مقاله درمورد دانلود زبان و فرهنگ، ثبت اسناد، روابط اجتماعی، مقررات قانونی

دانلود پایان نامه ارشد

میداردکه حقوق جمعی گروههای زبانی٬ علاوه بر حقوق فوق الذکر که تک تک افراد عضو گروههای زبانی از آنها برخوردار میباشند
– حق گروههای زبانی برای آموخته شدن زبان و فرهنگشان؛
– حق گروههای زبانی برای دستیابی به خدمات فرهنگی؛
– حق گروههای زبانی برای حضور برابر زبان و فرهنگهایشان در رسانه های ارتباطی؛
– حق گروههای زبانی در دریافت توجه و اعتناء نهادهای حکومتی و در روابط اجتماعی – اقتصادی تهیه شده به زبان خود»52در اين بند نيز حق تحصيل به زبان مادري و استفاده از زبان مادري در رسانه هاي ارتباطي مورد تاييد واقع شده است.

استفاده از زبان مادري اقليت ها در كنار زبان رسمي يك سرزمين
در ماده شش اعلام مي دارد«این اعلامیه اعلام می کند که نمی توان تنها براین مبناء که یک زبان٬ زبان رسمی دولت است و یا به طور سنتی برای مقاصد اداری و یا برخی از فعالیتهای فرهنگی مشخص دریک سرزمین بکار رفته است ٬ آنرا (زبان خاص سرزمین) بشمار آورد.»53در اين بند با به رسميت شناختن زبان مادري ديگر قومها و اقليتها، به اين زبان ها ارزش و احترام نهاده و رسمي شدن زبان مادري ديگر قوميتها را در كنار زبان رسمي سرزميني خواستار است.
ماده هفت و بند 1 اين اعلاميه بيان مي دارد «همه زبانها بیان هویتی جمعی و راهی مجزا برای درک و توصیف واقعیت اند و بنابر این میبایست که از همه شرایط لازم برای گسترش و پیشرفت شان در همه نوع فعالیت و کارکرد برخوردار باشند.»54 دولتها ملزم هستند تا تدابير لازم را در جهت كاربرد زبان مادري در همه زمينه ها اتخاذ نمايند.
و همچنين در بند دو اشاره مي كند«همه زبانها محصول آفرینش جمعی بوده و به عنوان ابزار همبستگی٬ تعیین هویت٬ ارتباط و افاده خلاق برای استفاده فردی در درون یک جمعیت٬ در دسترس همگان قرار دارند»55در اين بند زبان را به عنوان عامل تعيين كننده هويت يك فرد يا جمعيت زباني قلمداد كرده و استفاده و كاربرد آن را درون يك جمعيت توصيه مي كند.
در ماده هشت بند 1 اين اعلاميه بيان مي كند «همه جمعیتهای زبانی از حق سازماندهی و مدیریت منابع خویش٬ برای تضمین نمودن کاربرد زبانهایشان در همه فعالیتها در درون جامعه برخوردارند»56 در اين بند نيز به حقكاربرد زبان مادري در درون فعاليت هاي جامعه تاكيد دارد.

توسعه ي زبان مادري
همچنين در ماده نه اشاره مي كند « همه جمعیتهای زبانی حق دارند که سیستم زبانی خود را٬ بدون مداخلات اجباری و یا القائی٬ تنظیم و استانداردیزه نموده٬ حفظ٬ توسعه و ارتقاء دهند»57 جعيت هاي زباني حق دارند در راستاي زبان مادري خود تحقيق نموده و قواعد و دستورهاي زبان مادري خود را تنظيم نمايند و براي حفظ و توسعه و ارتقاي آن در سطح آموزش عالي تمهيدات لازم را اعمال نمايند.

