مقاله رایگان با موضوع حقوق بشر، حقوق بشردوستانه، جبران خسارت، نقض حقوق

دانلود پایان نامه ارشد

برخوردار است و نه قادر به اعمال تحريم.فقط مي‌تواند از دولت مزبور بخواهد كه مسئوليت هايش را بپذيرد. لذا قطعنامه‌هاي مجمع بر دولت‌هاي عضو و هم بر دولت‌هاي غير عضو تاثير گذارده فلذا هر چه دولت‌هاي بيشتري به عضويت ديوان در آيند، مجمع دولت‌هاي عضو موثرتر بوده و آسان‌تر مي‌تواند بر رابطه همكاري بين دول غير عضو و ديوان تاثير گذارد.82 
3-6- دیوان و مسئولیت بین المللی دولت ها
3-6- 1- تبيين دقيق مسئوليت بين المللي
يكي از موضوعات مهم و پراهميت حقوق بين الملل در دوران معاصر مسئوليت بين المللي دولت 83است؛ زيرا كه اين موضوع رابطه نزديكي با ديگر حوزه‌هاي حقوق بين الملل بويژه مبحث صلح و امنيت بين المللي دارد. بنابراين تبيين دقيق مسئوليت بين المللي دولت و ملزم بودن به آن، موجب توسعه ضمانت اجراي حقوق بين الملل است. بر مسئوليت بين المللي دولت آثاري مفيد و ارزشمند مترتب است؛ لزوم جبران خسارت مادي و حتي در مواردي معنوي از زيان ديده نمونه بارز چنين آثاري است. توسعه این نهاد حقوقي سبب تضمين منافع قدرت‌هاي كوچك در مقابل قدرت‌هاي بزرگ است. موضوع مسئوليتهاي كيفري، كشورها يا اشخاص؟ يكي از سئولات اساسي اين است كه آيا جداي از وظايفي كه بر عهده كشورها نهاده شده است، تعهدات و تكاليف بین المللی مستقيماً متوجه افراد و اشخاص حقيقي خواهد شد؟ برخي از حقوقدانان معتقدند شكي نيست كه افراد نيز ميتوانند موضوع هر نوع سيستم حقوقي موجود در اين جهان حتي حقوق بين الملل قرار گيرند. در خصوص حقوق بين الملل ميتوان ادعا كرد كه اگر چه موضوع و هدف اصلي اين رشته از حقوق كشورها هستند، ولي هرگاه نقاب از چهره كشورها كنار زده شود، آدمي در مييابد كه در وراي شخصيت حقوقي كشورها و يا سازمانهاي بین المللی، اشخاص و افراد حقيقي، يعني انسانهايي با گوشت و خون و استخوان وجود دارند كه به صورت غير مستقيم و گاهي مستقيم موضوع حقوق و تعهدات حقوق بين الملل قرار ميگيرند. به عنوان مثال گاهي اشخاص به طور مستقيم و بدون مداخله شخصيتهاي حقوقي كشورها و يا سازمانهاي بين المللي موضوع حقوق بشر بين المللي قرار ميگيرند. البته اين امر بدان معنا نيست كه آنها هيچ گاه موضوع تكاليف و تعهدات حقوق بين الملل قرار نميگيرند، همچنان كه گفته شده است: « آنهايي كه به حقوق بشر بين المللي دل بسته اند، بايستي به طرف ديگر سكه يعني وظايف و تكاليف بين المللي بشر نيز نظر اندوزند». معمولاً هرجا سخن از وظايف و تعهدات باشد سخن از تخلف خواهد بود، و هر جا سخن از تخلف باشد سخن از مجازات و كيفر خواهد بود. بنابراين هرگاه فردي از وظايف و تعهداتت بين المللي كه برعهده او گذاشسته شده است تخلف كند، مرتكب جرم بين المللي شده است، كه متعاقب آن گاهي مال، مقام، آزادي وحتي حيات خويش را به مخاطره مياندازد. در مقابل دستهاي ديگر از حقوقدانان براين باور هستند كه هيچ گاه اشخاص حقيقي موضوع تكاليف حقوق بين الملل نبوده، و در نتيجه موضوع محاكمه و مجازات بين المللي ناشي از نقض يكي از تكاليف بين المللي خود قرار نخواهد گرفت، بلكه اين كشورها هستند كه ممكن است موضوع تكاليف بين المللي قرار گرفته، و نسبت به تخلف از وظايف خود مسؤوليت بين المللي داشته باشند. از طرفي ديگر اين عده اظهار ميدارند كه در حقيقت جرم بين المللي وجود ندارد، زيرا جرمي كه يك معاهده بين المللي تعريف ميشود جرمي تحت حقوق بين الملل استؤو نه آن كه جرمي بر عليه حقوق بين الملل باشد. معناي اين گفتار آن است كه هرگاه كشوري معاهده بين المللي را بر اساس موازين و تشريفات حقوقي خاص خود جزئي از قانون داخلي قرار دهد، همان جرم با ماهيت بين المللي تبديل به يك جرم با ماهيت داخلي خواهد شد. بنابراين معناي پذيرش احتمالي صلاحيت كيفري جهاني نسبت به تعقيب كيفري چنين جرمي، اين خواهد بود كه قلمرو صلاحيت كيفري عادي يك كشور به صورت شگفت آوري توسعه پيدا كرده است، نه آن كه وظايف و تعهداتي به صورت مستقيم بر اشخاص حقيقي تحميل شده