دانلود پایان نامه درمورد مدیریت ریسک، عدم اطمینان، صاحبان سهام

دانلود پایان نامه ارشد

مدیریت107- شامل تصمیمات نادرست مدیران اجرایی شرکت ها است و بر اساس سطوح مختلف مدیریتی ، تأثیر متفاوتی بر سطح عملکرد شرکت ها دارد .
ریسک سیاسی- تغییرات قوانین مانند قوانین مربوط به صادرات و واردات منجر به این ریسک می گردد .
ریسک صنعت108- نوسانات بازدهی سرمایه گذاری که بر اثر اتفاقات یا وقایع خاص و تغییرات در یک صنعت خاص رخ می دهد .
ریسک عملیاتی109- ریسک عملیاتی هنگامی بررسی می شود که یک سازمان عملیات خود را به خوبی انجام ندهد . به عبارتی یا سیستم های داخلی و روش های انجام کار به درستی تعریف نشده اند و یا به درستی اجرا نمی شوند .
ریسک قوانین و مقررات110- به علت تغییرات قوانین مختلف در یک جامعه اقتصادی به وجود می آید .
ریسک نیروی انسانی111- منظور کارکنانی هستند که مهارت های ویژه ای دارند . شرکت مواجه با ریسک نیروی انسانی در صورت از دست دادن کارکنان خود، برتری خود را نیز از دست می دهند.
ریسک فناوری112- ریسک ناشی از تغییرات تکنولوژی و کاربرد آن در فعالیت های شرکت و در زنجیره ارزشی را گویند .
ریسک جغرافیایی113- ریسک ناشی از تغییرات جوی و عوامل طبیعی است که موجب انحراف در بازده می شود .

مدیریت ریسک114
مدیریت ریسک فرآیندی است که هدف آن ، کاهش امکان آثار زیان آور یک فعالیت از طریق اقدام آگاهانه برای پیش بینی حوادث ناخواسته و برنامه ریزی برای اجتناب از آن ها می باشد( ذاکری و دیگران،1388،ص1) . در واقع مدیریت ریسک یک مسیر ساختار یافته برای تحلیل و پاسخگویی به عدم اطمینان های آینده است و احتمال بروز ریسک و پیامدهای آن را کاهش می دهد(راعی،1391،ص49) .
مدیریت ریسک به منظور محافظت در برابر پیامدهای نامطلوب ناشی از تحمل ریسک و اطمینان یافتن از دستیابی به فواید پذیرش ریسک ، مطرح می گردد . این امر مستلزم آن است که ریسک را شناسایی و برای مدیریت آن تصمیمات هوشیارانه اتخاذ گردد ؛ به بیان دقیق تر مدیریت ریسک فرآیندی است که در آن مدیران به شناسایی ، اندازه گیری ، تصمیم گیری و نظارت بر انواع ریسک می پردازند(رادپور و عبده تبریزی،1388، ص20) . دلیل اصلی اجرای مدیریت ریسک ، حداقل سازی ریسک و عدم اطمینان همراه با حداکثرسازی بازده برای سرمایه گذاران است ؛ یعنی کاهش زیان و افزایش سود ناشی از سرمایه گذاری . افزون بر این ، مدیریت ریسک ، در تبدیل وضعیت عدم اطمینان به وضعیت بااطمینان بیشتر ، اهمیت خاصی داشته و با ایجاد وضعیت مطمئن تر ، امکان اتخاذ تصمیمات توسط مدیران را تسهیل می نماید (اکبریان و دیگران، 1385،ص 159) . مدیریت ریسک به ریسک ها و فرصت های تأثیرگذار بر خلق ارزش یا حفظ ارزش نیز می پردازد . بنابراین به صورت خلاصه مدیریت ریسک (گروه مدیران ریسک سازمان بورس،1387،ص3) :
فرآیندی پیوسته و در جریان در سرتاسر یک واحد اقتصادی است .
توسط کارکنان در تمام سطوح یک شرکت یا سازمان می تواند اجرا گردد .
