مقاله با موضوع نیروی کار، هزینه های اضافی، ریاست جمهوری، تامین کالا

دانلود پایان نامه ارشد

این قراردادها کارفرما میبایست تیم مهندسی کارآمدی داشته و در این زمینه دارای تجربه بسیار باشد، چه بسا کوچکترین اشتباه مهندسی در اینگونه قراردادها باعث بروز هزینه های سرسام آور و شکست پروژه گردد. پس عامل موثر در موفقیت در اجرای قراردادها به این روش تجربه کافی کارفرما در مهندسی این قراردادها میباشد.
3- قراردادهای مهندسی، تأمین توام کالا و تجهیزات 151(EP):
در این قراردادها که مشتمل بر تأمین کالا و تجهیزات به علاوه انجام مهندسی میباشد مسئولیت پیمانکار در خصوص کالاها و طراحی در مدت زمان نصب، دورۀ نصب و راهاندازی، تا آن مقدار است که پیمانکار قصوری در مهندسی یا ساخت کالا نداشته باشد. کارفرما می بایست نسبت به اخذ بیمۀ تمام خطر نصب یا هر پوشش بیمه ای دیگر برای خسارت به مصالح و تجهیزات مستقر در محل کارگاه اقدام نماید و این موضوع باعث نمیشود که پیمانکار از اصلاح یا تعویض کالاهای خسارت دیده خودداری نماید بلکه میبایست به انجام این کار اقدام و کارفرما هزینه های دریافتی را از محل بیمه به پیمانکار پرداخت نماید. به عبارت دیگر در این قراردادها پیمانکار بنا به نیاز کارفرما اقدام به انجام مهندسی و ساخت کالا و یا تامین کالای مورد نیاز کارفرما نموده ولی مسئولیت پیمانکار صرفاً در حوزه قرارداد بوده و شامل مرحله نصب و راه اندازی نخواهد شد. بطور مثال پرسنل کارفرما به دلیل ناآشنا بودن به روش نصب یک کالای حفاری که توسط پیمانکار طراحی و ساخته شده است موجب ایجاد خسارت و مسدود شدن محل حفاری گردند در اینصورت از پیمانکار سلب مسئولیت می گردد.
4- قراردادهای مهندسی و طراحی152(E):
قراردادهای مهندسی و طراحی معمولاً به منظور واگذاری لیسانس میباشد که پیمانکار موظف به تأمین دانش فنی و واگذاری لیسانس به کارفرما است. بدین نحو که پیمانکار موظف به جمع آوری و تکمیل اطلاعات مبنا، انجام مهندسی پایه و تفصیلی بر اساس اسناد فنی مبنا می باشد. در این حالت پیمانکار باید طراحی و مهندسی را با دقت و طبق عرف مهندسی انجام دهد. در این قراردادها مسئولیت بروز هرگونه اشتباه و تناقض، کمبود اسناد و مدارک فنی و اطلاعات تهیه شده، اعم از اینکه از سوی کارفرما تأیید شده یا نشده باشد بر عهدۀ وی است به استثنای موارد اشتباه و نواقص ناشی از اطلاعات تسلیم شده بوسیلۀ کارفرما در اسناد فنی مبنا، و نواقص و اشتباهات موجود در بخش هایی از طراحی که بوسیلۀ کارفرما و یا پیمانکاران ثالث دیگر مرتبط با پروژه زیر نظر کارفرما انجام شده باشد که در هر صورت مسئولیت آنها بر عهدۀ کارفرما خواهد بود.

