مقاله درباره کودکان استثنایی، کودکان و نوجوان، بیماری پارکینسون

دانلود پایان نامه ارشد

تنها در غلظتهای بسیار کم یافت میشود. جذب بیش از حد نیکل عوارض زیر را به همراه دارد:
احتمال بالاتر ابتلا به سرطان ریه، سرطان بینی، سرطان حنجره، سرطان پروستات، سرگیجه ناشی از قرار گرفتن در معرض گاز نیکل، نارسایی تنفسی، آمبولیسم ریه، نقص تولد، آسم و برونشیت مزمن، واکنشهای حساسیتی مانند التهاب پوستی، و اختلالات قلبی. بخارات نیکل بیماریهای دستگاه تنفسی و آماس ریه را باعث میشود.

1-8-2-9- منگنز(Mn)
منگنز عنصري به نسبت رايج در پوسته زمين است. اين فلز سنگدوست با عدد اتمي 25 و جرم اتمي 9/54 بهعنوان سازای بسياري از کانيهاي سيليکاتي توزيع گستردهاي دارد(مر و زائری، 1382). غلظت منگنز در سنگها در گستره mg.kg-12000- 350 يافت ميشود. چرخه اين عنصر از چرخه Feپيروي ميکند. ميانگين جهاني غلظت Mnدر خاکmg.kg-1437 است.
ذرات منگنز در غبار خیابان زمان ماندگاری کوتاهی دارند، و سرنوشت و انتقال آنها به اندازه و چگالی این ذرات، و نیز سرعت و جهت باد بستگی دارد. بیشتر ذرات منگنز موجود در غبار خیابان از اتومبیلها گسیل میشوند و به سرعت از طریق تهنشینی گرانشی، در کنار خیابانهای اصلی و نیز بر خاکهای کنار جاده و گیاهان نشست میکنند(Annegarn & Scorgie, 2002; Baird & Cann, 2005; Bhuie et al., 2005). حدود 50% از ذرات منگنز گسیل شده، پس از نهشت، بر روی سطح خاک باقی میمانند، در حالیکه نیمی دیگر به هوا برمیگردند(Bhuie et al., 2005). این ترکیبات در غبار خیابان، خاکهای کنار جاده، گیاهان کنار جادههای اصلی ونیز در محیط جو تجمع مییابند(Caselles et al., 2002; Tokalioglu, 2003; Okonkwo et al., In press; Okonkwo et al., 2006; Ona et al., 2006). این عنصر میتواند بهوسیله آب و باد در محیط پراکنده و پخش شود. مطالعات مختلف، بین غلظتهای منگنز و سرب در خیابانهای اصلی شهرها ارتباط چشمگیری را نشان میدهند(Pouyat et al., 1995; Normandin et al., 1999; Caselles et al., 2002; Gulson et al., 2006).
منگنز در طبیعت به صورت جامد در خاک و به صورت ذرات ریز در آب و جو حضور دارد. ذرات منگنز در هوا به صورت غبار است. غبار منگنز طی چند روز، و به کندی در سطح زمین تهنشین میشود. فعالیتهای صنعتی و استفاده از سوختهای فسیلی سبب افزایش غلظت منگنز در هوا میشود. منگنز سومین عنصر شیمیایی از لحاظ سمناکی، است. یعنی از سویی دیگر، غلظت کم Mnبرای بقای انسان لازم است، و از طرف دیگر زمانیکه غلظت منگنز از غلظت عادی خود تجاوز کرده و بالا رود، برای انسان بسیار سمی میشود. مهمترین تأثیر منگنز بر دستگاه تنفس و مغز است. علائم مسمومیت با منگنز شامل توهم، فراموشی و آسیبهای عصبی است. همچنین منگنز باعث بیماری پارکینسون، آب آوردن ریهها، و برونشیت میشود. عارضهای که بر اثر عملکرد منگنز در بدن انسان رخ میدهد، دارای علائمی مانند مالیخولیا، کسالت، ضعف عضلات، سردرد و کمخوابی است. با تنفس طولانی مدت غبار یا بخار منگنز مسمومیت مزمن منگنز رخ میدهد. اولین اندام بدن که آسیب میبیند، سیستم اعصاب مرکزی است، و ممکن است به طور موقت به ناتوانی منجر شود. علائم این مسمومیت عبارتند از: ضعف، احساس خواب آلودگی، احساس کسالت، مشکلات روحی، اسپاسم پاها، گرفتگی عضلات پا و فلج شدن. در کارگرانی که با غبار و بخار منگنز کار میکنند، عوارضی مانند ذاتالریه، و عفونت دستگاه تنفسی مشاهده میشود. ترکیبات منگنز ممکن است سبب ایجاد غده در بدن انسان شوند، اما تحقیقات آزمایشگاهی نتیجهای نامشخص داشته و هنوز این اثر منگنز تأیید نشده است.

