مقاله رایگان با موضوع اوقات فراغت، ورزش همگانی، ورزش آموزشی

دانلود پایان نامه ارشد

و فعالیتهای تفریحی یا برنامه های آمادگی جسمانی اطلاق می شود». ورزشهای تفریحی که مترادف با ورزش همگانی است، پرداختن به مجموعه ای از فعالیتهای ورزشی ساده، کم هزینه، بدون رسمیت و فرحبخش و بانشاط است که فرصت و امکان شرکت در آنها برای همه افراد وجود داشته باشد. ورزش همگانی و تفریحی در قالب پنج فعالیت و برنامه جداگانه و مرتبط باهم اجراء می شود که عبارتند از: ورزش آموزشی، ورزش غیررسمی، ورزش درون بخشی، ورزش برون بخشی و ورزش باشگاهی(غفرانی،1387).
2-11-1 ورزش آموزشی5: برنامه هایی که مبتنیبر فرصتهای یادگیری درباره مهارتهای ورزشی، راهبردها، قوانین و مقررات باشد و به شرکت کننده کمک کند تا مهارت خود را بهبود بخشد. این آموزش اغلب شامل آموزش فردی یا گروهی از طریق دروس، کلاسهای آموزشی و کارگاهها می شود. معمولاً سه سطح مبتدی، متوسطه و پیشرفته در بخش آموزش را می توان تصور کرد، مانند کلاسهای آموزشی رشته های ورزشی مختلف که در فصل تابستان و برای پر کردن اوقات فراغت افراد تشکیل می شود.
2-11-2 ورزش غیررسمی6: شامل شرکت خودانگیخته در ورزش می شود. ورزش غیررسمی، رویکردی فردی به ورزش است، این نوع ورزش شرکت کردن برای آمادگی جسمانی و تفرج را مورد تاکید قرار می دهد و اغلب بدون هدف از پیش تعیین شده و صرفاً برای شرکت در ورزش انجام می گیرد. تاکید اصلی ورزش غیررسمی، بر کمترین مدیریت و کنترل است. برنامه ریزی در این ورزش، فراهم کردن تسهیلات و خدمات قابل دسترسی براساس امکانات، علاقه ها و منافع فردی است. بازیهای دبستانی یا بازیهای تفریحی و حرکتی که در محلات انجام می شود، نمونه هایی از ورزش غیررسمی است.

2-11-3 ورزش درون بخشی7: شامل مسابقات و دیدارهایورزشی است که در آن، شرکت کنندگان صرفاً محدود به یک بخش از جامعه می باشند. تنها افراد همان بخش (مدرسه، بازار، جامعه، مکان نظامی و نظیر آنها) در آن شرکت می کنند. فعالیتهای موجود در این بخش معمولاً مربوط به مردان، زنان یا مختلط می باشد. مقررات آن توسط انجمنها، کمیته ها یا هیاتهای مدیره وضع می شود، مانند مسابقات درون دانشگاهی یا درون سازمانی (مثلاً بین کارمندان) یک اداره کل.
2-11-4 ورزش برون بخشی8: شرکت سازمان یافته افراد در رقابتهای تفریحیدر قالب تیمها و مسابقه بین برندگان مسابقات درون بخشی در این مرحله انجام می گیرد. ورزشهای برون بخشی بین بخشهای مختلف در جشنواره ها و مسابقاتی انجام می گیرد، مانند مسابقات بین ادارات یا بین دانشگاهها.

2-11-5 ورزش باشگاهی9: باشگاهها معمولاً به وسیله جمعی از افراد با علایق مشترک تاسیس می شوند. باشگاهها از نظر برنامه مورد تاکید، باهم منتفاوتند و اعضای آن، نوع فعالیت را تعیین می کنند. مثلاً ممکن است اعضاء یک باشگاه بر آموزش، حمایت مالی، جامعه گرایی یا ترکیبی از این سه فعالیت تاکید کنند و در ترویج آن بکوشند.
روابط، تقدم و تاخر بخشهای فوق الذکر در شکل(2-2) نشان داده شده است. در نمودار مذکور ورزش آموزشی، زیربنایی بخشهای چهارگانه دیگر است. در حقیقت، تا زمانی که به کمک آموزش، شرکت کنندگان با مهارتهای لازم آشنا نشوند، نمی توان مسابقات درون بخشی، برون بخشی و حتی غیررسمی را به درستی برگزار کرد.