5- قراردادهای مدیریتی153(MC):
در قراردادهای مدیریت که به منظور نظارت بر کار پیمانکار منعقد میشود شرکت ارائه دهنده خدمات مدیریت، به عنوان نمایندۀ کارفرما بر عملکرد پیمانکار نظارت دارد. به این مفهوم که کارفرما حتی نظارت بر اجرای پروژه را به پیمانکار دیگری واگذار کرده تا خود به کارهای اصلی بپردازد. به بیان دیگر چون اغلب مجریان طرح های بزرگ موفق به تکمیل و راه اندازی طرح هایشان مطابق برنامه زمانبندی و هزینهای پیش بینی شده نمیشوند و با مشکلات زیادی مواجه هستند بدین منظور پیمانکار ناظری برای این امر انتخاب مینمایند. پیچیدگی تکنولوژی، تنوع تخصصهای مورد نیاز، نامناسب بودن طرح ها، حجم عظیم فعالیتها و همچنین تعداد زیاد سازمانها و افراد درگیر در طرح همگی از مسائلی هستند که مجریان طرح ها را از رسیدن به هدف باز میدارد. برای رفع این معضل کارفرما نسبت به انتخاب پیمانکار مدیریت یا مدیر طرح (MC) به صورت عضوی از تیم کارفرما و به دور از تمایلات سودجویانه پیمانکاری تا به انجام خدمات مدیریت بپردازد.
و- قراردادهای پیمانکاری بر اساس نحوه تعیین ثمن:
یکی از مهمترین تقسیم بندی قراردادهای پیمانکاری، تقسیم بر اساس ثمن قرارداد می باشد که موضوع اصلی این پایان نامه می باشد.
1- قراردادهای قیمت ثابت یا مقطوع154:
در این نوع تعیین ثمن پیمانکار یک قیمت ثابت را برای یک محدوده کاری تعریف شده یا یک تجهیز با مشخصات تعریف شده دریافت می نماید. این قیمت در بردارنده کلیه بالاسری ها و سود پیمانکار بوده و به همین جهت می بایست محدوده کاری کامل و شفاف تعریف گردد. در مقایسه با سایر قراردادها، قراردادهای قیمت ثابت نیازمند کوشش بیشتر برای تعریف محدوده کاری و الزامات و نیازهای تکنیکی دارد، در اینصورت پیمانکار ریسک حاصل از قیمت ثابت کار را متقبل می شود. این ریسک ها شامل تغییرات در هزینه نیروی کار و مواد اولیه، نیاز به نیروی کار بیشتر نسبت به آنچه پیش بینی شده است، اضافه کردن ذخایر احتیاطی به قیمت قرارداد، تمایل پیمانکار به سمت کاهش هزینه ها برای خود و اعلام هزینه ای بیشتر برای کارفرما و … یکی از نکات مهم در این قراردادها مدت زمان اجرای پروژه می باشد، به دلیل اینکه پیمانکار قراردادی با قیمت مقطوع امضا نموده است، از همین رو تمام سعی و تلاش خود را برای کاهش زمان کرده و در کوتاهترین زمان کار را به پایان می رساند تا از هزینه های اضافی و مضاعف جلوگیری نماید.
2- قراردادهای قیمت به علاوه دستمزد155:
در این نوع تعیین ثمن کارفرما کلیۀ هزینههای پیمانکار را به علاوۀ درصدی به عنوان دستمزد که حاصل تراضی طرفین است به پیمانکار پرداخت می نماید. این نوع قراردادها خود مشتمل بر چند نوع می باشند.
3- قراردادهای قیمت به علاوه درصدی از هزینه156:
در این نوع قراردادها تعیین ثمن درصدی (به عنوان سود) که معمولا از آن به عنوان هزینه های بالاسری تعبیر می شود به علاوۀ هزینههای انجام شده توسط پیمانکار به وی پرداخت میگردد. در این نوع کار قیمت کار پیمانکار مقطوع نیست. در این نوع قراردادها پیمانکار میبایست هزینههای واقعی را به کارفرما اعلام نماید و هزینههای بالاسری در ابتدای پروژه با توافق طرفین معلوم می گردد.
