دانلود پایان نامه درمورد میانجیگری، حل و فصل اختلافات، ایالات متحده، منشور ملل متحد

دانلود پایان نامه ارشد

ن دو قبیله، دو جامعه روستایی یا دو دولت، شهر در نظامهای سیاسی ابتدایی، میانجیگری طرف یا طرفهای سوم به عنوان وسیله جلوگیری از درگیر شدن طرفهای دیگر در اختلاف اغلب مورد استفاده قرار گرفته است. در آسیا کشورهای کهنی همچون چین، هند و ایران به ویژه در دوران پس از اسلام با بهرهگیری از آموزههای دینی عموما پذیرفته بودند که محدود نگهداشتن افزایش خشونت در میان جوامع دشمن از طریق پا درمیانی طرف یا طرفهای سوم به نفعشان است. در جوامعی مانند یونانیان روشهایی را برای میانجیگری و داوری به وجود آوردند. میانجیگری به عنوان یک روش و رویه برای کنترل منازعه و حل و فصل اختلافات از طریق مسالمتآمیز در طول تاریخ و در فرهنگهای مختلف همواره وجود داشته است و میانجیگری به عنوان یک ابزار کارآمد برای کنترل منازعه و حل و فصل اختلافات از طریق مسالمتآمیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. میانجیگری امری است کاملا اختیاری اما باید متذکر شد که به موجب برخی قراردادهای چند جانبه بینالمللی نوع ویژهای از میانجیگری که جنبه اجباری دارد نیز ابداع شده است که در این نوع میانجیگری دو یا چند دولت توافق میکنند در صورتی که میان آنها کشمکش و اختلافی رخ داد به دولت ثالثی که به عنوان میانجی قبول کردهاند، رجوع کنند تا آن دولت به رفع اختلاف اقدام نماید و میانجیگری اجباری نخستین بار در کنگره 1856 پاریس اعلام گردید.7
د) سازش
سازش یا آشتی اقدامی است که به منظور نزدیک کردن مواضع طرفهای اختلاف و از طریق ارایه پیشنهادات لازم توسط کمیسیون سازش صورت میگیرد و به روشی اطلاق میشود که در ان یک کمیسیون بینالمللی موارد اختلاف ماهوی، حقوقی و یا سیاسی موجود بین طرفین مناقشه را از ابعاد مختلف و بدون جانبداری از یک طرف بررسی و مشخص کرده و راه حلهایی نیز جهت حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات پیشنهاد میکند. روش سازش و آشتی از ترکیب تحقیق و میانجیگری به وجود آمده است. از لحاظ تاریخی سازش یکی از روشهای نسبتا جدید در زمینه حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات بینالمللی به شمار میرود و نخستین بار در معاهده 1909 منعقده بین ایالات متحده آمریکا و متعاقب آن در سال 1911 در معاهدات آمریکا با فرانسه و انگلیس و در سالهای 1913 و 1914 در معاهدات با برخی دیگر از کشورها پیشبینی و به قراردادهای بریان معروف گشت. طبق مواد 11 و 15 میثاق استفاده از روش سازش به دولتها توصیه گردید این روش مهمترین شیوه حل و فصل اختلافات سیاسی است که به صورت قواعد و مقررات درآمده است و همچنین در این روش طرف سوم ابتدا حق ابتکار را ندارد و نمیتواند خود به خود برای سازش دادن دو دولت اقدام کند؛ بلکه این طرفهای اختلاف هستند که با رضایت خود شخص یا کمیسیونی را برای این هدف تعیین میکنند. ضمن این که نظر کمیسیونهای سازش به هیچ وجه برای طرفین اختلاف الزامی نبوده و این اظهار نظرها فقط ماهیت سیاسی دارند.8
