دانلود پایان نامه درمورد حل اختلاف، جبران خسارات، اشخاص ثالث، نظم عمومی

دانلود پایان نامه ارشد

کنار همه اینها تک مرحلهای بودن رسیدگیهای «آی. دی. آر» سرعت حل اختلاف را افزایش میدهد.
2ـ اختلافات با هزینه کمتری حل و فصل میشوند. با اینکه حل اختلاف در «آی. دی. آر» نیز مستلزم پرداخت هزینه است اما این هزینهها به طور کلی کمتر از هزینههایی است که مراجع به دادگاهها برای طرفین دربر دارد.
بعضی از نویسندگان معتقدند که در حال حاضر هزینههای طرح دعوا و رسیدگی در«آی. دی. آر» کمتر از دادگاهها نبوده و در مواردی نیز بیشتر است. در پاسخ باید گفت با در نظر گرفتن حل و فصل سریع اختلاف در «آی. دی. آر» و هزینههای جانبی که مراجعه به دادگاهها به طرفین تحمیل میکند در مجموع حل اختلاف از طریق «آی. دی. آر» ارزانتر و مقرون به صرفهتر از مراجعه به دادگاه میباشند.
3ـ اختلافات به طور خصوصی محرمانه و غیرعلنی رسیدگی شود. در پارهای از اختلافات یک طرف بنا به دلایلی تمایل ندارد که اشخاص ثالث که با طرفین و موضوع اختلاف هیچگونه ارتباطی ندارند از اختلاف آنها و اسناد و مدارک و اظهارات ارائه شده در طول رسیدگی مطلع شوند و خصوصی و محرمانه بودن «آی. دی. آر» این امکان را برای طرفین فراهم میسازد.
4ـ برخلاف اجرای آرای دادگاهها در کشورهای خارجی که به علت تعارض با حاکمیت داخلی کشور صادر کننده رأی و هم چنین دلایل دیگر با محدودیتها و مشکلاتی روبرو میباشد آراء صادر شده از طریق «آی. دی. آر» (داوری) با سهولت بیشتری اجرا میشود.
5ـ در «آی. دی. آر» اختلافات به وسیله شخص یا اشخاصی رسیدگی میشود که اولا منتخب طرفین و مورد اعتماد آنها میباشند ثانیا نسبت به موضوع مورد اختلاف دارای تخصص میباشند که به حل سریع و عادلانه اختلاف کمک میکند.
6ـ حل اختلاف در «آی. دی. آر» مبتنی بر قواعد مورد توافق طرفین میباشد و طرفین این اختیار را دارند که قانون و قواعد مناسب را برای حل اختلاف خود گزینش کنند. همچنان که میتوانند با تکیه بر انصاف و بدون استناد به قانون اختلاف خود را به طور عادلانه حل نمایند.
7ـ اختلافات در محیطی دوستانه و توأم با همکاری طرفین حل و فصل میشود. غیر از اینکه ارجاع اختلاف به یکی از شیوههای «آی. دی. آر» با توافق و همفکری طرفین صورت میگیرد اصولا مذاکره و گفتگوی طرفین در جریان رسیدگیهای «آی. دی. آر» نقش مهمی را ایفا میکند و در بیشتر روشهای «آی. دی. آر» راه حل نهایی با توافق و رضایت هر دو طرف تنظیم میشود و در واقع اجرای عدالت با حفظ دولتی طرفین به ادامه روابط کاری و دوستانه طرفین در آینده کمک میکند.
8ـ در بعضی از موارد میتوان جهت حل اختلاف یا پیشگیری از وقوع اختلاف از یکی از شیوههای غیرقضایی حل اختلاف بهره گرفت در حالی که در این موارد رجوع به دادگاهها میسر نمیباشد همانند تکمیل یا تجدیدنظر در قرارداد.