شکل 1-2. طبقه بندی پنج حیطه مربوط به ورزش همگانی و تفریحی
2-12 ورزشهای بومی10، محلی11 و سنتی12

هر کشوری دارای فرهنگ و ارزشهای ویژه خود است. یکی از راههای نافذ انتقال فرهنگ از نسلی به نسل دیگر، بازیهای سنتی و محلی است. بازیهای بومی و محلی شامل فعالیتهایی می شود که خاص منطقه ویژه ای است. این بازیها اغلب به صورت گروهی و پیام آور نوعی همکاری و یکدلی در فعالیتهای اجتماعی است. از این فعالیتها می توان به کشتی گیله مردی در گیلان، شترسواری در سیستان و بلوچستان، هفت سنگ، الک دولک و امثالهم اشاره نمود(غفرانی،1387).
2-12-1 ورزشهای بومی: شامل آن دسته از ورزشهایی می شود که در ارتباط با فرهنگ بومی معین است. به عبارت دیگر، ورزش بومی دقیقاً از فرهنگ بومی منطقه سرچشمه گرفته است، که رابطه تنگاتنگ و نزدیک با شیوه زندگی، رفتار، کردار و مناسبتها دارد. امروزه برخی از این بازیهای بومی از محدوده اولیه قومی خود خارج شده و در مناطق دیگری هم رواج پیدا کرده است.
2-12-2 ورزشهای محلی: ورزشهایی هستند که ریشه در فرهنگ ملی هر کشور دارد، اما الزماً درون قومی نیستند. به عبارت دیگر ورزشهای محلی صرفاً به عنوان بازی متداول و معمول در یک منطقه مطرح است، خواه از آن منطقه برخاسته باشد یا از مناطق دیگر.
ورزشهای سنتی از جمله ورزشهای بومی هستند که در منطقه یا مناطق و یا در کل کشور مقبولیت عام پیدا کرده و به صورت رسم محلی درآمده است. این ورزشها ریشه های طولانی تاریخی نیز دارند و از جمله مراسم ملی محسوب می گردد.
ورزشهای سنتی، بومی و محلی کشور ما علاوه بر آثاری که از لحاظ ورزشی دارد، دارای فواید زیادی است. این ورزشها از نظر گرایشها، علایق فرهنگی و ذوق هنری مردم مناطق مختلف کشور بهترین عامل تفریحات و سرگرمیهای مفرح، سالم و سازنده می باشند.

