه نقطه شروع ارزيابي پروژه ميبايست بياني از يك هدف باشد كه تصميمگيرنده به دنبال آن است بنابراين انتخاب عقلاني غيرممكن است مگر اينكه انتخاب كننده بداند كه كوشش او در جهت دستيابي به چيست. لذا »سودمندي در پيشبيني «يكي از معيارهاي مورد عمل در ارزابي اطلاعات ميباشد كه متكي به تحقيقات تجربي است. با توجه به اين معيار اطلاعات حسابداري بر حسب توان پيشبيني رويدادهاي مدنظر تصميمگيرندگان، مورد ارزيابي قرار ميگيرند، بهترين روش روشي است كه براي هدفي خاص و داراي بالاترين توان پيشبيني و تأثيرگذاري از نظر رويداد مورد نظر باشد و چون سرمايهگذاران بسيار علاقهمند هستند كه سود حاصل از سرمايهگذاريهاي خود را پيشبيني نمايند و بدانند كه ارزش سهامشان متأثر از چه عواملي است، ارائه مدلي كه بتواند آنها را در تصميمگيريهاي صحيح ياري نمايد و باعث تخصيص بهينه سرمايههاي سرگردان شود لازم به نظر ميرسد. بنابراين جهت دست يافتن به اين مهم، مطالعات زيادي تأثير اعلان تصميمات مالي و سود سهام شركت را بر ارزش بازار شركتها مورد آزمون قرار داده است با اين وجود شواهد تجربي در تأثيرات ارزيابي اعلان مخارج سرمايهای شركتها اندك است و چون درآمدها انعكاسي از سرمايهگذاریهای شركت ميباشند اين طبيعي است كه تصميمات مخارج سرمايهاي، قدرت سودآوری شركت و سودهای آتي شركت را پیشبینی نمايد كه متعاقب آن بازده شركت رشد يافته و در نهايت باعث افزايش ارزش كل بازار سهام شركت گردد.

2-2-4-2- انواع سرمايهگذاري
سرمايهگذاري، فعاليتي در قالب به كارگيري وجوهي است كه بتواند يك جريان سودآور آتي را ايجاد نمايد. به اين معنا هر يك از موارد زير تعهد وجوه معناي سرمايهگذاري پيدا مينمايد60:
1- دارایيهاي مالي
2- دارایيهاي جنسی
3- فعاليتهاي توليدي
اولين گروه شامل سپردهگذاري بانكي، خريد اوراق قرضه ملي و اوراق قرضه شركتها، خريد سهام و امثال اينها ميگردد. دسته دوم شامل خريد فلزات قيمتي زمين و ساختمان و هر نوع كالاي بادوام ديگري كه به منظور كسب سود باشد، است. به اين ترتيب اگر كسي خانهاي را براي اجاره دادن يا فروش به قيمت بالاتر خريداري كند، كار وي از مقوله سرمايهگذاري خواهد بود. گروه سوم، شكل خاص فعاليتهاي توليدي را شامل ميشود. به اين معنا اگر تعهد وجوه به منظور توليد كالاهايي مثل رايانه يا يخچال و يا خدماتي مثل آموزش يا مشاوره ميباشد باز هم مفهوم سرمايهگذاري صدق مينمايد. در قالب تعريف رسمي، هر سه دسته فعاليتهاي توليدي مذكور، جنبه سرمايهگذاري دارند، اما در تعبير كاربردي تنها تعهد وجوه در فعاليتهاي توليدي (دسته سوم) جنبه » مخارج سرمايهاي« (اصطلاح معادل سرمايهگذاري) دارد و »بودجهبندي سرمايه« ناظر به اين گروه است و سرمايهگذاري در دو گروه ديگر در ((سرفصل مديريت)) پورتفوی قرار ميگيرد. سرمايهگذاري در فعاليتهاي توليدي نيز خود به سه شاخه و هر شاخه به شاخههاي فرعيتر تقسيم ميگردد. نمودار شماره اين تقسيمبندي را نشان ميدهد. مخارج سرمايهاي جايگزيني شامل جايگزيني ماشين آلات از رده خارج با ماشين آلات تازه، جايگزيني كل تشكيلات توليدي با ماشين آلات نوين، جايگزين نيروي كار به وسيله ماشين آلات، باز جانهي كارخانه و بازسازي ساختمانهاي توليد و دفتر كار ميباشد. بديهي است كه اين نوع مخارج سرمايهاي ويژه بنگاههاي در حال

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان با موضوع سود سهام، انتشار سهام، اوراق قرضه، صاحبان سهام Next Entries مقاله رایگان با موضوع عدم تقارن اطلاعاتی، عدم تقارن اطلاعات، تقارن اطلاعاتی، عدم تقارن