در فرآیند راهبردگذاری به کار بسته می شود .
در بر گیرنده نگاه پرتفویی به ریسک سطح شرکت ها است .
به منظور شناسایی رویدادهای بالقوه و نیز مدیریت با توجه به اشتهای ریسک شرکت ها طراحی می گردد ( مقصود از اشتهای ریسک ، حدی از ریسک است که در سطح هیئت مدیره شرکت تعیین شده و یک شرکت به دنبال ایجاد ارزش ، آن را خواهد پذیرفت) .
این قابلیت را دارد که به مدیران شرکت ها اطمینان معقول بدهد .
به دستیابی به اهداف در یک یا چند مقوله جداگانه اما هم پوش ، پیوند دارد .
این تعاریف زیربنای چگونگی مدیریت ریسک شرکت ها بوده و مبنایی را برای کار در صنایع و بخش های مختلف ارائه می دهد . مدیران ریسک در شرکت ها در دو گروه قرار می گیرند که عبارتند از (رود پشتی و همکاران،1390، ص 667) :
الف) مدیران ریسک ارزش- ارزش کل شرکت را در مقابل شرایط خاص زمانی مورد توجه قرار می دهند و هدف آن ها جلوگیری از ورشکستگی ، حل مسائل مرتبط با تأثیر اطلاعات یا کاهش بدهی مالیاتی مورد انتظار است . در واقع این مدیران نوعی اعمال مدیریت بر ریسک های مؤثر بر مالکیت سهام است .
ب)مدیران ریسک جریان نقد- با انعقاد قرارداد ، از مدیریت ریسک برای کاهش تغییر پذیری جریانات نقد و افزایش ظرفیت بدهی شرکت استفاده می کنند . در واقع نوعی اعمال مدیریت بر جریان وجوه سرمایه گذاری است .
فلسفه مدیریت ریسک بیانگر عقاید و گرایشات مشترکی است که چگونگی برخورد یک واحد تجاری یا شرکت با ریسک را از مرحله راهبردگذاری تا اجرای راهبردها در فعالیت های روزمره را مشخص می نماید و مبین ارزش واحد های تجاری یا شرکت هایی است که بر فرهنگ ، نوع عملیات واحد تجاری و اجزای به کار رفته مدیریت ریسک ، تأثیرگذار است و شامل موضوعاتی از قبیل چگونگی شناسایی ریسک ها ، انواع ریسک های پذیرفته شده و نیز چگونگی مدیریت ریسک ها ، است . شرکتی که در پذیرش ریسک های با اهمیت موفق بوده است ، نسبت به شرکتی که به علت مشارکت در شرایط مخاطره آمیز ، با شرایط سخت اقتصادی یا قانون گذاری روبه رو شده است ، قطعاً چشم انداز متفاوتی درباره مدیریت ریسک دارد. مدیریت ریسک اثربخش می تواند ، مدیران را در ایجاد ارزش و حفظ ارزش های موجود یاری رساند . تفاوت در فرهنگ کسب و کار یک شرکت می تواند تأثیر نامطلوبی بر آن داشته باشد اما با همکاری تمام واحدهای کسب و کار ، می توان به نحو مناسبی مدیریت ریسک را در کل شرکت ها اجرایی نمود . در واقع مدیریت ریسک در تمام فعالیت های مدیریتی که در جهت پیشبرد امور واحد تجاری یا شرکت انجام می گیرد ، بازتاب می کند حتی در بیان خط مشی ها ، ارتباطات و تصمیم گیری ها ( گروه مدیران ریسک سازمان بورس ،1387،ص23) .
