مقاله درباره ریاست جمهوری، ایالات متحده، مفصل بندی، افغانستان

دانلود پایان نامه ارشد

نیروهایی ظفرمند که به ارمغان آورندۀ دنیایی جدید و آتیه ای درخشان برایِ کشور و ملّتِ عراق هستند در ذهنِ مخاطبان برجسته ساخته، در مردمِ عراق حسِ قدردانی و سپاسگزاری نسبت به آنان را برانگیزد. استفاده مکرّر و پی در پی از واژگانِ ‘خانه’، ‘استان’ و ‘سال’- که بر بارِ تأکیدیِ جمله می افزاید- سببِ تشدیدِ این برجسته سازی و برانگیخته سازی شده است.
در مقامِ مقایسه باید بگوییم که سیاست ها و راهبردهایِ اوباما در قبالِ عراق در دوران هایِ نامزدی اش برایِ ریاست جمهوری و ریاست جمهوری اش، دچار تغییر و ‘ گشتی’ اساسی نشده اند، و این اصول و محورها را دنبال می نمایند: 1- عدمِ تعارض با اصلِ جنگ. 2- به زیر سؤال بردنِ اصلِ ورودِ آمریکا به جنگِ عراق. 3- مورد توجّه قرار دادنِ هزینه هایِ جانی و مالی ای که جنگِ عراق بر دولت و ملّتِ آمریکا تحمیل نموده است. 4- جست و جویِ سیاست ها و راهبردهایی مؤثر و کارا که به رهایی از این وضعیّت مدد برسانند، یا حدّاقل از شدّت و حدّتِ آن بکاهند. 5- اولویّت دادن به جنگِ افغانستان: به پایان رسانیدنِ هر چه سریع تر جنگِ عراق و پرداختن به جنگِ افغانستان با توجّهی کامل و با تمامِ قوا. 6- رضایت و خشنودی از عملکردِ سربازانِ آمریکایی در عراق علی رغمِ موردِ عتاب قرار دادن و انتقاد از جمهوری خواهان و دولتِ جورج بوش.

