دانلود پایان نامه درمورد سازمان تجارت جهاني، سازمان ملل، سازمان ملل متحد، قانون نمونه

دانلود پایان نامه ارشد

گياهان .68 مجمع بين المللي براي حفاظت از انواع جديد گياهان) ، يك سيستم بين المللي تصديق مالكيت معنوي را براي حفاظت از انواع جديد گياهان پايه گذاري كرد. مجمع ، قوه ابتكار و خلاقيت پرورش دهندگان انواع جديد گياهان را تشويق و ترغيب مي كند. هر كس كه يك نوع جديد از گياهاني را كه مقاوم در برابر بيماري، خشكسالي و بردبار در برابر سرما است، يا بسيار زيبا و چشم نواز است پرورش دهد كمتر از كسي كه موتور اتومبيل مي سازد يا يك داروي پزشكي جديد درست مي كند، مخترع نيست. تنها تفاوت اين است كه پرورش دهندگان گياه با موجودات زنده به جاي مواد بيجان سرو كار دارند.
20 – پيمان نامه حفاظت از آثار نمايشي و فونوگرام وايپو.69
همانطور كه پيش تر نيز بيان شد دو كنوانسيون پاريس و برن در حمايت از آفرينش هاي فكري پا به عرصه ظهور گذاشتند و در سال 1970 اين سازمان توسعه يافته و با روزآمد شدن با نام وايپو آغاز بكار نمود و در سال 1974 اين سازمان يكي از آژانس هاي وابسته سازمان ملل شناخته شد . جان كلام در اين كه مي توان موافقت نامه تريپس را به عنوان نقطه تلاقي اسناد گوناگون مالكيت فكري دانست ؛ زيرا اين موافقت نامه در قسمت هاي مختلف از اسناد قبلي خود الهام گرفته است .

گفتار دوم : تاريخچه مالكيت فكري در ايران
اولين قانون وضع شده در ايران در حوزه مالكيت فكري با تصويب قانون ثبت علائم و اختراعات بود كه در 9 فروردين ماه 1304 شروع گرديد و اين حركتي است به سوي قانون مند نمودن مالكيت فكري در ايران . اما اين قانون با توجه سرائط و احتياجات زماني نياز به اصلاحاتي داشت كه اين اصلاحات در 29 تيرماه 1310 از تصويب مجلس شوراي ملّي گذشت و اين قانون نهائي شد و تاكنون در حوزه مالكيت صنعتي جاري مي باشد . اولين قانوني كه در حوزه مالكيت ادبي و هنري به تصويب رسيد ، پنج ماده 245 الي 249 قانون جزا ، مصوب 1310 مي باشد . اين مواد برگرفته از مواد 425 الي 429 قانون جزاي فرانسه مي باشد . اما به جز قوانين فوق چندين معاهده بين ايران و كشورهاي اروپايي منعقد شده است كه در اين معاهدات به تعهدات كشورها واتباع آنها در حوزه مالكيت فكري اشاره شده است .70 در تاريخ 3/2/1328 هيئت وزيران آئين نامه نصب و ثبت اجباري علائم صنعتي براي اجناس داروئي و خوراكي و بهداشتي را به پيشنهاد وزارت دادگستري و موافقت وزارت خانه هاي بهداري و اقتصاد به تصويب و ابلاغ نمود . در خرداد ماه 1338 قانون مربوط به مقررات پزشكي و دارويي و مواد خوراكي و آشاميدني از مجلس گذشت و اصلاحات بعدي آن در سال 1367 به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد . ماده 13 اين قانون در مورد ثبت اسامي و علائم تجاري و صنعتي در يك ماده و چهار تبصره به بيان فوق مي پردازد . در سال 1334 طرحي در 9 ماده و دو تبصره به مجلس شوراي ملّي تقديم شد اما اين طرح در كميسيون مربوطه مسكوت