سؤال اساسی که در مورد مدیریت ریسک مطرح می شود ، این است که چرا شرکت ها ، باید ریسک خود را مدیریت نمایند؟ از منظر علمی ، شرکت ها تمایل زیادی به مدیریت ریسک خود دارند . نظریه پرتفوی نوین بیان می کند که سرمایه گذاران از طریق اصل تنوع بخشی ، قادر خواهند بود که ریسک های خاص دارایی ها را رفع نموده تا به این وسیله در معرض ریسک قرار نگیرند . از این نظریه مودیلیانی و میلر115 همچنین می توان دریافت که ارزش شرکت مستقل از ساختار ریسک آن است . شرکت ها باید بدون توجه به ریسک ، منافع و مزایای مورد انتظار خود را حداکثر نمایند . صاحبان اوراق بهادار از طریق تخصیص مناسب پرتفوی خود قادر به انتقال ریسک خواهند بود . با این وجود ، به خصوص در بازار سرمایه ناقص ، عملا شرایط لازم برای تحقق نظریه مودیلیانی و میلر نقض می گردد و عواملی مانند مالیات ها و هزینه بحران های مالی منجر به شکست نظریه شده و در این صورت است که نقش مدیریت ریسک پررنگ تر می گردد . بنابراین ، توصیف دقیق و واقع بینانه از شرایط شرکت ها ، دلایل توجه بیشتر به ریسک و چرایی این امر را بیان می نماید . برخی از این دلایل به شرح زیر است (Christoffersen,2003,pp2-3) :
هزینه های ورشکستگی116- اگر سرمایه گذاران ، ورشکستگی شرکتی را محتمل بدانند ، در هزینه های واقعی شرکت تجدید مالی شده و ارزش جاری شرکت کاهش خواهد یافت . بنابراین مدیریت ریسک می تواند با کاهش احتمال عدم پرداخت بدهی ها ، ارزش شرکت را افزایش دهد .
مالیات117- سیستم های نوین مالیاتی ، در زمانی که منافع مالیاتی شرکتی ناشی از زیان های گذشته باشد ، در بخشودگی مالیاتی شرکت ، محدودیت ایجاد می نماید . کاهش نوسان پذیری درآمد قبل از مالیات شرکت منجر به کاهش ارزش فعلی پس از کسر مالیات آتی شرکت شده و ارزش شرکت را افزایش می دهد . بنابراین مدیریت ریسک می تواند با کاهش نوسان پذیری درآمدها ، مالیات ها را نیز کاهش دهد .
ساختار سرمایه و هزینه سرمایه118- عامل اصلی عدم پرداخت بدهی توسط شرکت ها ، ناتوانی آن ها در پرداخت بدهی و فقدان منابع مالی می باشد . نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالاتر ، برای شرکت ها ریسک بیشتری به همراه خواهد داشت . مدیریت ریسک به شرکت ها این امکان را می دهد که نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالایی را داشته باشند و از طریق بدهی های مالی ، پرریسک تر گردند . البته این امر در صورتی برای شرکت ها سودمند خواهد بود که دارای بدهی های مالی معقولی باشند .
صندوق های جبرانی119- این صندوق ها منجر به سرمایه گذاری مطلق در سرمایه انسانی خاص شرکت ها می گردد . سطوح مدیریتی و کارکنان مؤثر در یک شرکت اغلب در معرض ریسک های زیادی قرار دارند و برای آن ها مصونیتی در برابر ریسک ها وجود ندارد . مدیریت ریسک می تواند با کاهش هزینه های انباشته و جذب کارکنان مؤثر بیشتر ، سطح ریسک بر کارکنان را کاهش دهد .

ابزار های مدیریت ریسک
در نظام سرمایه داری به منظور مدیریت ریسک ، ابزارهایی طراحی شده است که به آن ها ابزارهای مالی120 گفته می شود که برخی از این ابزارهای مالی عبارتند از ( اکبریان و دیگران، 1385،ص161) :
ابزار مالکیت121- این ابزار نماینده مالکیت بخشی از یک سازمان و مربوط به حقوق صاحبان سهام است و متداول ترین آن ، سهام عادی شرکت ها می باشد .
ابزار بدهی122 – این ابزار برای دارنده آن حق مالکیت ایجاد نمی کند و دارنده آن می تواند از منافع آن مانند بهره ، استفاده نماید . این ابزار نشان دهنده وامی است که صاحبان یک سازمان یا شرکت از اشخاص حقیقی یا حقوقی دریافت می کنند و نشان دهنده بدهی صادر کننده آن است .