4- قراردادهای قیمت به علاوه دستمزد ثابت157:
در این نوع تعیین ثمن ابتدای امر برای انجام کار دستمزدی ثابت در نظر گرفته میشود. دستمزد تعیین شده فوق به علاوه هزینه هایی که پیمانکار در طول اجرای پروژه متقبل می شود، مبلغ قرارداد محسوب میگردد. در این قراردادها مبلغ دستمزد ثابت بوده و محدوده ثابت بودن آن تا حدی است که شرح کار مصوب پیمانکار تغییری نکند، در صورتی که تغییری در شرح کار پیمانکار اعم از کاهش یا افزایش حادث گردد به تناسب دستمزد آن هم تغییر پیدا می کند.
5- قراردادهای قیمت به علاوه دستمزد تشویق158:
در این نوع تعیین ثمن علاوه بر هزینههای پیمانکار و درصدی از بالاسری که کارفرما به پیمانکار پرداخت
می نماید، مبلغی به عنوان پاداش به ازای اقدامات مؤثر پیمانکار در جهت صرفه جویی زمانی و مالی پرداخت
میگردد. مبلغ دستمزد یا تشویق بنا به توافق طرفین و با تحقق شرایط آن به پیمانکار قابل پرداخت خواهد بود.
6- قراردادهای قیمت به روش آحادبها یا فهرست بهاء159:
در این نوع تعیین ثمن، قیمت واحد و یا فهرست بهاء پروژه به واحدهای مختلف کاری تقسیم میشود و برای هر ردیف کاری یک قیمت واحد تعیین میشود در این قراردادها قیمتهای واحد بر مبنای فهرستبهای مرجع هر رشته کاری در نظر گرفته میشود و از ضرب تعداد واحدهای کاری در قیمت واحد آن عنصر، قیمت کل کار بدست میآید. که مجموع قیمتهای کل واحدهای کاری را هزینه کل کار پروژه گویند. در پروژههای بخش دولتی این روش بسیار متداول است و به دلیل اینکه حجم کارها و ردیفهای کاری مشخص میباشد باعث میشود پروژه به خوبی تعریف گردد. یکی از ویژگیهای مهم این قراردادها تعلق تعدیل آحاد بها و ما به التفاوت افزایش نرخها می باشد. روش برآورد هزینه اجرای کار با فهرست بها بدین شرح است:
ابتدا مقادیر کار براساس مشخصات فنی محاسبه و سپس برحسب ردیفهای فهارس بها و ردیف های غیر پایه مربوط، مقادیر اقلام کار اندازه گیری میشود. فهرست هایی که شامل شماره، شرح، واحد، بهای واحد، مقدار و مبلغ ردیفها است تهیه میشود. در این فهرست مبلغ هر ردیف حاصل ضرب مقدار در بهای واحد آن ردیف است. از جمع مبلغ ردیف های مربوطه به هر فصل مبلغ فصل و از جمع مبالغ فصل ها جمع مبالغ فهرست بها برای کار مورد نظر به دست میآید. سپس ضرایب پیشنهادی پیمانکار و ضرب تجهیز کارگاه به حاصلضرب فوق اضافه میشود. نهایتاً به مدارک فوق کلیات، مقدمه، فصلها و پیوست ها ضمیمه شده و مجموعه فوق فهرست بها و مقادیر کار، یا برآورد هزینه اجرای کار نامیده میشود.
در ایران کتاب هایی هستند که هر ساله توسط معاونت برنامه ریزی ریاست جمهوری تهیه و تنظیم و چاپ میشوند. در این کتابها قیمت هر واحد کالا و دستمزد نصب و سایر هزینه هایی که در رابطه با انجام پروژه ها صورت می گیرد، تخمین زده شده و قیمت آن ها با توجه به نرخ تورم مشخص میشود که مبنای محاسبه قیمت ها در صورت وضعیت یا اعلامیه کارکرد پیمانکار میباشد. انواع فهرست بها در کشور ما شامل فهرست بها ابنیه، فهرست بها تأسیسات برقی، فهرست بها تأسیسات مکانیکی، فهرست بها راهداری، فهرست بها شبکه جمع آوری و انتقال فاضلاب، فهرست بها راه و باند و فرودگاه و زیر سازی راه آهن، فهرست بها خطوط انتقال آب، فهرست بها آبیاری و زهکشی، فهرست بها چاه ها و قنات ها، فهرست بها سد سازی میباشد160.
