مقاله درمورد دانلود عدم اطمینان، مدیریت ریسک، ریسک مالی، ریسک بازار

دانلود پایان نامه ارشد

محافظه‌کاری شامل تاییدپذیری بیشتر برای اخبار خوب است که این محدودیت نیز توانایی مدیران در غلوگویی و بیشتر از واقع نشان دادن داراییها و سودها را کاهش میدهد و از این طریق باعث کاهش مشکلات بعدی در بازارهای رقابتی خواهد شد.
شرکتها جهت رهایی از فشارهای رقابتی بین شرکای موجود در یک صنعت(رقبای بالفعل) و یا تهدیدات ناشی از ورود رقبای جدید به بازار(رقبای بالقوه)، محافظه‌کاری در گزارشگری مالی را در پیش میگیرند و بدین منظور اخبار و نشانههای خوب یا مساعد را پوشش داده و اخبار و علائم بد و نامساعد را برجسته میکنند و با این کار انتظارات بازار را از عملکرد آتی کاهش میدهند که خود باعث کاهش قیمت اوراق بهادار شرکت است.
بیشتر مدلهای ارائه و افشای اطلاعات، تهیهکنندگان را به ارائه منصفانه اطلاعات تشویق و ترغیب میکنند(فلسام و ایکسی51 1992). ولی شرایط متفاوت و صنایع گوناگون از نظر شدت رقابت در اتخاذ تصمیمات و سیاستهای جسورانه یا محافظهکارانه اثر گذار هستند با این حال مدلهای افشای اطلاعات بیانگر اتخاذ تصمیمات محافظهکارانه در شرایط عادی(عدم نیاز به تامین مالی از طریق بدهی یا حقوق صاحبان سهام) رقابت هستند(داروغ و استاغتون 1990 ؛ کلینچ و ویکچیلیا 199752).

2-2-10 تعریف ریسک
اما مفهوم اصلی که تمام این تعریفها بر آن تاکید دارند وجود عدم اطمینان از اتفاقات آینده است و در واقع ریسک نوعی از عدم اطمینان به آینده است که قابلیت محاسبه را داشته باشد(ویلیامز و همکاران،1382). به عبارت دیگر اگر نتوان میزان عدم اطمینان به آینده را محاسبه کرد ریسک نخواهد بود بلکه فقط عدم اطمینا‌ن است به همین دلیل که برای ریسک مقدار مشخص ارائه می‌شود می‌توان آن را مدیریت و کنترل کرد. هر چند عده‌ای ریسک را فقط زیان ناشی از سرمایهگذاری می‌دانند، عدهای دیگر ریسک را به دو دسته ریسک واقعی(خالص) و سوداگرانه (برد و باخت) تقسیم می‌کنند. بدین صورت که ریسک واقعی همواره در برگیرنده زیان است(همانند مالکیت خودرویی که در صورت تصادف، زیان وارد می‌شود و در غیر این صورت وضعیت بدون تغییر است) و ریسک سوداگرانه سود و زیان را در بردارد(نمونه بارز آن مالکیت یک کارخانه یا ماشین است)(ویلیامز و همکاران ،1382). به عبارت ساده ریسک هم می‌تواند جنبه زیان(ریسک منفی) وهم جنبه سود(ریسک مثبت) را در بر گیرد(اکبریان ودیانتی، 1385).
ریسک در بانک‌ها ممکن است در اثر تغییرات شاخص‌های اقتصادی و مالی مانند سطح قیمتها، نرخ ارز و… باشد یا به جهت وجود عدم اطمینان در مورد مسائل غیراقتصادی و غیرمالی همانند پرسنل، قوانین و… پدید آید. بنابراین می‌توان ریسک‌های موجود در بانکداری را به دو دسته پیشگفته تقسیم کرد. ذکر این نکته لازم است که حوزه فعالیت مدیریت ریسک بیشتر ریسک نوع اول را پوشش می‌دهد چرا که تا حدودی قابل پیشگیری و محاسبه است.
برخی از صاحبنظران دو دسته کلی پیشین را به صورت جزییتر به چهار دسته ذیل تقسیم می‌کنند:
ریسک بازار که شامل تغییرات نرخ بهره، تغییرات نرخ ارز و تغییرات قیمت سهام و کالا است.
ریسک اعتباری که ریسک‌های انجام معاملات براساس ترتیب مورد نیاز آنها، اطلاعات جمعآوری شده، اجزای صحیح قراردادها و آییننامهها و ریسک پرسنل را در بر می‌گیرد.
ریسک نقدینگی که شامل عدم اطمینان در مورد ترتیب تامین تسهیلات و پرداخت به موقع دیون بانک است.
ریسک عملیاتی که در برگیرنده ریسک موجود در اعطای تسهیلات، خرید و فروشها و معاملات و همچنین زیان ناشی از بیاعتبار شدن بانک به دلیل سوء مدیریت است (عقیلی کرمانی،1381).

