مقاله رایگان با موضوع اوقات فراغت، بهداشت و سلامت، سود مورد انتظار

دانلود پایان نامه ارشد

مستقيم مراقبت بهداشتي چهار بيماري ناشي از كم تحركي شامل قلبي ـ عروقي، سكته، ديابت و سرطان روده 306 ميليون دلار برآورد مي شود (لیندر20 وسیت، 2004).هزينه ی ورزش با هزينه ی درمان ارتباط نزديكي دارد.زيرا در صورت عدم تحرك، به طور متوسط مجموعه اي از شهروندان به بيماري هاي مختلف گرفتار مي شوند. فعاليت ورزشي سبب مي شودكه به ازاي هر نفر در سال 322 پوند صرفه جويي شود. در صورت رواج ورزش همگاني در استراليا به ازاي هر نفر 125 دلار آمريكا صرفه جويي مي شود.اين رقم در آمريكا 1900 دلار است كه هزينه اي معادل 4/3 ميليارد دلار در سال خواهد شد. يك دلار سرمايه گذاري در امر فعاليت بدني به لحاظ زمان و تجهيزات باعث صرفه جويي در مراقبت هاي پزشكي مي شود. همچنين برنامه هاي فعاليت هاي بدني در محل كار مي تواند مرخص هاي استعلاجي كوتاه مدت را 6 تا 32 درصد و هزينه هاي مراقبت هاي بهداشتي را20تا 55 كاهش دهد. همچنين تحرك باعث افزايش بهره وري به ميزان 2 تا 52 در صد مي شود (کرستز، پیکو21، 2008).نتايج بررسي ها در كانادا نشان مي دهد كه يك درصد افزايش تعداد افراد داراي تحرك بدني مناسب، سبب كاهش 2/10 ميليون دلار در هزينه هاي سالانه مراقبت هاي بيماران قلبي خواهد شد. همچنين سود مورد انتظار از10 درصد افزايش جمعيت فعال از نظر بدني تا سال 2003، پنج ميليارد دلار صرفه جويي در هزينه ی مراقبت هاي پزشكي، مرخصي هاي استعلاجي و كاهش در آمد دولت از ماليات به علت مرگ هاي پيش از موعد شده است (مركز پژوهش هاي صدا وسيماي جمهوري اسلامي ايران،1378).
دلايل متعددي براي برنامه ريزي و سرمايه گذاري در ورزش و تفريحات سالم وجود دارد. ورزش بخش مهمي از زندگي اجتماعي است كه باعث توسعه ی مهارت هاي رهبري و بروز خلاقيت مي شود و به دوستي و نزديكي جامعه كمك مي كند. شركت در فعاليت هاي ورزشي باعث افزايش سطح بهداشت عمومي و جلوگيري از بروز بيماري ها شده و همچنين باعث در گير شدن تمامي آحاد جامعه در يك زندگي پر تحرك مي شود. از دلايل ديگر اثرات آن بر منافع اقتصادي كشورها مي شود. اگر ورزش صرفا بازي بود توجه به جنبه هاي تربيتي، سلامت اجتماعي و امور دفاعي ملي بيهوده بود، ورزش وسيله اي براي تعامل اجتماعي و ديپلماسي تبديل شده است. ورزش، سلامت جامعه و محيط را تحت تاثير قرار داده است (رحمتي، 1376).از اثرات مهم ورزش كردن، سلامت افراد است كه از حضور آنان در فعاليت هاي ورزشي بدست مي آيد و بي تحركي صدمات بسياري به خصوص از لحاظ اقتصادي نصيب جامعه مي نمايد. گزارش كميسيون ورزش استراليا حاكي از آن است كه اگر تعداد شركت كنندگان در ورزش ملايم 10 درصد افزايش يابد، ساليانه 600 ميليون دلار در بودجه ی اين كشور صرفه جويي مي شود، همچنين هزينه مستقيم مراقبت بهداشتي چهار بيماري ناشي از كم تحركي (قلبي ـ عروقي، سكته، ديابت، سرطان روده بزرگ ) 306 ميليون دلار استراليا برآورد مي شود (نوربخش، 1382).