دانلود پایان نامه درمورد حقوق مرتبط

دانلود پایان نامه ارشد

؛
2- نمايش صحنه اي مانند تئاتر و باله و نمايش هاي ديگر ؛
3- ضبط تصويري يا صوتي بر روي صحنه يا نوار يا وسيله اي ديگر ؛
4- پخش از راديو و تلويزيون و وسائل ديگر ؛
5- ترجمه و نشر و تكثير و عرضه اثر از راه چاپ و نقاشي و عكاسي و گراور و كليشه و قالب ريزي و مانند آن ؛
6- استفاده از اثر در كارهاي علمي و ادبي و صنعتي و هنر و تبليغاتي ؛
7- بكاربردن اثر در فراهم كردن يا پديد آوردن اثرهاي ديگر كه در ماده 2 اين قانون درج شده است ؛
الف 2 ) موقتي بودن حقوق مادي ( محدود بودن به زمان و مكان ) : از شاخص هاي حقوق مادي محدود بودن به زمان خاص و معين است . زيرا اثر ادبي و هنري براي استفاده عموم پديد آمده است و اثري كه باقي مي ماند جزء دارايي فكري و معنوي جامعه مي شود . بنابر اين پس از مدت زمان معيني كه به بهره برداري مادي از اثر منحصر به پديدآورنده و بازماندگان او بوده و پس از اين كه آنان به قدر كافي از آن بهره مند شدند ، بايد حقوق فردي نسبت به اثر به نفع حقوق جامعه ساقط شود و همگان بتوانند از آن برخوردار گردند .132
هم چنين اين لايحه در ماده 141 دارنده حق برنامه رايانه اي حق انحصاري انجام دادن يا اجازه انجام دادن امور را به شرح زير برشمرده است :
1- تكثير موقت يا دائمي اثر با هر وسيله و در هر شكل خواه به صورت كلي يا جزئي ؛
2- ايجاد هرگونه اثر اشتقاقي ؛
3- پخش اصل يا نسخه اثر ؛
4- در اختيار عموم قرار دادن اثر .