است. در نتيجه گر چه توسعه و بسط چنين صلاحيتي از حوزه صلاحيت كيفري داخلي به حوزه صلاحيت جهاني ضربه آشكار و محسوسي را بر اشخاص حقيقي كه در دام آن اسير شدهاند وارد ميكند، اما هيچ گاه آنان را از اين كه موضوع قوانين و مقررات كشورها باشند، موضوع حقوق بين الملل قرار نميدهد. شايد بر اساس چنين برداشتي بود كه وقتي رژيم نامشروع و اشغالگر اسرائيل آيشمن، نازي متهم به ارتكاب جنايات جنگي بين المللي در جنگ دوم جهاني را دستگير كرد، او را جهت محاكمه به دادگاه بين المللي نورنبرگ تحويل نداد، زيرا به وجود يك دادگاه بين المللي كه قادر باشد وي را محاكمه و مجازات نمايد، معتقد نبود. به هر حال، اگر چه رد ادعاي اين دسته از حقوقدانان تا قبل از تصويب اساسنامه ديوان كيفري بين المللي نياز به تأملات و مناقشات زيادي داشت، و در واقع اعتقاد به وجود جرايم و جنايات بين المللي و دادگاه بين المللي به معناي واقعي كلمه براي رسبيدگي كيفري و مجازاتآنها كار آساني نبود، و لي نبايد فراموش كرد كه انسان قرن بيستم با چشمان شگفت زده خويش شاهد مجازات اشخاص حقيقي شد كه به اتهام ارتكاب جرايم بين المللي در دادگاههاي ويژه نورنبرگ، توكيو و لاهه( در خصوص مجازانت مجرمين جنگي در يوگسلاوي و رواندا) محاكمه شدند، كه به نوبه خود اعتقاد انسان قرن بيستم را به مسأله جرايم بين المللي و محاكمه بين المللي راسخ تر نمود.
3-6- 2- ضرورت مسئوليت بين المللي دولت
نهاد مسئوليت، ساز و كار مهم و اساسي در عرصۀ حقوق و روابط بين الملل است دولت‌ها به عنوان تابعان نخستين و سنتي حقوق بين الملل از اختيارات وسيعي در مقابل همديگر و ساير تابعان برخوردارند؛ حقوق بين الملل كلاسيك بيشتر منافع دولت‌ها از جمله دولت‌هاي بزرگ را تأمين مي‌كرد. اين مسئله موجب گرديد كه دولت‌هاي قدرتمند حقوق دولت‌هاي ضعيف و يا ساير اعضاي جامعه بين المللي را نقض نمايند.84 دولت‌ها ممكن بود با نقض تعهدات بين المللي خودشان و يا از طريق ارتكاب اعمال خلاف حقوق بين الملل، موجب ايجاد خسارت شوند بدون اينكه مسئوليتي متوجه آنها گردد.اين وضعيت حقوق بين الملل معاصر را بر آن داشت تا به منظور جبران خسارت از زيان ديدگان، مسئوليت دولت‌ را وارد عرصه حقوق بين الملل نموده و آن را توسعه دهد.85 در واقع مسئوليت بين المللي دولت‌ها، ضرورتي برخواسته از اين واقعيت است كه دولت‌ با ارتكاب اعمالی که از نظر بين المللي خلاف است و حتي امروزه از طريق عمل به وظايف بين المللي خويش موجب ورود خسارت مي‌گردند. در ادامه مفهوم مسئوليت دولت را روشن نموده و چگونگي و چرايي انتساب مسئوليت به دولت را بررسي مي‌كنيم.
3-7- مسئولیت دولتها در نقض حقوق بشردوستانه و حقوق بشر
3-7- 1- مسئولیت دولتها در نقض حقوق بشردوستانه
اساسا حقوق بین‌‍الملل در حوزه مقررات کیفری و بشردوستانه خو، دارای سه حوزه از قوانین و هنجارهای است.برخی از مقررات، ویژه مرحله قبل از وقوع جرایم و جنایات بین‌المللی می‌باشند که در این رابطه می‌توان به “تعهد به تقنین در سیستم مقننه داخلی”، “تعهد به جرم انگاری جرائم بین المللی در سیستم قضایی داخلی»، «تعهد به رعایت مقررات بشردوستانه” و نهایتا “تعهد به تضمین رعایت مقررات بشردوستانه از سوی سایرین” اشاره کرد. برخی دیگر از مقررات نیز مانند تعهدات ناظر بر تلاش جهت متوقف سازی جرائم، ممنوعیت تشویق، تهییج و حمایت از ناقضان حقوق بشردوستانه، متعلق به زمان وقوع جرائم بین‌المللی می‌باشند. علاوه بر این، دولت‌ها متعد به برخی اقدامات در مرحله پس از ارتکاب جرائم هستند که تعهد به تعقیب، بازداشت، محاکمه یا استرداد و نهایتا مجازات مجرمان، از این دست تعهدات هستند. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، از برخی مقررات به عنوان مقررات عرفی و الزام‌آو

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان با موضوع مخاصمات مسلحانه، سازمان ملل متحد، سازمان ملل، دیوان بین المللی کیفری Next Entries منبع پایان نامه ارشد درمورد کتابخانه های دانشگاهی، توزیع فراوانی، نیروی انسانی، دانشجویان