2-13 ورزشهای همگانی در جهان
ازنظر تاريخي، ورزش‌ همگاني در كشورهاي مختلف جهان يك فعاليت مشخص و جداگانه‌اي از كل ورزش در هر كشوري نبود. ورزش‌ همگاني در قاره‌هاي جهان (به‌جز آفريقا) قبل از جنگ جهاني دوم آغاز و با تغييراتي كه در آن صورت گرفت، متحول شد (‌كولينز ،2002).بيشترين انگيزه براي رشد و گسترش ورزش‌ همگاني، پر كردن اوقات فراغت و تأمين سلامتي شركت‌كنندگان بود. اساس ورزش‌ همگاني در آغاز با بازي‌هاي سنتي و مورد علاقه مردم شكل گرفت و با نزديك شدن به اهداف كشورهاي مختلف، سازماندهي رشته‌هاي مورد علاقه مردم به‌وسيله مديريت‌هاي محلي و ملي، گسترش يافت. ورزش‌ همگاني در حال حاضر به‌عنوان يك پديده و نياز جهاني مورد توجه دولت‌ها و ملت‌ها قرار گرفته است (‌كولينز، 2002).شاید بتوان با احتیاط، زادگاه توسعه و برنامه ریزی یا سازماندهی ورزش همگانی را کشور برزیل دانست. در سال 1927، فردریکو گالرز، موضوع گسترش ورزشهای همگانی را در شهر پرتوآلجر واقع در جنوب برزیل برای نخستین بار مطرح کرد، این نوآوری در حیطه تربیت بدنی و ورزش برزیل توانست آن دسته از بازیها، جشنواره های فرهنگی و فعالیتهای ورزشی را که به صورت سنتی در مکانهای محصور مانند مدارس و کلوپها برگزار می شد را به صورت مدون و اصولی به خیابانها و میادین شهر بکشاند. در این راستا از هر وسیله ای، حتی لاستیک مستعمل خودروها به عنوان وسیله ورزشی استفاده شد. در سال 1923 در شهر سائوپولو مسابقه دوی همگانی انجام شد. شایان ذکر است که این مسابقه هنوز پا برجاست و اعتبار خود را دارد(غفرانی،1387). جنبش ورزش همگاني در دهة 1960 با واژه (تريم) كه از زبان نروژي و به ‌معني خوش‌اندام، بانشاط و سالم است آغاز شد و در همان زمان به دانمارك، هلند، سوئد، فنلاند، بلژيك، آلمان، ايسلند، اسپانيا، اتريش، آمريكا، ژاپن و يوگسلاوي راه يافت (خبرنامه داخلي دفتر مركزي جهاد تربيت‌بدني، 1366).بنیانگذاران این جنبش به منظور نشان دادن راه سلامتی و نشاط به مردم، از روشهای تجاری مانند یک محصول استفاده و در کشورهای مختلف به اشکال گوناگون آن را تبلیغ می کردند. در همان زمان این جنبش در دانمارک، هلند، سوئد، فنلاند، بلژیک، آلمان، ایسلند، اتریش، آمریکا، ژاپن، سوئیس و یوگسلاوی شکل گرفت. انجمن تریم در آلمان مورد حمایت همه اقشار از جمله ریاست جمهوری، پزشکان، شرکتهای بیمه و فدراسیونهای ورزش آلمان قرار گرفت و آگهی های این انجمن در 600 روزنامه و نشریه مختلف، به صورت رایگان به چاپ می رسید(محمدی،1374).
2-14 سير تكاملي ورزش‌هاي همگاني در جهان
ورزش همگاني يك پديده جديد در جهان است. به‌كار بردن عبارت ورزش همگاني و پذيرش بين‌المللي اين اعلاميه كه مي‌گويد: همه بايد به ورزش دسترسي پيدا كنند، به‌وسيله مجلس اروپا در سال 1963 معرفي گرديد. در آخر ربع قرن اخير ورزش همگاني رسماً به‌عنوان يك عامل مهم براي پيشرفت ورزش در عصر حاضر و به‌عنوان عامل متعادل كننده رشد غيرمعقول ورزش‌هاي قهرماني و نقش ورزش در تغيير جوامع شناخته شد. در اين راستا تصميم‌گيري‌ها و مصوباتي در مجلس انگلستان 1966، كنفرانس وزراي ورزش در يونسكو در سال‌هاي 1985 و 1988، كنفرانس‌هاي ورزش اروپا 1985 و 1987، مجمع كميته بين‌المللي المپيك در سال 1983، تدوين قوانين ملي سويس در سال 1976، اندونزي در سال 1978، آرژانتين در سال 1983، فيليپين در سال 1987، برزيل در سال 1989 و ساير كشورهاي جهان به ‌عمل آمد كه نشان دهنده پذيرش ورزش همگاني به‌عنوان يك اصل براي پويايي جوامع و سلامتي نسل بود. اين نوع