ب ) انواع حقوق مادي
ب 1 ) حق تكثير و انتشار اثر
يكي از اصولي ترين حقي كه براي دارنده اثر فكري بوجود مي آيد ، ممانعت از تكثير و انتشار اثر مي باشد . و لذا دارنده اثر مي تواند از آثاري كه بدون اجازه او نشر يا تكثير و پخش شده است جلوگيري بعمل آورد . در حقوق ايران در ماده 2 قانون ترجمه و تكثير كتب ، نشريات و آثار صوتي آمده است : ” تكثير كتب و نشريات به همان زبان و شكلي كه چاپ شده به قصد فروش يا بهره برداري مادي از طريق چاپ افست يا عكسبرداري يا طرق مشابه بدون اجازه صاحب حق ممنوع است ” . ماده1 قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرم‌افزارهاي رايانه‌اي:حق نشر، عرضه، اجرا و حق بهره‌برداري مادي و معنوي نرم‌افزار رايانه‌اي متعلق به پديدآورنده آن است. بر اساس ماده 5آئين نامه همين قانون حقوق مادي نرم افزار رايانه اي بدون اينكه منحصر به مصاديق زير باشد عبارت از حق استفاده شخصي، حق نشر، حق عرضه، حق اجراء، حق تكثير و هر گونه بهره برداري اقتصادي است و قابل نقل و انتقال مي باشد
ب 2 ) حق پاداش و جايزه نقدي :
يكي ديگر از انواع حقوق مادي كه در حقوق ايران پيش بيني شده و در هيچ يك از كنوانسيون برن و موافقت نامه تريپس به آن پرداخته نشده است ، بر اساس تبصره ماده 13 قانون حمايت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان پاداش ، جايزه نقدي و امتيازاتي است كه در مسابقات علمي ، ادبي ، و هنري مطابق شرائط احصاء آن ، به توليدكننده اثر تعلق مي گيرد، مي باشد . هم چنين در ماده 14 آئين نامه قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرم افزارهاي رايانهاي ،
پاداش، جايزه نقدي و امتيازاتي كه در مسابقات علمي، هنري و ادبي طبق شرائط مسابقه به آثار مورد حمايت اين آئين نامه تعلق مي گيرد، متعلق به پديدآورنده آن خواهد بود. ” حق استفاده از پاداش و جايزه در دو مورد وحدت پديدآورنده اثر و صاحب پاداش و جايزه و عدم اتحاد آن دو قابل طرح است و در صورت انتقال ، ساير حقوق مادي هم چنان براي صاحب حق باقي است . غرض از وحدت پديدآورنده اثر و صاحب پاداش و جايزه اين است كه پديدآورنده اثر و صاحب پاداش و جايزه ، حق استفاده از حقوق مادي را به ديگري منتقل مي كند و پس از انتقال اين حقوق ، در مسابقات علمي ، ادبي و هنري شركت مي كند و به دريافت جايزه اي موفق مي شود ، اين جايزه متعلق به خود پديدآورنده است نه منتقل اليه ؛ اما در صورتي كه اتحاد پديدآورنده اثر و صاحب پاداش و جايزه هنرپيشه اي كه به دستور كارگردان نقش خاصي را در فيلمي بازي مي كند ، اين هنر پيشه خالق نقش خويش نيست ، پاداش و جايزه هم نه به صرف ايفاي آن نقش تعلق مي گيرد كه مبتكر آن هنرپيشه اي است كه آن نقش را بازي مي كند نه پديدآورنده ” .133
در پيش نويس لايحه قانون جامع ، حمايت از مالكيت ادبي و هنري و حقوق مرتبط در فصل دوم تحت عنوان انواع حقوق ، ضمن تقسيم بندي اين حقوق به مادي و معنوي به وضوح و گستره بيشتر موارد و مصاديق دايره شمول حقوق مادي ، پرداخته است . در ماده 17 آمده است : با رعايت مفاد مواد مذكور در فصل استثنائات ، دارنده متناسب با نوع اثر ، حق انحصاري هرگونه بهره برداري مادي از آن به ويژه حق انجام يا اجازه انجام فعاليت هاي زير را دارند :
الف ) تكثير اثر ؛
ب ) ايجاد هرگونه اثر اشتقاقي از قبيل ترجمه ، اقتباس از اثر ؛
د ) پخش عمومي اصل يا نسخه اثر از طريق فروش ، عاريه عمومي ، اجاره يا ساير موارد پخش عمومي اثر مشروط بر اينكه قبلاٌ با اجازه دارنده حقوق پخش نشده باشد ؛
ه ) عاريه عمومي يا اجاره اصل يا نسخه اثر ديداري – شنيداري ، اثر ضبط شده در ابزار رسانه صوتي ، پايگاه داده ، اثر موسيقي به شكل نت هاي موسيقي ثبت شده بدون توجه به مالكيت اصل يا نسخه اثر ؛
ز ) عرضه عمومي اصل يا نسخه اثر ؛
ح ) اجراي عمومي اثر ؛
ط ) پخش راديو – تلويزيوني اثر ؛
ي ) در اختيار عموم قرار دادن اثر ؛
ك ) ساير صور انتقال اثر به عموم ؛
ماده 18 و 19 همين لايحه مربوط به اموال فكري است كه به صورت مشاع و يا جمعي توليد شده اند و حقوق مادي آنها را بر اساس اثر مشترك و بهره برداري از اثر خود به نحوي كه باعث ضرر به ديگر اشخاص نشود ، قرار داده است مگر اينكه توافق ديگري ميان آنها صورت پذيرفته باشد