9ـ تنوع شیوههای جایگزین حل اختلاف به طرفین این امکان را میدهد که روشی مناسب برای حل اختلاف خود انتخاب نمایند. طرفین همچنین این امکان را در اختیار دارند که در صورت عدم حصول نتیجه به شیوهای دیگر متوسل شوند. در کنار تنوع شیوههای «آی. دی. آر» انعطاف آنها نیز به حل سریع و عادلانه اختلاف کمک کرده و سبب میشود که سرانجام راه حلی پیدا شود که بهتر با نیازهای طرفین تطبیق کند.
در کنار مزایای متعددی که استفاده از «آی. دی. آر» دربردارد معایبی نیز برای آن برشمردهاند از جمله «آی. دی. آر» با ویژگیهای خاصی که دارد زمینه سوء استفاده بعضی افراد را فراهم میسازد. زیرا در مواردی بعضی اشخاص که هیچ حقی نداشته و شکست طرح دعوا را در دادگاه به خوبی پیش بینی میکند سعی میکنند از ویژگی محرمانه غیرتشریفاتی بودن «آی. دی. آر» و انعطاف آن سوء استفاده کرده و نفعی عاید خود گردانند که البته این ایراد چندان وارد نیست. زیرا گذشته از اینکه امکان طرح دعوای واهی در دادگاه نیز وجود دارد اشخاص ثالثی که به عنوان قاضی حل اختلاف در «آی. دی. آر» فعالیت میکنند نوعا متخصص بوده و امکان به نتیجه رسیدن دعاوی واهی را به حداقل میرسانند. داور، میانجیگر، سازشگر و… هر زمان به بیحقی یکی از طرفین دعوا پی برد رسیدگی را پایان و رأی به بی حقی وی میدهند. وانگهی طرفین بودن رسیدگیهای «آی. دی. آر» نیز سبب میشود که طرف مقابل دعوای واهی به راحتی تسلیم خواسته اشخاص موصوف نشوند.
ایراد دیگری که به «آی. دی. آر» وارد شده این است که به لحاظ خصوصی و محرمانه و غیرعلنی بودن «آی. دی. آر» ارجاع اختلاف و رسیدگی و نتیجه کار در «آی. دی. آر» در معرض دید و نظارت عمومی قرار نمیگیرد و این امر ممکن است هم به سوء استفاده طرف قویتر منجر شود و هم اینکه به زیان منافع عمومی جامعه باشد. به عنوان مثال چنانچه شخصی از به کار بردن کالای معیوبی خسارت دیده باشد تولید کننده تنها خسارات همان مصرف کننده را جبران و پرداخت میکند در حالی که دادگاه ممکن است برای حفظ منافع و سلامت عمومی دستور دهد تولید کننده باید کلیه عیوب کالاهای از همان نوع را برطرف و حتی رأی به جمع آوری کلیه کالاهای عرضه شده صادر نماید. در پاسخ میتوان گفت که در کشوری که پارهای از دعاوی که اهمیت ویژهای بودهاند و ارتباط آن با نظم عمومی زیاد است باید منحصرا از طریق دادگاه حل و فصل شود و قابل ارجاع به «آی. دی. آر» نمیباشند (به عنوان مثال ماده 496 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی) و در مورد مثال یاد شده نیز باید گفت چنانچه عیب کالا منحصر به یک یا چند کالا نبوده و بیشتر محصولات عرضه شده معیوب و خطر آفرین باشند معمولا مقامات عمومی از وضعیت مطلع شده و برای حفظ نظم عمومی وارد عمل شوند همچنان که در غالب اوقات تولید کننده به خاطر حفظ شهرت خود نسبت به رفع عیوب از کالاهای خطرناک و جبران خسارات مصرف کنندگان اقدام میکند.