ممنوعيت تبعيض عليه زبان مادري
ماده ده بند 2 اين اعلاميه بيان مي دارد«این اعلامیه تبعیض بر علیه جمعیت های زبانی را غیرقابل قبول می داند٬ فارغ از آنکه این تبعیض بر مبنای درجه حاکمیت سیاسی مستقل جمعیت زبانی؛ موقعیت تعریف شده آن جمعیت ها از لحاظ اجتماعی٬ اقتصادی و یا دیگر لحاظها؛ درجه استانداردیزه شدن٬ مدرنیزاسیون و یا به روز شدگی زبانهایشان و یا هر معیار دیگری اعمال گردد»58اين اعلاميه حكومت ها را ملزم مي كند تا از هر گونه تبعيض نسبت به زبان مادري جمعيت هاي زباني اجتناب نموده و تمهيداتي بيانديشند تا سازمان هاي عمومي چنين تبعيض هاي را اعمال ننمايند.

كار برد زبان مادري در مراكز عمومي
در ماده پانزده بند 1 اشاره مي كند « همه جمعیتهای زبانی حق دارند که در سرزمین- قلمرو خود به طور رسمی بکار برده شوند»59دولت ها بهتر است سازو کارهایی را به منظور اجرای این ماده بیاندیشند
و در بند 2 اعلام مي دارد«همه جمعیتهای زبانی از این حق برخوردارند که تمام اسناد اداری٬ مدارک شخصی و دولتی و قیدیات محضرهای عمومی ثبت شده به زبان خاص سرزمینشان (زبان نیاخاکی شان)٬ معتبر و قابل اجراء شناخته شوند. و هیچ کس و مقامی نمی تواند تظاهر به نادیده گرفتن و بی خبری از این زبان بنماید.»60 در اين ماده به كاربرد زبان مادري در مراكز عمومي ادارات و نهادها اشاره شده است. و حكومت ها و دولت ها ملزم هستند تا تدابير لازم را در جهت رسمي شدن زبان مادري ديگر اقليتها در مراكز عمومي، ادارات و نهادها در قلمرو سرزميني خود اتخاذ كنند.
در ماده شانزده اشاره مي كند«همه اعضای یک جمعیت زبانی حق دارند که با مقامات دولتی به زبان خویش ارتباط برقرار کرده و اعتناء متقابل در زبان خود را از آنها دریافت کنند.این حق همچنین بخشهای مرکزی٬ سرزمینی٬ محلی و تقسیمات فرامنطقه ای٬ شامل سرزمینی که زبان مورد نظر٬ زبان خاص نیاخاکی آن میباشد٬ را فرا میگیرد»61 در اين بند نيز حق استفاده از زبان مادري همه جمعيت هاي زباني در ارتباط با مقامات دولتي تضمين شده است. البته اين حق شامل مقاماتي كه در سرزمين مورد نظر به زبان نياخاكي آن سرزمين آشنا باشد را شامل مي شود. و اگر چناچه مسئولين به زبان مادري افراد نا آشنا باشند، بايد اقدامات لازم را به عمل آورند تا فراد با استفاده از مترجم بتوانند با مسئولان خود ارتباط برقرار نمايند.
كاربرد زبان مادري در قوانين و مقررات، مجلس قانونگذاري و دادگاه ها
ماده هجده در بند 1 اين چنين بيان مي دارد «همه جمعیت های زبانی حق دارند که قوانین و دیگر ملاحظات قانونی که به نحوی به آنها مربوط میشود٬ به زبان خاص سرزمینیشان ( زبان نیاخاکی شان)تهیه و منتشر شوند.»62 در اين بند اشاره دارد به اينكه همه جمعيت هاي زباني حق دارند قوانين و مقرراتي كه از آن استفاده ميكنند به زبان مادري خود آن جمعيت زباني باشد.