2-2-11 ماهیت ریسک
اقتصاددانان متعددی ریسک سرمایهگذاری را پراکندگی بازده تعریف کردهاند برای مثال کینز ریسک سرمایهگذاری را پراکندگی بازده تعریف کرده است. کینز ریسک سرمایهگذاری را احتمال انحراف از میانگین بازده تعریف کرده است. مطابق نظر کینز وقتی شخصی در یک دارایی سرمایهگذاری می‌کند که بازده آن به میزان زیادی از پراکندگی برخوردار است بایستی بابت ریسکی که تحمل می‌کند مابهازایی دریافت کند(هایم وسارنت53،1984). مشابه نظر کینز، هیکس نیز ریسک را واریانس بازده تعریف می‌کند. هیکس تاکید می‌کند یک سرمایهگذاری که بازده آن پراکندگی بیشتری داشته باشد(فرض داشتن بازده مورد انتظار مشخص) از جذابیت کمتری برخوردار است. بدین ترتیب هیکس نیز تاکید کرد وقتی بازده نامطمئن است عامل پراکندگی نیز عامل با اهمیتی است که بر تصمیمات سرمایهگذاران موثر است. اگرچه مارس چاک می‌گوید که برای تصمیمگیری در شرایط ریسک باید تمام شرایط توزیع بازده را در نظر گرفت با این حال در بسیاری موارد ملحوظ کردن دو مولفه کافی است، یا امید ریاضی یا ضریب تغییرات. به عبارت دیگر مارس چاک نیز ریسک سرمایهگذاری را واریانس یا ضریب تغییرات معرفی می‌کند(هایم وسارنت،1984).

2-2-12 عوامل موثر بر ریسک
غالباً میزان واکنش افراد نسبت به شرایط عدم قطعیت به عوامل مختلفی بستگی دارد که از جمله می‌توان مشخصه‌های فردی مدیر ریسک کننده را مطرح نمود همچون:
احتمال شکست یا موفقیت
میزان فایده یا ضرر حاصله
توان مالی شرکت یا فرد، در شرایط شکست یا موفقیت
همچنین مشخصهها و پارامتر‌های فردی و جنسیتی نیز بر این امر مؤثر می‌باشند نظیر:
در بیشتر مطالعات مردان ریسک پذیرتر از زنان هستند
وجود سابقه حضور در فعالیت توام با ریسک با افزایش ریسکپذیری همراه است
تصمیمات گروهی، از ریسک پذیری بالاتری برخوردار است
افراد نسبت به ریسک مالی حساستر از ریسک اجتماعی هستند
و بالاخره می‌توان به تاثیر مشخصه‌های سازمانی بر ریسک اشاره نمود:
تاریخچه سیر رشد و توسعه شرکت
شخصیتها و تجربه مدیریت فعلی
طبیعت و میزان داراییهای شرکت
طبیعت فعالیت‌های شرکت
میزان همراستایی یا تعارض در اهداف و ترجیحات سهامداران، موسسان و مدیران شرکتها و سازمانها و…(بیات ،1386).