مدارك و اسناد علمي در طول دو دهه گذشته حاكي از آن است كه ميزان مرگ و مير نسبي بيماران مبتلا به ناراحتي هاي قلبي ـ عروقي در ميان مردم جهان بطور عام و مردم آمريكا بطور خاص كاهش يافته است بطوري كه ميانگين سن قربانيان اين نوع بيماري ها رو به افزايش است و دليل آن را مي توان انجام فعاليت هاي جسماني بيشتر،مصرف چربي ها و كنترل بهتر آنها،كنترل فشار خون و كاهش استعمال دخانيات دانست. بر اساس يافته هاي لئون22(1990)، پولاك23 و ويلمور24(1994) ميزان مرگ و مير ناشي از بيماري هاي قلبي ـ عروقي 47 در صد از كل متوفيان آمريكا را تشكيل مي دهد و از ميان بيماري هاي قلبي ـ عروقي،سكته قلبي رتبه سوم را به عنوان عامل مرگ و مير به خود اختصاص مي دهد (مركز پژوهش هاي صدا وسيماي جمهوري اسلامي ايران،1378).بي تحركي و عدم آمادگي جسماني در بين كودكان و جوانان افزايش يافته است.تخمين زده مي شود كه 30 درصد كودكان و جوانان به اندازه كافي ورزش يا بازي نمي كنند و اين به عللي مانند: پركردن اوقات با كامپيوتر و تلويزيون، بودن با دوستان در خيابان و استفاده از اتومبيل به جاي پياده روي كردن تا مدرسه است (رودني آرنولد25 ، 1993).بررسي كيفيت زندگي ورزشكاران و مقايسه ی آن با غير ورزشكاران نشان داد كه ورزشكاران نسبت به غير ورزشكاران كيفيت زندگي بهتري دارند و آن را مي توان در بعضي از عناصرمانند بهزيستي بدني، رشد فردي، روابط اجتماعي، رفتار نوع دوستانه، رضايت شغلي مشاهده كرد (مظفری، 1381)در كشور ما، آمار نشان مي دهد كه 25/41 در صد مرگ و مير مربوط به 5 بيماري است كه سه نوع از آنها ناشي از كم تحركي است. سهم انواع بيماري هاي قلبي ـ عروقي در مرگ و مير كشور48/17 در صد، بيماري هاي ناشي از اختلال خون رساني به قلب83/9 درصد،بيماري هاي عروق مغزي 05/7 درصد است. اين آمار نشان مي دهد كه بيماري مربوط به قلب به تنهايي مسئول 27 در صد مرگ و مير را تشكيل مي دهد.آمار طرح ملي بررسي سلامت و بيماري نشان مي دهد كه 8/20 در صد افراد جامعه از اضطراب رنج مي برند كه در مردان 9/14 درصد و در زنان 4/25 درصد است. همچنين 25 درصد افراد جامعه از افسردگي رنج مي برند(معاونت سلامت وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشكي، 1379).يكي ديگر از مزاياي حضور در فعاليت هاي ورزشي، بازده‌‌ كاري افراد است كه باعث مي شود از ميزان غيبت افراد از حضوردرمحل كاركاهش يابد. افزايش فعاليت بدني به ميزان 29 تا 50 درصد از غيبت از كار را مي كاهد. تحقيقات نشان مي دهد كه يك دلار سرمايه گذاري در ورزش باعث صرفه جويي در هزينه هاي پزشكي به ميزان 2/3 دلار خواهد شد (کرستز،پیکو26، 2008).
دستاوردهاي اجتماعي
ورزش و فعاليت بدني براي جوانان روش زندگي مثبتي را فراهم مي كند، باعث خودسازي، جلوگيري از مصرف مواد مخدر و دخانيات، پرخاشگري و خشنونت مي شود. فعاليت ورزشي فرد منجر به درست وسالم زندگي كردن، گرايش به سوي كارهاي گروهي، كسب مهارت هايي مانند قضاوت و داوري در مورد كارهاي ديگران،توسعه ی مهارت هاي فردي و اعتماد به نفس، يادگيري تحمل تفاوت ها در توانايي خود و ديگران مي شود. ورزش به عنوان يك نهاد اجتماعي مورد توجه است و بر بسياري از نهادها و پديده هاي اجتماعي چون اقتصاد و يا نظام هاي تعليم و تربيت تاثيرگذار است.