1-8-2-10- آرسنیک(As)
آرسنيک عنصری گوگرد دوست با عدد اتمي 33 و عدد جرمي 92/74 است که جزء شبه فلزات بوده، و در بسياري موارد، رفتار شیمیایی آن شبيه فسفر است. آرسنيک دوازدهمين عنصر فراوان در پوسته زمين است. کانيهاي رايج آرسنيک، آرسنوپيريت، رآلگار و ارپيمان ميباشد. آخرين تخمين از ميانگين غلظت آرسنيک در خاک mg.kg-15 ميباشد. غلظت آرسنيک در خاکهاي غيرآلوده بهندرت از 10 ميکرو گرم در گرم بيشتر ميشود ولي در مناطق معدني يا در مناطق کشاورزي در اثر استفاده مکرر از سموم ضد قارچ و سموم گياهي غلظت آن در خاک بسيار زياد می شود Nriagu and Pacyna 1988)). تمام ويژگيهاي خاک بهويژه Ehو pHبر ظرفيت جذب آرسنيک خاک اثر ميگذارد. گونههاي کاتيوني Asبه راحتي جذب کانيهاي رسي و اکسي هيدروکسيدهاي Feو Mnو ترکيبات آلي ميشوند(Kabata-(Pendias and Mukherjee, 2007.
آرسنیک به طور طبیعی در گستره وسیعی از کانیها وجود دارد، اما توزیع آن در محیط به دلیل گسیل آن از احتراق سوختهای فسیلی، فعالیتهای صنعتی، استفاده گسترده در رنگها و آفتکشها و سایر فعالیتهای انسان در سالهای اخیر است(Deb and Thakur; Tsai et al., 2003; National research council report 1999 and 2001). ذرات آلاینده حاوی آرسنیک، میتوانند به طور مستقیم از فرآیندهای احتراق و ترافیک وارد جو شوند. این که ترافیک منبع اصلی ذرات آلوده به آرسنیک است، قابلتوجه میباشد(Pandey and Patel, 1998; Pio et al., 1998; Kleeman and Cass, 1998). اگرچه هر شخصی میتواند در معرض خاک و غبار دارای آرسنیک، قرار گیرد اما کودکان و نوجوانانی که در تماس مستقیم با گرد و غبار هستند، به دلیل احتمال بلع ناخواسته گرد وغبار آلوده از طریق دست به دهان، در معرض خطر بیشتری هستند. خاک و غبار آلوده به آرسنیک و سایر فلزات سنگین میتوانند از راه باد، کفش و حیوانات خانگی به محیط درون خانه هم وارد شوند.
رفتار آرسنیک در غبارخیابان بستگی به رخداد و همچنین غلظت آن دارد. مطالعات انجام شده در نقاط مختلف دنیا، مواد خروجی از اگزوز اتومبیلها را مهمترین علت حضور آرسنیک در غبار خیابان میداند(Balakrishna et al., 2001). غلظت آرسنیک در غبار خیابان به دلیل فعالیتهای کشاورزی، صنعتی و همچنین فرآیندهای زمینشناختی طبیعی از مکانی به مکان دیگر تفاوت میکند. آرسنیک حاصل از فرآیندهای کشاورزی و ذوب، تمایل زیادی برای ماندگاری مدت طولانی در محیط غبار، و خاکهای سطحی دارد.
قرار گرفتن در معرض آرسنیک غیرآلی، سبب ایجاد عوارض مختلفی مانند سوزش معده و روده، کاهش تولید سلولهای قرمز و سفید خون، تغییر رنگ پوست، و سوزش ریه میشود. جذب مقدار زیادی آرسنیک غیرآلی احتمال بروز سرطان بویژه سرطان پوست، سرطان ریه، کبد و غدد لنفاوی را افزایش میدهد. قرار گرفتن در معرض آرسنیک غیرآلی همچنین سبب نازایی و سقط جنین در زنان، کاهش مقاومت در برابر ویروسها، ایست قلبی، و آسیب به مغز میشود. اهمیت آرسنیک به دلیل ایجاد اختلال در سنتز DNA و RNA می باشد، که نتیجه آن ابتلا به سرطان است. افزایش تولد کودکان استثنایی، تولد کودکان نابهنجار و به دنیا آمدن نوزادان مرده به علت ورود ترکیبات آرسنیکدار به وجود میآید. علائم مسمومیت حاد بلافاصله ظاهر میشود و شامل تهوع، درد دستگاه گوارش و اسهال میباشد. قرار داشتن در معرض آرسنیک حتی در مقادیر کم(05/0 میلی گرم در لیتر) خطر ابتلا به سرطان پوست، ریه، مجاری ادراری، مثانه و کلیه را افزایش میدهد. غبار و ذرات سایر ترکیبات معدنی آرسنیک بیشتر روی پوست و مخاط تأثیر میگذارد. مسمومیت مزمن با آرسنیک بیشتر در اثر استنشاق گرد و غبار یا بخارات حاوی آرسنیک، در طولانی مدت ایجاد میشود. باید توجه کرد حد مجاز(مرجع استاندارد) آرسنیک در هوا 01/0 میلی گرم بر مترمکعب است( مرکز سلامت و امنیت شغلی(Occupational Health).