2-2-13 مدیریت ریسک
دلیل اصلی اجرای مدیریت ریسک حداقلسازی ریسک و عدم اطمینان همراه با حداکثر کردن بازده برای سرمایهگذاران است. به عبارت دیگر هدف مدیریت ریسک کاهش زیان (ریسک منفی) و افزایش سود (ریسک مثبت) ناشی از سرمایهگذاریها است البته مدیریت ریسک در موقعیتهایی که تا اندازه‌ای ریسک آنها قابل اندازهگیری و پیشگیری باشند اجرا می‌شود.
افزون بر این که مدیریت ریسک می‌تواند باعث کاهش زیان و افزایش سود شود. نقش اساسی آن در تبدیل وضعیت عدم اطمینان به وضعیت با اطمینان بیشتر اهمیت خاصی دارد و با پدید آوردن وضعیت مطمئنتر برای مدیران امکان اتخاذ تصمیمها به وسیله آنان را تسهیل می‌کند.
برای کاهش انواع گوناگون ریسک روش‌های متفاوتی ارائه شده است، بهطور مثال برای از بین بردن ریسک سرقت پول، برخی از افراد با سرمایهگذاری در بانکها به مدیریت چنین ریسکی می‌پردازند در حالی که عدهای دیگر برای کاهش چنین ریسکی، به خرید اموالی اقدام می‌کنند که ریسک سرقت در آنها کمتر باشد مانند زمین و اوراق بهادار. اما در تمام این روشها نیز تا حدودی ریسک وجود دارد و در این مواقع است که مدیریت ریسک به کمک اطلاعات کسب شده از وضعیت انواع داراییهای گوناگون می‌تواند باعث حداقل شدن زیان و حداکثر شدن سود شود.
در بانکداری سنتی برای ریسک‌های مرتبط با فعالیت‌های بانکی روش‌های متفاوتی جهت کاهش ریسک در نظر می‌گیرند. برای کاهش ریسک اعتبارات از روش تصویب تسهیلات براساس مشخصات یک به یک متقاضیان بوسیله مدیران اعتباری باتجربه و بررسی و تصویب پیشنهادهای غیر معمول به وسیله مدیران ارشد استفاده می‌شود. روش دیگر، نظارت و بررسی دائم تسهیلات است که در آن بررسی صنایع گوناگون، مناطق و کشورها، وضعیت گیرندگان وام باید به طور مداوم بررسی شود. همچنین روش مدیریت به موقع و آماده برای تغییر در ترکیب تسهیلات به علت اتفاقاتی که در بازار رخ می‌دهد یا گرفتن وثیقه‌های اضافی نیز برای کاهش این ریسک مد نظر است. روش آخر برای کنترل ریسک اعتبارات، بازنگری دورهای به تسهیلات در قسمت داراییهای ترازنامه بانک است که بررسی‌های ماهانه یا سه ماهه وضعیت تسهیلات اعطایی، ارزیابی ارزش روز این داراییها با توجه به اتفاقاتی که در بازار رخ داده است، بررسی میزان تمرکز تسهیلات اعطا شده در صنایع گوناگون و در مناطق متفاوت، بررسی امکان فروش این داراییها از آن جمله هستند.
جهت کاهش ریسک نقدینگی به طور معمول اگر بانک نتواند نیازهای کوتاهمدت نقدینگی خود را از راه فروش گواهی سپردهها تامین کند بانک با وثیقه گذاشتن قسمتی از داراییهای خود آنقدر منابع تجهیز می‌کند تا بتواند تعهدات خود را به موقع بپردازد. در مورد ریسک عملیاتی با استخدام کارمندان قابل اعتمادتر و با تجربهتر می‌توان آن را کاهش داد و برای ریسک بازار در بانکداری سنتی از ابزارهای مشتقه و مهندسی مالی استفاده می‌شود(عقیلی کرمانی،1381).
بین انواع ریسک‌های گفته شده ریسک بازار به دلیل آن که به نسبت جدید است و شناخت آن به بعد از دهه 80 میلادی و پس از تغییراتی همانند شناور ساختن رژیم‌های نرخ ارز و کمرنگ شدن نقش طلا در جایگاه پشتوانه پول داخلی کشورها در نظام اقتصاد بینالملل باز می‌گردد اهمیت بیشتری دارد. در دو دهه اخیر عوامل ریسک بازار علت ورشکستگی شرکتها و بانک‌های بزرگی بوده است برای مثال می‌توان به ورشکستگی اورنج کانتی54(به دلیل نوسان نرخ بهره)، برینگز بانک55 (براثر نوسان بازار سهام در ژاپن)، ناتوست56 و یوبیاس57(به سبب اشتباه در پیشبینی قیمتها و قیمتگذاری اختیار معامله) اشاره کرد(حنیفی،1380).