پذيرش‌ها درحالي‌ صورت گرفت كه ورزش همگاني مي‌توانست به‌عنوان يك هدف جهاني مطرح باشد. عواملي ازجمله گرسنگي، جنگ‌ها، بيكاري و بي‌سوادي هنوز شايع بوده و شايد نيازهاي مهم‌تر از پرداختن به ورزش همگاني را احساس مي‌كردند. با اين شرايط بيانيه‌هايي ازطرف افراد و متخصصين مبني بر طرفداري و حمايت از ورزش همگاني مردم دنيا صادر شده است (دیان، 2002). کمیته ورزش و اوقات فراغت اولین بار در سال 1964 میلادی به ابتکار پروفسور لیزلوت دیم در کالج فدرال آلمان تاسیس شد و تعلیم و تربیت دست اندرکاران ورزشی آن کشور را آغاز کرد. اغلب متخصصان کنونی آلمان از دانش آموختگان این کالج هستند. پیش از این در سال 1953 نتایج مربوط به اوقات فراغت نشان داد که جوانان در اوقات فراغت خود، بیشترین اولویت را به ورزش و فعالیتهای تفریحی می دهند. نخستین نظریه، ایجاد کمیته هایی در زمینه ورزش و اوقات فراغت به سخنرانی به یادماندنی «بارون پیردکوبرتن13» باز می گردد که در سال 1963 در شهر پاریس انجام شده بود. در این سخنرانی بر توسعه فعالیت بدنی در اوقات فراغت تاکید شده بود. یک سال بعد از آن سخنرانی، کمیته مزبور با الهام از همان سخنان تاسیس شد. کمیته بین المللی ورزش و تربیت بدنی یکی از سازمانهای بین المللی قدیمی است که در کشورهای اروپایی سابقه دیرینه دارد. به مرور زمان و با رشد ورزش در جهان، سازمانی به نام «ورزش برای همه» در بطن آن تاسیس و یکی از شش کمیته اصلی شد. سرانجام در سال 1984 به عنوان یک سازمان از سوی کمیته بین المللی المپیک به رسمیت شناخته شد(مینتزبرگ ،2001). تفریحات سالم از یک امتیاز برخودار بود، اقشار متوسط به دنبال پارکها، هوای تازه، زمینهای تفریحی و فعالیت ورزشی بودند. جنبشهای مذهبی نیز به زودی دریافتند که تفریحات سالم می تواند به کنترل جامعه کمک کند. این حرکت منجر به تاسیس سازمانهای مختلف مانند انجمن جوانان مسیحی و «بریگاد پسران» شد. یکی از پژوهشگران گزارش کرده است که همین بریگاد پسران تا حد زیادی در جمع آوری جوانان از خیابانها و به فعالیت وا داشتن آنان موثر بوده است. این واژه امروزه به عنوان ورزش همگانی یا «ورزش برای همه» شناخته شده است(غفرانی،1387). مفهوم ورزش همگاني در اروپا شامل انواع فعاليت‌هاي بدني تفريحي و مسابقه‌اي بود. بسياري از شوراهاي ورزشي اتحاديه اروپا در شهر انتاريو، ورزش همگاني را به‌عنوان يك آرمان در آرم‌شان قرار دادند. ورزش همگاني از سال 1962 در اتحاديه اروپا فعال شد. در سال 1970 صدها كشور به عضويت سازمان‌هاي بين‌المللي درآمدند كه ورزش همگاني را مورد حمايت قرار مي‌دادند و در سال 1975 اتحاديه اروپا رسماً ورزش همگاني را براي تمام افراد پذيرفت. حضور مردم در فعاليت‌هاي ورزشي مختلف در ظرف 20 سال موجب تشكيل انجمن بين‌المللي ورزش همگاني در كشور كانادا گرديد. ورزش همگاني به‌عنوان يك حركت رو به رشد در نهادهاي مربوط به سلامتي و سازمان‌هاي ورزشي بين‌المللي موردتوجه قرار گرفت. در سال 1983 كميته بين‌المللي المپيك گروه ورزش همگاني را در درون خود بنيان نهاد تا ورزش همگاني تحت پوشش كميته بين‌المللي المپيك رشد نمايد و با استمرار آن رشد و يا استقبال مردم كشورهاي مختلف دنيا از ورزش‌هاي همگاني باعث شد تا در سال 1990 آقاي خوان انتونيو سامارانچ، رئيس كميته بين‌المللي المپيك، ساختار

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان با موضوع ورزش همگانی، سبک زندگی، اوقات فراغت Next Entries مقاله رایگان با موضوع ورزش همگانی، تربیت بدنی، استان تهران