1-8-2-11- آلومینیم(Al)
آلومنیم عنصری با عدد اتمی13 و عدد جرمی98/26، پس از اکسیژن و سیلسیم فراوانترین و رایجترین عنصر فلزی پوسته زمین است. آلومینیم یک عنصر بسیار الکتروپوزیتیو و یک سنگدوست قوی است که منحصراً به صورت Al3+فقط در ترکیب بااکسیژن یافت میشود.
رفتار آلومینیم در محیط به شیمی آن و ویژگیهای محیط محلی بویژه pHبستگی دارد. طبق گزارشی که از EPAدر سال 2005 منتشر شده است، سالانه حدود 586 تن آلومینیم به صورت دود یا گردوغبار وارد اتمسفر میشود(TR105., 2007). آلومینیم از دو راه طبیعی و انسانزاد وارد محیط میشود. از آنجا که در پوسته زمین مقدار زیادی آلومینیم وجود دارد، فرآیندهای طبیعی به مراتب سهم بیشتری از فعالیتهای انسانزاد در توزیع آلومینیم در محیطزیست دارند(Lantzy and Lehmeden 1973; Sorenson et al., 1974). همچنین فعالیتهای آتشفشانی را میتوان به عنوان منبع طبیعی دیگر غبار حاوی آلومینیم بهشمار آورد که ممکن است در اثر وزش باد مسیرهای طولانی را طی کرده و به محیطهای شهری برسد(Varrica et al., 2000).
فعالیتهای انسانزاد از قبیل معدنکاری و کشاورزی میتواند عاملی برای وجود ذرات آلومینیم موجود در غبار شهری باشد(Eisenreich 1980; Filipek et al., 1987). حدود 13% آلومینیم موجود در جو، و غبار خیابان منشأ انسانزاد دارند(Lentzy and Mackenzie, 1979 ). طبق مطالعات صورتگرفته در ایالتهای مختلف امریکا، مواد گسیل شده از موتور وسایل نقلیه حدود 9-9/0% از آلومینیم عنصری موجود در اتمسفر را شامل میشود(Ondov et al., 1982). علاوه بر تمام این موارد سایش و فرسایش قطعات آلومینیمی اتومبیلها را میتوان از دیگر علل مهم حضور این عنصر در غبار خیابان برشمرد.