ماند . در سال 1336 دولت لايحه اي موسوم به تأليف و ترجمه مشتمل بر 16 ماده و سه تبصره به مجلس سنا تسليم نود كه اين بار نيز بي نتيجه ماند . در 10/12/1337 مجلس طي ماده واحده اي اجازه الحاق دولت را به اتحاديه عمومي بين المللي موسوم به پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي و تجاري و كشاورزي را تصويب نمود . در پي همين تلاش ها در سال 1346 ، وزارت فرهنگ و هنر لايحه اي در حمايت از ” حقوق مولّفان و مصنّفان و هنرمندان ” را تهيه و در آبان ماه 1347 تقديم مجلس نمود . اين لايحه مشتمل بر 33 ماده و سه تبصره بود كه به پيشنهاد مرحوم احمد شاملو با اين نام پيشنهاد شد . اين قانون نيز برگرفته از قانون 83 ماده اي سال 1957 فرانسه و قانون نمونه يونسكو و سازمان جهاني مالكيت فكري مي باشد . اين قانون در سال 1348 به تصويب مجلس رسيد و آئين نامه اجرائي آن در دي ماه 1350 از تصويب دولت گذشت . پس از انقلاب اسلامي ايران نيز مجلس شوراي اسلامي و دولت ، قوانين ولوايح متعددي را به تصويب گذرانده اند كه ذيلاٌ به نام و تاريخ تصويب آنها اشاره خواهد شد :
1 – قانون حمايت از پديدآورندگان نرم افزارهاي رايانه اي در 4/10/1379
2 – قانون ثبت ارقام گياهي و كنترل بذر و نهال 29/4/1382
3 – قانون تجارت الكترونيك 17/101382
4 – قانون حمايت از نشانه هاي جغرافيايي 7/11/1383
5 – قانون ثبت اختراعات ، طرحهاي صنعتي و علائم تجاري 7/8/1386 و آئين نامه اجرائي در تاريخ 1/11/1387 نهائي شد .
6 – قانون الحاق دولت ايران به كنوانسيون تاسيس سازمان جهاني مالكيت فكري ( وايپو ) در 4/7/1380

مبحث دوم : تاريخچه موافقت نامه تريپس
در اواخر قرن هيجدهم و اوائل قرن نوزده ، صاحبان آفرينش هاي فكري و هنري بيش از پيش نگران سرقت آثار و نوآوري هاي فكري و ادبي خود بودند و تلاهايي را در جوامع بين المللي آغاز نموده تا قوانين و مقرّراتي را بوجود بياورند تا از سوء استفاده و سرقت آثار خويش به طور جدّ جلوگيري نمايند . عدم استقبال از نمايشگاه اختراعات وين در سال 1874 توسط مخترعان و اعتراض آنها مبني بر عدم وجود حمايت هاي بين المللي ، دولت اتريش را بر آن داشت تا از دولت ها درخواست نمايد به توافقات مهم بين المللي در حمايت از اختراع و مخترع بوجود بياورند و اين پيشنهاد منجر به تشكيل دو جلسه در سال هاي 1880 و 1883 شد كه در سال 1383 منجر به معاهدهايي گرديد كه امروز به كنوانسيون پاريس در حمايت از اختراعات ، طرح هاي صنعتي ، علائم تجاري ، طراحي مدل كالاها و … مشهور مي باشد . براي انجام وظايف اين كنوانسيون كه در ابعاد مديريتي مانند برگزاري و سازماندهي نشست ها و همايش هاي اعضا مي باشد دفتري تاسيس شد . سه سال بعد (1886 ) ، معاهده برن در حمايت از آثار ادبي و هنري در مقابل نسخه برداري جهاني به تصويب رسيد . وظيفه اين معاهده محافظت از آثار ادبي و حقوق مردم كشورها در باره آثار توليدي شان است . براي اجراي اين معاهده نيز دفتري جهاني در شهر برن تاسيس شد . و در