2- 1- 5- تحلیلِ گفتمانِ سیاست ها و راهبردهای اوباما در قبال عراق بر مبنایِ نظریه- روشِ لاکلاو و موف
1- 2- 1- 5- دوران نامزدی ریاست جمهوری
هم چنان که در مفصل بندی و مدلِ گفتمانِ برآمده از تحلیلِ سیاست ها و راهبردهایِ اوبامایِ نامزدِ ریاست جمهوری در قبالِ عراق مشاهده می نماییم (شکل های 8 و 9)، ‘به پایان رسانیدنِ “مسئولیت پذیرانۀ” جنگ’ دالِّ برترِ گفتمان اوست. وقته هایِ موجود در این مفصل بندی و مدلِ گفتمانی عبارتند از: ‘به پایان رسانیدنِ مرحله به مرحلۀ جنگ’، ‘واگذاریِ هر چه سریع ترِ حاکمیّتِ عراق و ادارۀ امورِ آن به خودِ عراقی ها’، ‘قدرتمندیِ ایالات متحده در امورِ داخلیِ خویش’، ‘قدرتمندیِ ایالات متحده در خارج از مرزهایِ خود’، ‘تواناییِ ایالات متحده برایِ تأمینِ هزینۀ کارکردهایِ اساسیِ حکومتِ خویش’، و ‘به پایان رسانیدنِ رنج و محنت هایِ داخلیِ ایالات متحده’. این وقته ها حولِ دالِّ برتر مفصل بندی شده اند.
هم چنین، در مدلِ گفتمانِ اوبامایِ نامزدِ ریاست جمهوری مشاهده می کنیم که “دیگری هایی” که مرزِ ضدیّتیْ آنان را از دالِّ برتر و وقته ها جدا ساخته است، ‘جمهوری خواهان’ هستند؛ جمهوری خواهانی که ‘نسبت به هزینه هایِ جنگِ عراق بی اطلاع بوده اند’، ‘از استراتژیِ مناسب برایِ خروج از عراق شناختی نداشته اند’، ‘به تأثیرِ جنگِ عراق بر رویِ روابطِ آمریکا با سایرِ کشورها بی توجّه بوده اند’، ‘از اوضاع و شرایطِ عراق و مسائلِ جنگ در این کشور ناآگاه بوده اند’، ‘از نیروهایِ نظامی آمریکایی در جنگِ عراق استفادۀ ناخردمندانه کرده اند’، و ‘به برنامه ها و شیوه هایِ مصوّب برایِ تأمینِ هزینه هایِ جنگِ عراق اعتقادی نداشته اند یا ندارند’.
2- 2- 1- 5- دوران ریاست جمهوری
با مشاهدۀ شکل هایِ 10 و 11 در می یابیم که دالِّ برترِ گفتمانیِ سیاست ها و راهبردهایِ اوبامایِ رئیس جمهور در قبالِ عراق، ‘به رسمیّت شناختنِ حاکمیّتِ این کشور’ است. این وقته ها حولِ این دالِّ برتر مفصل بندی شده اند: ‘کمک به عراقی ها برایِ تقویتِ نهادهایِ دموکراتیک’، ‘تقویتِ پیوندهایِ جدیدِ بازرگانی، تجاری و آموزشی با عراق’، ‘تأکید بر امنیّت، ثبات و استقلالِ عراق’، ‘انتقالِ کاملِ مسئولیت ها به عراقی ها’، ‘تأکید بر به قدرت رسیدنِ حکومتی عادل، معتمد و نمایندۀ خواسته هایِ مردم در عراق’، و ‘تأکید بر به قدرت رسیدنِ حکومتی در عراق که مددرسان به صلح و امنیّتِ منطقه باشد’.
“دیگری هایِ” موجود در مدلِ گفتمانیِ اوبامایِ رئیس جمهور عبارت هستند از: ‘نظام هایِ استبدادی ای که عراق را به ویرانی کشانده اند’، ‘آنانی که گذشته ای محنت بار را بر ملّتِ عراق تحمیل کرده اند’، و ‘آنانی که مسبّبِ جنایات و خونریزی هایی بوده اند که علیه ملّتِ عراق صورت گرفته اند’.
در حقیقت، ‘به پایان رسانیدنِ “مسئولیت پذیرانۀ” جنگ’ و ‘به رسمیّت شناختنِ حاکمیّتِ عراق’ نقاطِ گره گاهیِ گفتمانِ اوباما هستند. یعنی، همان نقاطی که در زمینۀ گفتمانِ اوباما آن چنان از موقعیّتِ برتری برخوردار گردیده اند که معانیِ سایرِ موقعیّت ها، به گونه ای فزاینده، به واسطۀ روابط شان با این موقعیّت هایِ برتر مشخّص می گردند. این نقاط گره گاهی در گفتمانِ اوباما بدین امر گرایش دارند تا تأثیری تمامیّت خواهانه را بر موقعیّت هایِ وابسته به گونه ای اِعمال نمایند که این موقعیّت ها تا حدودی خصلتِ شناورِ خویش را از دست داده، و مبدّل به اجزائی از شبکۀ ساختاریافتۀ معنا گردند.
ما در هر یک از مدل هایِ گفتمانیِ اوباما، شش دایرۀ هم ارز را مشاهده می نماییم که وقته های مفصل بندیِ گفتمانی هستند. شکافِ پایینیِ نیم دایره ها، نشانگرِ خاص بودگیِ سیاست ها و راهبردهایی است که اوباما در دورانِ نامزدی اش برایِ ریاست جمهوری و دورانِ ریاست جمهوری اش در موردِ عراق مدّنظر داشته یا در قبالِ این کشور در پیش گرفته است. نیم دایره های بالایی نیز بیانگرِ معنایِ ضدِّ- “دیگری هایِ” این سیاست ها و راهبردها هستند؛ یعنی، “دیگری هایی” که آن سویِ مرزِ ضدیّتی قرار دارند. این همان است که روابطِ هم ارزیِ این سیاست ها و راهبردها را ممکن می گرداند.