بند دوم: ساز و کارهای حقوقی حل و فصل اختلافات
در ابتدا لازم است مفهوم اختلاف حقوقی بیان شود. «در صورتی که بین دو یا چند موضوع یا تابع حقوق بینالملل در زمینه مسایل حقوقی (از قبیل تطبیق، اجرا و تفسیر یک حق موجود) تضاد درخواست پدیدار گردد و در نتیجه اختلاف بروز کند آن را اختلاف حقوقی گویند». این نوع اختلافات معمولا به موجب مقررات حقوق بینالملل حل و فصل میگردد. روشهای حقوقی یا ساز و کارهای حقوقی حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات بینالمللی روشهایی است که دارای ماهیت و شرایط حقوق بینالمللی میباشند و در این روشها از قوانین و مقررات حقوق بینالملل برای حل و فصل اختلافات بینالمللی بین دولتها استفاده میشود. عمدهترین مراجع حل و فصل اختلافات بینالمللی در روش حقوقی حل و فصل اختلافات به شرح زیر میتوان نام برد:
الف) دیوان بینالمللی دادگستری Icj9
منشا ایجاد یک سازمان قضایی بینالمللی را باید در کنفرانس دوم صلح لاهه در سال 1907 جستجو کرد. همچنین در طرح پیشنهادی الیهودوت قاضی آمریکایی و یکی از ده نفر اعضای کمیته عهدهدار تهیه اساسنامه دیوان دایمی پیشبینی شده بود و نهاد قضایی سازمان ملل است. پیش از دیوان بینالمللی دادگستری «دیوان دایمی بینالمللی دادگستری» وجود داشت، اساسنامه آن نیز که بر مبنای اساسنامه دیوان دایمی بینالمللی دادگستری تنظیم گردیده است جزء لاینفک منشور ملل متحد به شمار میرود. اساسنامه دیوان در 26 ژوئن 1945 به امضای نمایندگان 51 دولت شرکت کننده در کنفرانس سانفرانسیسکو رسید. صلاحیت دیوان در رسیدگی به اختلافات بین دولتها بستگی به رضایت دولتهای طرف دعوی دارد و دیوان میتواند طبق ماده 6 اساسنامه در هر مساله قضایی به تقاضای هر سازمان و یا موسسهای که در منشور ملل متحد پیشبینی شده رای مشورتی صادر کند. بنابراین صلاحیت دیوان شامل صلاحیت ترافعی و صلاحیت مشورتی است. مقر دیوان در کاخ صلح شهر لاهه هلند قرار دارد. 10
ب) دیوان بینالمللی حقوق دریاها (ITLOS)11
یکی از مراجع مذکور در ماده 287 کنوانسیون حقوق دریاها در زمینه حل و فصل اختلافات میباشد. سابقه تشکیل آن به سال 1982 بر میگردد و یک نهاد بینالمللی مستقل است و هیچ گونه پیوند رسمی نهادی با ملل متحد ندارد. دولتهای طرف کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها (1982) به موجب بند 1 ماده 291 و بند 1 ماده 20 اساسنامه دادگاه میتوانند به این دادگاه مراجعه نمایند. در خصوص دیوان حقوق دریاها حق دسترسی به صلاحیت مراجعه به دیوان تنها منحصر به دولتها نشده است بلکه براساس بند 2 ماده 20 اساسنامه دیوان در اوضاع و احوال مقتضی به موسسات افزون بر دولتهای عضو کنوانسیون نیز امکان رجوع به دیوان بینالمللی حقوق دریاها داده شده است.12
ج) دیوان بینالمللی کیفری ICC13