سال 1967 كنوانسيوني تحت عنوان سازمان جهاني دارائي فكري در استكهلم براي هماهنگي اين دو بوجود آمد . در سال 1984 دفاتر كنوانسيون پاريس و معاهده برن در يكديگر ادغام شدند و دفتر اتحاديه جهاني حفاظت از مالكيت فكري (B.I.R.P.I )71 را به وجود آوردند . با اهميت تر شدن مالكيت فكري ، ساختار و شكل سازماني مرتبط با آن هم توسعه يافته و منجر به تغييرات اصولي گرديد . در سال 1960 هر دو دفتر فوق به ژنو منتقل شد تا به دفتر سازمان ملل متحد و سازمان هاي وابسته مستقر در ژنو نزديكتر گردد . در سال 1970 دفتر حفاظت از مالكيت فكري به سازمان جهاني مالكيت فكري (WIPO) تصويب شد و تغييرات اساسي فراواني در آن انجام شد . ويپو در سال 1974 به يكي از موسسات تخصصي سازمان ملل تبديل شد . اين سازمان در تلاش است كه قوانين كشورهاي مختلف را در زمينه مالكيت فكري هماهنگ نموده و كمك هاي فني و حقوقي مختلفي را به كشورهاي عضو ارائه نمايد . اما عليرغم اينكه دوائر هر دو كنوانسيون پاريس و برن در هم ادغام شده بودند اما كشورها مي توانستند بصورت مستقل از سازمان جديد ( وايپو ) تحت يكي از دوائر بصورت قانوني كار نمايند . با اينكه اكثر كشورهاي جهان به وايپو پيوسته اند اما كشورهاي در حال توسعه و كمتر توسعه يافته ، قوانين حاكم بر مالكيت فكري را رعايت ننموده و پاي بند به منشور موافقت نامه هاي ياد شده در وايپو نبودند . بدنبال مذاكرات موافقت نامه عمومي راجع به تعرفه و تجارت (گات) در توكيو ، امريكا ، به دليل اين كه با تقليد و سوء استفاده گسترده و غير مجاز محصولات و علائم تجاري كشورش مواجه گرديده و هيچ گونه راه حل موثري را در موافقت نامه هاي پيشين راجع به تعرفه و تجارت (گات) پيدا نكرده بود و در خصوص مالكيت فكري هيچ گونه مقرراتي در گات وجود نداشت ، پيشنهاداتي را در خصوص حمايت بين المللي از مالكيت فكري در گفتگوهايي كه با كشورهاي مختلف بصورت دوجانبه72 آغاز كرد و اين تلاشهاي دو جانبه موفقيت چنداني حاصل نگرديد . دور بعدي مذاكرات بصورت چندجانبه 73صورت پذيرفت يكي از مراكزي كه ديدگاه هاي امريكا در آن مطرح شد جلسات گات بود كه با مخالفت شديد كشورهايي مانند هند و برزيل روبرو شد . اين كشورها معتقد بودند كه موافقت نامه هاي گات شامل حقوق مالكيت فكري كه ناشي از فعاليت هاي فكري در زمينه هاي علمي ، ادبي ، هنري و صنعتي نمي گردد . با رايزني هاي متعدد و گسترده امريكا و همراهي تعدادي ديگر از كشورهاي همسو و هم فكر از جمله آلمان و ژاپن در دور اروگوئه74 در 15 دسامبر 1993 در دستور كار وزراي شركت كننده قرار گرفت .75 دور اروگوئه، هشتمين و آخرين دور از ادوار مذاکراتي موافقت‌نامه عمومي تعرفه و تجارت (GATT) است. اين دور که در خلال سال‌هاي 1986 تا 1994 برگزار گرديد طولاني‌ترين دور مذاکرات تجاري در جهان محسوب مي‌شد. نتيجه اصلي اين دور از مذاکرات تجاري پايان عمر موافقت‌نامه عمومي تعرفه و تجارت (GATT) و تأسيس سازمان تجارت جهاني (WTO) به‌عنوان جانشين آن بود.