ابزار مشتقه(مشتقات مالی)123- ابزار مشتقه را می توان به صورتی مورد استفاده قرار داد که کاهش دارایی های اصلی ، منجر به کسب سود گردد . در نتیجه شرکت ها می توانند برای تنظیم ریسک سرمایه گذاری فعلی خود ، برروی اوراق مشتقه نیز سرمایه گذاری کنند؛ به عنوان مثال، اگر شرکتی سرمایه خود را به صورت اوراق قرضه نگهداری کند ، می تواند با داشتن مقدار مشخصی اوراق بهادار مشتقه در صورت کاهش ارزش اوراق قرضه ، سود کسب نماید (Madura,2009,p 14).
مشتقات ، ابزارهای مالی هستند که متضمن هیچ نوع حق مالکیتی برروی دارایی نبوده و ارزش آن ها از ارزش یک دارایی پایه نشأت می گیرد . ابزارهای مشتقه در جدا نمودن ریسک های مالی و پوشش در برابر ریسک های موجود ، به طور مؤثر و کارا عمل می نمایند . تجربه بازارهای مالی بیانگر آن است که اگر ابزارهای مشتقه به درستی استفاده شوند ، در تسهیم و کنترل ریسک از طریق استراتژی پوشش ریسک مفید خواهند بود (منظور ودیگران، 1390،ص3) . مهم ترین تقسیم بندی صورت گرفته در خصوص مشتقات مالی ، طبقه بندی آن ها در چهار گروه می باشد که عبارتند از :
الف- قرار داد آتی124- قرارداد آتی ، توافق نامه ای مبتنی بر خرید یا فروش دارایی با قیمت مشخص در زمان معینی در آینده است . بیشتر قراردادهای آتی منجر به تحویل فیزیکی کالا نمی شوند ؛ علت آن است که اکثر سرمایه گذاران قبل از فرارسیدن زمان تحویل کالا ، موضع معاملاتی خود را می بندند . تحویل دادن یا تحویل گرفتن کالا تحت شرایط قرارداد آتی ، اغلب مشکل و پرهزینه است . هنگام انعقاد یک قراداد آتی ، سازمان بورس باید جزئیات توافق نامه را بین دو طرف مخصوصا نوع دارایی ، اندازه قرارداد ، مکان و زمان تحویل را دقیقا مشخص نماید . در مورد دارایی های مالی که موضوع قرارداد آتی قرار می گیرند ، معمولا نیازی به تعیین ویژگی ها و مشخصات نیست . پرداخت ها براساس سازوکار تسویه حساب روزانه صورت می گیرد (Hull, 2002, p 52) .
شرکت ها می توانند با اتخاذ یک موضع معاملاتی در قراردادهای آتی ، ریسک قیمت یک دارایی را خنثی نمایند . اگر وضعیت پوشش دهندگان ریسک به گونه ای باشد که در صورت افزایش قیمت دارایی ، صاحب سود و در صورت کاهش قیمت دارایی متحمل زیان گردند ، راهبرد پوشش ریسک در موضع پیش فروش مناسب است و اگر وضعیت پوشش دهندگان ریسک به نوعی باشد که با کاهش قیمت دارایی ، سود و در صورت افزایش قیمت دارایی ، زیان کسب گردد ، راهبرد پوشش ریسک در موضع پیش خرید مناسب خواهد بود (Hull, 2002, p 182) . اصولا قراردادآتی جانشینی برای استفاده از مصونیت (پوشش ریسک) در شرایط بازار فوری (بازار نقد) است و سرمایه گذار می تواند شرایط امروز بازار را برای آینده تأمین نماید

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد ریسک سیستماتیک، دارایی ها، عدم اطمینان Next Entries دانلود پایان نامه درمورد ریسک مالی، مدیریت ریسک، اختیار معامله