رجوع به «آی. دی. آر» نه تنها برای طرفین دعوا فوائدی دارد مزایایی نیز برای دولتها دربردارد. نخستین امتیازی که حل اختلافات در خارج از دادگاهها برای دولتها به دنبال دارد کاهش تراکم دعاوی و پروندهها در دادگستری است که این امر هم بار مالی دولت را کمتر میکند و هم سبب میشود دادگاه با دقت و سرعت بیشتری دعاوی طرح شده را رسیدگی نمایند و با حذف اطاله دادرسی و صحت بیشتر آراء موجبات رضایت اصحاب دعوا را فراهم کنند.
همچنان که گفتیم ماهیت روابط و اختلافات تجاری به ویژه تجارت بینالمللی به گونهای است که حل اختلافات از طریق «آی. دی. آر» و به خصوص داوری مناسبتر از مراجعه به دادگاههاست و در واقع تقویت و نهادینه شدن «آی. دی. آر» در یک کشور میتواند به رونق تجارت و مخصوصا تجارت بینالمللی در آن کشور کمک نماید همچنان که کشورهای توسعه یافته که در زمینه تجارت بینالمللی پیشرو میباشند دارای مراکز قوی در زمینه «آی. دی. آر» (داوری و میانجی گری) هستند. و سرانجام اینکه «آی. دی. آر» بر جذب سرمایههای خارجی نیز که از عوامل رشد و توسعه کشورها و به ویژه کشورهای توسعه نیافته به شمار میرود تأثیر مهمی دارد. سرمایه گزاران خارجی در کشورهایی سرمایهگذاری میکنند که در کنار سایر بسترهای لازم بتوانند اختلافات خود با اشخاص یا دولت میزبان سرمایه را به طور قانونی از طریق نظام غیرقضایی حل اختلاف (داوری) حل و فصل نمایند.
امروزه استفاده از «آی. دی. آر» برای حل اختلافات از مرزهای حقوق خصوصی گذر کرده و به قلمرو حقوق کیفری رسیده است. برخلاف مدلهای سنتی و کلاسیک عدالت کیفری (عدالت سزا دهنده که ناظر به جرم است و عدالت بازپرورانه که ناظر به بزهکار است) در عدالت ترمیمی که هدف اصلی جبران خسارات زیان دیده است تلاش میشود که در چارچوب فرآیند مذاکره و مصالحه اختلاف بین بزه دیده و بزهکار حل و فصل شود. قاضی شخصا یا از طریق شخصی که به عنوان تسهیل کننده یا میانجیگر معین مینماید زمینه مذاکره را به منظور جبران صدمات و خسارات ایجاد شده و در نتیجه حل و فصل اختلاف کیفری و صلح و سازش فراهم مینماید.
گفتار دوم: داوری
بند اول: تعاریف
1) تعریف لغوی
در لغت به معنی عمل داور، قضا، حکومت، حکم دیوان کرون، حکمیت محاکمه کردن و یکسو نمودن میان نیک و بد و حکم میان دو خصم آمده است.
2) تعریف اصطلاحی
فعل داور است و داور کسی است که سمت قضا در دستگاه دولتی ندارد اما در مرافعات بالقوه یا بالفعل رسیدگی قضایی کرده و فصل خصومت نموده و رای میدهد؛ در فقه آن را تحکیم گویند.
از داوری در رابطه با داوری بینالمللی تعاریف مختلفی شده و هر کس بر اساس دیدگاههای حقوقی و وابستگیهای خود به قانونگذاری خاص تعریفی را ارایه نموده است. اما از آن میان تعریف «پروفسور رنه داوید» در کتاب خود تحت عنوان داوری در تجارت بینالمللی جامع میباشد. به گفته وی «داوری عبارت است از شیوهای که با استفاده از آن دو یا چند شخص حل مسالهای را که در آن ذینفع هستند به یک یا چند شخص دیگر داور یا داوران میسپارند که اختیارشان در حل قضیه ناشی از یک قرارداد خصوصی است و بر اساس این قرارداد تصمیمگیری میکنند بدون آن که برای انجام این وظیفه از جانب دولت به آنها تفویض اختیار شده باشد». و تعریف دیگری که درخور توجه میباشد آن است که در ماده 37 قرارداد سال 1907 لاهه راجع به حل مسالمتآمیز اختلافات بینالمللی منعکس است «هدف و موضوع داوری، حل اختلافات بین کشورها توسط داوران انتخابی خویش بر اساس احترام به مقررات حقوقی است».