1-8-2-12- کبالت(Co)
کبالت عنصری با گرایش گوگرددوستی و آهندوستی قوی بوده و بیشتر آن احتمالاً در هسته زمین متمرکز شده است. کبالت در پوسته بیشتر به صورت کانیهای سولفیدی و همراه با نیکل یافت میشود. عدد اتمی این عنصر 27 و عدد جرمی آن 93/58 میباشد(مر و زائری، 1382).
کبالت مانع از تنفس سلولی، فعالیت آنزیمها و نیز چرخه اسید سیتریک میشود. افرادی که در معرض کبالت قرار میگیرند به فیبروسیس پیشرونده ریه دچار شده، و آسیبهای جدی به ریه آنها وارد میشود(Taylor and Hawkins., 1987). مطالعات انجام شده در نقاط مختلف دنیا منابع مختلفی را برای کبالت غبار خیابان مشخص کرده است. کبالت ممکن است از منابع طبیعی و یا فعالیتهای انسان وارد محیط شود. ارتباط قابل توجه بین کادمیم و کبالت در مناطق مختلف، نشاندهنده این مطلب است که این دو عنصر در مناطق مسکونی، تحت تأثیر گسیلهای ناشی از اگزوز اتومبیلها، و دیگر منابع آلاینده قرار میگیرند(J.T.Ayodele and Z.N.Ali., 2008). این عنصر به طور طبیعی در خاک، سنگ، آب، گیاه، بدن جانوران، و نیز در جو به صورت گرد و غبار حضور دارد. که این گرد و غبار میتواند از راه حرکت باد و بسته به سرعت و جهت باد، و نیز اندازه ذرات هوابرد به زمین بازگردد(ATDR., 2004). خاکهایی که در نزدیکی باطلههای معدنی قرار دارند، تسهیلات ذوب، سنگهای فسفاتی و خاکهای آلوده به مواد ناشی از ترافیک فرودگاه و بزرگراهها و یا دیگر آلایندههای صنعتی دارای مقادیر زیادی کبالت میباشند، که در صورت فرسایش باعث ورود این فلز به محیط غبار میشوند. مقداری کبالت نیز از طریق نیروگاههای زغالسنگسوز و زبالهسوزها، اگزوز خودروها، فعالیتهای صنعتی، فعالیتهای معدنی و فرآوری کانسنگهای حاوی کبالت، و تولید و استفاده از آلیاژهای کبالت و مواد شیمیایی وارد اتمسفر میشود(ATDR., 2004).
کبالت 58 و کبالت 60 ممکن است به دلیل وقوع حوادث هستهای(مانند چرنوبیل) و یا از باطلهها و لندفیلهای هستهای، به صورت هواویز وارد جو گردد. این عنصر توانایی تخریب و تجزیه در محیط را ندارد، تنها ممکن است تغییر شکل داده و یا جذب ذرات ریز هوابرد شود. کبالت گسیلشده از نیروگاهها و سایر فرآیندهای احتراق معمولاً به ریزگردها متصل شده و روزهای متمادی در جو باقی میماند، اما در نهایت بر روی خاک نهشته شده و به ذرات خاک متصل میشوند و از آنجا که این پیوندهای اتصال قوی میباشد، زیاد از منشأ خود دور نمیشوند. در جو به طور طبیعی مقدار کمی کبالت وجود دارد(کمتر از 2 نانوگرم در متر مکعب) و مابقی را میتوان به فعالیتهای صنعتی و نیز حمل و نقل و ترافیک نسبت داد(ATDR., 2004).
چنانچه شرایط محیط اسیدی باشد، کبالت میتواند متحرک شود. البته در نهایت بخش اعظم کبالت وارد رسوبات و خاک میشود. از آنجا که کبالت به طور گسترده در محیطهای

پایان نامه
Previous Entries مقاله درباره منابع طبیعی، جنگ جهانی اول، نمای ساختمان Next Entries مقاله درباره منابع طبیعی، مشکلات بینایی، پیوند دوگانه