نخستین دادگاه بینالمللی کیفری برای رسیدگی به جنایات جنگی بینالمللی ارتکابی در سال 1998 اساسنامه آن تصویب و در اول ژوئیه 2002 لازمالاجرا شد. پذیرش اساسنامه به منزله پذیرش صلاحیت دیوان در رسیدگی به جنایات واقع در صلاحیت این دیوان میباشد و این دیوان صلاحیت رسیدگی به چهار دسته از جنایات را دارد: 1ـ نسل کشی؛ 2ـ جنایات بر علیه بشریت؛ 3ـ جنایات جنگی؛ 4ـ جنایات تجاوز. 14
گفتار سوم: نهادهای فیصله دهنده اختلافات تجاری بینالمللی
بند اول: سازمانهای مهم داوری بینالمللی
برخی سازمانهای داوری گر چه ماهیت ملی دارند اما در عمل با سازمانهای بینالمللی تفاوتی ندارند؛ زیرا برای دعاوی بینالمللی امکانات و تسهیلات فراهم میکنند. برای مثال ICC15 گر چه یک نهاد فرانسوی است اما در واقع یک سازمان بینالمللی میباشد زیرا از فدراسیون کمیتههای ملی در کشورهای مختلف که توسط انجمنها (اتاقهای) بازرگانی ایجاد گردیدهاند، تشکیل میشود. اما برای مثال دادگاه داوری بینالمللی لندن با موسسه داوری اتاق بازرگانی استکهلم، سازمانهای ملی هستند که داوری دعاوی بینالمللی را برگزار میکنند. به طور کلی سازمانهای داوری دو گونه هستند، یکی سازمانهای داوری که به موجب حقوق خصوصی ایجاد میشوند و دیگری سازمانهای داوری که به موجب حقوق عمومی تشکیل شدهاند. در اینجا شرحی از برخی سازمانهای داوری مشهور در سطح بینالمللی اعم از خصوصی و عمومی بیان میشود.
برخی از سازمانهای داوری مشهور در سطح بینالمللی عبارتند از:
دادگاه داوری بینالمللی اتاق بازرگانی بینالمللی (موسوم به داوری آی. سی. سی)، دادگاه داوری بینالمللی لندن، انجمن داوری آمریکا، موسسه داوری اتاق بازرگانی استکهلم، کمیسیون داوری تجاری و اقتصادی بینالمللی چین، مرکز داوری بینالمللی سنگاپور، مرکز داوری بینالمللی هنگ کنگ، مرکز منطقهای داوری تجاری بینالمللی قاهره، مرکز داوری و میانجیگری سازمان مالکیت فکری جهانی، انجمن داوری تجاری ژاپن، هیات داوری تجاری کره، مرکز منطقهای داوری کوالالامپور، مرکز داوری تجاری بینالمللی بریتیش کلمبیا (وانکوور) و مرکز داوری بینالمللی اتاق اقتصادی فدرال اتریش. 16
الف) دادگاه داوری بینالمللی اتاق بازرگانی (ICC)17
یکی از سازمانهای اتاق بازرگانی بینالمللی است که در سال 1919 تاسیس گردیده و مقر آن در پاریس (کشور فرانسه) میباشد و اکنون بیشترین و گستردهترین مقبولیت را در صحنه تجارت بینالملل دارد. اتاق در سال 1923 میلادی دادگاه داوری بینالمللی خود را برای اداره و نظارت بر داوریها تشکیل داد. در واقع آی. سی. سی. از طریق این نهاد امور سازمانی خود را در ارتباط با داوری پیگیری مینماید.
گر چه آی. سی. سی از لحاظ اداری در پاریس واقع است، اما وظایفش را به طور کلی و در مورد داوری با مشورت کمیتههای ملی کشورهای عضو انجام میدهد. این کمیتهها هیاتی از داوران را در حوزه قلمرو خود دارند که در صورت لزوم برای تشکیل دیوانهای داوری آی. سی. سی. مورد استفاده قرار میگیرند. محل داوریهای آی. سی. سی میتواند در هر کشوری از پنج قاره جهان باشد و قواعد داوری اختصاصی آن بر همه داوریهای آ. سی. سی. در هر کجا که برگزار شوند، اعمال میشود.