ورزش داراي اهداف اجتماعي متعددي در جوامع بشري است ازجمله:
1 ـ فراهم نمودن زمينه هاي مناسب براي مشاركت در فعاليت هاي اجتماعي جهت پر كردن اوقات فراغت.
2ـ فراهم نمودن زمينه هاي مناسب براي توانا كردن افراد در برقراري ارتباطات صحيح و مناسب.
3ـ افزايش قدرت تصميم گيري افراد به صورت صحيح و عادلانه در برخورد با مسائل اجتماعي.
4 ـ پرورش روحيه ی فداكاري و ايثار در افراد.
5ـ پرورش و تقويت توان اجتماعي.
6ـ پرورش حس نوع دوستي و انسانيت.
7ـ پرورش نيروي بدني ـ رواني مورد نياز جامعه.
8ـ پيشگيري ازبرخي آسيب هاي اجتماعي.
9ـ ايجاد شرايط مناسب از نقطه نظر تقويت احترام گذاشتن و ارزش دهي به قوانين گروهي و اجتماعي.
10ـ ايجاد زمينه هاي مناسب براي آشنايي با مسئوليت ها و تكاليف اجتماعي(کوشافر، 1381).
دستاوردهاي اقتصادي
ترويج ورزش به ويژه ورزش همگاني، قطعا عامل مهمي جهت رشد اقتصادي مي باشد. ورزش حتي به عنوان يك شيوه ی مستقل درماني يا به عنوان بخشي از درمان و نيز به عنوان پيشگيري از افسردگي، ناتواني وكاهش بازده كار در دنياي امروز مورد توجه است. جنبه هاي برنامه ريزي ورزشي صحيح و منطبق نمودن آن با اهداف سياست ملي مي تواند با تسهيل زمينه هاي مربوط به مشاركت هر چه بيشتر اقشار مختلف جامعه در فعاليت هاي ورزشي، بهداشت و سلامت عمومي اجتماع، افزايش بازدهي و اثر بخشي كاري و نتيجتا افزايش ميزان توليد و تقويت استعدادهاي توليدي، تقويت جسماني و رواني افراد، جلوگيري از سرمايه اندوزي هاي نادرست در سيستم اقتصادي، جذب درآمد ناشي از برگزاري مسابقات و وارد نمودن آن به جريان گردش اقتصادي و مواردي نظاير آن، در توسعه اقتصادي جامعه موثر واقع گردد كه از اين طريق اقتصاد ملي به عنوان بخشي از سياست داخلي نقش مهمي را ايفاء مي كند (کاشف، 1383).صنعت ورزشي مي تواند موجب افزايش سيل افراد شركت كننده در فعاليت هاي بدني و استفاده بيشتر آنها از امكانات ورزشي شود. البته به نظر مي رسد كه سودمندي اين صنعت زماني بيشتر خواهد شد كه ارتباط متقابلي بين صنعت و گسترش ورزش همگاني از طريق حمايت هاي مالي و يا ابزاري جهت تقويت اينگونه فعاليت ها انجام شود(كاشف، نقوي و بنيان، 1382).دولت كانادا براي توسعه ورزش همگاني و حضور بيشتر مردم در فعاليت هاي ورزشي راهبردهاي مالياتي در نظر گرفته است. همچنين سازمان هايي كه فعاليت هاي ورزشي را پشتيباني مالي كنند از بخشودگي هاي فوق بهره مند خواهند شد. اين امتيازها در هردو بخش ورزش قهرماني و همگاني وجود دارد اما وزن آن در ورزش همگاني بيشتر است (قره، 1383).