با تأسيس سازمان تجارت جهاني، يعني در خلال سال‌هاي 1947 تا 1994 که گات نهاد اصلي ناظر بر تجارت جهاني بود، هشت دور مذاکره تجاري چندجانبه در چارچوب موافقت‌نامه عمومي تعرفه و تجارت (گات) انجام گرفت. پنج دور اول، صرفا به تعرفه‌ها پرداختند. از دور ششم به بعد، توجهات به‌سوي محدوديت‌هاي تجاري غير تعرفه‌اي و مسأله تجارت محصولات کشاورزي هم معطوف شد. هرچند در دور ششم، فقط به موانع غير تعرفه‌اي پرداخته شد که قبلا در گات مطرح شده بود؛ ولي در دور توکيو (هفتم) به سياست‌هايي پرداخته شد که مشمول مقررات و ترتيبات گات نبود (نمونه بارز آن استانداردهاي محصولات و خريدهاي دولتي بود). اين روند در دور اروگوئه ادامه يافت و در اين دور مذاکراتي، تجارت خدمات (GATS)، مالکيت فکري (TRIPS) و قواعد مبدأ هم مطرح شد، يعني مسائلي که در گات چندان به آن‌ها پرداخته نشده بود. دور مذاکراتي مزبور، به‌مقتضاي محل برگزاري کنفرانس دور اروگوئه ناميده شد وزراي شركت كننده در پاياين اعلاميه اي را صادر نمودند كه بيانگر حمايت گسترده و سخت گيرانه تر در حوزه مالكيت فكري مي گرديد . در سال 1989 ، اظهار نظرهاي مختلف مذاكره كنندگان در پنج گروه تقسيم بندي گرديد كه هر يك از اظهار نظرها با همديگر در تقابل بودند . با گردآوري و رفع تناقضات منجر به تصويب موافقت نامه اي شد كه توسط دبير كل وقت گات آقاي آرتور دانكل76 ارائه گرديد . در 15 آوريل 1994 در مراكش از سوي 111 كشور عضو گات به امضا رسيد و با تاسيس سازمان تجارت جهاني ( WTO ) و شروع بكار آن در ژانويه 1995 ، اين سازمان عهده دار پي گيري آن گرديد .
موجبات ظهور موافقت نامه تريپس : ” عمده ترين علل ظهور و پيدايش موافقت نامه تريپس را چنين برشمرده اند :
1 – فقدان مقررات لازم جهت حل و فصل دعاوي بين المللي ناشي از چگونگي اجراي كنوانسيون هاي برن و رم .
2 – فقدان مقررات در باره پديده هاي جديد مثل برنامه هاي رايانه اي ، پايگاه هاي اطلاعاتي و انتقال ماهواره اي و تاكيد صرف بر حق مؤلف و حقوق مرتبط با آن در كنوانسيون هاي قبلي .
3 – توسعه انتشار بين المللي آثار حمايت شده فكري در نتيجه توسعه تكنولوژي و ارتباطات و ضرورت تضمين حقوق صاحبان اين آثار .
4 – شيوع سرقت آثار فكري در سطح بين المللي و لزوم كنترل ، كاهش و جلوگيري از آن . “77

فصل سوم : توصيف موافقت نامه تريپس
مبحث نخست : اهداف موافقت نامه تريپس
بر اساس مقدمه موافقت نامه ، اهداف عبارتند ” از كاهش انحرافات و موانع موجود بر سر راه تجارت بين الملل ، ارتقاي حمايت از حقوق مالكيت فكري و تضمين اينكه خود اقدامات و رويه هاي اجرايي حقوق مالكيت فكري به مانعي براي تجارت مشروع تبديل نشود ” با اين حال بايد به ماده 7 موافقت نامه كه پيرامون اهداف آن مقرر داشته است : “حمايت از حقوق مالكيت فكري و اجراي اين حقوق بايد به توسعه ابداعات تكنولوژيك و انتقال و گسترش فناوري و استفاده متقابل توليدكنندگان و به كارگيرندگان دانش فني كمك كند و به گونه اي صورت گيرد كه به رفاه اقتصادي و اجتماعي و توازن ميان حقوق و تعهدات منجر شود ، نيز توجه نمود .
مطابق اين

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد حقوق ثبت، قرن نوزدهم Next Entries دانلود پایان نامه درمورد سازمان تجارت جهاني، حل اختلاف، حق ثبت اختراع، حقوق تجارت