مبحث دوم- روشهای تعیین ثمن:
در این مبحث به تبیین روش های سنتی و نوین تعیین ثمن میپردازیم.
گفتار اول- روش های سنتی تعیین ثمن:
در این قسمت ثمن هایی از نوع پول، کالا و کار و منفعت را مورد مطالعه قرار میدهیم.
الف- ثمن پولی:
یکی از ساده ترین روشهای تعیین ثمن، روش پولی می باشد. با استفاده از این روش که از گذشته به عنوان یک روش شایع و مرسوم پذیرفته شده است، صاحب کار یا کارفرما در مقابل انجام کاری که پیمانکار یا کارگر به دستور او انجام می داده اجرت تعیین می کردهاند. اجرت شامل پول یا وجه رایج محل انعقاد قرارداد است. پس از ورود به دوران صنعتی و تکنولوژی نحوه پرداخت ثمن پولی به تناسب شرایط تغییر یافت و تا حدودی تابع قوانین و مقررات جدید در آمد. با مراجعه به قوانین و مقررات می توان مواردی را نام برد، در ماده 7 قانون کار جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1368 آمده است که «قرارداد کار عبارتست از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق السعی کاری را برای مدت موقت یا مدت غیر موقت برای کارفرما انجام میدهد.»161همانطور که در قبل بحث شد به دلیل اجماع فقها و دکترین حقوقی پذیرش پول و وجه برای ثمن به دور از هر بحث حقوقی بوده و ما را از بحث و استدلال برای تسری دادن کار، منفعت، حق و… به مصادیق ثمن مبری می دارد. در قراردادهای ساده پیمانکاری مبنای تعیین ثمن اصولاً پول در نظر گرفته میشود. تعیین ثمن پولی در قرارداد می تواند اعم از وجه رایج مملکت محل اجرای قرارداد یا وجه رایج کشور دیگری باشد. بطور مثال در قراردادی که در کشور ایران منعقد می گردد ممکن است مبلغ قرارداد را بر اساس دلار آمریکا یا درهم امارات در نظر بگیرند. البته در مواردی که ثمن به غیر از وجه رایج مملکت در نظر گرفته می شود می بایست در خصوص شیوه های پرداخت آن هم شرایطی در قرارداد در نظر گرفته شود. بطور مثال هنگام برگزاری مناقصه و اخذ پیشنهاد قیمت از پیمانکاران می بایست در خصوص محل پرداخت، نحوه تبدیل نرخ ارز، نرخ مبنای تبدیل ارز و … راه کار اندیشیده شود. مثلاً نمی توان قیمت قرارداد بر اساس دلار آمریکا بست اما محل تحویل آن را مشخص ننمود چه بسا یک پیمانکار که قسمتی عمده ای از کار آن خرید خارجی می باشد نیاز به گرفتن ارز در خارج از کشور داشته و پیمانکار دیگر که خرید خود را انجام داده ارز را داخل کشور بخواهد. همچنین در جایی که قرار است ارز خارجی قرارداد به پول رایج مملکت تبدیل و به پیمانکار تحویل گردد، مبنای تبدیل نرخ ارز چیست؟ آیا براساس نرخ تبدیل روز بازگشایی پاکت های مالی شرکت کنندگان در مناقصه باشد؟ آیا بر اساس نرخ روز ارائه صورت وضعیت باشد؟ همه اینها مواردی هستند که می بایست در قرارداد معین و مشخص گردد. پس مشخص شد تعیین ثمن قرارداد به روش پولی یکی از رایج ترین و ساده ترین روشهای

پایان نامه
Previous Entries مقاله با موضوع بیع متقابل، نفت و گاز، حق الزحمه، شرکت ملی Next Entries مقاله با موضوع بیع متقابل، تفویض اختیار، قرارداد بیع متقابل، فضای رقابتی