شکل 8: مفصل بندیِ گفتمانِ اوبامایِ نامزدِ ریاست جمهوری در موردِ عراق

شکل 9: مدلِ گفتمانِ اوبامایِ نامزدِ ریاست جمهوری در موردِ عراق
دیگری (ها): 1- جمهوری خواهانی که نسبت به هزینه هایِ جنگِ عراق بی اطلاع بوده اند. 2- جمهوری خواهانی که از استراتژیِ مناسب برایِ خروج از عراق شناختی نداشته اند. 3- جمهوری خواهانی که به تأثیرِ جنگِ عراق بر رویِ روابطِ آمریکا با سایرِ کشورها بی توجّه بوده اند. 4- جمهوری خواهانی که از اوضاع و شرایطِ عراق و مسائلِ جنگ در این کشور ناآگاه بوده اند. 5- جمهوری خواهانی که از نیروهایِ نظامی آمریکایی در جنگِ عراق استفادۀ ناخردمندانه کرده اند. 6- جمهوری خواهانی که به برنامه ها و شیوه هایِ مصوّب برایِ تأمینِ هزینه هایِ جنگِ عراق اعتقادی نداشته اند یا ندارند.
مرز ضدیّتی

θ = θ = θ = θ = θ = θ

به پایان رسانیدنِ مرحله به مرحلۀ جنگِ عراق

قدرتمندیِ ایالات متحده در امورِ داخلیِ خویش

واگذاریِ هر چه سریع ترِ حاکمیّتِ عراق و ادارۀ امورِ آن به خودِ عراقی ها

قدرتمندیِ ایالات متحده در خارج از مرزهایِ خود

تواناییِ ایالات متحده برایِ تأمینِ هزینۀ کارکردهایِ اساسیِ حکومت خویش
به پایان رسانیدنِ رنج و محنت هایِ داخلیِ ایالات متحده

شکل 10: مفصل بندیِ گفتمانِ اوبامایِ رئیس جمهور در موردِ عراق

شکل 11: مدلِ گفتمانِ اوبامایِ رئیس جمهور در موردِ عراق
دیگری (ها): 1- نظام هایِ استبدادی ای که عراق را به ویرانی کشانده اند. 2- آنانی که گذشته ای محنت بار را بر ملّتِ عراق تحمیل کرده اند. 3- آنانی که مسبّبِ جنایات و خونریزی هایی بوده اند که علیه ملّتِ عراق صورت گرفته اند.
مرز ضدیّتی

θ = θ = θ = θ = θ = θ

کمک به عراقی ها برایِ تقویتِ نهادهایِ دموکراتیک

تقویتِ پیوندهایِ جدیدِ بازرگانی، تجاری و آموزشی با عراق
تأکید بر امنیّت، ثبات و استقلالِ عراق

انتقالِ کاملِ مسئولیت ها به عراقی ها

تأکید بر به قدرت رسیدنِ حکومتی عادل، معتمد و نمایندۀ خواسته هایِ مردم در عراق
تأکید بر به قدرت رسیدنِ حکومتی در عراق که مددرسان به صلح و امنیّتِ منطقه باشد