ج )شرائط تحقق حقوق
پديدآورنده از هنگامي مي تواند از حقوق مادي اثر برخوردار شود كه اثر ، وجود خارجي يافته و به عموم عرضه شود . بديهي است عدم وجود يا عدم عرضه به عموم نمي تواند حقي را براي دارنده آن به ارمغان بياورد . ” بيع چيزي كه خريد و فروش آن قانوناٌ ممنوع است و يا چيزي كه ماليت و يا منفعت عقلايي ندارد يا چيزي كه بايع ، قدرت بر تسليم آن ندارد ، باطل است مگر اين كه مشتري ، خود قادر به تسليم باشد “.134 ” به عبارت ديگر مورد معامله بايد ماليت داشته و متضمن منفعت مشروع باشد ” .135
در ماده 22 قانون حمايت حقوق مولّفان ، مصنّفان و هنرمندان بيان شده است : ” حقوق مادي پديدآورند موقعي از حمايت اين قانون برخوردار خواهد بود كه اثر براي نخستين بار در ايران چاپ يا پخش يا نشر يا اجراء شده باشد و قبلاً در هيچ كشوري چاپ يا نشر يا پخش و يا اجراء نشده باشد “. بنابر اين ماده اصل سرزميني بودن مورد توجه در حقوق ايران قرار گرفته است . ” اين يك اصل كاملاٌ شناخته شده است كه حق مؤلّف ماهيتاً جنبه سرزميني دارد ؛ يعني حمايتي كه به موجب قانون حق مؤلّف اعطا شده ، فقط در قلمرو كشوري كه قانون در آنجا اعمال مي شود قابل حصول است “.136
به استناد ماده 22 قانون حمايت مي توان گفت :
اولاً ، شرط مورد بحث تنها براي برخورداري از حقوق مادي است و حقوق معنوي در هر حال براي پديدآورنده بايد رعايت شود ؛
ثانياً ، در صورتي كه پديدآورنده ايراني ، اثر خود را در كشوري غير از ايران و براي نخستين بار چاپ يا نشر يا پخش و يا اجرا نمايد ، از حمايت هاي قانوني پيش بيني شده منتفع نخواهد شد اين در حالي است كه براي پديدآورنده تبعه خارجي اين ديدگاه قطعي مي باشد ؛
ثالثاً ، در صورتي كه پديدآورنده تبعه خارجي براي اولين بار اثر خود را در ايران منتشر نمايد بي شك از حمايت هاي قانوني ايران برخوردار خواهد شد .
در ماده 6 قانون ترجمه و تكثير كتب ، نشريات و آثار صوتي آمده است : در مورد تكثير كتب و نشريات و آثار صوتي ، حمايت هاي مذكور در اين قانون به شرط وجود عهدنامه يا معامله متقابل نسبت به اتباع ساير كشورها نيز جاري است . بنظر مي رسد اين ماده مربوط به بيگانگاني است كه اثر خود را براي اولين بار در ايران منتشر نمي كنند و گرنه آن گروه از بيگانگان كه اثر خود را براي اولين بار در ايران منتشر مي نمايند بدون هيچ گونه پيش شرطي از حمايت هاي قانوني ايران برخوردار مي باشند . ” اين ماده هيچ گونه حمايتي از آثار پديد آمده در خارج از ايران نمي كند ؛ بلكه تا حدودي حكم ماده 22 را در خصوص ترجمه و آثار صوتي تعديل كرده است .در نتيجه اگر اثر مورد بحث در كشوري پديد آمده باشد كه در آن كشور از آثار مشابه حمايت مي شود ، اين گونه آثار در ايران نيز مورد حمايت قانونگذار قرار خواهد گرفت . بدين ترتيب گفته مي شود كه حكم عام ماده 22 با ماده 6 قانون 1352 تخصيص خورده است “.137
لايحه جامع در ماده 171 با عنوان قلمرو اجرا ، آثار زير را در ايران قابل حمايت دانسته است : الف ) آثار پديدآورندگاني كه تبعه ايران هستند يا اقامتگاه يا مركز عمليات اداري و محل سكونت معمولي آنها ايران است ؛
ب ) آثاري كه براي نخستين بار در ايران منتشر مي شوند و يا آثاري كه براي اولين بار در ايران انتشار يافته و حداكثر ظرف مدت سي روز از تاريخ انتشار نخستين ، در ايران منتشر شده اند ، بدون توجه به تابعيت يا محل پديدآورندگان آن آثار ؛
ج ) آثار ديداري – شنيداري كه دفتر مركزي يا اقامتگاه و يا محل سكونت معمولي تهيه كنندگان آنها در ايران واقع است ؛
د ) آثار معماري كه در ايران بنا شده اند و ساير آثار هنري گنجانده شده در بناهاي واقع در ايران .