بند 2 ماده هجده نيز اشاره مي كند «مقامات دولتی که درحوزه حاکمیت خود٬ دارای بیش از یک زبان خاص سرزمینی (زبان نیاخاکی) تاریخی هستند٬ میبایست همه قوانین و مقررات قانونی و حقوقی دارای ماهیت عمومی را٬ به تک تک این زبان ها تهیه و منتشر سازند فارغ از اینکه متکلمین به هر کدام ازاین زبانها قادر به فهم زبانهای دیگر باشند و یا نه»63 اين بند دولت ها را موظف مي دارد تا قوانين و مقررات هر جمعيت زباني را به زبان مادري آن جمعيت منتشر سازد.
ماده نوزده اعلاميه جهاني حقوق زباني در بند 1 اعلام مي كند «زبان رسمی همه مجالس نمایندگی٬ می بایست زبان تاریخی رایج در سرزمینهایی که نمایندگان ٬ نمایندگی آن را بر عهده دارند باشد»64در اين بند به زبان نمايندگان مجالس قانون گذاري اشاره كرده و اعلام مي دارد ،هر نماينده اي در مجلس قانون گذاري حق دارد به زبان مادري خود از حقوق مردم خود دفاع نمايد.
و ماده بيست بند 1 اشاره مي كند «هرکس حق دارد زبانی را که به طور تاریخی در یک سرزمین به آن تکلم میشود – هم به شکل شفاهی و هم به شکل نوشتاری- در محاکم و دادگاههای قضائی واقع در آن سرزمین بکار برد.محاکم قضائی باید در امورات داخلی خود٬ زبان خاص سرزمین (زبان نیاخاکی)را بکار برند و اگر بنا به سیستم حقوقی فعلي موجود در کشور٬ ضرورتی به ادامه جریان محاکمات در محلی دیگر موجود باشد٬ میباید به کاربرد زبان اصلی در محل جدید همچنان ادامه داده شود.»65 در اين بند به محاكمه افراد انساني در محاكم به زبان مادري خود افراد اشاره كرده و مي افزايد كه بايد محاكمه هر فرد، به زبان مادري خود فرد صورت گيرد.
زبان مادري و ثبت اسناد
اعلاميه جهاني حقوق زباني در ماده بيست ويك اشاره دارد كه«همه جمعیتهای زبانی حق ثبت و بایگانی مدارک و اسناد به زبان سرزمینی خود (زبان نیاخاکی) توسط محضرهای عمومی را دارا میباشند»66 در اين ماده به حق ثبت اسناد و مدارك در محضر هاي عمومي به زبان مادري جمعيت هاي زباني اشاره ميكند و دولتها را ملزم مي كند تا در اين مورد، تدابير لازم را اتخاذ نمايند.
حق آموزش و تحصيل به زبان مادري
در ماده بيست وسه بند 2 اين اعلاميه بيان مي كند «آموزش و تحصیل میبایست در سرزمینی که عرضه می شود، به حفظ و توسعه زبانی که یک جمعیت زبانی به آن سخن می گوید یاری رساند»67دراين بند به آموزش و تحصيل جمعيت هاي زباني به زبان مادري خود اين جمعيت ها، به طور غير مستقيم اشاره دارد.
و همچنين ماده بيست و چهار اعلام مي دارد «همه جمعیتهای زبانی حق دارند در باره گستره حضور زبانشان٬ به عنوان زبان رابط و به عنوان زبان مورد مطالعه٬ در تمام سطوح تحصیلی در سرزمین خود «پیش دبستانی٬ ابتدائی٬ متوسطه٬ حرفه ای و فنی٬ دانشگاهی و آموزش بزرگسالان” تصمیم بگیرند.»68اين ماده نيز به حق كاربرد زبان مادري جمعيت هاي زباني در تمام سطوح تحصيلي تاكيد دارد.
ماده بيست و نه بند 1 اين اعلاميه اشاره مي كند «هر کس محق است که از تحصیل و آموزش به زبان خاص سرزمین خود که درآنجا ساکن است(زبان نیاخاکی) برخوردار گردد.»69 در اين بند به طور مستقيم حق استفاده از زبان مادري جمعيت هاي انساني در تحصيل و آموزش مورد تاييد واقع شده است.