بند دوم: شیوههای داوری
از دیدگاهی داوری قضاوت است و جنبه دادگاهی دارد که روشی است برای حل و رفع اختلافات که در این خصوص تصمیم داور دارای خصیصهای مختوم است و دیگر قابل رسیدگی مجدد توسط یک مرجع قضایی یا داوری نیست و رای داور برای طرفین لازمالاتباع است. البته باید دانست این امر مختوم بدان معنی نیست که رای داوری قابل تغییر نباشد، اما موارد تغییر محدود است به: یکی تفسیر رای از جانب مرجع داوری صادر کننده رای و دیگر تجدید نظر در رای چنانچه در قرار حکمیت این امر پیشبینی شده باشد. از دیدگاهی دیگر داوری جنبه قراردادی دارد در اینجا اختیار و قدرت داور ناشی از اراده طرفین است که نسبت به موضوع داوری توافق کردهاند. باید دانست چنانچه هر طریقی توسط قانون یا دادگاه جهت حل اختلاف به طرفین تحمیل شود دیگر موضوع تلقی نمیشود و دیگر داوری با قضاوت توسط داوران و قضات دولتی متفاوت است چرا که در نظامهای حقوقی جهان قضات دارای صلاحیتهای اصلی و ذاتی میباشند و قضات جزئی از حاکمیت هستند در حالی که داوری امر استثنایی است و طرفین با اراده آزاد باید بر آن توافق کرده باشند.70
الف) داوری موردی
در داوری موردی یا اختصاصی همان گونه که از نامش پیداست، ساختار داوری و چگونگی برگزاری آن مختص به دعوا و مورد مطروحه میباشد و با توافق طرفین و متناسب با دعوای آنها تعیین میشود. این داوری تنها در خصوص آن دعوا میباشد و پس از پایان داوری، ساختار و قالب آن در پرونده مربوطه ضبط و بایگانی میشود و به طور معمول نیز در مورد یا دعوای دیگری قابل استفاده نیست. در این نوع داوری طرفین چگونگی اجرای تمامی مراحل داوری از شروع تا صدور رای را پیشبینی میکنند.
به عبارت دیگر طرفین یا قواعد شکلی مربوط به مراحل مختلف رسیدگی را خود طراحی و تدوین میکنند یا از قواعد داوریهای موجود به عاریه میگیرند.
این قواعد شامل آیین یا تشریفات داوری، تعداد داوران و چگونگی تعیین یا نصب آنها، ترتیب ارایه مدارک و شهادت شهود، چگونگی زمانبندی برای اداره و اجرای داوری و سایر موارد لازم برای بازتاب خصوصیات قرارداد موضوع دعوی خواهد بود.
در برخی موارد که طرفین، داوری را برای حل اختلاف خود انتخاب میکنند، جزییات ساختار و چگونگی برگزاری این داوری را تعیین نمیکنند یا این که برای مثال تنها محل برگزاری را مشخص مینمایند. در چنین حالتی که طرفین در مورد نوع داوری سکوت کردهاند، داوری به شکل موردی خواهد بود. گر چه به طور معمول قانون یا قواعد داوری محل داوری باید اعمال گردد تا جزییات و چگونگی برگزاری داوری معین شود.
خصوصیت ویژهای نوع داوری ان است که از همه سازمانهای داوری مستقل است و قواعدی که طرفین تعیین میکنند درباره همان دعوا و

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد میانجیگری، حل اختلاف، اشخاص ثالث، آیین دادرسی Next Entries دانلود پایان نامه درمورد عدم اطمینان، ساختار شکلی، داوری آنسیترال، ساختار سازمانی