2-2-14 طبقه بندی ریسک
ریسک مالی: ریسک مالی بستگی به فعالیتهایی دارد که شرکت از طریق آنها فعالیت‌های خود را تامین مالی کند. ریسک مالی معمولاً می‌تواند بوسیله ساختار سرمایه شرکت اندازهگیری شود. شرکتی که از طریق بدهی تامین مالی کرده ناچار است که هزینه ثابتی را تحمل کند و این هزینه موجب خواهد شد که درآمد سهامداران عادی پس از کسر این هزینه بهره پرداخت شود. لذا شرکتهایی که نسبت بدهی بالاتر دارند نوسان پذیری سود هر سهم آنها بیشتر از شرکتهایی است که بدهی کمتری دارند. این نوسان پذیری بازده که ناشی از اهرم مالی است را ریسک مالی گویند. تامین مالی از طریق بدهی و تحمل هزینه ثابت بهره به دو صورت بر روی عدم اطمینان تاثیر می‌گذارد:
الف) استفاده از بدهی، عدم اطمینان جریانات نقدی درآمدی را برای سهامداران عادی نسبت به موقعیتی که بدهی ندارد افزایش می‌دهد.
ب) عدم تکافوی سود عملیاتی جهت جبران میزان هزینه‌های ثابت سرمایهای ناشی از بدهی، سهامداران را مواجه با از دست دادن اصل سرمایهگذاریشان در شرکت خواهد کرد(به این ریسک ورشکستگی گویند)(گندمکار،1380).
2- ریسک تجاری: بی‌توجهی به این ریسک باعث می‌شود شرکت در صحنه رقابت شکست بخورد یا محصولاتی که منسوخ و قدیمی شده است ارائه بنماید. نمونه آن اوراق قرضه با ریسک پایین بود که جایگزین وام‌های بانکی گردیده است. به عبارت دیگر با رایج شدن اوراق تجاری آن دسته از بانکها که به شرکت‌های بزرگ وام می‌دادند مواجه با زیان کاهش تقاضای وام شدند و با توجه به هزینه ثابت بالایی که داشتند مواجه با زیان وحشتناک در دهه 1980 گردیدند.
نمونه دیگر ریسک تجاری زمانی مشاهده می‌شود که بانک آماده نباشد در نوعی فعالیت نوپا یا عرضه محصول جدید رقابت کند. بانکهایی که با تاخیر وارد فعالیت‌های مربوط به کارت اعتباری شدند یا بموقع در صدد عرضه اوراق قرضه با پشتوانه اسناد رهنی مسکن برنیامدند در این زمینه‌های جدید رقابتی بازنده شدند. بانکهایی که به اصطلاح سحرخیز بودند و توانستند به موقع دست به چنین اقداماتی جدید بزنند از مزایای رقابتی بهره بردند. شرکتهایی که در دهه 1990 سیاست محافظهکارانه و صبر و انتظار را در پیش گرفتند خود را با ریسک تجاری روبرو نمودند. همین امر توجیه کننده اهمیت فزایندهای است که سازمان‌های مالی در سراسر دنیا برای برنامهریزی‌های استراتژیک قائل می‌شوند(جرج پارکر،1378).
3- ریسک ورشکستگی: اگر در ساختار سرمایه شرکتی اوراق قرضه (وام بلند مدت) وجود داشته باشد احتمال دارد که شرکت دچار بحران

پایان نامه
Previous Entries مقاله درمورد دانلود اخبار خوب، ارزش بازار، عدم تقارن، ارزش دفتری Next Entries مقاله درمورد دانلود نرخ بهره، ریسک عملیاتی، بازده سهام، ریسک سیستماتیک