برای دادگاه داوری بینالمللی آی. سی. سی اختیارات نظارتی مشخصی وجود دارد که در اینجا میتوان به برخی از آنها اشاره نمود: این دادگاه تصمیم میگیرد که آیا برحسب ظاهر موافقت نامه داوری وجود دارد یا نه، در شرایطی داور یا سر داور را انتخاب و نصب مینماید، در شرایطی محل داوری را تعیین میکند، حقالزحمه داوران و هزینههای داوری و مقدار پیش پرداخت اولیه آنها را معین میکند، در مواردی داوری نامه را تصویب میکند، درباره جرح داور تصمیمگیری میکند، مهلتها را تمدید میکند و در آخر رای داوری را از لحاظ شکلی بررسی و تصویب مینماید.
ب) دادگاه داوری بینالمللی لندن (LCIA)18
قدیمیترین سازمان داوری است که در سال 1893 تاسیس شده است. این دادگاه در آن زمان با عنوان اتاق داوری لندن شناخته میشد. در اواخر دهه 1970 تجدید ساختار شده است.19
ج) انجمن داوری آمریکا AAA20
در سال 1926 تاسیس گردیده و فعالیت آن در همه رشتههای حقوقی و در تمامی نقاط ایالات متحده میباشد. دفتر مرکزی آن در نیویورک است و در همه شهرهای عمده ایالات متحده دفاتر محلی دارد.
این انجمن حدود هشتاد سال است که خدمات داوری انجام میدهد و دارای بیشترین حجم پروندههای داوری (داخلی و بینالمللی) را در بین سازمانهای بینالمللی میباشد. این سازمان با الگو گرفتن از قواعد داوری آنسیترال قواعد داوری تخصصی برای دعاوی بینالمللی، تجاری، ساختمانی و حقوق انحصاری (حق اختراع) تدوین نموده است. انجمن در سال 1996 «مرکز بینالمللی حل و فصل اختلافات» را به عنوان یک بخش جدا از خود برای اداره پروندههای بینالمللی تاسیس کرده که دارای کارمندان اداری متخصص در دفتر نیویورک است. در سال 2001 میلادی نیز نخستین دفتر اروپایی این مرکز در دابلین آغاز به کار کرده است.21
د) موسسه داوری اتاق بازرگانی استکهلم (AISCC)22
یک سازمان داوری سوئدی است که در سال 1917 میلادی توسط اتاق تجارت استکهلم که خود در سال 1902 میلادی تاسیس شده، تشکیل گردیده است. شهرت این موسسه در این است که در دوره معروف به جنگ سرد، انجمن داوری آمریکا و کمیسیون داوری تجاری خارجی روسیه توافق نمودند که قراردادهای بین موسسات روسی و آمریکایی به این سازمان ارایه شود. به این ترتیب در قراردادهای بینالمللی شوروی سابق و طرفهای غربی به طور معمول داوری موسسه استکهلم پیشبینی میگردید، بنابراین این موسسه به ویژه به تبع موقعیت جغرافیایی کشور سوئد که بین شرق و غرب واقع است، یک موسسه بیطرف بین این دو بلوک شناخته میشد. حتی پس از فروپاشی شوروی و در زمان حال نیز در قراردادهای تجاری که بین طرفهای روسی و سایر جمهوریهای استقلال یافته از شوروی سابق و طرفهای غربی منعقد میشود از داوری این موسسه استفاده میگردد. همچنین این موسسه شهرت خوبی در داوریهای پروندههایی که یک طرف آنها دولت یا نهادهای دولتی هستند، دارد.23
ه) کمیسیون داوری تجاری و اقتصادی بینالمللی چین (CIETAC)24
این کمیسیون که بزرگترین موسسه در جمهوری خلق چین میباشد، تحت نظارت «شورای چین برای توسعه تجارت بینالملل» در سال 1956 تشکیل

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد حل و فصل اختلافات، منشور ملل متحد، میانجیگری، حقوق بشر Next Entries دانلود پایان نامه درمورد آنسیترال، میانجیگری، سازمان ملل، قانونگذاری