زبان مادري و سيستم نام گذاري مكان ها
ماده سي و يك اشاره مي كند «همه جمعیتهای زبانی حق دارند که سیستم نامهای شخصی خویش را در همه محیطها و در همه مناسبتها حفظ نموده و آنها را بکار برند.»70در اين ماده به حفاظت و حمايت از زبان مادري جمعيت هاي زباني در سيستم نام گذاري محل ها و محيط ها اشاره دارد.
ماده سي و دو بند 2 در اعلاميه جهاني حقوق زباني اعلام مي كند «همه جمعیتهای زبانی حق دارند که نامهای بومی محلها و مکانها را تثبیت و حفظ نموده٬ در آنها اصلاحاتی اعمال نمایند.همچو نامهای امکنه را نمیتوان به طور کیفی موقوف و منسوخ نمود و یا تحریف و جرح و تعدیل کرد. همچنین نمیتوان اینگونه نامها را پس از تغییرات سیاسی و یا هر گونه دگرگونی و يا حادثه دیگر٬ تغییر داد.»71 اين ماده افراد انساني و دولتها را موظف مي دارد تا نام هايي كه به زبان مادري جمعيت هاي زباني و اقليتها ها و قوم ها بر روي اماكن و محل هل وجود دارد را محافظت و حمايت نمايند و نام اين مكان ها را تغيير نداده و در تضمين اين حقوق معنوي تلاش لازم را به عمل آورند.
زبان مادري در رسانه هاي ارتباطي
ماده سي و هشت اين اعلاميه اشاره مي كند «زبانها و فرهنگهای همه جمعیتهای زبانی در سراسر جهان٬ می بایست در رسانه های ارتباطی از معامله و برخوردی برابر و غیر تبعیض آمیز بهره مند شوند.» 72در اين ماده به حضور زبان مادري جمعيت هاي انساني در رسانه هاي گروهي اشاره دارد و نيز دولتها را ملزم مي دارد تا از هر گونه روش هاي تبعيض آميز در رسانه ها كه باعث تحقير و تحريف زبان مادري ديگر اقليتها و قوميتها و جمعيت هاي زباني مي شود اجتناب نمايند.

زبان مادري و حقوق فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و معنوي
و همچنين ماده چهل و سه اعلام مي كند «همه جمعیتهای زبانی از حق دستیابی به آثارآفریده شده به زبان خود برخوردار میباشند.»73 دراين ماده به حق استفاده جمعيت هاي زباني از زبان مادري خود در زمينه آثار ادبي و فرهنگي توصيه شده است.
ماده چهل و پنج نيز اعلام مي دارد «همه جمعیتهای زبانی از این حق برخوردارند که زبان خاص سرزمینیشان (زبان نیاخاکی شان) جایگاه ممتازی را در رویدادها و خدمات فرهنگی (کتابخانه ها٬ کلوبهای ویدئویی٬سینماها٬ تئاترها٬ موزه ها٬ آرشیوها٬ فرهنگ عامه٬ صنایع فرهنگی و در همه دیگر نمودهای حیات فرهنگی) اشغال نماید.»74 در اين بند تضمين شده است كه جمعيت هاي زباني مي توانند زبان مادري خود را بيشتر از زبان هاي ديگر در مراكز عمومي به كار برند و نيز جايگاه ويژه اي را به زبان مادري خود اختصاص دهند. و زبان مادري خود را در همه زمينه ها ارتقا دهند.
در ماده چهل و هفتبند 1 اين اعلاميه اشاره مي كند «همه جمعیتهای زبانی حق دارند که کاربرد زبان خویش در همه فعالیتهای اجتماعی-اقتصادی در سرزمینهای خود را نهادینه نمایند.»75 در اين ماده به همه جمعيت هاي زباني اين حق داده مي شود كه زبان مادري خود را در تمام زمينه هاي اقتصادي و اجتماعي در

پایان نامه
Previous Entries مقاله درمورد دانلود سازمان ملل متحد، سازمان ملل، مجمع عمومی، حقوق بشر Next Entries مقاله درمورد دانلود حقوق بشر، نسل زدایی، دادرسی عادلانه، اساسنامه رم