گفتار دوم : حقوق معنوي ( اخلاقي )در قوانين ايران
حقوقدانان تعاريفي را از حقوق معنوي يا اخلاقي ارائه داده اند . عده اي معتقدند ” حقوق معنوي ناظر به انتساب اين اثر به پديدآورنده است ” .138 گروهي نيز آن را ” مزايايي قانوني و غير مادي مربوط به شخصيت پديدآورنده يك اثر فكري دانسته و آن را ترجمه لفظي Droit moral مي دانند ” .139 دسته اي نيز آن را ” امتيازي دانسته اند كه هدف آن رفع نيازمندي هاي عاطفي و اخلاقي انسان است ارزش داد و ستد را ندارد و به طور غير مستقيم قابل ارزيابي به پول و مبادله نيست ” .140 در قوانين كنوني ايران تعريفي از اين حق ارائه نشده است ؛ با اين حال در ماده 18 قانون حمايت حقوق مولّفان ، مصنّفان و هنرمندان آمده است : انتقال گيرنده و ناشر و كساني كه طبق اين قانون اجازه استفاده يا استناد يا اقتباس از اثري را به منظور انتفاع دارند بايد نام پديدآورنده را با عنوان و نشانه ويژه معرف اثر همراه اثر يا روي نسخه اصلي يا نسخه هاي چاپي يا تكثير شده به روش معمول و متداول اعلام و درج مگر اينكه پديدآورنده به ترتيب ديگري موافقت كرده باشد . اما از نظري ديگر ، ” حقوق معنوي و اخلاقي را شامل حق حفظ نام خود بر اثر ، پاسخگويي به نقدها ، حق انتشار و خودداري از آن ، مقابله با تغيير شكل و تحريف محتواي اثر ( از طريق الحاق ، حذف و تغيير آن ) ، حق تجديد نظر در شكل و محتواي اثر و مقابله با هرگونه لطمه به اثر كه شهرت و شرف پديدآورنده را لكه دار كرده و ناقض شأن و احترام اوست ، مي باشد “.141 و به باوري ديگر : “حقوق اخلاقي به نويسنده اجازه مي دهد اقدامات خاصي را جهت حفظ ارتباط بين خود و اثرش اعمال نمايد “.142 لايحه قانون تشكيل سازمان نظام سينمايي و حمايت از حقوق مادي و معنوي آثار سينمايي ، ” حقوق معنوي را عبارت از حق انتساب به پديدآورنده كه محدود به زمان و مكان نبوده و قابل واگذاري به غير نمي باشد ، دانسته است “.143
قانون ترجمه و تكثير كتب و نشريات هم در انتهاي ماده 2 به حقوق معنوي اشاره داشته و مقرر كرده است كه ” ذكر نام مترجم در تمام موارد الزامي است ” . بر اين اساس تمامي حقوقي كه براي پديدآورندگان بر مبناي قانون حمايت حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان برقرار مي باشد ، براي مترجمان و پديآورندگان آثار صوتي نيز برقرار مي باشد .

الف )ويژگيهاي
براي اين حقوق دو ويزگي غير قابل انتقال بودن و عدم محدوديت زماني و مكاني را بر شمرده اند :
الف 1 ) : غير قابل انتقال بودن
بر خلاف حقوق مالي و اقتصادي كه قابل انتقال به غير مي باشد ، حقوق معنوي داراي اين ويژگي نمي باشد .

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد فرهنگ عامه Next Entries دانلود پایان نامه درمورد حقوق مرتبط، شخص ثالث