يكي از ابزارهاي دولت ها براي دخالت در بخش ورزش، بودجه است. در اغلب كشورها بودجه ی اختصاص يافته به بخش ورزش همگاني بيشتر از ساير بخش ها است. دولت مركزي كانادا حدود 40 تا 50 ميليون دلار به توسعه ی ورزش همگاني اختصاص داده است در حالي كه براي ورزش قهرماني و سازمان هاي ورزشي اين مبلغ 10 و 25 ميليون دلار بوده است (قره، 1383)هزينه ورزش با هزينه درمان ارتباط تنگاتنگي داد. زيرا بواسطه بي تحركي، بسياري از مردم به بيماري هاي مختلف گرفتار مي شوند. در اين صورت هزينه درمان جايگزين هزينه ورزش مي شود و مي توان هزينه سر به سري ورزش و درمان را يافت كه اين هزينه ها در كشورهاي مختلف متفاوت است. براي مثال درصورت رواج ورزش همگاني دراستراليا به ازاي هر نفر 125 دلار، در آمريكا1900 دلار كه در يك سال 3/4 ميليارد دلار صرفه جويي مي شود. بر طبق گزارش سازمان جهاني بهداشت، هزينه ی درمان براي چاقي در كشورهاي مختلف بين 2 تا 7 درصد هزينه درمان ملي است (کاشف، 1375).در بعد اقتصادي نيز توجه به ورزش براي سياستگزاران،منشاء فايده هايي شده است.رابطه ورزش تفريحي و توليد ناخالص ملي9/8 ميليارد دلار يا 3/2 در صد در كانادا است.20 در صد مجموع مشاغل در اين كشور در حيطه ورزش و تفريحات ايجاد مي شود و همچنين از نظر ايجاد شغل مقام دوم و از نظر سهم در توليد ناخالص ملي مقام هشتم در مجموع صنايع را به خود اختصاص داده است.صنعت ورزش در آمريكا در سال 1995 بالغ بر 8/93 ميليارد دلار ارزش افزوده ايجاد كرده است و يازدهمين صنعت بزرگ اين كشور محسوب مي شود.سهم صنعت ورزش در تجارت جهاني 5/2 در صد است.وضعيت اقتصادي كشورها مي تواند در روي آوري شهر وندان به ورزش موثر باشد.در كشورهايي كه از وضعيت مطلوب اقتصادي برخوردار هستند تعداد شركت كنندگان هم بيشتر است.براي مثال در هنگ كنگ تعداد شركت كنندگان در ورزش از 40 در صد در سال 1996 به 54 در صد سال 1980 رسيد و ركود اقتصادي سال 99ـ 1998 به 45 در صد برسد (كاشف، نقوي و بنيان، 1382).
دستاوردهاي مربوط به ارزش هاي اخلاقي
ورزش همگاني كانون خوبي براي بازي جوانمردانه به شمار مي رود وبروز هر گونه رفتارهاي پرخاشگرانه و غير اخلاقي را مورد انتقاد قرار مي دهد. فعاليت هاي بدني به مردم مي آموزد تا در جهت حفظ سلامت بدن خود تلاش كنند و همچنين با تمرين و رقابت به اهداف بالاتري دست يابند (غفوری، 1382).ورزش به صورت فعاليت هاي سالم و تفريحي در پركردن اوقات فراغت افراد يك جامعه به صورت مناسب، احتمال ميزان بروز انحرافات اجتماعي نظير پذيرش تهاجم فرهنگي، اعتياد و مواردي نظير آنها را كاهش مي دهد و از اين طريق در پرورش نسل جوان و ايجاد سلامتي اجتماع نقش عمده اي را ايفاء مي كند (کاشف، 1375).مشاركت جوانان بخصوص پسران در ورزش اغلب توسط والدين، مسئولين مدارس و رهبران اجتماعي تشويق مي شود، زيرا به ورزش به عنوان زمينه موثري براي يادگيري ارزش ها و باورهاي مورد قبول و براي كسب ويژگي هاي منش مطلوب، نگريسته مي شود. عليرغم وجود انتقادهاي مدوام، بخاطر وجود اين باور كه ورزش ارزش هاي مناسبي نظير خود انضباطي، رفتار جوانمردانه و قدرداني، رقابت و نيل به هدف را آموزش مي دهد، حمايت

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان با موضوع حضور ذهن، اوقات فراغت، افراد فعال Next Entries مقاله رایگان با موضوع ورزش همگانی، ورزش بانوان، سرمایه فرهنگی