با توجّه به وقته هایِ مفصل بندیِ گفتمانِ اوباما در دورانِ نامزدی اش برایِ ریاست جمهوری، باید بگوییم مسئولیت پذیری ای را که او برایِ پایان دادن به جنگِ عراق و خروج از این کشور در نظر دارد، مسئولیت پذیری ای در قبالِ کشور، دولت و ملّتِ ایالات متحده است. این مسئولیت پذیری متوجّه بازیافتنِ قدرتِ پیشینِ ایالات متحده در امورِ داخلیِ خویش و در سطحِ بین المللی است. صفتِ ‘پیشین’ در ترکیبِ وصفیِ ‘قدرتِ پیشین’ ناظر بر دورانِ پیش از حملۀ نظامیِ آمریکا به عراق و آغازِ جنگ در این کشور است. در این میان، اوباما ضدیّتِ خود را با آن جمهوری خواهانی نشان می دهد که به سببِ بی اطلاعی، ناآگاهی و عدمِ توجّه به اوضاعِ عراق و شرایطِ منطقۀ خاورمیانه، به شیوه ای که حاکی از مسئولیت ناپذیری شان است، هزینه هایِ جانی و مالیِ سنگینی را بر دولت و ملّتِ ایالات متحده تحمیل کرده اند. این چنین است که اوبامایِ نامزدِ ریاست جمهوری با مشخّص ساختنِ مرزی ضدیّتی میانِ خود و این جمهوری خواهان، کاهش دادن و نهایتاً، به پایان رساندنِ آلام، صعوبت ها، محنت ها و رنج هایی را نوید می دهد که دولت و ملّتِ آمریکا در نتیجۀ جنگِ عراق متحمّل شده اند.
سیاست ها و راهبردهایِ اوبامایِ رئیس جمهور در قبالِ عراقْ حولِ به رسمیّت شناختنِ حکومتی دموکراتیک در این کشور مفصل بندی شده اند. این چنین است که مرکزِ ثقلِ سیاست ها و راهبردهایِ او از اوضاع و شرایطِ داخلی و خارجیِ حاصل گشته برایِ ایالات متحده در نتیجۀ جنگِ عراق، به اوضاعِ عراق و شرایطِ خاورمیانه تغییر یافته است. در زمانی که اوباما از این سیاست ها و راهبردها سخن به میان آورده است، سربازانِ آمریکایی کماکان در عراق حاضر بوده اند. بنابراین، این سیاست ها و راهبردها نویدبخشِ دورانِ پس از خروجِ سربازانِ آمریکایی از عراق بوده اند. این ویژگی ای است که سیاست ها و راهبردهایِ اوباما در دوران هایِ پیش و پس از ریاست جمهوری اش در آن در اشتراک اند.
2- 5- تحلیلِ گفتمانِ سیاست ها و راهبردهایِ اوباما در قبالِ افغانستان
1- 2- 5- تحلیلِ گفتمانِ سیاست ها و راهبردهای اوباما در قبالِ افغانستان برمبنایِ نظریه- روشِ فرکلاف
1- 1- 2- 5- دورانِ نامزدیِ ریاست جمهوری
اوباما در مناظره ای که در تاریخِ بیست و ششمِ سپتامبرِ سالِ 2008 با سناتور جان مک کین انجام داده است، رویکردِ کلّیِ خود نسبت به جنگ در افغانستان را بدین گونه شرح می دهد:
Type equation here.‘من بر اين اعتقادم كه ما به تعدادِ بيشتري از سربازان [در افغانستان] نيازمنديم. هم اكنون، بیش تر از يك سال است كه من اين امر را گوشزد مي نمايم. من بر این اعتقادم كه ما بايد هر چه سريع تر اين كار را انجام دهيم، زيرا كه فرماندهانِ ما … ‌[در افغانستان] اين گونه تشخيص داده اند كه وضعيّتِ [اين كشور] نه تنها بهتر نشده، بلكه رو به وخامت گراييده است. در سالِ گذشته، تعدادِ سربازانِ آمريكاييِ كشته شده در [افغانستان] بيش از هر سالِ ديگري از سالِ 2002 تاكنون بوده است. ما شاهدِ آن هستيم كه جنايتي عظيم در حالِ روي

پایان نامه
Previous Entries مقاله درباره ایالات متحده، استراتژی ها، خودمختاری، خاورمیانه Next Entries مقاله درباره افغانستان، ایالات متحده، ریاست جمهوری، برجسته سازی